Η υπόθεση του καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου αποκτά ολοένα μεγαλύτερο πολιτικό και διπλωματικό ενδιαφέρον.
Στο επίκεντρο βρίσκονται οι συνεννοήσεις μεταξύ Γαλλίας και Τουρκίας και η ανταλλαγή διπλωματικών κειμένων για να προχωρήσει το έργο.
Και εδώ τίθεται ένα συγκεκριμένο ερώτημα:
Μήπως αυτές οι συνεννοήσεις ενισχύουν τελικά τη διεθνοπολιτική θέση της Τουρκίας στο Αιγαίο;
Από το τουρκικό μπλόκο του 2024 στις γαλλικές συνεννοήσεις
Η κριτική προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη επικεντρώνεται στην επιλογή να αναλάβει η γαλλική πλευρά τις κρίσιμες συνεννοήσεις για την προώθηση του έργου.
Σύμφωνα με αυτή την πολιτική ανάγνωση, μετά το τουρκικό μπλόκο του 2024, η κυβέρνηση εκτίμησε ότι η ηλεκτρική διασύνδεση δεν μπορούσε να προχωρήσει υπό ελληνικό έλεγχο.
Έτσι, άφησε στους Γάλλους τις επαφές με την Τουρκία.
Και μαζί με αυτές, τους αναγκαίους συμβιβασμούς που, κατά την ίδια εκτίμηση, δεν θα μπορούσε να πραγματοποιήσει απευθείας η ελληνική κυβέρνηση.
ΑΠΑΠΑΠΑ!
Ωρέ, εδώ βρίσκεται ολόκληρο το πολιτικό ζήτημα!
🔥 Η ΑΤΑΚΑ-ΦΩΤΙΑ
«ΩΡΕΕΕ! Το 2024 η Τουρκία μπλόκαρε το καλώδιο και τώρα, για να προχωρήσει το έργο, συνεννοούνται οι Γάλλοι με τους Τούρκους! ΑΠΑΠΑΠΑ! Ωρέ, αν η ελληνική κυβέρνηση δεν μπορούσε να κάνει η ίδια αυτές τις συνεννοήσεις, τι ακριβώς άλλαξε όταν τις ανέλαβε η Γαλλία; Άλλαξαν οι τουρκικές διεκδικήσεις ή απλώς άλλαξε ο συνομιλητής; Μαθές, το καλώδιο μπορεί να το ποντίζουν οι Γάλλοι, αλλά το πολιτικό ερώτημα μένει στην Αθήνα: Τι συμφωνήθηκε, ποιος το αποδέχθηκε και γιατί δεν βλέπουμε ολόκληρο το χαρτί;»
Η ρηματική διακοίνωση που δεν δημοσιοποιείται
Το περιεχόμενο της γαλλικής ρηματικής διακοίνωσης προς την Τουρκία αποτελεί το πιο κρίσιμο σημείο της υπόθεσης.
Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι δεν ζητήθηκε τουρκική άδεια για τις εργασίες.
Ωστόσο, το πλήρες κείμενο δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα.
Και αυτό τροφοδοτεί τα ερωτήματα για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε.
Διότι το ουσιαστικό ζήτημα δεν είναι μόνο αν η διακοίνωση περιλαμβάνει αίτημα αδειοδότησης.
Είναι και αν η ανταλλαγή διπλωματικών κειμένων μπορεί να αξιοποιηθεί από την Άγκυρα ως επιχείρημα για τον ρόλο που διεκδικεί στις συγκεκριμένες θαλάσσιες περιοχές.
Οι συμβιβασμοί και το πολιτικό τους κόστος
Η βασική πολιτική εκτίμηση είναι ότι η ανάθεση των κρίσιμων συνεννοήσεων στη γαλλική πλευρά επέτρεψε να πραγματοποιηθούν κινήσεις που θα προκαλούσαν μεγαλύτερο πρόβλημα εάν γίνονταν απευθείας από την ελληνική κυβέρνηση.
Και εδώ βρίσκεται η ουσία της κριτικής.
Εάν οι συνεννοήσεις αυτές ενισχύουν τη θέση της Τουρκίας, τότε το γεγονός ότι πραγματοποιήθηκαν μέσω της Γαλλίας δεν εξαφανίζει τις πολιτικές τους συνέπειες.
Και η τελευταία κουβέντα, ωρέ!
«Ωρέ, το ερώτημα δεν είναι αν το καλώδιο θα φτάσει στην Κύπρο. Το ερώτημα είναι τι διαδρομή ακολούθησε η διπλωματία για να φτάσει εκεί! ΑΠΑΠΑΠΑ! Γιατί, μαθές, όταν οι Γάλλοι κάνουν τις συνεννοήσεις, οι Τούρκοι συμμετέχουν στην ανταλλαγή κειμένων και η ελληνική κυβέρνηση δεν δημοσιοποιεί το περιεχόμενο της διακοίνωσης, ένα πράγμα μένει να ζητά κανείς: Δώστε το έγγραφο στη δημοσιότητα, να μάθουμε τι ακριβώς ειπώθηκε και συμφωνήθηκε! Το καλώδιο μπορεί να βρίσκεται στον βυθό, αλλά οι πολιτικές απαντήσεις πρέπει να βρίσκονται στο φως!»
«Άκου να δεις, ωρέ!» – Σατιρική και σχολιαστική στήλη του Kefalonia Magazine.
