Την παραίτησή του υποβάλλει εκ νέου ο γενικός/οικογενειακός γιατρός και Επιμελητής Α΄ ΕΣΥ Νικόλαος Μοσχόπουλος, περιγράφοντας με μια ιδιαίτερα σκληρή επιστολή τις συνθήκες κάτω από τις οποίες, όπως καταγγέλλει, καλείται να εργάζεται. Μιλά για εξουθένωση, υπεράριθμες εφημερίες, μετακινήσεις, προβλήματα με τις άδειές του και περιστατικά κατά τα οποία, σύμφωνα με όσα αναφέρει, το Κέντρο Υγείας Σάμης έμενε χωρίς γιατρό. «Αυτό που ζούμε στο Κέντρο Υγείας μας, στο Νοσοκομείο μας, στο νησί μας, με ξεπερνάει», γράφει.
Μια παραίτηση που ανοίγει εκ νέου με ιδιαίτερα ηχηρό τρόπο τη συζήτηση για την κατάσταση των δημόσιων δομών Υγείας στην Κεφαλονιά υποβλήθηκε την Τετάρτη 7 Οκτωβρίου.
Ο γενικός/οικογενειακός γιατρός Νικόλαος Μοσχόπουλος, Επιμελητής Α΄ ΕΣΥ στο Περιφερειακό Ιατρείο Κεραμειών, γνωστοποιεί με επιστολή του προς τον Διευθυντή του Κέντρου Υγείας Σάμης –η οποία κοινοποιείται και στη Διοίκηση της 6ης ΥΠΕ– ότι υποβάλλει εκ νέου την παραίτησή του.
Και αυτή τη φορά ξεκαθαρίζει από την αρχή ότι δεν αποχωρεί «για προσωπικούς λόγους».
Στην πολυσέλιδη ουσιαστικά καταγγελία του περιγράφει ένα εργασιακό περιβάλλον που, σύμφωνα με τον ίδιο, τον έχει οδηγήσει σε σωματική και ψυχική εξουθένωση, ενώ θέτει ευθέως και ζήτημα ασφάλειας τόσο για τον ίδιο όσο και για τους ασθενείς.
«Αδυνατώ πλέον να υπομείνω τις συνθήκες εργασίας»
Η πρώτη κιόλας φράση της επιστολής αποτυπώνει το κλίμα.
«Αδυνατώντας πλέον να υπομείνω τις συνθήκες εργασίας που έχουν διαμορφωθεί στο Κέντρο Υγείας μας, υποβάλλω εκ νέου την παραίτησή μου», αναφέρει ο γιατρός.
Ο κ. Μοσχόπουλος υποστηρίζει ότι σειρά ενεργειών και αποφάσεων των προϊσταμένων του από τον Μάιο του 2025 έως σήμερα είναι, κατά την άποψή του, ασύμβατη με την ισχύουσα ιατρική εργασιακή νομοθεσία και τον Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα.
Αποτέλεσμα, όπως καταγγέλλει, ήταν να οδηγηθεί σταδιακά σε σωματική και ψυχική εξουθένωση και να αντιμετωπίσει σοβαρά οικογενειακά προβλήματα.
Το σοβαρότερο, όμως, είναι ότι ο ίδιος συνδέει τις συνθήκες αυτές και με την ασφάλεια της παρεχόμενης περίθαλψης.
Από το 2016 στο ΕΣΥ – Οι συνεχείς μετακινήσεις
Στην επιστολή κάνει αναδρομή στην υπηρεσιακή του πορεία.
Όπως αναφέρει, το 2016 έκλεισε το ιδιωτικό ιατρείο που διατηρούσε επί μία δεκαετία για να αναλάβει το Περιφερειακό Ιατρείο Κεραμειών.
Από το 2018 έως το 2026, σύμφωνα με όσα περιγράφει, υπηρέτησε με αλλεπάλληλες μετακινήσεις στο Νοσοκομείο Ληξουρίου, στο Κέντρο Υγείας Σάμης, στο Κέντρο Υγείας Αργοστολίου και στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Αργοστολίου.
Ο ίδιος αναφέρει ότι σε προηγούμενα χρόνια πραγματοποιούσε μεγάλο αριθμό εφημεριών, ακόμη και συνεχόμενων.
Τα τελευταία δύο χρόνια, όμως, όπως εξηγεί, οι οικογενειακές του συνθήκες, η ηλικία του αλλά και το γεγονός ότι –σύμφωνα πάντα με την επιστολή– εφημερεύει πλέον μόνος λόγω της έλλειψης αγροτικών γιατρών στην Κεφαλονιά, κατέστησαν αδύνατη τη συνέχιση αυτής της πρακτικής.
