Σκληρή καταγγελία του Γιώργου Καβαλιεράτου: “Κατάρρευση στη Σάμη-Χάνονται εκατομμύρια – ο Δήμος είναι σε αφάνεια!”

Σε μια συνέντευξη «φωτιά» στον δημοσιογράφο Σάκη Βούτο και στον Ιόνιαν Γκάλαξι, ο Γιώργος Καβαλιεράτος καταγγέλλει πλήρη διάλυση στη λειτουργία του Δήμου Σάμης, κάνοντας λόγο για ανικανότητα, χαμένα έργα, επικίνδυνους δρόμους, πρόστιμα εκατομμυρίων και μια τοπική αυτοδιοίκηση που «δεν μπορεί να σταθεί ούτε στα βασικά».


«Είμαστε εκτός χάρτη – άλλοι φέρνουν εκατομμύρια κι εμείς ψάχνουμε νερό για την Έρυσσο!»

Όπως τονίζει, ο Δήμος Σάμης «ούτε διεκδικεί, ούτε σχεδιάζει, ούτε παρακολουθεί τίποτα».
Την ώρα που όμοροι δήμοι εξασφαλίζουν μεγάλα έργα, η Σάμη – λέει – παλεύει ακόμη για την υδροδότηση της Ερύσσου, χωρίς κανείς να γνωρίζει σε ποιο στάδιο βρίσκεται το ζήτημα.


«Άλλα λέμε στο Υπουργείο, άλλα στον κόσμο – η κομματική ταυτότητα πάνω από τον τόπο»

Ο Καβαλιεράτος μιλά για έλλειψη σοβαρότητας και συντονισμού.
Κατηγορεί τη Δημοτική Αρχή ότι αλλάζει θέσεις ανάλογα με τον συνομιλητή και ότι «κάποιοι βάζουν πάνω από όλα το κόμμα και μετά τον τόπο».


Ο Μύρτος… ντροπή: Πρόστιμο 3 εκατ. €, 40 ξαπλώστρες, νερό μηδέν!

Το πιο ηχηρό παράδειγμα ανικανότητας, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι ο Μύρτος:

  • Πρόστιμο σχεδόν 3 εκατομμυρίων ευρώ στον Δήμο

  • Καντίνα ανύπαρκτη

  • Κόσμος χωρίς νερό όλο το καλοκαίρι

  • Από 200 διαθέσιμα σετ ξαπλώστρες, ο Δήμος έβαλε μόνο 40

  • Έσοδα… από 28 Αυγούστου και μετά

«Χάσαμε τα έσοδα, πληρώνουμε και το πρόστιμο, και η εικόνα του νησιού διασύρεται στα social», τονίζει.


«9 νεκρά παιδιά και κανείς δεν κοκκινίζει – χάθηκαν 7 εκατ. για τον επικίνδυνο δρόμο»

Ο Καβαλιεράτος μιλά με έντονη φόρτιση για έναν δρόμο που έχει χαρακτηριστεί «θανατηφόρος» εδώ και 30 χρόνια, όπου έχουν χαθεί 9 νέοι άνθρωποι.

Το έργο για τη βελτίωσή του απεντάχθηκε και τα κονδύλια κατευθύνθηκαν αλλού, ενώ το δίκτυο «καταρρέει»: μπαριέρες σπασμένες από τον “Ιανό”, κατολισθήσεις, αγροτικά που… κρέμονται στο κενό.

«Αν δεν δράσουμε, θα θρηνήσουμε ξανά», προειδοποιεί.


Ρέματα, πλημμύρες και πλήρης απουσία πολιτικής προστασίας

Μετά τα γεγονότα στην Κέρκυρα, προειδοποιεί ότι και η Σάμη θα μπορούσε να έχει ζήσει την ίδια τραγωδία.

«Ρέματα βουλωμένα, μικρομπαλώματα, και πάντα η ίδια δικαιολογία: “δεν έχουμε λεφτά”. Η ασφάλεια του πολίτη όμως δεν είναι πολυτέλεια».


Το νερό και η αφαλάτωση: «Δύο χρόνια χωρίς λύση – τώρα τη φέρνουν σε λάθος σημείο»

Καταγγέλλει ότι η αφαλάτωση που είχε προταθεί από το 2020 καθυστέρησε δύο χρόνια και τώρα μισθώθηκε σε ακατάλληλη τοποθεσία μόνο «για να πούμε ότι την φέραμε».

«Και να σκεφτεί κανείς ότι παλιά λέγαμε πως το νερό της Σάμης επαρκεί και για το Αργοστόλι… Πού χάθηκε;», διερωτάται.


«Τα τρία JCB παρκαρισμένα… όλα μαζί! Αν πέσει βράχος Σαββατοκύριακο, περιμένουμε Δευτέρα!»

Περιγράφει σκηνές… γραφειοκρατικής τρέλας:
Τα τρία JCB του Δήμου είναι παρκαρισμένα όλα στην Πύλαρο, με αποτέλεσμα να ταξιδεύουν ώρες κάθε φορά που χρειάζεται παρέμβαση αλλού.

«Υπάρχει έτοιμος χώρος στη Σάμη και δεν τον χρησιμοποιούν. Σαν να θέλουμε να αποτύχουμε», σχολιάζει.


Ο μοναδικός Δήμος στην Ελλάδα χωρίς Γενικό Γραμματέα

«Όλοι οι Δήμοι έχουν Γραμματέα – ο δικός μας όχι», λέει, αποδίδοντας το γεγονός σε εσωτερικές “ισορροπίες και τάσεις”.

«Δεν κάνουμε αυτοδιοίκηση. Καλλιστεία κάνουμε».


Ευλογιά στα πρόβατα: «Έλεγχος μηδέν – αφήσαμε τα λιμάνια αφύλακτα»

Αναρωτιέται γιατί δεν υπήρξε αυστηρός έλεγχος στα λιμάνια, ενώ η νόσος είχε εμφανιστεί σε άλλες περιοχές.

«Όταν δεν κάνεις πρόληψη, μετά κλαις πάνω από το χυμένο γάλα».


«Τα χωριά άδειασαν – 70% αποχή. Ο κόσμος έχει κουραστεί να μην αλλάζει τίποτα»

Ο Καβαλιεράτος μιλά για ερημωμένα χωριά, καφενεία που κλείνουν, νέους που φεύγουν μαζικά και μια πρωτοφανή αποχή.

«Ο Δήμος Σάμης, που παλέψαμε να ξαναγίνει, κινδυνεύει να επιστρέψει πίσω. Θα έπρεπε να είμαστε πρότυπο».


«Φωνάζω για τα παιδιά μας – όχι για μένα»

Τελειώνει με μια προσωπική τοποθέτηση:

«Δεν θα παίξω τον “χρήσιμο ηλίθιο” για να μη στενοχωρηθούν υπουργοί και κομματικά επιτελεία. Ο ρόλος μου είναι να λέω την αλήθεια».


«Τι χρειάζεται ο Δήμος Σάμης;» – Η τελευταία του φράση

«Σοβαρότητα, σχέδιο και σύγκρουση με τις νοοτροπίες. Αν δεν το κάνουμε τώρα, σε πέντε χρόνια τα παιδιά μας μπορεί να έχουν ήδη φύγει».