Το αχτύπητο lifestyle δίδυμο της Κεφαλονιάς επιστρέφει! Η Φρόσω ετοιμάζει χριστουγεννιάτικο τραπέζι υπερπαραγωγή, η Πίτσα προσπαθεί να σώσει το πορτοφόλι της, τα σατέν και τα παλτό προκαλούν οικογενειακή κρίση και μια συνέντευξη του Κεφαλονίτη θεατρικού επιχειρηματία Αλέξανδρου Παρίση δίνει το έναυσμα για μια παράσταση που κανείς δεν είχε ζητήσει!
Φρόσω και Πίτσα: «Ωρή, από ένα σουπλά ξεκίνησες και εδά θέλεις να γίνεις πρωταγωνίστρια!»
Η νέα lifestyle περιπέτεια της Φρόσως Μπελαβίτα και της Πίτσας Κατινέλα – Μόδα, Χριστούγεννα, τηλεοπτικές εμφανίσεις και θεατρικά παρασκήνια σε δεκαπέντε ξεκαρδιστικές πράξεις!
Ήταν ένα από εκείνα τα φθινοπωρινά πρωινά στο Αργοστόλι που ο ήλιος προσπαθούσε να αποφασίσει αν θα ζεστάνει την πλατεία ή θα αφήσει τον Νοέμβριο να κάνει τη δουλειά του.
Η Πίτσα Κατινέλα είχε καθίσει στο αγαπημένο της τραπεζάκι, με τον εσπρέσο μπροστά της και το βλέμμα γυναίκας που είχε αντιμετωπίσει στη ζωή της πολλά προβλήματα, αλλά κανένα τόσο επίμονο όσο η φίλη της.
Και τότε εμφανίστηκε η Φρόσω Μπελαβίτα.
Λεοπάρ από πάνω μέχρι κάτω, κατακόκκινα χείλη, γυαλιά ηλίου, χρυσά σκουλαρίκια και μια τσάντα τόσο μεγάλη που μέσα της μπορούσε να χωρέσει ολόκληρη η χειμερινή συλλογή των Zara.
«ΩΡΗ ΠΙΤΣΑΑΑ! ΕΧΩ ΝΕΑ!»
Η Πίτσα έκλεισε τα μάτια.
«Παναγία μου, πάλι θα πληρώσουμε…»
ΠΡΑΞΗ ΠΡΩΤΗ – ΤΟ ΣΟΥΠΛΑ ΠΟΥ ΑΠΕΙΛΗΣΕ ΤΟΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ
ΦΡΟΣΩ: «Ωρή Πίτσα, βρήκα το ωραιότερο πράγμα για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι μου!»
ΠΙΤΣΑ: «Γαλοπούλα;»
ΦΡΟΣΩ: «Όχι, μωρή! Σουπλά!»
ΠΙΤΣΑ: «Α, μάλιστα. Θα φάτε σουπλά φέτος. Να μη βαρυστομαχιάσετε.»
ΦΡΟΣΩ: «Πράσινο ζακάρ, με χριστουγεννιάτικο φλοράλ σχέδιο! Από τα Zara Home! Εννιά ευρώ και ενενήντα εννιά λεπτά!»
ΠΙΤΣΑ: «Μια χαρά. Πάρε ένα.»
ΦΡΟΣΩ: «Ένα; Ωρή, τι θα κάνω το ένα; Θα τρώω μόνη μου και θα με κοιτάνε οι άλλοι;»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ, έτσι που μιλάς στο τραπέζι, μόνη σου τρως ούτως ή άλλως. Οι άλλοι δεν προλαβαίνουν να ανοίξουν στόμα.»
ΦΡΟΣΩ: «Θέλω δώδεκα!»
ΠΙΤΣΑ: «Δώδεκα επί 9,99… Εκατόν δεκαεννιά ευρώ και ογδόντα οκτώ λεπτά!»
ΦΡΟΣΩ: «Ε, δεν είναι και τίποτα!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωρή, με εκατόν είκοσι ευρώ παλιά στρώναμε τραπέζι για είκοσι άτομα. Εσύ θα στρώσεις μόνο το τραπέζι!»
ΠΡΑΞΗ ΔΕΥΤΕΡΗ – ΤΟ ART DE LA TABLE ΚΑΙ ΤΟ ART ΤΗΣ ΥΠΕΡΒΟΛΗΣ
ΦΡΟΣΩ: «Δεν καταλαβαίνεις, Πίτσα μου. Εφκειό λέγεται art de la table.»
