Σήμερα αναγκάστηκα να ΒΓΩ για τραπεζικές εργασίες. Τονίζω το “βγω”, γιατί πλέον όλα τα κάνω από την άνεση του σπιτιού μου υπό Κ.Σ. Έλα μου ντε όμως, που έρχεται η στιγμή όπου το web banking δεν μπορεί να σε καλύψει, ή μάλλον μπορεί, αν είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις τα κερατιάτικα για διατραπεζική μεταφορά χρημάτων.
Έχοντας λογαριασμό υπερανάληψης στη Eurobank, έχοντας βαρεθεί να με πρήζουν κάθε μέρα οι εισπρακτικές – κατά την άποψή τους “εταιρίες ενημέρωσης”, στην πιάτσα το “εισπρακτικές” είναι η πιο ευγενική ονομασία που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε γιατί έρχονται στο νου κι άλλες – πήγα στη Eurobank να εξηγήσω ότι στο λογαριασμό μου που ήταν μισθοδοσίας, πλέον περιμένω να μπει έστω η προσωρινή σύνταξη του ΤΣΜΕΔΕ ώστε να ησυχάσουν ότι δεν τους ξέχασα. Σχεδόν τρεις μήνες τώρα – και όχι από δική μου υπαιτιότητα – καμία πίστωση, πολλές (υπερ)αναλήψεις, με τον νόμιμο τραπεζικό τόκο. Ληστρικό κατά τη γνώμη μου, αλλά εφόσον τις χρησιμοποιώ τις τράπεζες δεν δικαιούμαι να διαμαρτύρομαι για τα επίπεδα των επιτοκίων.
Διαβάστε τη συνέχεια στο https://agrypnocoma.blogspot.com/
