Η ιστορία ξεκίνησε με την «κβαντική ιατρική».
Συνεχίστηκε με τα «νανογιλέκα».
Και τώρα φτάσαμε στον… έλεγχο.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στο MEGA, δήλωσε για τη Μαρία Καρυστιανού ότι «προφανώς πρέπει να ελεγχθεί για τα περί κβαντικής ιατρικής».
Μάλιστα.
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή για να μη χαθεί η ουσία μέσα στην πολιτική αντιπαράθεση.
Η αποκαλούμενη «κβαντική ιατρική» ως ξεχωριστή αναγνωρισμένη ιατρική ειδικότητα είναι απολύτως θεμιτό να εξετάζεται επιστημονικά και θεσμικά. Και εάν οποιοσδήποτε γιατρός διαφημίζει υπηρεσίες ή ιδιότητες που δεν αντιστοιχούν σε αναγνωρισμένη ειδικότητα ή κάνει μη τεκμηριωμένους θεραπευτικούς ισχυρισμούς, υπάρχουν αρμόδια όργανα που μπορούν να το ελέγξουν.
Αλλά εδώ υπάρχει και κάτι άλλο.
Υπάρχει πλέον μια πολιτική αντιπαράθεση μεταξύ ενός υπουργού και της επικεφαλής ενός πολιτικού κινήματος.
Και αυτή κλιμακώνεται.
Από την επιστημονική διαφωνία στο «πρέπει να ελεγχθεί»
Πριν από λίγες ημέρες ο υπουργός Υγείας έλεγε ουσιαστικά στον κόσμο ότι όταν ακούει «κβαντική ιατρική» πρέπει να φεύγει μακριά.
Σήμερα προχώρησε ένα βήμα παραπέρα:
η Μαρία Καρυστιανού πρέπει να ελεγχθεί.
Από ποιον;
Ο ίδιος έσπευσε να εξηγήσει ότι το υπουργείο Υγείας δεν έχει τη σχετική αρμοδιότητα και ανέφερε ως αρμόδιους τους Ιατρικούς Συλλόγους, την Εισαγγελία, την Εθνική Αρχή Διαφάνειας και την Αστυνομία.
Και κάπου εδώ η συζήτηση αποκτά άλλη βαρύτητα.
Γιατί άλλο να λέει ένας πολιτικός:
«Διαφωνώ επιστημονικά με αυτό που αναγράφεται στο βιογραφικό της».
Και άλλο να λέει ένας εν ενεργεία υπουργός για την επικεφαλής ενός πολιτικού κινήματος:
«Πρέπει να ελεγχθεί».
Ο έλεγχος, εφόσον συντρέχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, ασφαλώς και πρέπει να γίνεται.
Σε όλους.
Χωρίς εξαιρέσεις.
Αλλά ακριβώς γι’ αυτό πρέπει να γίνεται από τα αρμόδια θεσμικά όργανα, με συγκεκριμένο αντικείμενο και χωρίς να μετατρέπεται προκαταβολικά σε τηλεοπτικό πολιτικό θέαμα.
Και μετά μπήκαν στην κουβέντα τα Τέμπη
Το ακόμη πιο ενδιαφέρον είναι ότι ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν έμεινε στην ιατρική.
Πέρασε στα Τέμπη.
Μίλησε για τα εκατομμύρια πολιτών που είχαν κατέβει στους δρόμους για την Καρυστιανού και συνέδεσε τη συζήτηση με το ξυλόλιο και τις καταγγελίες περί συγκάλυψης.
Και εδώ πλέον δύσκολα μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι παρακολουθεί απλώς μια στενή επιστημονική συζήτηση για έναν όρο σε ένα ιατρικό βιογραφικό.
Η συζήτηση έγινε ανοιχτά πολιτική.
Διότι τι σχέση έχει το αν υπάρχει αναγνωρισμένη ειδικότητα «κβαντικής ιατρικής» με το τι πίστευαν οι πολίτες για τα Τέμπη;
Καμία επιστημονική.
Έχει όμως προφανή πολιτική σχέση.
Η Καρυστιανού δεν αντιμετωπίζεται πλέον μόνο ως γιατρός της οποίας μια αναφορά στο βιογραφικό αμφισβητείται.
Αντιμετωπίζεται ως πολιτικό πρόσωπο.
Το εκπληκτικό επιχείρημα: «Η ΝΔ είναι το μόνο κόμμα που λέει την αλήθεια»
Και ύστερα ήρθε ίσως η καλύτερη ατάκα ολόκληρης της συζήτησης.