ΠΙΤΣΑ: «Και στα ελληνικά πώς το λέμε;»
ΦΡΟΣΩ: «Τέχνη του τραπεζιού!»
ΠΙΤΣΑ: «Στα δικά μας σπίτια το λέμε “στρώσε, ωρή, να φάμε, γιατί κρύωσε το φαγητό”.»
ΦΡΟΣΩ: «Θα βάλω εκρού πιάτα, χρυσά μαχαιροπίρουνα, κεριά, έλατο, υφασμάτινες πετσέτες…»
ΠΙΤΣΑ: «Και φαγητό θα βάλεις;»
ΦΡΟΣΩ: «Εννοείται!»
ΠΙΤΣΑ: «Ρωτάω, γιατί με τόσα πράγματα πάνω στο τραπέζι, η γαλοπούλα θα πρέπει να κάνει κράτηση.»
ΦΡΟΣΩ: «Θέλω να μπαίνει ο καλεσμένος και να μένει άφωνος!»
ΠΙΤΣΑ: «Εγώ πάλι θέλω να μπαίνει και να φεύγει χορτάτος. Αλλά έχουμε διαφορετικές φιλοσοφίες.»
ΠΡΑΞΗ ΤΡΙΤΗ – Η ΤΣΙΜΤΣΙΛΗ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ ΚΑΙ Η ΦΡΟΣΩ ΑΛΛΑΖΕΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ
Η Φρόσω άφησε το θέμα των Χριστουγέννων και έβγαλε το κινητό της.
ΦΡΟΣΩ: «Κοίτα εδώ! Η Σταματίνα Τσιμτσιλή με μαύρο μίνι φόρεμα-σακάκι από τα Zara!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωραίο.»
ΦΡΟΣΩ: «Με πέτα, βάτες, σταυρωτά κουμπιά και φούστα που ανοίγει!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωραίο, σου είπα.»
ΦΡΟΣΩ: «Εμένα θα μου πηγαίνει;»
ΠΙΤΣΑ: «Αν σου κάνει το νούμερο, γιατί όχι;»
ΦΡΟΣΩ: «Θα δείχνω παρουσιάστρια!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωρή, παρουσιάστρια τίνος πράγματος;»
ΦΡΟΣΩ: «Θα μπορούσα να παρουσιάζω πρωινή εκπομπή!»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ παρουσιάζεις ήδη κάθε πρωί τα προσωπικά σου έξοδα. Και είναι εκπομπή τρόμου.»
ΦΡΟΣΩ: «Ζηλεύεις!»
ΠΙΤΣΑ: «Όχι, ωρή. Φοβάμαι μην πάρεις και τηλεοπτικό συνεργείο να σε ακολουθεί μέχρι τον φούρνο.»
ΠΡΑΞΗ ΤΕΤΑΡΤΗ – ΟΙ ΒΑΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΠΟΡΤΑΣ
ΦΡΟΣΩ: «Το μυστικό του φορέματος είναι οι ώμοι! Έχει βάτες!»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ, ωρή, με τις βάτες που φορούσες τη δεκαετία του ογδόντα, έμπαινες πλάγια από την πόρτα.»
ΦΡΟΣΩ: «Τότε ήταν μόδα!»
ΠΙΤΣΑ: «Και τώρα ξαναγίνεται. Να δεις που θα ξαναβγάλεις εκείνο το σακάκι που έμοιαζες με διευθύντρια αεροδρομίου.»
ΦΡΟΣΩ: «Είχα κύρος!»
ΠΙΤΣΑ: «Είχες άνοιγμα φτερών δύο μέτρα!»
ΦΡΟΣΩ: «Πάντως το φόρεμα τονίζει τη μέση.»
ΠΙΤΣΑ: «Τη δική σου μέση θα τη βρούμε πρώτα και μετά θα την τονίσουμε.»
ΦΡΟΣΩ: «ΩΡΗ ΠΙΤΣΑ!»
ΠΙΤΣΑ: «Τι; Εγώ σε αγαπάω. Γι’ αυτό σου λέω την αλήθεια πριν σου τη δείξει ο καθρέφτης του δοκιμαστηρίου.»
