Περπατάω στο Αργοστόλι και πιάνεται η ψυχή μου. Όχι μόνο για την ασχήμια της πόλης και το απέραντο γκρίζο χρώμα της που κυριαρχεί στην πλατεία και τους νέους πεζόδρομους.

Όχι μόνο για τα σκουπίδια  και το κυκλοφοριακό χάος που δοκιμάζει τις αντοχές μας καλοκαιριάτικα.

Διαβάστε τη συνέχεια στο kefaloniapress

Δεν υπάρχει μια σκιά σε τούτη την πόλη μας…