Φρόσω Μπελαβίτα & Πίτσα Κατινέλα: «Αργοστόλι 1999: Ο Δάντης στο Da Capo, η Τοπάζη στο Αντίκο και ο νομάρχης στο Music – Ωρή, τι γινότανε τότε!»

Φρόσω Μπελαβίτα και Πίτσα Κατινέλα επιστρέφουν στο καλοκαίρι του 1999! Στα τραπέζια του Polo Central, στα ηλεκτρονικά του Da Capo, στο Αντίκο του Λιθοστρώτου, στα ζεϊμπέκικα του Παπαγάλου και στις ξέφρενες νύχτες του Music στο Δράπανο. Μια νοσταλγική βόλτα στο Αργοστόλι που θυμόμαστε, μέσα από τη στήλη «Ξεφαντώματα» της εφημερίδας «Ανεξάρτητος», της Δευτέρας 2 Αυγούστου 1999.

ΩΡΗ, ΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ ΤΟΥ ’99 ΞΕΣΑΛΩΝΕ! Ο ΔΑΝΤΗΣ ΣΤΟ ΜΠΙΛΙΑΡΔΟ, Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΣΤΟ MUSIC ΚΙ Η ΦΡΟΣΩ ΨΑΧΝΕΙ ΤΑ ΚΟΡΙΤΣΙΑ ΤΗΣ HEINEKEN!

Η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα ανοίγουν ξανά το παλιό άλμπουμ της κεφαλονίτικης νύχτας. Αυτή τη φορά ταξιδεύουν στη Δευτέρα 2 Αυγούστου 1999, με οδηγό τη στήλη «Ξεφαντώματα» της εφημερίδας «Ανεξάρτητος».

ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ: Ωρή, μπήκε ο Αύγουστος και το Αργοστόλι θυμήθηκε πως είναι καλοκαίρι!

Αργοστόλι. Αύγουστος 1999.

Η Φρόσω Μπελαβίτα κάθεται με τη γνωστή της μεγαλοπρέπεια, φορώντας τεράστια μαύρα γυαλιά, χρυσά σκουλαρίκια και το αγαπημένο της κόκκινο μαντίλι.

Η Πίτσα Κατινέλα έχει μπροστά της έναν καφέ και το φύλλο της εφημερίδας «Ανεξάρτητος».

ΠΙΤΣΑ: Ωρή Φρόσω! Άκου τι γράφουνε στα «Ξεφαντώματα»!

ΦΡΟΣΩ: Λέγε, μωρή! Έχουμε έρωτες; Έχουμε χωρισμούς; Έχουμε κανέναν ωραίο άντρα;

ΠΙΤΣΑ: Έχουμε Αύγουστο!

ΦΡΟΣΩ: Ε, και;

ΠΙΤΣΑ: Λέει πως πρέπει να μπει ο Αύγουστος για να καταλάβουμε κι εμείς οι φτωχοί Κεφαλονίτες πως έχουμε καλοκαίρι!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΕΦΚΕΙΟ ΤΟ ΞΕΡΟΥΜΕ!

ΠΙΤΣΑ: Και πως εφκειή η χαρά θα κρατήσει καμιά εικοσαριά μέρες το πολύ!

ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα, εμείς στην Κεφαλονιά δεν έχουμε καλοκαίρι! Έχουμε είκοσι μέρες πανικό και μετά έντεκα μήνες αναμνήσεις!

ΠΙΤΣΑ: Και διάβασε το καλύτερο! Λέει πως ακούγονται πολλά για αύξηση του τουρισμού, αλλά μετά τις δώδεκα το βράδυ πέφτει περονόσπορος!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΠΕΡΟΝΟΣΠΟΡΟΣ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ;

ΠΙΤΣΑ: Έτσι το περιγράφει η στήλη!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως, άμα βγω, δεν γυρίζω πριν τις τέσσερις!

ΠΙΤΣΑ: Ναι, μωρή! Μόνο που στις τέσσερις δεν βρίσκεις κόσμο και κάθεσαι να κουβεντιάζεις με τον τελευταίο σερβιτόρο που μαζεύει τση καρέκλες!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειό λέγεται κοινωνικότητα!