ΠΡΑΞΗ ΠΕΜΠΤΗ – Η ΚΑΡΑΒΑΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΡΟΖ ΣΑΤΕΝ
ΦΡΟΣΩ: «Και δεν σου είπα το καλύτερο! Η Κατερίνα Καραβάτου φόρεσε ένα υπέροχο σατέν πουκάμισο από τα Marks & Spencer!»
ΠΙΤΣΑ: «Τι χρώμα;»
ΦΡΟΣΩ: «Απαλό ροζ!»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ δεν είπες πριν από πέντε λεπτά ότι θα ντύνεσαι μόνο στα μαύρα σαν την Τσιμτσιλή;»
ΦΡΟΣΩ: «Άλλο το φόρεμα, άλλο το πουκάμισο!»
ΠΙΤΣΑ: «Α, μάλιστα. Έχουμε δύο προσωπικότητες και δύο ντουλάπες.»
ΦΡΟΣΩ: «Το ροζ σατέν είναι κομψό, λαμπερό, ρομαντικό…»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ άμα φορέσεις ροζ σατέν με τα χρυσά σκουλαρίκια σου, θα σε χρησιμοποιούν τα καράβια για φάρο.»
ΦΡΟΣΩ: «Δεν εκτιμάς τη μόδα!»
ΠΙΤΣΑ: «Τη μόδα την εκτιμάω. Τον λογαριασμό σου δεν αντέχω.»
ΠΡΑΞΗ ΕΚΤΗ – ΤΟ ΜΠΟΡΝΤΟ ΚΟΤΛΕ ΚΑΙ Η ΑΠΟΡΙΑ ΤΗΣ ΠΙΤΣΑΣ
ΦΡΟΣΩ: «Η Καραβάτου το συνδύασε με βαθύ μπορντό κοτλέ παντελόνι και καφέ mules!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωραία. Κι εσύ;»
ΦΡΟΣΩ: «Θα κάνω ακριβώς τον ίδιο συνδυασμό!»
ΠΙΤΣΑ: «Δεν έχεις μπορντό παντελόνι;»
ΦΡΟΣΩ: «Έχω τρία.»
ΠΙΤΣΑ: «Δεν έχεις καφέ παπούτσια;»
ΦΡΟΣΩ: «Έχω τέσσερα ζευγάρια.»
ΠΙΤΣΑ: «Τότε χρειάζεσαι μόνο το πουκάμισο.»
ΦΡΟΣΩ: «Ναι, αλλά το καινούργιο πουκάμισο θέλει καινούργια τσάντα.»
ΠΙΤΣΑ: «Και η καινούργια τσάντα θέλει καινούργιο σπίτι να χωρέσει. Το ξέρουμε το έργο.»
ΦΡΟΣΩ: «Μα, ωρή, πρέπει να ταιριάζουν οι υφές!»
ΠΙΤΣΑ: «Οι υφές ταιριάζουν. Τα έσοδα με τα έξοδα δεν ταιριάζουν.»
ΠΡΑΞΗ ΕΒΔΟΜΗ – ΤΟ COTTAGE JACKET ΚΑΙ Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ
Η Φρόσω πήρε ύφος ειδικού μόδας.
ΦΡΟΣΩ: «Και τώρα, Πίτσα, θα σου αποκαλύψω το μεγάλο μυστικό του φετινού χειμώνα. Cottage jacket!»
ΠΙΤΣΑ: «Τι;»
ΦΡΟΣΩ: «Cottage jacket!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωρή, αυτό είναι πανωφόρι ή ξενοδοχείο στην Αγγλία;»
ΦΡΟΣΩ: «Είναι το νέο τζάκετ που αντικαθιστά το παλτό!»
ΠΙΤΣΑ: «Αντικαθιστά το παλτό; Και ποιος το αποφάσισε; Έγινε δημοψήφισμα και δεν με φωνάξανε;»
ΦΡΟΣΩ: «Το φοράνε οι fashionistas!»
ΠΙΤΣΑ: «Ωρή, εμείς στην Κεφαλονιά όταν φυσάει και βρέχει, φοράμε ό,τι μας κρατάει ζεστές. Δεν ρωτάμε τις fashionistas αν εγκρίνουνε.»
ΦΡΟΣΩ: «Μα έχει αισθητική αγγλικής υπαίθρου!»
ΠΙΤΣΑ: «Ε, τότε να το φορέσεις στα χωράφια. Θα είσαι η πρώτη αγγλίδα λαίδη με λεοπάρ τσάντα και κεφαλονίτικη προφορά.»
