Πολιτικό ρεπορτάζ και ανάλυση | Kefalonia Magazine
Στο Κιλκίς και στη Θεσσαλονίκη στρέφει το ενδιαφέρον του ο Κυριάκος Μητσοτάκης, σε μια προσπάθεια ενίσχυσης της παρουσίας της Νέας Δημοκρατίας στη Βόρεια Ελλάδα. Η περιοδεία του πρωθυπουργού, οι παράλληλες επισκέψεις υπουργών και οι προσεκτικές κυβερνητικές τοποθετήσεις για τον Κώστα Καραμανλή αποτυπώνουν μια πολιτική πραγματικότητα: το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει να ανακτήσει την επαφή με ένα εκλογικό ακροατήριο που δεν θεωρεί πλέον δεδομένο.
Γιατί ο Μητσοτάκης επιστρέφει στη Βόρεια Ελλάδα
Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κιλκίς και στη Θεσσαλονίκη δεν έχει μόνο αναπτυξιακό και θεσμικό χαρακτήρα.
Πίσω από τις επισκέψεις σε εργοτάξια, παραγωγικές μονάδες και κοινωνικές δομές βρίσκεται και μια σαφής πολιτική επιδίωξη: η ενίσχυση της παρουσίας της Νέας Δημοκρατίας στη Βόρεια Ελλάδα.
Σύμφωνα με τον κυβερνητικό σχεδιασμό που περιγράφεται, το Μέγαρο Μαξίμου θεωρεί τη Μακεδονία ιδιαίτερα σημαντική για τη συνολική συσπείρωση της παράταξης.
Η επιλογή δεν είναι τυχαία.
Η Βόρεια Ελλάδα αποτελεί ιστορικά μια περιοχή με ισχυρά ερείσματα για τη Νέα Δημοκρατία. Ταυτόχρονα, όμως, η παρουσία κομμάτων στα δεξιά της και η δημόσια συζήτηση για τα εθνικά ζητήματα δημιουργούν ένα σύνθετο πολιτικό περιβάλλον.
Για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να παρουσιάσει κυβερνητικά έργα.
Είναι να ενισχύσει τη σχέση του με ψηφοφόρους που μπορεί να αισθάνονται πολιτικά απομακρυσμένοι από τη σημερινή φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας.
Έργα, επισκέψεις και πολιτικά μηνύματα
Το πρόγραμμα του πρωθυπουργού περιλαμβάνει επίσκεψη στο εργοτάξιο του οδικού τμήματος Άσσηρος–Νέα Σάντα, σε παραγωγικές μονάδες και στον Οίκο Ευγηρίας Κιλκίς του Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Κεντρικής Μακεδονίας.
Προβλέπεται επίσης παρουσία στα έργα αναβάθμισης του άξονα Χαλάστρα–Εύζωνοι, συνάντηση με πολίτες στο Νέο Αγιονέρι και μετάβαση στη Θεσσαλονίκη για την τελετή απόδοσης του έργου φωτισμού ανάδειξης του Λευκού Πύργου.
Ακολουθεί επίσκεψη στο Τέμενος Χαμζά Μπέη, ενώ την Τετάρτη 28 Οκτωβρίου ο πρωθυπουργός αναμένεται να παρακολουθήσει τη στρατιωτική παρέλαση.
Οι συγκεκριμένες επισκέψεις προσφέρουν στην κυβέρνηση τη δυνατότητα να παρουσιάσει έργα υποδομών, παραγωγικές δραστηριότητες και παρεμβάσεις στον πολιτισμό.
Ωστόσο, η πολιτική αξία μιας περιοδείας δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο από τον αριθμό των σταθμών της.
Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν ποια έργα έχουν ολοκληρωθεί, ποια βρίσκονται σε εξέλιξη, ποια είναι τα χρονοδιαγράμματα και πώς οι παρεμβάσεις αυτές θα επηρεάσουν την καθημερινότητά τους.
Η παρουσία ενός πρωθυπουργού σε ένα εργοτάξιο δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη ολοκλήρωσης ενός έργου.
Η πραγματική αξιολόγηση γίνεται από το αποτέλεσμα.
Παράλληλη κινητοποίηση και από τον Κυριάκο Πιερρακάκη
Την ίδια περίοδο, ο Κυριάκος Πιερρακάκης πραγματοποιεί περιοδεία σε Καβάλα, Ξάνθη και Αλεξανδρούπολη.
Η παράλληλη παρουσία κυβερνητικών στελεχών στη Βόρεια Ελλάδα ενισχύει την εικόνα μιας συντονισμένης προσπάθειας πολιτικής και κυβερνητικής δραστηριοποίησης στην περιοχή.