Η καταγγελία για έξι συνεχόμενα 24ωρα
Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί ένα συγκεκριμένο περιστατικό που περιγράφει.
Ο γιατρός υποστηρίζει ότι υποχρεώθηκε να πραγματοποιήσει έξι συνεχόμενα 24ωρα εφημερίας, μετακινούμενος καθημερινά εκ περιτροπής μεταξύ του Κέντρου Υγείας Σάμης και του Νοσοκομείου Αργοστολίου προκειμένου να καλύπτει και τις δύο δομές.
Κάνει λόγο για «εξαναγκαστική υπερωριακή εφημέρευση», την οποία χαρακτηρίζει αντίθετη προς την ισχύουσα νομοθεσία.
Πρόκειται για έναν από τους σοβαρότερους ισχυρισμούς της επιστολής και ασφαλώς για ζήτημα επί του οποίου έχει ιδιαίτερη σημασία η θέση της αρμόδιας Υγειονομικής Περιφέρειας.
«Έφευγα με το ασθενοφόρο και το Κέντρο Υγείας έμενε χωρίς γιατρό»
Ακόμη σοβαρότερη είναι η αναφορά του στις διακομιδές ασθενών.
Ο κ. Μοσχόπουλος καταγγέλλει ότι ενώ βρισκόταν μόνος σε εφημερία και εξέταζε ασθενείς, λάμβανε εντολές να επιβιβάζεται σε ασθενοφόρο για διακομιδές σε μακρινούς προορισμούς.
Αναφέρει χαρακτηριστικά ακόμη και μεταφορά με φέρι μποτ προς την Ιθάκη.
Σύμφωνα με τον ίδιο, σε τέτοιες περιπτώσεις το Κέντρο Υγείας Σάμης μπορούσε να παραμένει χωρίς κανέναν γιατρό έως και τέσσερις ώρες.
Ο γιατρός αναφέρει επίσης ότι είχε υποβάλει εγγράφως ερώτημα για το εάν καλύπτεται νομικά όταν εκτελεί μια τέτοια εντολή, χωρίς –όπως υποστηρίζει– να έχει λάβει απάντηση.
Στην επιστολή του σημειώνει ακόμη ότι έχουν σχηματιστεί δικογραφίες στην Εισαγγελία σχετικά με περιστατικά πολιτών που έφθασαν στο Κέντρο Υγείας με σοβαρά προβλήματα και δεν υπήρχε γιατρός.
Αναφορές σε ΥΠΕ, Εισαγγελία, Συνήγορο του Πολίτη και Υπουργείο
Ο κ. Μοσχόπουλος υποστηρίζει ότι δεν περιορίστηκε σε προφορικές διαμαρτυρίες.
Περιγράφει σειρά επιστολών και παρεμβάσεων προς τους άμεσα προϊσταμένους του και στη συνέχεια προς τη 6η ΥΠΕ, την Εισαγγελία Κεφαλληνίας, τον Συνήγορο του Πολίτη, τον Δήμο Σάμης, τον Ιατρικό Σύλλογο Κεφαλληνίας, τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, την Ένωση Γενικών/Οικογενειακών Ιατρών και το Υπουργείο Υγείας.
Σύμφωνα με την επιστολή, κλήθηκε για κατάθεση από την Εισαγγελία τον Νοέμβριο του 2025.
Αναφέρει επίσης ενδιαφέρον από τον Συνήγορο του Πολίτη και ισχυρίζεται ότι η 6η ΥΠΕ δεν ανταποκρίθηκε στα σχετικά αιτήματα και στις επιστολές του.
Η άδεια και οι νέες εφημερίες
Η κατάσταση, σύμφωνα με τον ίδιο, επιδεινώθηκε περαιτέρω το τελευταίο διάστημα.
Καταγγέλλει ότι τον Αύγουστο υποχρεώθηκε σε επιπλέον εφημερίες κατά τη διάρκεια της κανονικής του άδειας, με αποτέλεσμα η οικογένειά του να πραγματοποιήσει το προγραμματισμένο ταξίδι χωρίς εκείνον.
Αναφέρει ακόμη ότι μόλις τρεις ημέρες πριν από την παραίτηση δεν εγκρίθηκε εκ νέου η κανονική του άδεια και ότι πλέον κινδυνεύει να χάσει οριστικά μέρος της.
