Ποιος είναι ο άνθρωπος που καταθέτει δωρεάν μνημείο για τον σεισμό του ’53 – και γιατί μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ούτε ένα;
Μια πρόταση που αγγίζει βαθιά την ιστορική ταυτότητα της Κεφαλονιάς κατατέθηκε επίσημα στον Δήμο Αργοστολίου, φέρνοντας ξανά στο προσκήνιο ένα ερώτημα που για δεκαετίες παρέμενε αναπάντητο:
Πώς γίνεται να μην υπάρχει ακόμη Μνημείο για τον Σεισμό του 1953;
Ο παιδίατρος, συγγραφέας και εικαστικός Βαγγέλης Ευαγγελάτος ανακοίνωσε ότι ολοκλήρωσε και υπέβαλε πλήρη πρόταση για την ανέγερση «Μνημείου Μνήμης του Σεισμού του 1953» — ενός έργου που, όπως τονίζει, «δεν αφορά μόνο το παρελθόν, αλλά τη ζωντανή μνήμη και την ταυτότητα της Κεφαλονιάς».
Ένα μνημείο τριών μέτρων με “παράθυρο μνήμης”
Το προτεινόμενο μνημείο έχει ύψος τριών μέτρων και βασίζεται σε αφαιρετική σύνθεση λίθων που παραπέμπει συμβολικά στα ερείπια αλλά και στην ανοικοδόμηση που ακολούθησε τον καταστροφικό σεισμό.
Στο κέντρο του δεσπόζει ένα φωτεινό άνοιγμα — ένα «παράθυρο μνήμης» — που συμβολίζει:
την επιβίωση
την ελπίδα
τη συνέχεια της ζωής
Στην επιφάνειά του διακρίνεται η σκιά μιας ανθρώπινης φιγούρας. Όχι πορτρέτο. Όχι συγκεκριμένο πρόσωπο.
Αλλά ένα ίχνος παρουσίας. Ένας σιωπηλός φόρος τιμής σε όσους χάθηκαν.
Το σημείο που επιλέχθηκε – και γιατί έχει σημασία
Η πρόταση προβλέπει την τοποθέτηση του μνημείου στον δημόσιο χώρο πίσω από την αγορά του Αργοστολίου — σε ένα σημείο καθημερινής διέλευσης και κοινής ζωής.
Η επιλογή δεν είναι τυχαία.
Η μνήμη, σύμφωνα με τον δημιουργό, δεν πρέπει να βρίσκεται σε απομονωμένα σημεία. Πρέπει να συνυπάρχει με την καθημερινότητα. Να λειτουργεί ως γέφυρα ανάμεσα στις γενιές. Όχι ως βάρος, αλλά ως υπενθύμιση ταυτότητας.
Πλήρης φάκελος – Καμία προχειρότητα
Η πρόταση δεν περιορίζεται σε καλλιτεχνικό όραμα. Ο πλήρης φάκελος που κατατέθηκε στον Δήμος Αργοστολίου περιλαμβάνει:
Καλλιτεχνική και τεχνική πρόταση
Στατική προμελέτη
Μελέτη φωτισμού
Περιβαλλοντική τεκμηρίωση
Τεύχος δημοπράτησης
Το έργο έχει σχεδιαστεί με γνώμονα τη βιωσιμότητα και την πλήρη συμβατότητα με τον δημόσιο χώρο.
«Δεν το κάνω για να αναδειχθώ εγώ»
Σε μια δήλωση που ήδη συζητείται, ο Βαγγέλης Ευαγγελάτος επισημαίνει:
«Είναι εντυπωσιακό ότι για το γεγονός που άλλαξε ριζικά την ιστορία και την ταυτότητα της Κεφαλονιάς, δεν δημιουργήθηκε ποτέ ένα μνημείο. Αυτό το κενό στη συλλογική μνήμη το θεωρώ έλλειμμα που οφείλουμε να αποκαταστήσουμε.»
Δηλώνει ξεκάθαρα ότι δεν είναι απόφοιτος Σχολής Καλών Τεχνών, αλλά δημιουργεί «από ανάγκη και σεβασμό προς τον τόπο του».
Η πρόταση, όπως τονίζει, παρέχεται ανιδιοτελώς, χωρίς καμία αμοιβή ή προσωπικό όφελος.
«Δεν το κάνω ως επάγγελμα, αλλά ως πράξη χρέους προς την ιστορία του τόπου και προς τους ανθρώπους που χάθηκαν.»
Το μεγάλο ερώτημα
Η μνήμη του Σεισμού του 1953 αποτελεί κομβικό σημείο της νεότερης ιστορίας της Κεφαλονιάς. Κι όμως, μέχρι σήμερα δεν υπάρχει ένας μόνιμος δημόσιος τόπος συλλογικής αναφοράς.
Θα γίνει αυτή η πρόταση η αρχή για να καλυφθεί το ιστορικό αυτό κενό;
Ή θα παραμείνει ακόμη μία ιδέα που δεν υλοποιήθηκε ποτέ;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι το ζήτημα άνοιξε — και αυτή τη φορά δύσκολα θα κλείσει σιωπηλά.
Η μνήμη δεν είναι παρελθόν. Είναι τρόπος να στεκόμαστε όρθιοι.