ΠΙΤΣΑ: Εφκειό λέγεται πως δεν ξέρεις πότε να πας σπίτι σου!

ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ: Polo Central – Το μπιφτέκι, το μπράουνινγκ και η μεγάλη γαστρονομική διαφωνία!

ΠΙΤΣΑ: Λοιπόν, επήγανε στο Polo Central και γράφουνε τα καλύτερα για την κουζίνα του!

ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εφκειό με ενδιαφέρει! Εγώ τη νύχτα θέλω και το φαγητό μου!

ΠΙΤΣΑ: Λένε πως ο μάγειρας είναι πραγματικός τεχνίτης!

ΦΡΟΣΩ: Μπράβο του ανθρώπου! Τι εφάγανε;

ΠΙΤΣΑ: Μπιφτέκι!

ΦΡΟΣΩ: ΑΑΑ! ΩΡΑΙΟ!

ΠΙΤΣΑ: Μόνο που ο Παναγής Τσαρεντάτος είπε την ατάκα της εβδομάδας!

ΦΡΟΣΩ: Ποια;

ΠΙΤΣΑ: «Δεν μπορείς με ένα μπιφτέκι να έχεις άποψη για το φαγητό. Φάε ένα μπράουνινγκ».

Η Φρόσω αφήνει κάτω το ποτήρι της.

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΕΦΑΓΕ ΜΠΙΦΤΕΚΙ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΙΠΑΝΕ ΝΑ ΦΑΕΙ ΓΛΥΚΟ;

ΠΙΤΣΑ: Έτσι ακριβώς!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως τον καταλαβαίνω τον Παναγή! Άμα θέλεις να κρίνεις την κουζίνα, πρέπει να δοκιμάσεις διάφορα!

ΠΙΤΣΑ: Ναι, μωρή, αλλά άμα ο άλλος πεινάει και θέλει μπιφτέκι, δεν θα του κάνεις διάλεξη για το μπράουνινγκ!

ΦΡΟΣΩ: Ωρή, εγώ θα τα έπαιρνα και τα δύο!

ΠΙΤΣΑ: Φυσικά!

ΦΡΟΣΩ: Πρώτα μπιφτέκι!

ΠΙΤΣΑ: Μάλιστα!

ΦΡΟΣΩ: Μετά μπράουνινγκ!

ΠΙΤΣΑ: Ωραία!

ΦΡΟΣΩ: Και μετά άλλο ένα μπράουνινγκ, για να έχω ολοκληρωμένη άποψη!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! ΕΣΥ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΓΕΥΣΙΓΝΩΣΙΑ! ΚΑΝΕΙΣ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΖΑΧΑΡΟΠΛΑΣΤΕΙΟΥ!

ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ: Το Heineken party και οι μάρκες που έμειναν αχρησιμοποίητες!

ΠΙΤΣΑ: Περίμενε, γιατί στο Polo είχε και Heineken party!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΠΑΡΤΙ;

ΠΙΤΣΑ: Ναι! Και μοιράζανε μάρκες για έναν διαγωνισμό!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειό μου αρέσει! Τι κερδίζαμε;

ΠΙΤΣΑ: Η στήλη δεν μας λέει τι ακριβώς. Μας λέει όμως πως πήρανε τση μάρκες και δεν προλάβανε να τση χρησιμοποιήσουνε!

ΦΡΟΣΩ: ΓΙΑΤΙ;

ΠΙΤΣΑ: Γιατί τα κορίτσια της Heineken κλείσανε τη διαδικασία πολύ νωρίς!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΚΑΙ ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΜΕ ΤΣΗ ΜΑΡΚΕΣ;

ΠΙΤΣΑ: Τους μείνανε για ενθύμιο!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ θα τση κρατούσα!

ΠΙΤΣΑ: Για ποιο λόγο;

ΦΡΟΣΩ: Για να τση δείχνω στα εγγόνια μου!