ΠΡΑΞΗ ΟΓΔΟΗ – ΤΟ ΠΑΝΩΦΟΡΙ ΤΩΝ 69,95 ΕΥΡΩ
ΦΡΟΣΩ: «Είναι κοντό, σε γήινες αποχρώσεις, με υπέροχο γιακά από συνθετική γούνα!»
ΠΙΤΣΑ: «Και πόσο κάνει;»
ΦΡΟΣΩ: «Εξήντα εννιά ευρώ και ενενήντα πέντε λεπτά!»
ΠΙΤΣΑ: «Μάλιστα.»
ΦΡΟΣΩ: «Δεν είναι ακριβό!»
ΠΙΤΣΑ: «Εξαρτάται.»
ΦΡΟΣΩ: «Από τι;»
ΠΙΤΣΑ: «Από το αν θα το πάρεις μόνο του ή αν θα αγοράσεις μαζί και ολόκληρη την αγγλική ύπαιθρο.»
ΦΡΟΣΩ: «Θα το φοράω με τζιν!»
ΠΙΤΣΑ: «Έχεις τζιν.»
ΦΡΟΣΩ: «Ναι, αλλά θέλω καινούργιο.»
ΠΙΤΣΑ: «Να το! Πάλι αρχίσαμε!»
ΦΡΟΣΩ: «Και μποτάκια.»
ΠΙΤΣΑ: «Και μετά θα θέλεις μια άμαξα με άλογα να πηγαίνεις από την πλατεία στο Λιθόστρωτο.»
ΠΡΑΞΗ ΕΝΑΤΗ – Η ΜΕΓΑΛΗ ΚΑΤΑΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΝΤΟΥΛΑΠΑΣ
Η Πίτσα άρπαξε ένα χαρτοπετσέτα και άρχισε να γράφει.
ΠΙΤΣΑ: «Για να δούμε τι θα ψωνίσεις σήμερα. Δώδεκα σουπλά, ένα φόρεμα-σακάκι, ένα σατέν πουκάμισο, ένα κοτλέ παντελόνι, μια τσάντα, ένα cottage jacket και μποτάκια.»
ΦΡΟΣΩ: «Μην ξεχάσεις τα χρυσά μαχαιροπίρουνα.»
ΠΙΤΣΑ: «Θα τα βάλω στην κατηγορία “έκτακτες φυσικές καταστροφές”.»
ΦΡΟΣΩ: «Και κεριά!»
ΠΙΤΣΑ: «Στην κατηγορία “πυροπροστασία”.»
ΦΡΟΣΩ: «Και ένα ωραίο χριστουγεννιάτικο στεφάνι!»
ΠΙΤΣΑ: «Στην κατηγορία “δεν υπάρχει σωτηρία”.»
ΦΡΟΣΩ: «Ωρή, γιατί τα γράφεις όλα;»
ΠΙΤΣΑ: «Για να τα δώσω στον λογιστή σου. Να ξέρει γιατί θα κλαίει τα Χριστούγεννα.»
ΠΡΑΞΗ ΔΕΚΑΤΗ – Ο ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΠΑΡΙΣΗΣ ΜΠΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
Η Φρόσω, που είχε ήδη βαρεθεί τους αριθμούς, άλλαξε ξαφνικά θέμα.
ΦΡΟΣΩ: «Πίτσα! Διάβασα και μια συνέντευξη του Αλέξανδρου Παρίση!»
ΠΙΤΣΑ: «Του Κεφαλονίτη θεατρικού επιχειρηματία;»
ΦΡΟΣΩ: «Αυτού! Που είχε τόσα θέατρα και συνεργάστηκε με μεγάλους ηθοποιούς!»
ΠΙΤΣΑ: «Και τι έλεγε;»
ΦΡΟΣΩ: «Για τη ζωή του, τις δουλειές που έκανε πριν από το θέατρο, τις συνεργασίες του, τους μεγάλους πρωταγωνιστές…»
ΠΙΤΣΑ: «Ενδιαφέρουσα ζωή.»
ΦΡΟΣΩ: «Σκέψου, ωρή, να είχα κι εγώ γνωρίσει όλους αυτούς τους ηθοποιούς!»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ πρώτα να γνωρίσεις τον άνθρωπο που θα σου πει “μην αγοράσεις άλλο σακάκι”. Αυτός θα είναι ο μεγαλύτερος ήρωας της ζωής σου.»
