Και ξαφνικά ανακαλύφθηκε η μεγάλη αποκάλυψη για τη Μαρία Καρυστιανού.
Στο επαγγελματικό βιογραφικό της αναφέρει ότι κατά την παραμονή της στη Μεγάλη Βρετανία εκπαιδεύτηκε, μεταξύ άλλων, σε «Μεταβολομική, Κβαντική Ιατρική, Γνωστική Ομοιοπαθητική, Functional medicine και Νευροανάδραση».
Ναι, το γράφει.
Δεν είναι fake screenshot, ούτε κάποια πληροφορία που αποκαλύφθηκε ύστερα από δημοσιογραφική έρευνα. Βρίσκεται δημόσια αναρτημένη στην επαγγελματική ιστοσελίδα της.
Και ασφαλώς οποιοσδήποτε μπορεί να ασκήσει επιστημονική κριτική στις συγκεκριμένες πρακτικές.
Μόνο που εδώ δεν έχουμε μια επιστημονική συζήτηση για την ομοιοπαθητική ή την «Κβαντική Ιατρική».
Έχουμε μια ξεκάθαρη προσπάθεια πολιτικής απαξίωσης της Καρυστιανού μέσω του επαγγελματικού της βιογραφικού.
Και αυτό φαίνεται καθαρά από την κατακλείδα:
«Για να μη λέτε μετά ότι δεν ξέρατε».
Τι ακριβώς υποτίθεται ότι μάθαμε;
Η Καρυστιανού πλέον κρίνεται ως πολιτικός
Εδώ βρίσκεται το βασικό ζήτημα.
Η Μαρία Καρυστιανού δεν βρίσκεται πλέον μόνο στη δημόσια συζήτηση ως μητέρα θύματος των Τεμπών.
Έχει περάσει στην ενεργό πολιτική, έχει παρουσιάσει θέσεις και πρόγραμμα και ζητά από τους πολίτες να την αξιολογήσουν ως πολιτική επιλογή.
Αυτό αλλάζει εντελώς τους όρους της συζήτησης.
Και ταυτόχρονα κάνει τη δουλειά των πολιτικών αντιπάλων της πολύ πιο εύκολη.
Δεν χρειάζεται να ψάχνουν το παλιό ιατρικό της βιογραφικό.
Έχουν μπροστά τους πολιτικές προτάσεις.
Η Καρυστιανού έχει τοποθετηθεί για την οικονομία, τη Δικαιοσύνη, την ακρίβεια, τα καρτέλ, το δημογραφικό, την Παιδεία, την πρώτη κατοικία, τον πρωτογενή τομέα και την εθνική ασφάλεια.
Επομένως υπάρχει άφθονο πεδίο αντιπαράθεσης.
Είναι ανεφάρμοστες οι προτάσεις της;
Να αποδειχθεί.
Δεν βγαίνουν οικονομικά;
Να κοστολογηθούν.
Υπάρχουν αντιφάσεις;
Να αναδειχθούν.
Οι προτάσεις της για τη Δικαιοσύνη δημιουργούν θεσμικά προβλήματα;
Να εξηγηθεί ποια είναι αυτά.
Δεν έχει πειστικές απαντήσεις για την εξωτερική πολιτική;
Να αντιπαρατεθούν συγκεκριμένες θέσεις και δεδομένα.
Αυτή είναι η πραγματική πολιτική δοκιμασία ενός νέου κόμματος.
Αντί γι’ αυτό, «Κβαντική Ιατρική»
Και όμως, ένα μέρος της αντιπαράθεσης επιλέγει κάτι πολύ ευκολότερο.
Δεν μπαίνει στον κόπο να εξετάσει αν μια πρόταση της Καρυστιανού στέκει.
Παίρνει δύο λέξεις από το επαγγελματικό της βιογραφικό:
«Κβαντική Ιατρική».
Τις τοποθετεί κάτω από μεγεθυντικό φακό και αφήνει τον αναγνώστη να οδηγηθεί στο επιθυμητό συμπέρασμα:
«Καταλάβατε τώρα με ποια έχουμε να κάνουμε».
Αυτό όμως είναι υπαινιγμός, όχι πολιτικό επιχείρημα.
Διότι ακόμη και αν δεχθούμε ότι συγκεκριμένες εναλλακτικές ιατρικές αντιλήψεις της είναι επιστημονικά λανθασμένες, αυτό δεν μας λέει αν μια πρότασή της για τη φορολογία είναι σωστή ή λανθασμένη.
Δεν μας λέει αν το οικονομικό της πρόγραμμα βγαίνει.
Δεν απαντά στις καταγγελίες της για τα Τέμπη.
Δεν αξιολογεί τις προτάσεις της για τη Δικαιοσύνη.
Δεν αποδεικνύει αν μπορεί ή δεν μπορεί να υλοποιήσει όσα υπόσχεται.
Αυτά χρειάζονται άλλα επιχειρήματα.
Και είναι πολύ δυσκολότερα.
Άλλο η επιστημονική κριτική, άλλο η πολιτική καρικατούρα
Για να είμαστε απολύτως καθαροί:
Η Καρυστιανού είναι γιατρός και έχει δημόσιο επαγγελματικό βιογραφικό.
Επομένως είναι απολύτως θεμιτό να ερωτηθεί τι ακριβώς εννοεί με «Κβαντική Ιατρική», τι εκπαίδευση έχει λάβει και ποιες σχετικές πρακτικές έχει εφαρμόσει.
