Μια σιωπηλή αλλά εντυπωσιακή ανατροπή συμβαίνει στις δικαστικές αίθουσες σε όλη την Ελλάδα. Όλο και περισσότερες αποφάσεις βάζουν φρένο στις υπερβολικές τακτικές εταιρειών διαχείρισης δανείων – γνωστών και ως servicers – που επιχειρούν, με κάθε κόστος, να αποκτήσουν περιουσιακά στοιχεία οφειλετών, ακόμα και όταν αυτοί προσπαθούν ειλικρινά να ρυθμίσουν τα χρέη τους.
Το κλίμα στους δικαστές έχει αρχίσει να αλλάζει. Η υπομονή εξαντλείται, ειδικά όταν οι εισπρακτικές στρατηγικές των servicers ξεπερνούν τα όρια της νομιμότητας ή της ηθικής, σε μια προσπάθεια να επισπεύσουν πλειστηριασμούς και να αποκομίσουν κέρδη μέσω κατασχέσεων.
Οι αριθμοί λένε άλλα – αλλά οι πράξεις άλλα αποκαλύπτουν
Εκπρόσωποι των εταιρειών διαχείρισης δανείων επιμένουν πως οι πλειστηριασμοί είναι η εξαίρεση, όχι ο κανόνας. Σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, για κάθε 30 ρυθμίσεις πραγματοποιείται μόλις ένας πλειστηριασμός. Ωστόσο, τα περιστατικά που καταλήγουν ενώπιον των δικαστών, και καταγράφονται πλέον με αυξανόμενη συχνότητα, φανερώνουν μια διαφορετική εικόνα.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι servicers απορρίπτουν χωρίς αιτιολογία τις προτάσεις οφειλετών για διακανονισμό ή εξόφληση, επιλέγοντας την επιθετική οδό της αναγκαστικής εκτέλεσης. Αυτό, όπως διαπιστώνεται σε πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις, φτάνει να θεωρείται καταχρηστική πρακτική.
Η υπόθεση που τάραξε τα νερά στη Θεσσαλονίκη
Ένα χαρακτηριστικό – και καθοριστικό – παράδειγμα αυτής της πρακτικής είναι η πρόσφατη απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης (απόφαση 539/2025). Η Intrum, μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες διαχείρισης δανείων στην Ελλάδα, είδε το δικαστήριο να ακυρώνει τόσο τη διαταγή πληρωμής όσο και την κατασχετήρια έκθεση που είχε εκδώσει εις βάρος δανειολήπτη, ο οποίος προσπάθησε κατ’ επανάληψη να βρει λύση αλλά αντιμετώπισε τοίχο.
Η υπόθεση αφορά παλιό δάνειο που είχε δοθεί προ κρίσης για κατασκευαστικό έργο στη Θεσσαλονίκη. Το δάνειο πέρασε από τη Millenium στην Τράπεζα Πειραιώς και κατόπιν τιτλοποιήθηκε και διαχειρίζεται πλέον από την Intrum.
Ο εργολάβος-δανειολήπτης, σύμφωνα με τα στοιχεία της υπόθεσης, επιχείρησε επανειλημμένα να διακανονίσει την οφειλή του. Αρχικά προσέφυγε στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, όπου έλαβε αρνητική απάντηση. Στη συνέχεια, πρότεινε ο ίδιος να πουλήσει ακίνητο και να αποπληρώσει το χρέος, έχοντας ήδη βρει αγοραστή. Ούτε αυτή η πρόταση έγινε δεκτή.
Παρά τις προσπάθειες εξεύρεσης λύσης, η Intrum προχώρησε στην κατάσχεση της κύριας κατοικίας του, αγνοώντας ακόμη και προηγούμενη δικαστική απόφαση που είχε κρίνει ως καταχρηστική άλλη παρόμοια κατάσχεση εις βάρος του ίδιου προσώπου.
Τι είπε το δικαστήριο: «Καταχρηστική επίσπευση»
Το δικαστήριο έκανε δεκτό τον ισχυρισμό του δανειολήπτη ότι η συμπεριφορά της εταιρείας ήταν καταχρηστική. Ειδικά μετά από προηγούμενη ακύρωση αναγκαστικής εκτέλεσης για τον ίδιο τίτλο, το να συνεχίζεται η ίδια τακτική από την πλευρά της Intrum θεωρήθηκε επιβεβαίωση της αδιαλλαξίας της.
Επιπλέον, σημειώθηκε πως η εταιρεία αγνόησε το γεγονός ότι ο οφειλέτης είχε ήδη ξεκινήσει νέα διαδικασία υπαγωγής στον Εξωδικαστικό Μηχανισμό, η οποία δεν είχε καν ολοκληρωθεί λόγω τεχνικών περιορισμών του συστήματος. Παρόλα αυτά, επιδόθηκε κατασχετήρια έκθεση σε διάστημα λίγων εβδομάδων.
Το πλέον εντυπωσιακό: ο δανειολήπτης είχε ήδη προτείνει λύσεις που θα απέφεραν μεγαλύτερο ποσό από αυτό που αναμενόταν από τον πλειστηριασμό – ο οποίος, ως γνωστόν, συχνά οδηγεί σε χαμηλές προσφορές λόγω απουσίας ενδιαφέροντος στις πρώτες συνεδρίες.
Το μήνυμα των δικαστών: Δεν θα είμαστε θεατές σε καταχρηστικές πρακτικές
Η συγκεκριμένη απόφαση είναι μια ακόμη ένδειξη ότι η ελληνική Δικαιοσύνη στέλνει σαφές μήνυμα: οι εταιρείες που παρακάμπτουν τις καλόπιστες προτάσεις και επιλέγουν το δρόμο της πίεσης, χωρίς διάθεση συνεννόησης, θα βρίσκονται αντιμέτωπες με τις συνέπειες.
Το φαινόμενο αυτό δεν αφορά μεμονωμένα περιστατικά. Πλήθος παρόμοιων περιπτώσεων εξετάζονται στα ελληνικά δικαστήρια, με αυξανόμενο αριθμό αποφάσεων να δικαιώνουν δανειολήπτες που επιδιώκουν επίμονα μια δίκαιη λύση – και πέφτουν πάνω σε τοίχο αδιαλλαξίας.
Συμπέρασμα: Οι μάσκες πέφτουν
Το αφήγημα περί «τελευταίας λύσης» στους πλειστηριασμούς φαίνεται πως αρχίζει να καταρρέει. Όταν συνεργάσιμοι πολίτες αντιμετωπίζονται ως στόχοι και όχι ως συνομιλητές, τότε δεν μιλάμε για ρύθμιση αλλά για επιβολή. Και όπως δείχνει η πρόσφατη νομική πραγματικότητα, οι δικαστές δεν προτίθενται να παραμείνουν αμέτοχοι.
Μάθετε τα πάντα για ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΕΠΙΔΟΜΑΤΑ – ΔΥΠΑ – ΟΠΕΚΑ – ΟΑΕΔ – ΕΦΚΑ εδώ
