Μια κίνηση χωρίς προηγούμενο, που προκαλεί σεισμό στα πολιτικά θεμέλια της χώρας, είναι σε εξέλιξη: Ο Σύλλογος Πληγέντων του Δυστυχήματος στα Τέμπη παραδίδει τη Δευτέρα 1,3 εκατομμύρια υπογραφές – όχι για ένα απλό αίτημα, αλλά για κάτι που μπορεί να αλλάξει τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας.
Το βασικό τους αίτημα; Η άρση της ποινικής ασυλίας των βουλευτών και η αναθεώρηση του Συντάγματος ώστε κανένας πολιτικός να μην είναι πλέον υπεράνω του νόμου. Μια απαίτηση δικαιοσύνης που, για πολλούς, έρχεται αργοπορημένα – αλλά δυναμικά.
«7 Ιουλίου: Η Ημέρα που η Δημοκρατία Γυρνά Σελίδα»
Η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος του Συλλόγου, δεν μάσησε τα λόγια της: «Η 7η Ιουλίου 2025 θα καταγραφεί ως η ημέρα της επανεκκίνησης της Δημοκρατίας στη χώρα μας». Με αυτά τα λόγια, έστειλε μήνυμα σε ένα σύστημα που, όπως υποστηρίζει, έχει κουραστεί να προστατεύει τους λίγους σε βάρος των πολλών.
Η Καρυστιανού έκανε λόγο για χρόνια ατιμωρησίας και ευνοιοκρατίας, όπου πολιτικά πρόσωπα διατηρούν ασυλία ακόμη και όταν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις εγκληματικής αμέλειας ή ευθύνης. Το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη, που στοίχισε δεκάδες ζωές, αποτελεί το πιο χαρακτηριστικό – αλλά όχι το μοναδικό – παράδειγμα.
«Δεν Αντέχουμε Άλλη Κοροϊδία»
«Δεν μπορούμε να περιμένουμε από εκείνους που έχουν την ευθύνη, να ελέγξουν τον εαυτό τους», τόνισε σε πρόσφατη ανάρτησή της. Με σαφείς αναφορές όχι μόνο στο δυστύχημα των Τεμπών, αλλά και σε άλλα υποθέσεις όπως εκείνη του ΟΠΕΚΕΠΕ και «πολλά ακόμη σκάνδαλα που παραμένουν θαμμένα», η Καρυστιανού μιλά για ένα πολιτικό σύστημα που αρνείται να λογοδοτήσει.
Και προσθέτει με ένταση: «Μας εμπαίζουν. Μας θεωρούν δεδομένους. Αλλά όχι πια».
Ένα Κίνημα Που Δεν Σταματά
Πίσω από τις 1,3 εκατομμύρια υπογραφές, δεν υπάρχει απλώς οργή. Υπάρχει ελπίδα, αποφασιστικότητα και μια συλλογική απαίτηση για κάθαρση. Η πρωτοβουλία αυτή, η οποία ξεκίνησε σχεδόν σιωπηλά μέσα στον πόνο των οικογενειών των θυμάτων, έχει πλέον εξελιχθεί σε λαϊκό κύμα πίεσης προς την εξουσία.
Δεν είναι τυχαίο ότι η φράση-σύνθημα «να πάρουμε πίσω το οξυγόνο» έχει μετατραπεί σε σύμβολο για όσους αισθάνονται ότι η Δικαιοσύνη έχει υποχωρήσει μπροστά στην πολιτική ασυδοσία.
«Η Ατιμωρησία Δεν Είναι Δημοκρατία»
Σε μια από τις πιο ηχηρές φράσεις της, η Καρυστιανού υπογράμμισε ότι «η ατιμωρησία των πολιτικών δεν συμβαδίζει ούτε με την Ηθική, ούτε με τον Νόμο, ούτε με τις αρχές της Δημοκρατίας». Το αίτημα είναι ξεκάθαρο: αλλαγή τώρα, με πράξεις – όχι λόγια.
Και πράγματι, το ζήτημα δεν είναι μόνο η άρση της ασυλίας. Είναι η ανάγκη για θεσμική επανεκκίνηση, για ένα κράτος που δεν προστατεύει αυτουργούς, αλλά υπερασπίζεται θύματα. Ένα κράτος που δεν κλείνει τα μάτια στα λάθη του, αλλά έχει το θάρρος να τα αντιμετωπίζει.
Μια Πολιτεία που Σιωπά
Παρά το τεράστιο κύμα υποστήριξης και τις συνεχείς εκκλήσεις για δράση, η πολιτεία παραμένει – τουλάχιστον μέχρι στιγμής – σιωπηλή. Οι 1,3 εκατομμύρια υπογραφές είναι ένα τεράστιο νούμερο. Πώς γίνεται να αγνοείται;
Ίσως γιατί, αν ληφθούν υπόψη, τότε πρέπει να ληφθούν και ευθύνες. Και αυτό, για κάποιους, είναι πιο τρομακτικό από οποιαδήποτε πολιτική κρίση.
«Δεν Περιμένουμε Πια Από Κανέναν»
Η Καρυστιανού καλεί τους πολίτες να γίνουν οι ίδιοι φορείς αλλαγής. «Πρέπει να ενεργοποιηθούμε για το κοινό καλό. Να απαιτήσουμε δικαιοσύνη. Να αναπνεύσουμε ξανά ελεύθερα», τονίζει.
Και αυτή η έκκληση δεν είναι απλώς συγκινητική – είναι επιτακτική. Γιατί όταν η Δικαιοσύνη αργεί, η αδικία παγιώνεται. Και τότε, δεν απομένει τίποτα άλλο από την κοινωνική αφύπνιση.
Τελικά, πόσες υπογραφές χρειάζονται για να αλλάξει μια χώρα; Ίσως λιγότερες από όσες νομίζουμε – αρκεί να συνοδεύονται από συνείδηση, τόλμη και αποφασιστικότητα.