Στην Καβάλα ανακοινώθηκε η πρόθεση απομάκρυνσης του τελωνείου από τη σημερινή του θέση, ενώ στην Ξάνθη ο υπουργός επισκέφθηκε τη Συνεταιριστική Ένωση Καπνοπαραγωγών Ελλάδος.
Εκεί συναντήθηκε με τον πρόεδρο της ΣΕΚΕ, Κώστα Καραμανλή, και τον διευθύνοντα σύμβουλο Αλέξανδρο Κοντό.
Στο επίκεντρο βρέθηκαν και ζητήματα φορολογίας των καπνικών προϊόντων.
Οι επισκέψεις αυτές μπορούν να έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο, εφόσον συνοδεύονται από συγκεκριμένες δεσμεύσεις και εφαρμόσιμες αποφάσεις.
Η πολιτική τους διάσταση, ωστόσο, είναι εξίσου εμφανής: η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι παραμένει παρούσα σε περιοχές όπου η εκλογική της επιρροή αποτελεί σημαντικό στοιχείο του σχεδιασμού της.
Η παρέμβαση Καραμανλή που δεν μπορεί να αγνοηθεί
Την ίδια στιγμή, το Μέγαρο Μαξίμου εξακολουθεί να διαχειρίζεται τις πολιτικές συνέπειες της πρόσφατης παρέμβασης του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή στο Πολεμικό Μουσείο.
Η παρουσία του Αντώνη Σαμαρά στην εκδήλωση προσέδωσε πρόσθετο πολιτικό ενδιαφέρον.
Η κυβέρνηση, ωστόσο, επιμένει να αντιμετωπίζει τις δύο περιπτώσεις ξεχωριστά.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε ότι η κυβέρνηση σέβεται απολύτως τον Κώστα Καραμανλή και ακούει με προσοχή τις παραινέσεις του, ιδιαίτερα στα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής.
Επέλεξε μάλιστα να αναδείξει την αναφορά του πρώην πρωθυπουργού στην ανάγκη ενότητας και ομοψυχίας.
Η τοποθέτηση αυτή αποτυπώνει μια προσεκτική πολιτική ισορροπία.
Από τη μία πλευρά, το Μαξίμου δεν επιθυμεί να εμφανιστεί σε δημόσια σύγκρουση με έναν πρώην πρωθυπουργό που εξακολουθεί να έχει ιδιαίτερο συμβολικό βάρος στη Νέα Δημοκρατία.
Από την άλλη, επιδιώκει να μη συνδεθούν αυτομάτως οι επισημάνσεις του Καραμανλή με τις περισσότερο συγκρουσιακές τοποθετήσεις του Αντώνη Σαμαρά.
«Άλλο Καραμανλής, άλλο Σαμαράς»
Η συγκεκριμένη κυβερνητική γραμμή διατυπώθηκε με σαφήνεια και από τον Μάκη Βορίδη.
«Διαφορετικά μιλάει ο κύριος Καραμανλής, διαφορετικά ο κύριος Σαμαράς», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι ο Κώστας Καραμανλής εκφράζει τις απόψεις του χωρίς να θέτει ζήτημα ανατροπής της κυβέρνησης.
Ανάλογη ήταν η τοποθέτηση του Άδωνι Γεωργιάδη, ο οποίος υποστήριξε ότι η παρουσία των δύο πρώην πρωθυπουργών δεν πρέπει να αξιολογείται ως κοινή πολιτική παρέμβαση.
Η διάκριση αυτή έχει πραγματική βάση.
Ο Κώστας Καραμανλής και ο Αντώνης Σαμαράς δεν χρησιμοποιούν πάντοτε την ίδια γλώσσα και δεν έχουν διατυπώσει ταυτόσημες πολιτικές θέσεις.
Όμως η διαφοροποίηση στο ύφος δεν σημαίνει ότι οι ανησυχίες που εκφράζονται στερούνται πολιτικής σημασίας.
Ο Κώστας Καραμανλής μπορεί να μη ζητά την πτώση της κυβέρνησης.
Αυτό δεν καθιστά αυτομάτως ασήμαντες τις επισημάνσεις του για την εξωτερική πολιτική.
Ούτε σημαίνει ότι η κυβέρνηση απαλλάσσεται από την ανάγκη να απαντά επί της ουσίας.
Η πολιτική βαρύτητα μιας παρέμβασης δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το πόσο έντονοι είναι οι χαρακτηρισμοί που χρησιμοποιεί ο ομιλητής.