ΠΙΤΣΑ: Και τι θα τους έλεγες;

ΦΡΟΣΩ: «Εφκειές, παιδιά μου, είναι οι μάρκες από το μεγάλο Heineken party του 1999, που δεν επρολάβαμε να παίξουμε!»

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ θα κάνεις οικογενειακό κειμήλιο ακόμη και το χαρτάκι από το πάρκινγκ!

ΦΡΟΣΩ: Η ιστορία γράφεται από τις λεπτομέρειες!

ΠΙΤΣΑ: Κι από τα πράγματα που μαζεύεις στην τσάντα σου, μωρή, μπορεί να γραφτεί ολόκληρη εγκυκλοπαίδεια!

ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ: Στο Polo Central η μουσική ήτανε το μεγάλο ατού!

ΠΙΤΣΑ: Πάντως, ωρή, η στήλη εκθειάζει και τη μουσική στο Polo!

ΦΡΟΣΩ: ΑΑΑ! ΕΔΑ ΜΙΛΑΜΕ ΣΟΒΑΡΑ!

ΠΙΤΣΑ: Γράφει πως ο DJ έπαιζε ίσως την καλύτερη μουσική στο Αργοστόλι!

ΦΡΟΣΩ: Τι έπαιζε;

ΠΙΤΣΑ: Επιτυχίες των 80s, πολύ καλή ροκ και καινούργια κομμάτια!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ!

ΠΙΤΣΑ: Και δημιουργούσε πολύ ευχάριστη ατμόσφαιρα!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ με τα 80s ξαναγίνομαι είκοσι χρονών!

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ άμα ακούσεις ένα παλιό τραγούδι, αρχίζεις να λες πως ήσουνα η βασίλισσα της νύχτας!

ΦΡΟΣΩ: Ήμουνα!

ΠΙΤΣΑ: Σε ποιο βασίλειο;

ΦΡΟΣΩ: Στο Αργοστόλι!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ, ΤΟΤΕΣ ΘΑ ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΣΤΕΨΗ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΟ ΕΙΠΕΣ;

ΦΡΟΣΩ: Δεν χρειάζεται στέμμα μια πραγματική βασίλισσα!

ΠΙΤΣΑ: Όχι, μωρή! Εσύ έχεις τόσο χρυσό πάνω σου που το στέμμα θα ήτανε περιττό!

ΠΡΑΞΗ ΠΕΜΠΤΗ: Χρήστος Δάντης και Κατερίνα Τοπάζη στο Αργοστόλι!

Η Πίτσα γυρίζει σελίδα.

ΠΙΤΣΑ: Ωρή Φρόσω! Εδά έχουμε διασημότητες!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΠΟΙΟΥΣ;

ΠΙΤΣΑ: Χρήστο Δάντη και Κατερίνα Τοπάζη!

ΦΡΟΣΩ: ΑΑΑΑ! ΜΕΓΑΛΕΣ ΠΑΡΟΥΣΙΕΣ!

ΠΙΤΣΑ: Είχανε διαλέξει την Κεφαλονιά για τις καλοκαιρινές διακοπές τους και, όπως γράφει η στήλη, ενθουσιάστηκαν από τις ομορφιές και τη φιλοξενία του νησιού!

ΦΡΟΣΩ: Ε, φυσικά! Τι να μην τους αρέσει στην Κεφαλονιά;

ΠΙΤΣΑ: Τους πετύχανε ένα βράδυ έξω από το Da Capo!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΣΤΟ DA CAPO;

ΠΙΤΣΑ: Ναι! Και μετά μπήκανε μέσα!

ΦΡΟΣΩ: Για ποτό;

ΠΙΤΣΑ: Για μπιλιάρδο και ηλεκτρονικά παιχνίδια!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! Ο ΔΑΝΤΗΣ ΣΤΟ ΜΠΙΛΙΑΡΔΟ;

ΠΙΤΣΑ: Και ο Γιάννης έπαιξε στο πλατό τραγούδια τους, που εκείνοι σιγοτραγουδούσαν!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειό είναι ωραίο! Να παίζεις μπιλιάρδο και να ακούς το τραγούδι σου!

ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, άμα έμπαινες στο Da Capo και σου βάζανε τραγούδι, θα άφηνες το μπιλιάρδο και θα ανέβαινες στο τραπέζι!

ΦΡΟΣΩ: Γιατί όχι;

ΠΙΤΣΑ: Γιατί, ωρή, το τραπέζι είναι για μπιλιάρδο, όχι για να κάνεις συναυλία!

ΦΡΟΣΩ: Εσύ δεν καταλαβαίνεις από καλλιτεχνική έκφραση!

ΠΙΤΣΑ: Καταλαβαίνω, μωρή! Αλλά ξέρω και πόσο κοστίζει να αλλάξεις την τσόχα!

ΠΡΑΞΗ ΕΚΤΗ: Στο Αντίκο του Λιθοστρώτου έπεφταν τα αυτόγραφα βροχή!

ΠΙΤΣΑ: Και δεν τελειώσαμε με τον Δάντη και την Τοπάζη!

ΦΡΟΣΩ: Τι άλλο κάμανε;

ΠΙΤΣΑ: Επήγανε αρκετές φορές και στο Αντίκο, στο Λιθόστρωτο!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΑΣΜΑ!

ΠΙΤΣΑ: Έτσι γράφει κι η στήλη! Μάλιστα, μοίρασαν πολλά αυτόγραφα!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ θα ζητούσα δύο!

ΠΙΤΣΑ: Γιατί δύο;

ΦΡΟΣΩ: Ένα για μένα και ένα για το άλμπουμ μου!

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, το άλμπουμ είναι δικό σου!

ΦΡΟΣΩ: Άλλο εφκειό!

ΠΙΤΣΑ: Η Λούλα πάντως, όπως γράφουνε, τους περιποιήθηκε δεόντως!

ΦΡΟΣΩ: Μπράβο της!

ΠΙΤΣΑ: Και ο Λιθοστοτάρχης με τον Χάιλαντερ ήτανε πολύ ευχαριστημένοι που το μαγαζί είχε αποκτήσει, έστω και για τις διακοπές, δύο διάσημους τακτικούς πελάτες!

ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα, φαντάσου να κάθεσαι στο Αντίκο και να μπαίνει ο Δάντης!

ΠΙΤΣΑ: Τι θα έκανες;

ΦΡΟΣΩ: Θα του έλεγα να μου αφιερώσει ένα τραγούδι!

ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, άμα έβλεπες διάσημο, θα ζητούσες πρώτα αυτόγραφο, μετά φωτογραφία και μετά να σου γίνει κουμπάρος!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειό λέγεται δημόσιες σχέσεις!

ΠΙΤΣΑ: Εφκειό λέγεται πως δεν αφήνεις άνθρωπο να πιει ήσυχα τον καφέ του!

ΠΡΑΞΗ ΕΒΔΟΜΗ: Παπαγάλο κλαμπ – Το φανάρι παίρνει φωτιά από τα ζεϊμπέκικα!

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, άνοιξε και το Παπαγάλο κλαμπ στο φανάρι!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΜΕ ΤΙ ΜΟΥΣΙΚΗ;

ΠΙΤΣΑ: Καλή λαϊκή μουσική με ζωντανή ορχήστρα!

ΦΡΟΣΩ: ΑΑΑ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΜΕΝΑ!

ΠΙΤΣΑ: Και η στήλη μιλάει για πολλά happenings!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ θέλω να χορέψω ζεϊμπέκικο!

ΠΙΤΣΑ: Εσύ;

ΦΡΟΣΩ: Βεβαίως!

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ στο ζεϊμπέκικο θα αρχίσεις να κάνεις φιγούρες και μετά θα περιμένεις χειροκρότημα!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειό είναι το νόημα!

ΠΙΤΣΑ: Το νόημα, μωρή, είναι να χορεύεις με την ψυχή σου, όχι να κάνεις επίδειξη κοσμημάτων!

ΦΡΟΣΩ: Μα εγώ χορεύω με την ψυχή μου!

