Στον ραδιοφωνικό αέρα του Inkefalonia 89,2 και την εκπομπή «Μέρα Μεσημέρι» με την Ελευθερία Κουλουριώτου, ο επικεφαλής της δημοτικής παράταξης Ληξουρίου «Πάλλης Ξεκίνημα», Δημήτρης Μεσσάρης, μίλησε χωρίς φίλτρα. Με την ειλικρίνεια που –όπως είπε– θεωρεί «την καλύτερη πολιτική», άσκησε δριμεία κριτική σε νοοτροπίες, πρακτικές και πολιτικές που, κατά τη γνώμη του, κρατούν την Παλική δέσμια του παρελθόντος.
Ο ίδιος δεν θεωρεί ότι κάνει κάτι «εξειδικευμένο», αλλά πιστεύει ότι βλέπει μπροστά – και αυτό, όπως λέει, είναι ταυτόχρονα ευλογία και κατάρα. «Όταν προβλέπεις τι έρχεται και προσπαθείς να το ανακόψεις αλλά ο κόσμος δεν ακούει, απογοητεύεσαι», παραδέχεται. Από την αρχή, η παράταξή του προσπάθησε να καταρτίσει ένα σχέδιο με καινοτομίες και δράσεις για να εκμεταλλευτεί κάθε δυνατότητα της περιοχής. Ωστόσο, «η πραγματικότητα είναι πως η Παλική πηγαίνει προς τα πίσω», κατηγορεί τον Δήμαρχο Γιώργο Κατσιβέλη ότι βασίζει την πολιτική του μόνο στη διατήρηση της εξουσίας.
Αυτοδιοίκηση χωρίς ανεξαρτησία
Κατά τον Μεσσάρη, η τοπική αυτοδιοίκηση, ειδικά ο Α’ βαθμός, παραμένει εξαρτημένος από την κεντρική εξουσία, στερώντας από τις επαρχίες τη δυνατότητα να σταθούν στα πόδια τους. «Στην περιφέρεια ζούμε μια μορφή απαξίωσης», υποστηρίζει, καταγγέλλοντας το μοντέλο των έργων-βιτρίνας, όπως πρόχειρες ασφαλτοστρώσεις για ψήφους, χωρίς ουσιαστικό σχεδιασμό. Η βούληση του εκάστοτε δημάρχου ή περιφερειάρχη να δει και να καλύψει τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας, κατά τη γνώμη του, είναι το κλειδί.
Το νερό πάνω από τα… υδρόμετρα
Παράδειγμα κακής προτεραιοποίησης θεωρεί το θέμα της ύδρευσης. Όπως τόνισε, δεν έχει λυθεί το βασικό πρόβλημα του νερού, αλλά προχωρούν αγορές ηλεκτρονικών υδρομέτρων. «Τι να το κάνω το υδρόμετρο, αν δεν έχω νερό;», αναρωτιέται, καταγγέλλοντας πιέσεις από το κεντρικό κράτος για να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα.
Παγκόσμιοι κίνδυνοι, τοπικές ευθύνες
Βλέπει ένα «παγκόσμιο κοινωνικοπολιτικό σύννεφο» που σκεπάζει και την Ελλάδα, με αποτέλεσμα οι τοπικοί άρχοντες να πρέπει να σκέφτονται πρωτίστως την επιβίωση των κοινοτήτων τους. Επικρίνει την έλλειψη σχεδίου για κυκλική οικονομία και την ενεργοποίηση όλων των πλουτοπαραγωγικών πηγών. «Δεν μπορούμε να αφήσουμε το μέλλον μας στα χέρια της πολιτικής στιγμής. Η ψήφος μας είναι δύναμη», επισημαίνει.
Κοινωνία με τεράστιο απόθεμα, αλλά… φιμωμένη
Μιλώντας για την κοινωνία της Παλικής και του Ιονίου, εκφράζει λύπη που, παρά το τεράστιο ψυχικό και κοινωνικό απόθεμα, η φωνή των πολιτών δεν ακούγεται λόγω ενός πολιτικού σκηνικού που ελέγχεται από τα ΜΜΕ και από «ειδικούς» που ενδιαφέρονται μόνο να καλύψουν τα λάθη τους. «Χρειαζόμαστε κοινωνικούς ιεροκήρυκες», τονίζει, καλώντας κάθε πολίτη να αναλογιστεί την ευθύνη του.
Τουρισμός που χάνει το τρένο
Σκληρή κριτική άσκησε και στον τρόπο που αντιμετωπίζεται ο τουρισμός. Χρειάστηκαν τρία χρόνια για να συσταθεί τουριστική επιτροπή, η οποία τελικά δεν λειτουργεί, όπως λέει. Υπενθυμίζει ότι τώρα κλείνονται τα συμβόλαια για την επόμενη χρονιά και αν οι κινήσεις αρχίσουν το φθινόπωρο, το αποτέλεσμα θα φανεί σε… δύο χρόνια.
Απώλεια ιδιοκτησίας και εγκατάλειψη
Ο Μεσσάρης προβλέπει ότι μέσα σε 20-30 χρόνια το μεγαλύτερο μέρος της Ελλάδας δεν θα ανήκει σε Έλληνες, όχι λόγω ρατσισμού, αλλά εξαιτίας της εγκατάλειψης και της έλλειψης πολιτικής για να παραμείνουν οι κάτοικοι στους τόπους τους. «Θέλω ανθρώπους που αγαπούν τον τόπο, να τον στηρίζουν και να τον ζουν», σημειώνει.
Η καρέκλα ανήκει στην κοινωνία
Τέλος, τονίζει ότι η καρέκλα του δημάρχου ανήκει στην κοινωνία, όχι στο πρόσωπο. Καλεί τη δημοτική αρχή να οργανωθεί, να μιλήσει και να δουλέψει για έργα ουσίας. Διαφορετικά, «ο τόπος δεν θα διατηρήσει την ύπαρξή του». Για τον ίδιο, η επιτυχία δεν θα μετρηθεί από την πολιτική του πορεία, αλλά από το αν θα παραδώσει το Ληξούρι καλύτερο απ’ ό,τι το παρέλαβε.
