Με αφορμή την επέτειο της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα, η ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ. (Δημοκρατική Συμμαχία Πολιτών Παλλικής) προχώρησε σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη ιστορική και πολιτική παρέμβαση από την πλατεία Ριζοσπαστών στο Ληξούρι, φωτίζοντας μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ιστορίας των Ριζοσπαστών του 1864.
Στις δηλώσεις της, η ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ. στάθηκε στο εσωτερικό «ρήγμα» που είχε δημιουργηθεί στο ριζοσπαστικό κίνημα των Επτανήσων, ανάμεσα στους λεγόμενους «γνήσιους» και τους «ενωσιακούς» Ριζοσπάστες, λίγα χρόνια πριν και μετά την ιστορική Ένωση.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον Ηλία Ζερβό Ιακωβάτο, που χαρακτηρίζεται ως ο αδιαμφισβήτητος ηγέτης των Ριζοσπαστών, καθώς και στον στενό φίλο και συναγωνιστή του, Ιωσήφ Μομφεράτο, ο οποίος – όπως τονίζεται – πέθανε πάμφτωχος, έχοντας αφιερώσει τη ζωή του στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες της εποχής.
Σύμφωνα με τη ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ., οι δύο ιστορικές προσωπικότητες δεν συμμετείχαν στους πανηγυρισμούς της Ένωσης των Επτανήσων με την Ελλάδα το 1864. Αντίθετα, «κλεισμένοι στα σπίτια τους θρηνούσαν», θεωρώντας ότι η αγγλική επιρροή δεν καταργήθηκε ουσιαστικά, αλλά μεταφέρθηκε πλέον σε ολόκληρο το νεοσύστατο ελληνικό κράτος, μέσα από τη στέψη του βασιλιά Γεωργίου Α’.
Η παρέμβαση αναδεικνύει τη βαθιά ιδεολογική διαφοροποίηση που υπήρχε στο εσωτερικό του ριζοσπαστικού κινήματος. Από τη μία πλευρά βρίσκονταν οι «γνήσιοι» Ριζοσπάστες, με πιο ριζοσπαστικές και αντιμοναρχικές θέσεις, και από την άλλη οι πιο «ρεαλιστές» ή «πραγματιστές» Ριζοσπάστες, υπό την ηγεσία του Ζακυνθινού Κωνσταντίνου Λομβάρδου, οι οποίοι συμμετείχαν ενεργά στους εορτασμούς της Ένωσης, έχοντας θέσει ως απόλυτη πολιτική προτεραιότητα την ένωση των Επτανήσων με την Ελλάδα.
Στο ίδιο πλαίσιο, υπενθυμίστηκε και η ιστορική πορεία των Ζερβού και Μομφεράτου μετά το 1850, όταν η Ιόνιος Βουλή είχε προχωρήσει στην ιστορική ανακήρυξη ψηφίσματος περί ανεξαρτησίας, γεγονός που είχε οδηγήσει ακόμα και σε πολυετείς φυλακίσεις αγωνιστών του κινήματος.
Η ΔΗ.ΣΥ.Π.ΠΑ. τόνισε ότι και οι δύο τάσεις των Ριζοσπαστών άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στην ιστορική και κοινωνική εξέλιξη της χώρας, εμπνέοντας μεταγενέστερους κοινωνικούς αγώνες και ενισχύοντας το λαϊκό και εργατικό κίνημα της νεότερης Ελλάδας, με χαρακτηριστική αναφορά στον Μαρίνο Αντύπα.
«Δόξα και τιμή σε όλους», καταλήγει η ανακοίνωση της Δημοκρατικής Συμμαχίας Πολιτών Παλλικής, στέλνοντας μήνυμα ιστορικής μνήμης και πολιτικού προβληματισμού από την πλατεία Ριζοσπαστών του Ληξουρίου.