ΠΙΤΣΑ: Και με όλα σου τα βραχιόλια, που κάνουν περισσότερο θόρυβο από την ορχήστρα!

ΦΡΟΣΩ: Είσαι ζηλιάρα!

ΠΙΤΣΑ: Όχι, μωρή! Απλώς φοβάμαι μην πετάξεις κανένα σκουλαρίκι πάνω στον μπουζουξή!

ΠΡΑΞΗ ΟΓΔΟΗ: Στο Ζενίθ από ζεϊμπέκικα μέχρι τσιφτετέλια!

ΠΙΤΣΑ: Και στο Ζενίθ, ωρή, γινότανε χορευτικός χαμός!

ΦΡΟΣΩ: Τι χορεύανε;

ΠΙΤΣΑ: Από ζεϊμπέκικα μέχρι τσιφτετέλια!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΙΚΙΛΙΑ!

ΠΙΤΣΑ: Μια διαφορετική πρόταση διασκέδασης, που, όπως έγραφε η στήλη, έλειπε από την τοπική νύχτα!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ θα άρχιζα με ζεϊμπέκικο!

ΠΙΤΣΑ: Μάλιστα!

ΦΡΟΣΩ: Μετά θα πήγαινα στο τσιφτετέλι!

ΠΙΤΣΑ: Ωραία!

ΦΡΟΣΩ: Και μετά θα ξαναγύριζα στο ζεϊμπέκικο!

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ δεν θέλεις νυχτερινό μαγαζί! Θέλεις πίστα αποκλειστικά δική σου!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειό θα ήτανε ιδανικό!

ΠΙΤΣΑ: Και θα πληρώναμε εισιτήριο για να σε βλέπουμε;

ΦΡΟΣΩ: Βεβαίως!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! ΚΑΙ ΠΟΣΟ ΘΑ ΕΚΑΝΕ;

ΦΡΟΣΩ: Εξαρτάται από τη θέση!

ΠΙΤΣΑ: ΑΑΑ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΜΕ ΦΟΒΙΖΕΙ! ΘΑ ΒΑΛΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ ΠΙΣΤΑ!

ΠΡΑΞΗ ΕΝΑΤΗ: Music στο Δράπανο – Επιστρέφουν οι παλιοί θαμώνες και αρχίζει ο πανικός!

Η Πίτσα φτάνει στο τελευταίο κομμάτι της στήλης.

ΠΙΤΣΑ: Ωρή Φρόσω! Εδά πάμε στο Δράπανο!

ΦΡΟΣΩ: ΣΤΟ MUSIC;

ΠΙΤΣΑ: Στο Music, που ανέβαινε σταθερά!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΕΦΚΕΙΟ ΕΙΝΑΙ ΙΣΤΟΡΙΑ!

ΠΙΤΣΑ: Η στήλη γράφει πως άρχισαν να έρχονται στο νησί οι κλασικοί του πελάτες και το μαγαζί έπαιρνε τα πάνω του!

ΦΡΟΣΩ: Ε, φυσικά! Άμα επιστρέφουν οι παλιοί θαμώνες, ξέρεις πως αρχίζει το καλοκαίρι!

ΠΙΤΣΑ: Ο Κεφαληνιάρχης, όπως τον αποκαλούσε η στήλη, ήτανε επί ποδός πολέμου για τον επικείμενο πανικό!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΠΟΛΕΜΟΣ;

ΠΙΤΣΑ: Τρόπος του λέγειν, μωρή! Ετοιμάζονταν για πολλή δουλειά και κόσμο!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως, άμα ήμουνα εκεί, θα έπιανα τραπέζι από νωρίς!

ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, θα έπιανες τραπέζι από το μεσημέρι και θα περίμενες να αρχίσει η μουσική!

ΦΡΟΣΩ: Για να έχω καλή θέση!

ΠΙΤΣΑ: Εφκειό δεν λέγεται έξοδος! Λέγεται κατάληψη τραπεζιού!

