Σε πλήρη αναδιάταξη μπαίνει το επίδομα κυοφορίας – λοχείας, με το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και τον ΕΦΚΑ να προωθούν ενιαίο πλαίσιο καταβολής. Η μεταρρύθμιση φιλοδοξεί να βάλει τέλος σε ένα πολυδαίδαλο σύστημα κανόνων που κληρονομήθηκε από τα παλιά ταμεία και συνεχίζει να δημιουργεί άνιση μεταχείριση μεταξύ ασφαλισμένων.
Η ουσία της παρέμβασης δεν βρίσκεται μόνο στα ποσά — που σε πολλές περιπτώσεις παραμένουν σταθερά — αλλά κυρίως στον τρόπο χρηματοδότησης και στη φιλοσοφία επιμερισμού του κόστους. Ωστόσο, για μία κατηγορία ασφαλισμένων, οι αλλαγές ισοδυναμούν με οικονομική «έκρηξη».
Το σημερινό καθεστώς: Ίδιο αποτέλεσμα, διαφορετικοί κανόνες
Στον ιδιωτικό τομέα, οι μισθωτές δικαιούνται άδεια τεσσάρων μηνών. Το τελικό ποσό που λαμβάνεται μπορεί να μην διαφέρει σημαντικά, όμως ο τρόπος με τον οποίο καλύπτεται ποικίλλει ανάλογα με την προέλευση της ασφάλισης.
Στο πρώην ΙΚΑ, το κόστος κατανέμεται μεταξύ ασφαλιστικού φορέα, δημόσιας υπηρεσίας απασχόλησης και εργοδότη.
Σε ορισμένα ειδικά ταμεία, η κάλυψη γινόταν αποκλειστικά από τον ασφαλιστικό οργανισμό.
Σε ΔΕΚΟ, η ευθύνη βάρυνε τον εργοδότη.
Στο Δημόσιο, η άδεια φτάνει τους πέντε μήνες και καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό ή τον αρμόδιο φορέα.
Το αποτέλεσμα είναι ένα σύστημα πολλαπλών ταχυτήτων. Παρότι οι μισθωτές δεν υφίστανται μείωση αποδοχών, η προέλευση των χρημάτων και ο επιμερισμός της δαπάνης διαφέρει σημαντικά. Αυτή ακριβώς η ανομοιογένεια επιχειρείται να διορθωθεί.
Το νέο μοντέλο: Ενιαίος επιμερισμός για όλες τις μισθωτές
Η πρόταση που συγκεντρώνει τις περισσότερες πιθανότητες υιοθέτησης προβλέπει καθολική εφαρμογή του μοντέλου που ίσχυε στο πρώην ΙΚΑ σε όλες τις εργαζόμενες του ιδιωτικού τομέα.
Συγκεκριμένα:
Τον πρώτο μήνα της άδειας, ο μισθός θα καλύπτεται κατά 50% από τον ΕΦΚΑ και κατά 50% από τον εργοδότη.
Για τους επόμενους τρεις μήνες, η καταβολή θα γίνεται κατά 50% από τον ΕΦΚΑ και κατά 50% από τη ΔΥΠΑ.
Για εργαζόμενες σε τράπεζες, ΔΕΚΟ ή μέσα ενημέρωσης, το συνολικό ύψος της παροχής δεν μεταβάλλεται. Αυτό που αλλάζει είναι η πηγή των κονδυλίων, ώστε να υπάρξει ενιαία λογική χρηματοδότησης και ισόρροπη κατανομή βαρών.
Στον δημόσιο τομέα, δεν προβλέπεται παρέμβαση: το πεντάμηνο καθεστώς παραμένει σε ισχύ.
Η πραγματική ανατροπή: Οι μη μισθωτές
Εάν για τις μισθωτές μιλάμε για εξορθολογισμό, για τις μη μισθωτές πρόκειται για ριζική μεταβολή.
Σήμερα, οι διαφορές είναι εντυπωσιακές:
Οι ελεύθερες επαγγελματίες λαμβάνουν 150 ευρώ μηνιαίως για τέσσερις μήνες.
Οι ασφαλισμένες του πρώην επιστημονικού ταμείου εισπράττουν 200 ευρώ τον μήνα για το ίδιο διάστημα.
Οι αγρότισσες λαμβάνουν ένα εφάπαξ ποσό που δεν συγκρίνεται με τα επίπεδα των μισθωτών.
Η απόσταση από τις παροχές του ιδιωτικού ή δημόσιου τομέα είναι εμφανής και διαχρονική.
Με τη νέα ρύθμιση, η λογική αλλάζει πλήρως. Η καταβολή θα συνδέεται με την ασφαλιστική κατηγορία και τον ασφαλιστέο μισθό:
Ο ΕΦΚΑ θα καλύπτει το 50% του αντίστοιχου ποσού για τέσσερις μήνες.
Η ΔΥΠΑ θα προσθέτει επιπλέον 50% για τρεις μήνες.
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι πολλές μη μισθωτές θα δουν το ποσό να πολλαπλασιάζεται — σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και να υπερτετραπλασιάζεται. Η μεταρρύθμιση ενισχύει ουσιαστικά την κοινωνική προστασία της μητρότητας για κατηγορίες που έως σήμερα παρέμεναν στο περιθώριο του συστήματος παροχών.
Τι επιδιώκει η κυβέρνηση
Η παρέμβαση δεν είναι αποσπασματική. Εντάσσεται σε ευρύτερη προσπάθεια ενοποίησης κανόνων μετά τη δημιουργία του ΕΦΚΑ, ώστε να αρθούν οι στρεβλώσεις που προέκυψαν από τη συνένωση πολλών πρώην ταμείων κάτω από μία «ομπρέλα» χωρίς ενιαίο κανονισμό παροχών.
Οι βασικοί άξονες της μεταρρύθμισης είναι τρεις:
Κατάργηση ανισοτήτων μεταξύ ασφαλισμένων διαφορετικής προέλευσης
Ενίσχυση της ισονομίας
Διαμόρφωση ενιαίου πλαισίου παροχών μητρότητας
Παρότι ο συνολικός κανονισμός παροχών του ΕΦΚΑ δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί, οι αλλαγές στο επίδομα κυοφορίας – λοχείας αναμένεται να συμπεριληφθούν σε επερχόμενο ασφαλιστικό νομοσχέδιο.
Τι σημαίνουν όλα αυτά στην πράξη
Για τις μισθωτές, η καθημερινότητα δεν αλλάζει σε επίπεδο αποδοχών, αλλά εξορθολογίζεται ο μηχανισμός πληρωμής. Για τις μη μισθωτές, όμως, διαμορφώνεται ένα εντελώς νέο τοπίο, με ουσιαστική οικονομική ενίσχυση σε μία περίοδο αυξημένων αναγκών.
Εάν η ρύθμιση ψηφιστεί όπως σχεδιάζεται, το επίδομα μητρότητας θα πάψει να εξαρτάται από το «ιστορικό» του ταμείου και θα συνδέεται με ενιαίες, διαφανείς παραμέτρους.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν θα αλλάξει το σύστημα — αλλά πόσο γρήγορα θα εφαρμοστεί και πόσες γυναίκες θα δουν άμεσα διαφορά στον οικογενειακό τους προϋπολογισμό.