Παράλληλα περιγράφει σχεδιασμό εφημεριών ετοιμότητας από το σπίτι του στο Αργοστόλι, κάτι που, όπως επισημαίνει, σημαίνει διαδρομή περίπου 80 λεπτών μετ’ επιστροφής κάθε φορά που θα πρέπει να μεταβεί στη Σάμη.
Και θέτει ένα κρίσιμο ερώτημα: τι συμβαίνει όταν ο ασθενής που περιμένει τον γιατρό έχει έμφραγμα, έχει τραυματιστεί σε τροχαίο ή παρουσιάζει ένα άλλο επείγον περιστατικό;
«Δεν αντέχω πλέον άλλο»
Στο τελευταίο μέρος της επιστολής ο τόνος γίνεται έντονα προσωπικός.
Ο γιατρός περιγράφει ένα περιβάλλον στο οποίο, όπως υποστηρίζει, συνάδελφοι που στο παρελθόν αγωνίζονταν μαζί για τα προβλήματα των δομών Υγείας άρχισαν σταδιακά να σιωπούν.
Μιλά για φόβο, αναφορές, ΕΔΕ, δυσμενείς μετακινήσεις και δικαστικές αντιπαραθέσεις, αποδίδοντας σε αυτά την απροθυμία συναδέλφων να σταθούν δημόσια στο πλευρό του.
Αναφέρει ότι φίλοι και συνάδελφοι τον συμβούλεψαν να προσέχει και «να ασχοληθεί με τα παιδιά του».
Ο ίδιος, ωστόσο, καταλήγει ότι δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει.
«Εγώ, όμως, κύριε Διευθυντά δεν αντέχω πλέον άλλο», γράφει.
Και κλείνει ξεκαθαρίζοντας:
«Γι’ αυτούς τους λόγους (και όχι “για προσωπικούς λόγους”) κύριε Διευθυντά, υποβάλλω την παραίτησή μου».
Η παραίτηση Μοσχόπουλου δημιουργεί πλέον ένα νέο και εξαιρετικά σοβαρό ζήτημα για τη δημόσια Υγεία στην Κεφαλονιά. Πέρα από την προσωπική απόφαση ενός γιατρού να αποχωρήσει από το ΕΣΥ, η επιστολή περιλαμβάνει συγκεκριμένους ισχυρισμούς για τον τρόπο στελέχωσης και λειτουργίας των δομών, τις εφημερίες, τις διακομιδές και την ασφάλεια των ασθενών.
Για τους ισχυρισμούς αυτούς είναι αυτονόητο ότι αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η θέση της 6ης ΥΠΕ και των αρμόδιων διοικήσεων.
Ολόκληρη η επιστολή παραίτησης του Νικόλα Μοσχόπουλου
Από:
Νικόλαο Μοσχόπουλο
Γενικό/Οικογενειακό ιατρό
Επιμελητή Α΄ ΕΣΥ, Π.Ι. Κεραμειών
Προς: Διευθυντή Κέντρου Υγείας Σάμης
Κοινοποίηση: Διοίκηση 6ης ΥΠΕ
Ημ/νία: 7 Οκτωβρίου 2026
ΘΕΜΑ: «Αίτηση παραίτησής μου»
Κύριε Διευθυντά,
αδυνατώντας πλέον να υπομείνω τις συνθήκες εργασίας που έχουν διαμορφωθεί στο Κέντρο Υγείας μας, υποβάλλω εκ νέου την παραίτησή μου.
Όπως γνωρίζετε, μία σειρά ενεργειών και αποφάσεων των προϊσταμένων μου από τον Μάιο του 2025 έως και σήμερα, ασύμβατων με την ισχύουσα ιατρική εργασιακή νομοθεσία και με το Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα, οδήγησαν σταδιακά σε σωματική και ψυχική μου εξουθένωση, σοβαρά οικογενειακά προβλήματα, και σε συνθήκες εργασίας μου επικίνδυνες, τόσο για το άτομό μου όσο και για τους ασθενείς που επισκέπτονται το Κέντρο Υγείας Σάμης, αλλά και το Νοσοκομείο Αργοστολίου.