ΠΡΑΞΗ ΔΕΚΑΤΗ: Το ελληνοαμερικανικό λόμπι έφερε ξεσάλωμα στο Music!

ΠΙΤΣΑ: Και άκου εδά!

ΦΡΟΣΩ: Τι άλλο;

ΠΙΤΣΑ: Την προηγούμενη Δευτέρα είχε εμφανιστεί στο Music και το ελληνοαμερικανικό λόμπι!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΕΡΙΚΗ;

ΠΙΤΣΑ: Έτσι το αποκαλούσε η στήλη!

ΦΡΟΣΩ: Εφκειοί ξέρουνε από ξεφάντωμα!

ΠΙΤΣΑ: Το δημοσίευμα λέει πως δώσανε στο μαγαζί μια άκρως ξεσαλωτική εικόνα!

ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα, φαντάσου να έρχονται οι ομογενείς από την Αμερική και να βρίσκουνε το Music στα καλύτερά του!

ΠΙΤΣΑ: Εσύ τι θα έκανες;

ΦΡΟΣΩ: Θα τους καλωσόριζα!

ΠΙΤΣΑ: Πώς;

ΦΡΟΣΩ: «Welcome to Kefalonia, my darlings!»

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! ΚΑΙ ΜΕΤΑ;

ΦΡΟΣΩ: «Let’s dance!»

ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, ξέρεις τρεις αγγλικές φράσεις και τις χρησιμοποιείς όλες μαζί!

ΦΡΟΣΩ: Είμαι διεθνής προσωπικότητα!

ΠΙΤΣΑ: Ναι, μωρή! Διεθνής προσωπικότητα με μόνιμη έδρα το Λιθόστρωτο!

ΠΡΑΞΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ: Ο νομάρχης Διονύσης Γρογάτος στο Music!

ΠΙΤΣΑ: Και το Music, ωρή, δεν το προτιμούσανε μόνο οι ξενύχτηδες!

ΦΡΟΣΩ: Ποιοι άλλοι;

ΠΙΤΣΑ: Και η τοπική πολιτική ηγεσία!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΠΟΙΟΣ ΕΠΗΓΑΙΝΕ;

ΠΙΤΣΑ: Ο τότε νομάρχης Διονύσης Γρογάτος έκανε συχνά την εμφάνισή του!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΚΑΙ Ο ΝΟΜΑΡΧΗΣ ΣΤΟ MUSIC;

ΠΙΤΣΑ: Έτσι γράφει η στήλη!

ΦΡΟΣΩ: Ε, γιατί όχι; Άνθρωπος ήτανε κι εφκειός! Να μη διασκεδάσει;

ΠΙΤΣΑ: Βεβαίως! Μάλιστα, αναφέρει πως το προηγούμενο Σάββατο έκανε παρατηρήσεις σε όργανα της τάξεως, που είχαν επισκεφθεί επανειλημμένα το μαγαζί εκείνη την ημέρα!

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΕΙΧΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ;

ΠΙΤΣΑ: Έτσι περιγράφεται το περιστατικό!

ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως, άμα έβλεπα τον νομάρχη, θα του έλεγα καλησπέρα!

ΠΙΤΣΑ: Εσύ, μωρή, θα του έλεγες καλησπέρα και μετά θα του ζητούσες να σου λύσει κανένα πρόβλημα!

ΦΡΟΣΩ: Ε, άμα τον πετύχαινα!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΠΗΓΕ ΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΕΙ, ΟΧΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΩΡΕΣ ΚΟΙΝΟΥ!

ΦΡΟΣΩ: Μα οι πολιτικοί πρέπει να είναι κοντά στον κόσμο!

ΠΙΤΣΑ: Ναι, μωρή! Αλλά όχι να τους κυνηγάς ανάμεσα στα τραπέζια με τα αιτήματά σου!

ΠΡΑΞΗ ΔΩΔΕΚΑΤΗ: Η μεγάλη περιοδεία της Φρόσως στην αργοστολιώτικη νύχτα!

Η Φρόσω σηκώνεται αποφασιστικά.

ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα, εδά αποφάσισα!