ΠΡΑΞΗ ΕΝΔΕΚΑΤΗ – Η ΡΕΝΑ ΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΟΝΕΙΡΟ
ΦΡΟΣΩ: «Ο Παρίσης μίλησε για τη Ρένα Βλαχοπούλου, τον Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Σωτήρη Μουστάκα, τόσους σπουδαίους καλλιτέχνες!»
ΠΙΤΣΑ: «Άλλες εποχές, ωρή.»
ΦΡΟΣΩ: «Εγώ, Πίτσα μου, πάντα πίστευα ότι έχω κάτι από τη Ρένα Βλαχοπούλου!»
ΠΙΤΣΑ: «Τι ακριβώς;»
ΦΡΟΣΩ: «Το μπρίο! Την τσαχπινιά! Την κίνηση!»
ΠΙΤΣΑ: «Την Κέρκυρα μόνο δεν έχεις. Αλλά έχεις την Κεφαλονιά, οπότε κάτι γίνεται.»
ΦΡΟΣΩ: «Θα μπορούσα να παίξω σε επιθεώρηση!»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ, ωρή, θα μπορούσες να παίξεις μόνη σου όλους τους ρόλους. Δεν θα άφηνες άλλον να πει ατάκα.»
ΦΡΟΣΩ: «Και εσύ τι θα έκανες;»
ΠΙΤΣΑ: «Θα ήμουν ο άνθρωπος που κλείνει την αυλαία όταν παρατραβάει το έργο.»
ΠΡΑΞΗ ΔΩΔΕΚΑΤΗ – Ο ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΟΥΣΤΑΚΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΘΕΑΤΡΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ
ΦΡΟΣΩ: «Στη συνέντευξη ο Παρίσης θυμήθηκε και τον Σωτήρη Μουστάκα. Μίλησε για τη φιλία τους και αφηγήθηκε δύσκολες ιστορίες από τη ζωή του.»
ΠΙΤΣΑ: «Οι άνθρωποι του θεάτρου έχουν ζήσει πολλά. Και πίσω από το γέλιο καμιά φορά κρύβονται δύσκολα πράγματα.»
ΦΡΟΣΩ: «Εγώ πάντως τον Μουστάκα τον θυμάμαι και γελάω!»
ΠΙΤΣΑ: «Ε, βέβαια. Ήταν σπουδαίος κωμικός.»
ΦΡΟΣΩ: «Αν ζούσε και με έβλεπε, θα έλεγε “αυτή η γυναίκα είναι γεννημένη για το σανίδι”!»
ΠΙΤΣΑ: «Ή θα έλεγε “παιδιά, φέρτε της μια καρέκλα, να σταματήσει να κάνει πρόβες στη μέση του δρόμου”.»
ΦΡΟΣΩ: «Είσαι αδιόρθωτη!»
ΠΙΤΣΑ: «Εγώ; Εσύ έκανες από ένα σατέν πουκάμισο οντισιόν για το Εθνικό Θέατρο!»
ΠΡΑΞΗ ΔΕΚΑΤΗ ΤΡΙΤΗ – ΚΙΜΟΥΛΗΣ, ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΚΟΥΤΣΟΜΠΟΛΙΟ
ΦΡΟΣΩ: «Και άκου κι αυτό! Ο Παρίσης είχε δηλώσει στη συνέντευξη ότι θα συνεργαζόταν ξανά με τον Γιώργο Κιμούλη και τον Κώστα Σπυρόπουλο!»
ΠΙΤΣΑ: «Το είχε πει τότε, στη συνέντευξη του 2021.»
ΦΡΟΣΩ: «Εγώ θέλω να μάθω όλο το παρασκήνιο!»
ΠΙΤΣΑ: «Εσύ, ωρή, όταν ακούς τη λέξη “παρασκήνιο”, παθαίνεις μεγαλύτερη ταραχή κι από όταν βλέπεις εκπτώσεις.»
ΦΡΟΣΩ: «Μα, μωρή, το θέατρο έχει ιστορίες!»
ΠΙΤΣΑ: «Έχει. Αλλά άλλο όσα αφηγείται ένας άνθρωπος κι άλλο όσα ξέρουμε εμείς.»
ΦΡΟΣΩ: «Εγώ πάντως θα ήθελα να είμαι πίσω από την κουρτίνα!»