Όπως επίσης γνωρίζετε, καθ’ όλο το διάστημα υπηρεσίας μου (από το 2016 που έκλεισα το ιδιωτικό ιατρείο που διατηρούσα επί δεκαετία για να αναλάβω το Περιφερειακό Ιατρείο Κεραμειών) εργάστηκα με συνέπεια και υπερβάλλοντα ζήλο. Από το 2018 έως και το 2026 υπηρέτησα με αλλεπάλληλες μετακινήσεις στο Νοσοκομείο Ληξουρίου, στο Κέντρο Υγείας Σάμης, στο Κέντρο Υγείας Αργοστολίου και στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Αργοστολίου.
Στις καλύτερες εποχές υπερέβαλα εαυτόν, εφημερεύοντας επί συνεχόμενες ημέρες, πραγματοποιώντας μεγάλο αριθμό εφημεριών. Όμως κατά τα τελευταία 2 έτη, νέες οικογενειακές συνθήκες που σας έχω περιγράψει, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι εφημέρευω μόνος από τότε που οι αγροτικοί γιατροί δεν έρχονται πλέον στην Κεφαλονιά, το γεγονός ότι διαμένω πάντοτε εντός Νοσοκομείου για όλο το 24ωρο της υπηρεσίας μου (σε αντίθεση με συναδέλφους σε άλλες περιοχές που φημολογείται ότι πραγματοποιούν πολλές εφημερίες, αλλά απουσιάζουν, τόσο στην εφημερία όσο και στο τακτικό ιατρείο), αλλά και ηλικιακοί περιορισμοί πλέον, καθιστούν ανέφικτη την υπερεφημέρευσή μου όπως παλαιότερα.
Παρ’ όλα αυτά, οι προϊστάμενες αρχές, στο διάστημα αυτό της δύσκολης διετίας μου, με υπέβαλαν σε εξαναγκαστική υπερωριακή εφημέρευση, σε αντίθεση με την ισχύουσα νομοθεσία. Σε μία εκ των περιπτώσεων υποχρεώθηκα σε εφημέρευση 6 συνεχόμενων 24ώρων, μεταβαίνοντας καθημερινά εκ περιτροπής στο Κέντρο Υγείας Σάμης και στο Νοσοκομείο Αργοστολίου για να καλύψω και τις δύο δομές.
Με βάση άλλες αποφάσεις και ενώ εξέταζα ασθενείς ως μοναδικός γιατρός σε εφημερία, ελάμβανα εντολή να αποχωρήσω με το ασθενοφόρο (σχεδόν σε κάθε εφημερία) για μακρινούς προορισμούς (όπως για παράδειγμα με φέρυ μποτ για την Ιθάκη) αφήνοντας το Κέντρο Υγείας χωρίς κανένα γιατρό έως και 4 ώρες.
Έγγραφη ερώτησή μου για το εάν καλυπτόμουν νομικά υπακούοντας στην εν λόγω εντολή δεν έχει λάβει απάντηση. Έχουν σχηματισθεί δικογραφίες στην Εισαγγελία για το θέμα αυτό, καθώς πολίτες με σοβαρά προβλήματα υγείας έφθασαν σε ένα κέντρο υγείας χωρίς γιατρό, ωστόσο μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει κάποια εισαγγελική παρέμβαση για αναστολή της εν λόγω πρακτικής.
Με επανειλημμένες επιστολές μου κατά το διάστημα αυτό, αρχικά προς τους άμεσα προϊσταμένους μου και εν συνεχεία (τηρώντας την προβλεπόμενη ιεράρχηση), προς τη Διοίκηση της 6ης ΥΠΕ, την Εισαγγελία Κεφαλληνίας, το Συνήγορο του Πολίτη, τον Δήμο Σάμης, τον Ιατρικό Σύλλογο Κεφαλληνίας, τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο, την Ένωση Γενικών/Οικογενειακών Ιατρών, το Υπουργείο Υγείας και αλλού προσπάθησα να εξασφαλίσω συνθήκες εργασίας ανθρώπινες για εμένα και την οικογένειά μου, αλλά και ασφαλείς για τους ασθενείς που θα εξετάζονταν κατά τις ημέρες υπηρεσίας μου.
Υπήρξε ενδιαφέρον μόνο από την Εισαγγελία, από την οποία κλήθηκα για κατάθεση τον Νοέμβριο του 2025, χωρίς ωστόσο να αλλάξουν οι συνθήκες, καθώς και από το Συνήγορο του Πολίτη, στα αιτήματα και στις επιστολές του οποίου η 6η ΥΠΕ δεν ανταποκρίθηκε.