ΠΙΤΣΑ: Τι πάλι;

ΦΡΟΣΩ: Θα κάνουμε τη μεγάλη περιοδεία του Αυγούστου!

ΠΙΤΣΑ: Ποια περιοδεία;

ΦΡΟΣΩ: Θα αρχίσουμε από το Polo Central!

ΠΙΤΣΑ: Για μπιφτέκι;

ΦΡΟΣΩ: Και μπράουνινγκ!

ΠΙΤΣΑ: Μάλιστα!

ΦΡΟΣΩ: Μετά θα πάμε στο Da Capo!

ΠΙΤΣΑ: Για μπιλιάρδο;

ΦΡΟΣΩ: Και για να ακούσουμε μουσική!

ΠΙΤΣΑ: Ωραία!

ΦΡΟΣΩ: Μετά στο Αντίκο!

ΠΙΤΣΑ: Για αυτόγραφα;

ΦΡΟΣΩ: Άμα βρούμε κανέναν διάσημο!

ΠΙΤΣΑ: Συνέχισε!

ΦΡΟΣΩ: Μετά Παπαγάλο!

ΠΙΤΣΑ: Για ζεϊμπέκικο;

ΦΡΟΣΩ: Βεβαίως!

ΠΙΤΣΑ: Μετά;

ΦΡΟΣΩ: Ζενίθ!

ΠΙΤΣΑ: Για τσιφτετέλι;

ΦΡΟΣΩ: Και μετά Music στο Δράπανο!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! ΟΛΑ ΕΦΚΕΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΝΥΧΤΑ;

ΦΡΟΣΩ: Βεβαίως!

ΠΙΤΣΑ: Μωρή, εσύ δεν οργανώνεις βραδινή έξοδο! Οργανώνεις εκδρομή με έξι στάσεις!

ΦΡΟΣΩ: Θα περάσουμε υπέροχα!

ΠΙΤΣΑ: Κι άμα μετά τις δώδεκα πέσει ο περονόσπορος που γράφει η εφημερίδα;

ΦΡΟΣΩ: Θα τον αγνοήσουμε!

ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ είσαι ικανή να συνεχίσεις το ξεφάντωμα ακόμη κι αν μείνεις μόνη στην πίστα!

ΦΡΟΣΩ: Η τελευταία που φεύγει είναι πάντα η βασίλισσα!

ΠΙΤΣΑ: Ή εκείνη που δεν βρίσκει τα κλειδιά της!

ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ: Ωρή, το Αργοστόλι του 1999 δεν κοιμότανε – απλώς περίμενε να μπει ο Αύγουστος!

Η Πίτσα διπλώνει προσεκτικά την εφημερίδα.

ΠΙΤΣΑ: Ωρή Φρόσω, ξέρεις τι μου αρέσει περισσότερο σε εφκειά τα παλιά «Ξεφαντώματα»;

ΦΡΟΣΩ: Τι;

ΠΙΤΣΑ: Πως μέσα σε λίγες γραμμές ξαναζωντανεύει ολόκληρη η πόλη.

ΦΡΟΣΩ: Έχεις δίκιο, ωρή.

ΠΙΤΣΑ: Το Polo με το μπιφτέκι και το μπράουνινγκ. Τα 80s και τη ροκ μουσική.

ΦΡΟΣΩ: Το Heineken party με τση μάρκες!

ΠΙΤΣΑ: Το Da Capo με τον Δάντη και την Τοπάζη!

ΦΡΟΣΩ: Το Αντίκο με τη Λούλα και τα αυτόγραφα!

ΠΙΤΣΑ: Το Παπαγάλο και το Ζενίθ με τα λαϊκά και τους χορούς!

ΦΡΟΣΩ: Και το Music με τσου ομογενείς και τον νομάρχη!

ΠΙΤΣΑ: Όλα εφκειά είναι κομμάτια από το παλιό Αργοστόλι.

ΦΡΟΣΩ: Ωρή, και να σκεφτείς πως τότες δεν είχαμε κινητά να βγάζουμε φωτογραφίες κάθε πέντε λεπτά!

