👉📺 Δεν βλέπεις Γιάμαλη…
👉📺 Βλέπεις μια ανάρτηση που σου λέει ότι «σε κορόιδεψε με τα Τέμπη» και περιμένεις να διαβάσεις την απόδειξη. Αντί γι’ αυτήν παίρνεις κεφαλαία, «ΨΕΚΟΛΙΟ» και χαρακτηρισμούς. Γιατί τα στοιχεία είναι λίγο πιο δύσκολα από τα emojis.
👉📺 Σου λέει για «αλλοιωμένα ηχητικά», αλλά ξεχνάει μια μικρή λεπτομέρεια: άλλο οι πρωτογενείς καταγραφές του ΟΣΕ και άλλο το μονταρισμένο ηχητικό που δημοσιοποιήθηκε στα ΜΜΕ μετά το δυστύχημα. Το πρώτο εξετάστηκε από πραγματογνώμονες. Για το δεύτερο υπήρξε ξεχωριστή έρευνα και τεράστια δημόσια συζήτηση.
Αλλά γιατί να μπλέκουμε τώρα με τέτοιες λεπτομέρειες;
👉📺 Μετά έρχεται ο Ρούτσι.
Το αίτημά του ήταν, λέει, «ΔΗΘΕΝ ειλικρινές».
Απόδειξη;
«Δεν μιλάει πλέον κανείς γι’ αυτόν».
🤷
Ναι. Αυτή είναι η απόδειξη.
Όχι τι ζήτησε ο άνθρωπος. Όχι τι αποφάσισε η Δικαιοσύνη. Όχι ότι τελικά δόθηκε εισαγγελική παραγγελία για εκταφή.
Δεν παίζει πια πολύ στην τηλεόραση, άρα το αίτημά του ήταν δήθεν.
Με τέτοια λογική, όποιο θέμα φύγει από τα δελτία ειδήσεων αυτομάτως δεν συνέβη ποτέ.
👉📺 Και φτάνουμε στον Μαζωνάκη.
Εδώ η Γιάμαλη, λέει, «πήρε εργολαβία».
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι:
Η υπόθεση δεν υπάρχει επειδή την ανακάλυψε η Γιάμαλη.
Υπάρχει αστυνομική και εισαγγελική έρευνα.
Υπήρξε αυτοψία.
Υπήρξε έλεγχος του ΙΣΑ.
Υπάρχουν σοβαρά ερωτήματα για το τι ακριβώς γινόταν στο συγκεκριμένο ιατρείο.
Και έχει ασκηθεί κακουργηματική δίωξη για θανατηφόρα έκθεση στους δύο γιατρούς.
Αλλά προφανώς όλα αυτά είναι λεπτομέρειες.
🤡 Το πρόβλημα είναι η Γιάμαλη που κάνει ερωτήσεις.
👉📺 Και υπάρχει ακόμη μία άβολη λεπτομέρεια.
Ο ίδιος ο πρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης, έχει δηλώσει ότι το συγκεκριμένο ιατρείο είχε άδεια παθολογικού ιατρείου και ότι πλασμαφαίρεση δεν μπορούσε να πραγματοποιείται εκεί.
Οπότε ίσως —λέμε τώρα— ένας δημοσιογράφος να δικαιούται να ρωτήσει:
Πώς γινόταν;
Ποιος το ήξερε;
Ποιος το έλεγχε;
Και αν κανείς δεν το ήξερε, γιατί δεν το ήξερε;
Αυτό δεν λέγεται «τοξικότητα».
Λέγεται ρεπορτάζ.
👉🤡 Και κάπου εκεί εμφανίζεται και το αριστούργημα:
«Θέλει να ρίξει ευθύνες από τον ΙΣΑ μέχρι τον πρωθυπουργό και γιατί όχι και τον Τραμπ».
Ωραίο.
Μόνο που ο Τραμπ είναι ένα αστειάκι που πρόσθεσε ο συντάκτης της ανάρτησης.
Μετά κοροϊδεύει τη Γιάμαλη για κάτι που… είπε ο ίδιος.
Αυτό στην επιχειρηματολογία λέγεται straw man: φτιάχνεις μόνος σου μια γελοία εκδοχή της θέσης του άλλου και μετά θριαμβευτικά την καταρρίπτεις.
👏 Συγχαρητήρια. Κέρδισες μια συζήτηση με τον εαυτό σου.
👉💵 Και για το τέλος το καλύτερο:
«Πληρώνεται για να σας ενημερώνει».
Ναι.
Αυτό συνήθως συμβαίνει στους επαγγελματίες δημοσιογράφους.
Όπως πληρώνεται ο γιατρός για να εξετάζει.
Ο δικηγόρος για να υπερασπίζεται.
Και ο μηχανικός για να κατασκευάζει.
Το 💵 δεν αποτελεί επιχείρημα.
Εκτός αν υπάρχει συγκεκριμένη καταγγελία ότι κάποιος πληρώνεται από κάποιον για να υποστηρίζει συγκεκριμένη γραμμή.
Τότε βεβαίως περιμένουμε τα στοιχεία.
Αλλιώς έχουμε απλώς ένα emoji με ένα χαρτονόμισμα.
👉📺 Δεν χρειάζεται λοιπόν να συμπαθείς τη Γιάμαλη.
Ούτε να συμφωνείς μαζί της.
Ούτε να θεωρείς σωστό κάθε ρεπορτάζ ή κάθε άποψή της.
Χρειάζεται κάτι πολύ απλούστερο:
Όταν κάποιος θέτει ένα ερώτημα, απάντησε στο ερώτημα.
Όταν παρουσιάζει ένα στοιχείο, αντίκρουσε το στοιχείο.
Και όταν θεωρείς ότι είπε ψέματα, δείξε ποιο ήταν το ψέμα και φέρε την απόδειξη.
Γιατί τα 🤡, τα 💵, τα κεφαλαία και το «ΨΕΚΟΛΙΟ» μπορεί να κάνουν μια ανάρτηση πιο εντυπωσιακή.
Δεν την κάνουν πιο αληθινή.