Όταν τέθηκε στον Άδωνι Γεωργιάδη η ιδέα μιας αντίστοιχης πλατφόρμας που θα εντόπιζε ανακρίβειες υπουργών, εκείνος απάντησε ότι κάτι τέτοιο θα ήταν εξαιρετικό, διότι τότε η Νέα Δημοκρατία θα ήταν για πάντα κυβέρνηση, καθώς —κατά τη δική του διατύπωση— είναι το μόνο κόμμα που λέει την αλήθεια.
Εντάξει.
Εδώ ακόμη και η κβαντική φυσική σηκώνει τα χέρια ψηλά.
Δεν χρειάζεται καν αποδόμηση.
Εάν ένα κυβερνών κόμμα ανακαλύψει κάποτε τον μηχανισμό που πιστοποιεί ότι μόνο αυτό λέει την αλήθεια, τότε δεν χρειαζόμαστε ούτε εκλογές ούτε αντιπολίτευση.
Έχουμε λύσει το πολιτικό πρόβλημα της ανθρωπότητας.
Και τα νανογιλέκα εξακολουθούν να αιωρούνται στο δωμάτιο
Υπάρχει βέβαια ένα μικρό πρόβλημα.
Η Καρυστιανού απάντησε σήμερα στον υπουργό υπενθυμίζοντας το παλαιότερο τηλεοπτικό επεισόδιο με τα περίφημα «νανογιλέκα» και έθεσε το ερώτημα εάν ο ίδιος πίστευε στους θεραπευτικούς ισχυρισμούς που παρουσιάζονταν τότε ή όχι. Το συγκεκριμένο τηλεοπτικό παρελθόν του Γεωργιάδη έχει επανέλθει στη δημόσια συζήτηση αυτές τις ημέρες.
Αυτό φυσικά δεν αποδεικνύει ότι υπάρχει “κβαντική ιατρική”.
Ούτε αποτελεί επιστημονική απάντηση στην κριτική που δέχεται η Καρυστιανού.
Είναι όμως ένα εξαιρετικά άβολο πολιτικό ερώτημα για εκείνον που σήμερα εμφανίζεται ως ο αυστηρότερος διώκτης κάθε μη επιστημονικού θεραπευτικού ισχυρισμού.
Και γι’ αυτό δεν απαντιέται με αλλαγή θέματος.
Ελέγξτε, λοιπόν – αλλά ελέγξτε θεσμικά
Αν υπάρχει ζήτημα με την επαγγελματική παρουσίαση της Μαρίας Καρυστιανού, οι αρμόδιοι φορείς μπορούν να το εξετάσουν.
Αυτό είναι το κράτος δικαίου.
Δεν είναι όμως δουλειά του υπουργού να προδικάζει το αποτέλεσμα ενός τέτοιου ελέγχου ούτε να μετατρέπει μια ενδεχόμενη διοικητική ή δεοντολογική διαδικασία σε κομμάτι της πολιτικής αντιπαράθεσης.
Και κυρίως:
αν η κυβέρνηση θέλει πραγματικά να αντιμετωπίσει πολιτικά την Καρυστιανού, υπάρχει ένας πολύ απλούστερος δρόμος.
Να απαντήσει στις πολιτικές θέσεις της.
Στην οικονομία.
Στην Υγεία.
Στους θεσμούς.
Στα Τέμπη.
Στις προτάσεις που καταθέτει.
Στις αντιφάσεις της, εφόσον υπάρχουν.
Στην κυβερνητική πρόταση που θα παρουσιάσει.
Εκεί κρίνονται τα πολιτικά πρόσωπα.
Γιατί όσο η αντιπαράθεση περιστρέφεται γύρω από το βιογραφικό της, την «κβαντική ιατρική» και τώρα το αν «πρέπει να ελεγχθεί», τόσο περισσότερο δημιουργείται η εντύπωση ότι η πολιτική συζήτηση αποφεύγεται.
Και κάτι τελευταίο.
Η επιστήμη δεν χρειάζεται πολιτικούς προστάτες.
Χρειάζεται στοιχεία.
Η Δικαιοσύνη δεν χρειάζεται τηλεοπτικές προαναγγελίες.
Χρειάζεται θεσμικές διαδικασίες.
Και η πολιτική δεν χρειάζεται κβαντική φυσική.
Χρειάζεται επιχειρήματα.