ΠΙΤΣΑ: Είχαμε όμως αναμνήσεις!

ΦΡΟΣΩ: Και κουτσομπολιά!

ΠΙΤΣΑ: Εφκειά ειδικά δεν μας λείψανε ποτέ!

ΦΡΟΣΩ: Και μουσικές!

ΠΙΤΣΑ: Και παρέες!

ΦΡΟΣΩ: Και έρωτες!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ! ΕΣΥ ΠΑΛΙ ΣΤΟΥΣ ΕΡΩΤΕΣ ΤΟ ΓΥΡΙΣΕΣ;

ΦΡΟΣΩ: Ε, καλοκαίρι είναι!

ΠΙΤΣΑ: Ναι, μωρή! Αλλά όπως έγραφαν τότε, κρατάει μόνο είκοσι μέρες!

ΦΡΟΣΩ: Ε, τότες πρέπει να προλάβουμε!

ΠΙΤΣΑ: Τι να προλάβουμε;

ΦΡΟΣΩ: ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ, ΑΜΑ ΠΡΟΛΑΒΕΙΣ ΝΑ ΠΑΣ ΣΕ ΕΞΙ ΜΑΓΑΖΙΑ, ΝΑ ΦΑΣ ΜΠΙΦΤΕΚΙ, ΝΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙΣ ΜΠΡΑΟΥΝΙΝΓΚ, ΝΑ ΧΟΡΕΨΕΙΣ ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΑΥΤΟΓΡΑΦΟ, ΘΑ ΣΟΥ ΔΩΣΩ ΕΓΩ ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!

ΦΡΟΣΩ: Τι βραβείο;

ΠΙΤΣΑ: ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΜΑΡΚΑ ΤΗΣ HEINEKEN ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ!

Η Φρόσω ξεσπά σε γέλια.

ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗΗΗ! ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ;

ΠΙΤΣΑ: ΘΑ ΤΗ ΒΑΛΕΙΣ ΣΤΟ ΑΛΜΠΟΥΜ ΣΟΥ, ΔΙΠΛΑ ΣΤΑ ΑΥΤΟΓΡΑΦΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΗΡΕΣ!

ΦΡΟΣΩ: Είσαι απαίσια!

ΠΙΤΣΑ: Κι εσύ, μωρή, είσαι η μόνη γυναίκα που μπορεί να βγει για ένα μπιφτέκι και να επιστρέψει με ολόκληρο πρόγραμμα νυχτερινής διασκέδασης!

Και οι δύο ξεσπούν σε γέλια.

Έξω, το Αργοστόλι του Αυγούστου 1999 συνεχίζει να ζει τις δικές του νύχτες.

Κάπου ακούγεται ροκ μουσική. Κάπου αλλού ένα ζεϊμπέκικο. Στο Λιθόστρωτο οι παρέες κάνουν τη βόλτα τους, στο Δράπανο ετοιμάζεται άλλο ένα ξενύχτι και στα τραπεζάκια του Polo κάποιος εξακολουθεί να αναρωτιέται αν πρέπει να παραγγείλει μπιφτέκι ή μπράουνινγκ.

Και η Φρόσω έχει ήδη αποφασίσει.

«ΩΡΗ ΠΙΤΣΑ! ΕΓΩ ΘΑ ΠΑΡΩ ΚΑΙ ΤΑ ΔΥΟ! ΓΙΑΤΙ Ο ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΣ ΚΑΙ Η ΖΩΗ ΘΕΛΕΙ ΞΕΦΑΝΤΩΜΑ!»


Το επεισόδιο αποτελεί σατιρική μυθοπλασία εμπνευσμένη από τη στήλη «Ξεφαντώματα» της εφημερίδας «Ανεξάρτητος Κεφαλονιάς και Ιθάκης», Δευτέρα 2 Αυγούστου 1999. Η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα είναι φανταστικοί χαρακτήρες. Οι διάλογοί τους δεν αποτελούν πραγματικές δηλώσεις των προσώπων που αναφέρονται.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