ΠΙΤΣΑ: «Για να ακούς τι λένε;»
ΦΡΟΣΩ: «Ε, και για να δω τα κοστούμια!»
ΠΙΤΣΑ: «Αυτό φοβόμουνα. Θα πας στο θέατρο και θα βγεις με το βεστιάριο.»
ΠΡΑΞΗ ΔΕΚΑΤΗ ΤΕΤΑΡΤΗ – Η ΦΡΟΣΩ ΑΝΑΚΟΙΝΩΝΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ
Η Φρόσω σηκώθηκε όρθια, έβγαλε τα γυαλιά της και πήρε ύφος πρωταγωνίστριας.
ΦΡΟΣΩ: «Πίτσα! Αποφάσισα! Θα ανεβάσουμε θεατρική παράσταση!»
ΠΙΤΣΑ: «Ποιοι;»
ΦΡΟΣΩ: «Εμείς οι δύο!»
ΠΙΤΣΑ: «Δεν ρωτήθηκα.»
ΦΡΟΣΩ: «Θα λέγεται “Η Φρόσω και τα μυστικά της υψηλής κοινωνίας”!»
ΠΙΤΣΑ: «Και ποια είναι τα μυστικά;»
ΦΡΟΣΩ: «Η μόδα, οι έρωτες, τα κοσμικά, οι μεγάλες εμφανίσεις…»
ΠΙΤΣΑ: «Και ο λογαριασμός της πιστωτικής σου. Αυτός θα είναι το μεγάλο μυστήριο.»
ΦΡΟΣΩ: «Εγώ θα είμαι η πρωταγωνίστρια.»
ΠΙΤΣΑ: «Το φαντάστηκα.»
ΦΡΟΣΩ: «Και εσύ θα είσαι η κολλητή μου!»
ΠΙΤΣΑ: «Δηλαδή θα κάνω ό,τι κάνω κάθε μέρα, αλλά θα πληρώνει ο κόσμος εισιτήριο για να με βλέπει να υποφέρω;»
ΦΡΟΣΩ: «Ακριβώς!»
ΠΙΤΣΑ: «Ε, τότε, ωρή, για πρώτη φορά στη ζωή μας βρήκες επιχειρηματική ιδέα που μπορεί να βγάλει λεφτά!»
ΠΡΑΞΗ ΔΕΚΑΤΗ ΠΕΜΠΤΗ – Η ΠΡΟΒΑ ΤΖΕΝΕΡΑΛΕ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ
Η Φρόσω πήρε μια χαρτοπετσέτα και την έκανε δήθεν θεατρικό πρόγραμμα.
ΦΡΟΣΩ: «Πρώτη σκηνή: Εμφανίζομαι με το μαύρο φόρεμα της Τσιμτσιλή!»
ΠΙΤΣΑ: «Μάλιστα.»
ΦΡΟΣΩ: «Δεύτερη σκηνή: Αλλάζω και φοράω το ροζ σατέν της Καραβάτου!»
ΠΙΤΣΑ: «Συνεχίζουμε.»
ΦΡΟΣΩ: «Τρίτη σκηνή: Μπαίνω με το cottage jacket!»
ΠΙΤΣΑ: «Και μετά;»
ΦΡΟΣΩ: «Τέταρτη σκηνή: Στρώνω το χριστουγεννιάτικο τραπέζι με τα δώδεκα ζακάρ σουπλά!»
ΠΙΤΣΑ: «Και η πλοκή;»
ΦΡΟΣΩ: «Τι εννοείς;»
ΠΙΤΣΑ: «Ωρή, σε θεατρικό έργο είμαστε! Κάτι πρέπει να συμβεί!»
ΦΡΟΣΩ: «Θα έρθουν οι καλεσμένοι!»
ΠΙΤΣΑ: «Και;»
ΦΡΟΣΩ: «Θα θαυμάσουν τη διακόσμηση!»
ΠΙΤΣΑ: «Και;»
ΦΡΟΣΩ: «Θα με ρωτήσουν από πού πήρα τα ρούχα!»
ΠΙΤΣΑ: «Α, κατάλαβα. Δεν είναι θεατρικό έργο. Είναι κατάλογος αγορών με διάλειμμα για φαγητό!»
ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ – Η ΠΙΤΣΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΤΗΣ!
Η Φρόσω είχε πια ξεσηκωθεί.
