Η επιστημονική συνεργάτης του ευρωβουλευτή Σάκη Αρναούτογλου θέτει καίρια ερωτήματα για την ευθύνη, την υποκρισία και τη στάση της κυβέρνησης απέναντι στην τραγωδία των Τεμπών.
Έντονες αντιδράσεις προκαλεί η δημόσια τοποθέτηση της Εύας Φιλιππάτου, μετά την ομιλία του πρωθυπουργού Κυριάκος Μητσοτάκης στις 16 Απριλίου 2026, με αφορμή τη συζήτηση γύρω από ευθύνες και αφηγήματα που σχετίζονται με την τραγωδία των Τεμπών.
Η Εύα Φιλιππάτου, επιστημονική συνεργάτης του ευρωβουλευτή Σάκης Αρναούτογλου, τοποθετήθηκε δημόσια με μια αιχμηρή παρέμβαση, θέτοντας ερωτήματα που αγγίζουν τον πυρήνα της πολιτικής και κοινωνικής αντιπαράθεσης.
Αναφερόμενη με σεβασμό στην περιπέτεια υγείας του Γιώργος Μυλωνάκης, υπογράμμισε ότι υπάρχουν στιγμές όπου «η σιωπή δεν επιτρέπεται», αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο που διαμορφώνεται ο δημόσιος λόγος.
Το βασικό ερώτημα που θέτει είναι καίριο:
Τι θα συνέβαινε αν στη θέση αυτή βρισκόταν ένας γονιός από την τραγωδία των Τεμπών;
Η ίδια απαριθμεί πιθανά αφηγήματα που –όπως υπονοεί– θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν:
- Απόδοση ευθύνης στο ίδιο το θύμα
- Επίκληση της «κακιάς στιγμής»
- Ενοχοποίηση του πένθους
- Καταγγελία περί «τοξικού λόγου» από όσους ζητούν απαντήσεις
⚖️ «Πόση υποκρισία;»
Η παρέμβαση κορυφώνεται με ευθείες κατηγορίες για:
- υποκρισία
- αντιστροφή της πραγματικότητας
- μετατόπιση της δημόσιας συζήτησης
Όπως τονίζει, το ζήτημα δεν είναι ο πόνος ή οι αντιδράσεις της κοινωνίας, αλλά:
- η μη απόδοση ευθυνών
- οι «ανεκτέλεστες» συμβάσεις
- και το κόστος σε ανθρώπινες ζωές
🚆 Η σκιά της τραγωδίας
Η αναφορά στην Σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών επαναφέρει στο προσκήνιο ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα της σύγχρονης ελληνικής πραγματικότητας, που εξακολουθεί να προκαλεί έντονη κοινωνική και πολιτική πίεση.
📢 Το μήνυμα που μένει
Η τοποθέτηση κλείνει με ένα σαφές μήνυμα:
Η κοινωνία δεν ξεχνά και δεν συγχωρεί την αδικία.