Αυτό είναι κανονικός έλεγχος ενός γιατρού.
Όταν όμως το συγκεκριμένο στοιχείο επιστρατεύεται για να δημιουργηθεί μια συνολική εικόνα πολιτικής αναξιοπιστίας, έχουμε περάσει σε άλλο πράγμα.
Και ειδικά η φράση «για να μη λέτε μετά ότι δεν ξέρατε» είναι αποκαλυπτική.
Δεν παρουσιάζει ένα στοιχείο και ζητά απαντήσεις.
Προαναγγέλλει σχεδόν ένα συμπέρασμα:
«Σας το είχαμε πει τι άνθρωπος είναι».
Αυτό είναι το τέχνασμα.
Και γιατί τώρα;
Υπάρχει και ένα προφανές ερώτημα.
Η αναφορά αυτή δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στο βιογραφικό της Καρυστιανού επειδή μπήκε στην πολιτική.
Ήταν δημόσια.
Τώρα όμως αποκτά διαφορετική χρησιμότητα.
Τώρα η Καρυστιανού διεκδικεί ψήφους.
Τώρα καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις.
Τώρα ανταγωνίζεται ευθέως τη Νέα Δημοκρατία και τα υπόλοιπα κόμματα.
Και επομένως ένα παλιό στοιχείο του επαγγελματικού της προφίλ μπορεί να μετατραπεί σε πολιτικό meme.
Αυτό δεν σημαίνει ότι απαγορεύεται να συζητηθεί.
Σημαίνει ότι πρέπει να αναγνωρίζουμε τι είδους συζήτηση γίνεται.
Αν το θέμα είναι η επιστημονική εγκυρότητα της ομοιοπαθητικής, ας μιλήσουμε για την ομοιοπαθητική.
Αν το θέμα είναι αν η Μαρία Καρυστιανού αποτελεί αξιόπιστη πολιτική επιλογή, τότε ανοίγουμε το πολιτικό της πρόγραμμα και αρχίζουμε τον έλεγχο.
Υπάρχει μάλιστα ένας πολύ πιο αποτελεσματικός τρόπος να την «χτυπήσουν»
Αν πραγματικά θεωρούν ότι η Καρυστιανού δεν μπορεί να κυβερνήσει, δεν χρειάζονται υπονοούμενα.
Ας της κάνουν τις δύσκολες ερωτήσεις.
Πόσο κοστίζουν οι εξαγγελίες της;
Από πού θα βρεθούν τα χρήματα;
Πώς ακριβώς θα αντιμετωπίσει την ακρίβεια;
Πώς θα περιορίσει τα καρτέλ;
Τι θα αλλάξει στη φορολογία;
Τι προτείνει για τις συντάξεις;
Ποιο είναι το σχέδιό της για το ΕΣΥ;
Πώς θα αντιμετωπίσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;
Ποια είναι η θέση της για την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ;
Ποια στελέχη θα εφαρμόσουν το πρόγραμμά της;
Και τελικά:
μπορεί ένα νεοσύστατο κόμμα να μετατρέψει τις εξαγγελίες του σε εφαρμόσιμη κυβερνητική πολιτική;
Εκεί μπορεί να κριθεί πραγματικά η Καρυστιανού.
Και εκεί μπορεί να αποδομηθεί, εφόσον οι απαντήσεις της δεν αντέχουν στον έλεγχο.
Η πολιτική αντιπαράθεση χρειάζεται πολιτικά επιχειρήματα
Κανείς δεν ζητά ασυλία για τη Μαρία Καρυστιανού.
Το ακριβώς αντίθετο.
Από τη στιγμή που επέλεξε την πολιτική, πρέπει να υποστεί τον ίδιο αυστηρό έλεγχο που υφίσταται κάθε άνθρωπος που ζητά την ψήφο των πολιτών.
Και για το πρόγραμμά της.
Και για τις αντιφάσεις της.
Και για τα πρόσωπα που επιλέγει.
Και για όσα υπόσχεται.
Και για το αν αυτά μπορούν πράγματι να εφαρμοστούν.
Αλλά ακριβώς γι’ αυτό έχει ενδιαφέρον η επιλογή ορισμένων να ανασύρουν την «Κβαντική Ιατρική».
Γιατί όταν υπάρχει πλέον ολόκληρο πολιτικό πρόγραμμα διαθέσιμο προς αποδόμηση, η συζήτηση μεταφέρεται σε δύο λέξεις ενός ιατρικού βιογραφικού.
Και κάπου εκεί προκύπτει ένα πολύ απλό ερώτημα:
Αν θεωρείτε ότι η Καρυστιανού δεν έχει σοβαρές πολιτικές προτάσεις, γιατί δεν χτυπάτε τις προτάσεις της;
Ανοίξτε το πρόγραμμα.
Πάρτε θέση προς θέση.
Αριθμό προς αριθμό.
Υπόσχεση προς υπόσχεση.
Και αποδείξτε ότι δεν στέκουν.
Αυτό θα ήταν πολιτική αποδόμηση.
Το «γράφει Κβαντική Ιατρική στο βιογραφικό της – για να μη λέτε ότι δεν ξέρατε» είναι κάτι πολύ ευκολότερο.
Και ίσως ακριβώς γι’ αυτό επιλέγεται.