Το πρόβλημα για το Μαξίμου δεν είναι μόνο ο Σαμαράς
Η κυβέρνηση φαίνεται να επιδιώκει να περιορίσει την εικόνα μιας ευρύτερης εσωκομματικής αμφισβήτησης.
Για τον Αντώνη Σαμαρά επιλέγει μια σαφέστερη πολιτική διαφοροποίηση.
Για τον Κώστα Καραμανλή υιοθετεί τη γλώσσα του σεβασμού και της προσεκτικής ακρόασης.
Αυτή η τακτική μπορεί να περιορίζει την ένταση της δημόσιας αντιπαράθεσης.
Δεν απαντά, όμως, από μόνη της στα ερωτήματα που τίθενται για την εξωτερική πολιτική.
Εάν υπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις για τις εξελίξεις στη Λιβύη, για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ή για την αποτελεσματικότητα της ελληνικής διπλωματίας, η ουσιαστική συζήτηση πρέπει να αφορά τα συγκεκριμένα δεδομένα.
Όχι μόνο το αν ο ένας πρώην πρωθυπουργός μιλά πιο ήπια από τον άλλον.
Το γεγονός ότι η κυβέρνηση επιλέγει διαφορετική αντιμετώπιση για τον Καραμανλή και τον Σαμαρά αποτελεί πολιτική στρατηγική.
Το αν αυτή η στρατηγική θα περιορίσει τις εσωτερικές εντάσεις δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο.
Το στοίχημα της Βόρειας Ελλάδας
Η παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Μακεδονία εντάσσεται σε μια ευρύτερη προσπάθεια ενίσχυσης της εκλογικής συσπείρωσης.
Η κυβέρνηση επιχειρεί να συνδυάσει την προβολή του έργου της με μηνύματα ενότητας και πολιτικής συνέχειας.
Το ζητούμενο είναι να απευθυνθεί τόσο στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας όσο και σε όσους έχουν απομακρυνθεί ή εμφανίζονται επιφυλακτικοί.
Η προσπάθεια αυτή, όμως, δεν μπορεί να εξαντλείται σε περιοδείες και συμβολικές παρουσίες.
Η Βόρεια Ελλάδα αντιμετωπίζει συγκεκριμένα ζητήματα ανάπτυξης, υποδομών, παραγωγικής δραστηριότητας και περιφερειακών ανισοτήτων.
Οι κυβερνητικές ανακοινώσεις θα αξιολογηθούν από την εφαρμογή τους.
Αντίστοιχα, οι προβληματισμοί για τα εθνικά θέματα δεν αντιμετωπίζονται αποκλειστικά με επικοινωνιακούς χειρισμούς ή με προσπάθειες διαχωρισμού των πρώην πρωθυπουργών.
Χρειάζονται τεκμηριωμένες απαντήσεις.
Μια περιοδεία με περισσότερα από ένα πολιτικά μηνύματα
Η επίσκεψη του Κυριάκου Μητσοτάκη σε Κιλκίς και Θεσσαλονίκη έχει πολλαπλή σημασία.
Σε κυβερνητικό επίπεδο, δίνει την ευκαιρία παρουσίασης έργων και επαφής με παραγωγικούς και κοινωνικούς φορείς.
Σε κομματικό επίπεδο, εντάσσεται στην προσπάθεια ενίσχυσης της παρουσίας της Νέας Δημοκρατίας στη Μακεδονία.
Και σε πολιτικό επίπεδο, πραγματοποιείται σε μια συγκυρία κατά την οποία οι παρεμβάσεις Καραμανλή και Σαμαρά εξακολουθούν να προκαλούν συζήτηση για την κατεύθυνση της παράταξης και την εξωτερική πολιτική.
Το Μέγαρο Μαξίμου επιδιώκει να εμφανίσει μια εικόνα ενότητας, δραστηριότητας και συνέχειας.
Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας, ωστόσο, δεν θα κριθεί μόνο από τις φωτογραφίες των επισκέψεων ή από τις δηλώσεις κυβερνητικών στελεχών.
Θα κριθεί από την υλοποίηση των έργων, την ανταπόκριση στις ανάγκες των πολιτών και την ικανότητα της κυβέρνησης να απαντά στις ουσιαστικές πολιτικές διαφωνίες.
Γιατί η συσπείρωση μιας παράταξης δεν επιτυγχάνεται μόνο με την παρουσία του αρχηγού της. Προϋποθέτει και την πεποίθηση των πολιτών ότι οι επιλογές της κυβέρνησης ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους.
Και αυτή είναι μια δοκιμασία που καμία περιοδεία δεν μπορεί να υποκαταστήσει.
