Σοκ και απέραντη θλίψη έχει προκαλέσει στην Κεφαλονιά η είδηση του ξαφνικού θανάτου του 23χρονου Νίκου, ο οποίος βρήκε τραγικό τέλος τα ξημερώματα της Παρασκευής 12 Σεπτεμβρίου. Το αυτοκίνητό του ξέφυγε από την πορεία του στον δρόμο που συνδέει τον Πόρο με τη Σκάλα και κατέληξε σε γκρεμό, αφήνοντας πίσω του συντρίμμια και αναπάντητα «γιατί».
Η είδηση σκόρπισε το πένθος όχι μόνο στην οικογένειά του, αλλά και σε ολόκληρη την τοπική κοινωνία. Συγγενείς, φίλοι και συμπαίκτες του στο ποδόσφαιρο δεν μπορούν να συνειδητοποιήσουν πως ο χαμογελαστός νέος, γεμάτος όνειρα και σχέδια, έφυγε τόσο άδικα και ξαφνικά.
Το χρονικό της τραγωδίας
Ο 23χρονος εργαζόταν σε κατάστημα εστίασης στην περιοχή και εκείνο το βράδυ επέστρεφε σπίτι του μετά τη δουλειά. Για λόγους που παραμένουν υπό διερεύνηση, έχασε τον έλεγχο του οχήματος σε ένα επικίνδυνο σημείο του δρόμου, που είναι γνωστό στους κατοίκους για την έλλειψη φωτισμού και την επικινδυνότητά του. Το αυτοκίνητο βρέθηκε σε χαράδρα, ενώ το δυστύχημα δεν έγινε αμέσως αντιληπτό.
Οι ώρες αγωνίας που ακολούθησαν ήταν αβάσταχτες. Οι δικοί του άνθρωποι τον αναζητούσαν απεγνωσμένα, μέχρι που ένας ψαράς εντόπισε το όχημα και ειδοποίησε τις αρχές. Η Πυροσβεστική έσπευσε στο σημείο και ανέσυρε τη σορό του νεαρού, βάζοντας οριστικό τέλος στις ελπίδες.
«Δεν έπινε, δεν έτρεχε…»
Η μαρτυρία ενός στενού του φίλου στο newsit.gr συγκλονίζει και δείχνει πόσο αγαπητός ήταν ο Νίκος στην τοπική κοινωνία:
«Το παιδί δούλευε σε ταβέρνα στην περιοχή και γύριζε σπίτι του μετά τη δουλειά. Δεν ήταν ένα ό,τι να ’ναι παιδί. Δεν έπινε, δεν έτρεχε… Μάλλον έχασε τον έλεγχο. Δεν ξέρουμε ακόμα τίποτα, περιμένουμε την αστυνομία. Το παιδί το βρήκε ένας ψαράς και ενημέρωσε τις αρχές. Στην περιοχή δεν υπάρχει ούτε ένα φως και τα βράδια δεν βλέπεις τίποτα. Όλοι κάνουμε τον σταυρό μας για να περάσουμε.»
Η φράση «Δεν έπινε, δεν έτρεχε…» έχει χαραχτεί στις καρδιές όλων όσοι τον γνώριζαν, καθώς αποτυπώνει με τον πιο απλό τρόπο την αδικία του χαμού του.
Το παιδί που λάτρευε το ποδόσφαιρο
Ο Νίκος μεγάλωσε με μια μεγάλη αγάπη: το ποδόσφαιρο. Από μικρός αγωνιζόταν στις ακαδημίες των Πρόννων Κεφαλονιάς, ενώ την περασμένη σεζόν είχε μετακομίσει στην Αθήνα, φορώντας τη φανέλα ομάδας της Αργυρούπολης. Για τη φετινή χρονιά, είχε αποφασίσει να επιστρέψει στη γενέτειρά του και να ξαναπαίξει με την ομάδα των Πρόννων, εκεί όπου έκανε τα πρώτα του βήματα.
Συμπαίκτες και προπονητές μιλούν για έναν νέο γεμάτο πάθος για το άθλημα, πάντα χαμογελαστό και πρόθυμο να στηρίξει τους άλλους. Στις φωτογραφίες από αγώνες και πανηγυρισμούς, η χαρά του για το παιχνίδι και η ζεστασιά της παρουσίας του είναι εμφανείς.
Μια κοινωνία βυθισμένη στο πένθος
Η τοπική κοινωνία της Κεφαλονιάς έχει ντυθεί στα μαύρα. Στα καφενεία, στους δρόμους, στα γήπεδα, όλοι μιλούν για τον χαμό του Νίκου με δάκρυα στα μάτια. «Ένα παιδί γεμάτο ζωή, ευγενικό, καλόκαρδο», λένε όσοι τον γνώριζαν. Η κηδεία του αναμένεται να τελεστεί με πλήθος κόσμου που θα βρεθεί για το τελευταίο αντίο.
Οι αρχές έχουν ξεκινήσει έρευνα για τις ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος. Η νεκροψία-νεκροτομή θα δώσει απαντήσεις, ωστόσο για τους δικούς του ανθρώπους καμία ιατροδικαστική έκθεση δεν μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο.
Η επικίνδυνη διαδρομή
Ο δρόμος που ενώνει τον Πόρο με τη Σκάλα έχει χαρακτηριστεί πολλές φορές από τους κατοίκους ως «παγίδα». Ελλιπής φωτισμός, στροφές και στενά περάσματα τον καθιστούν ιδιαίτερα επικίνδυνο, ειδικά τις νυχτερινές ώρες. Δεν είναι λίγοι αυτοί που ζητούν επιτέλους να ληφθούν μέτρα, ώστε να μην υπάρξουν άλλες τραγωδίες.
Ο χαμός του Νίκου φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της οδικής ασφάλειας στην Κεφαλονιά, με την τοπική κοινωνία να απαιτεί λύσεις για δρόμους που έχουν ήδη κοστίσει ζωές.
Η τελευταία εικόνα ενός χαμογελαστού νέου
Οι φίλοι του τον θυμούνται να γελά, να παίζει ποδόσφαιρο, να μοιράζει χαρά σε όσους είχε γύρω του. Ένα παιδί που δεν δημιούργησε ποτέ προβλήματα, που πάλευε για το μεροκάματο και ταυτόχρονα κυνηγούσε τα όνειρά του.
Η Κεφαλονιά αποχαιρετά έναν νέο που έφυγε νωρίς, έναν άνθρωπο που άφησε πίσω του μόνο αγάπη και αναμνήσεις. Και η φράση του φίλου του, «Δεν έπινε, δεν έτρεχε…», θα μείνει για πάντα να συνοδεύει τη μνήμη του, σαν σπαρακτική υπενθύμιση της αδικίας που γράφτηκε στο οδόστρωμα εκείνης της νύχτας.