Άρχισε να περπατά ανάμεσα στα τραπεζάκια, να κάνει υποκλίσεις, να στέλνει φιλιά σε ανύπαρκτο κοινό και να φωνάζει:
ΦΡΟΣΩ: «Κυρίες και κύριοι! Σας παρουσιάζω τη μεγάλη μου παράσταση! Μόδα, πολυτέλεια, Χριστούγεννα και λάμψη!»
Η Πίτσα έπινε ατάραχη τον εσπρέσο της.
ΦΡΟΣΩ: «ΩΡΗ ΠΙΤΣΑ! ΧΕΙΡΟΚΡΟΤΑ!»
ΠΙΤΣΑ: «Περίμενε να δω πρώτα αν έχεις και δεύτερη πράξη.»
ΦΡΟΣΩ: «Έχω δεκαπέντε!»
ΠΙΤΣΑ: «Ε, τότε θα παραγγείλω και μεσημεριανό.»
ΦΡΟΣΩ: «Πες μου, λοιπόν! Πώς σου φάνηκα;»
ΠΙΤΣΑ: «Σαν την Τσιμτσιλή, την Καραβάτου και μια αγγλίδα λαίδη που μπήκανε όλες μαζί στα Zara και χάσανε την έξοδο.»
ΦΡΟΣΩ: «Ωρή, είσαι κακιά!»
ΠΙΤΣΑ: «Όχι, ωρή. Είμαι η μόνη που προσπαθεί να σε κρατήσει οικονομικά ζωντανή μέχρι τα Χριστούγεννα.»
ΦΡΟΣΩ: «Πάντως εγώ θα γίνω μεγάλη πρωταγωνίστρια!»
ΠΙΤΣΑ: «Θα γίνεις, ωρή! Και ξέρεις ποιο θα είναι το μεγαλύτερο δράμα της παράστασής σου;»
ΦΡΟΣΩ: «Ποιο;»
ΠΙΤΣΑ: «Η στιγμή που θα έρθει ο λογαριασμός από τα ψώνια!»
ΦΡΟΣΩ: «Και πώς θα τελειώνει το έργο;»
Η Πίτσα σηκώθηκε, έβαλε την τσάντα στον ώμο, πήρε βαθιά ανάσα και αναφώνησε με όλη της τη θεατρική δύναμη:
ΠΙΤΣΑ: «ΚΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΙ! Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΕΛΕΙΩΣΕ! ΤΑ ΣΟΥΠΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ, ΤΑ ΡΟΥΧΑ ΣΤΗΝ ΝΤΟΥΛΑΠΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΕΦΤΑ… ΑΓΝΟΟΥΝΤΑΙ!»
ΦΡΟΣΩ: «ΩΡΗΗΗ! ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΘΑ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ;»
ΠΙΤΣΑ: «ΤΕΡΑΣΤΙΑ, ΩΡΗ! ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ, ΘΑ ΠΟΥΛΑΜΕ ΔΟΣΕΙΣ!»
Και κάπως έτσι, στο κέντρο του Αργοστολίου, γεννήθηκε η πρώτη θεατρική παράσταση που ξεκίνησε από ένα σουπλά των 9,99 ευρώ και κατέληξε σε οικονομική τραγωδία με δεκαπέντε πράξεις.
Η Φρόσω εξακολουθεί να ψάχνει παραγωγό.
Η Πίτσα εξακολουθεί να ψάχνει ησυχία.
Και οι δύο ξέρουν πολύ καλά ότι μέχρι τα Χριστούγεννα… έχουμε ακόμα πολλά επεισόδια!
ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ…
Σημείωση: Η «Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα» είναι μια σατιρική στήλη του Kefalonia Magazine. Οι δύο πρωταγωνίστριες είναι φανταστικά πρόσωπα και οι διάλογοι, οι αντιδράσεις και οι καταστάσεις που περιγράφονται αποτελούν προϊόν μυθοπλασίας και χιούμορ.
Η στήλη αντλεί την έμπνευσή της από πραγματικά δημοσιεύματα, γεγονότα και θέματα της επικαιρότητας, τα οποία προσεγγίζει με σατιρική διάθεση, υπερβολή και στοιχεία της κεφαλονίτικης ντοπιολαλιάς.
Οποιαδήποτε αναφορά σε υπαρκτά πρόσωπα γίνεται στο πλαίσιο των θεμάτων που σχολιάζονται και δεν συνεπάγεται συμμετοχή τους στους φανταστικούς διαλόγους ή στις σατιρικές καταστάσεις.