Και οι δυσβάσταχτες αυτές εργασιακές μου συνθήκες επιδεινώθηκαν ακόμη περισσότερο τον τελευταίο διάστημα: Με απόφαση της ΥΠΕ τον Αύγουστο υποχρεώθηκα σε επιπλέον παράτυπες υπεράριθμες εφημερίες κατά τις ημέρες της κανονικής αδείας μου και η οικογένειά μου πραγματοποίησε το ταξίδι των διακοπών χωρίς εμένα.
Προ 3ημέρου δεν εγκρίνεται για άλλη μία φορά η κανονική μου άδεια, μέρος της οποίας θα χαθεί πλέον οριστικά εφόσον εκπνέει το χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο δικαιούμαι να την λάβω. Καλούμαι να εφημερεύσω ξανά σε υπεράριθμες παράτυπες εφημερίες και αποφασίζονται εφημερίες ετοιμότητας κατά τις οποίες θα βρίσκομαι στην οικία μου στο Αργοστόλι και θα πραγματοποιώ δρομολόγιο 80 λεπτών μετ’ επιστροφής κάθε φορά που θα καλούμαι να εξετάσω ασθενή στη Σάμη (ο οποίος μπορεί να προσήλθε λόγω εμφράγματος, λόγω τροχαίου, ή απλώς λόγω πόνου στην κοιλιά).
Συνάδελφοι, συνεργάτες, συνοδοιπόροι όλα αυτά τα χρόνια, που μαζί προσπαθήσαμε για τους γιατρούς που έφευγαν, για το Κέντρο Υγείας Σάμης που σταδιακά ερήμωνε, για τα επιδόματα που έκοψαν, για τη στέγη διαμονής, σιγά σιγά σταμάτησαν να μιλούν.
Κάποιοι απογοητεύτηκαν, κάποιοι τρόμαξαν από τη σωρεία από αναφορές, από ασυνήθιστες ΕΔΕ, από δυσμενείς μετακινήσεις, από τιμωρητικές μηνύσεις προϊσταμένων προς υφισταμένους με απαιτήσεις δεκάδων χιλιάδων ευρώ από βιοπαλαιστές των 900 ευρώ.
Τρόμαξαν από την απερίγραπτη ανισότητα, την απροκάλυπτη κραιπάλη, την αναλγησία στις εκκλήσεις μας, την ατιμωρησία. Τρόμαξαν από το μαύρο που βαπτίζεται άσπρο, από τους συλλόγους και τα σωματεία μας που, αντί να προστατεύουν τους διαμαρτυρόμενους, τους καταδιώκουν… Άλλοι απλώς «κουβεντιάστηκαν»…
Συνάδελφοι και φίλοι με πλησίασαν, μου για δημοσιεύσεις μου και μου είπαν να προσέχω και «να ασχοληθώ με τα παιδιά μου». Κάθε ανοικτή πρόσκλησή μου για κοινή νομική εκπροσώπηση απέβη άκαρπη. Άλλοι πάλι μου προσέφεραν προφορικά ή σε προσωπικό μήνυμα τη συμπαράστασή τους, τις ιδέες και τις προτάσεις τους αλλά όχι και το ανάστημά τους δίπλα μου…
…δεν τους αδικώ. Είμαστε πλέον στην εποχή που παιδιά παίρνουν τις τελευταίες τους ανάσες και μένουν ακίνητα μπροστά στις κάμερές μας, κι εμείς επιλέγουμε να κοιτάζουμε αλλού, επιλέγουμε την σιωπή, επιλέγουμε την εργασιακή μας ασφάλεια.
Εγώ, όμως, κύριε Διευθυντά δεν αντέχω πλέον άλλο. Επιλέγω την εργασιακή ανασφάλεια στην οποία με οδηγεί αυτή μου η απόφαση, επιλέγω τον πανικό και την αναστάτωση της οικογένειάς μου καθώς θα το μαθαίνουν εκ των υστέρων αργότερα σήμερα, δεν μπορώ πλέον «να κάνω υπομονή», «να σκεφτώ τα φροντιστήρια των παιδιών», θα επιλέξω τον χαρακτηρισμό του «ανεύθυνου» και «ασυνείδητου» που θα μου επισυνάψουν.
Αυτό που ζούμε στο Κέντρο Υγείας μας, στο Νοσοκομείο μας, στο νησί μας, με ξεπερνάει…
Γι’ αυτούς τους λόγους (και όχι «για προσωπικούς λόγους») κύριε Διευθυντά, υποβάλλω την παραίτηση μου.
Ευχαριστώ
Νικόλας Μοσχόπουλος
