Ο Άδωνις Γεωργιάδης απαντά σε όσους τον επέκριναν επειδή επισκέφθηκε κλινική longevity στα Νότια Προάστια και επιστρατεύει το παράδειγμα του Ντουμπάι.
Η λογική είναι περίπου η εξής:
«Κοιτάξτε τι γίνεται στον υπόλοιπο κόσμο. Το Ντουμπάι δημιουργεί ολόκληρη Αρχή Μακροζωίας. Η Τουρκία επενδύει στον ιατρικό τουρισμό. Οι εύποροι πηγαίνουν εδώ και χρόνια στην Ελβετία. Επομένως η Ελλάδα δεν μπορεί να μείνει πίσω επειδή δύο απατεώνες παρανόμησαν».
Μόνο που υπάρχει ένα μικρό πρόβλημα.
Αν διαβάσει κανείς ολόκληρο τον νόμο του Ντουμπάι που επικαλείται ο υπουργός, θα διαπιστώσει ότι αποτελεί μάλλον επιχείρημα υπέρ όσων ζητούν αυστηρή ρύθμιση και όχι εναντίον τους.
Τι έκανε πραγματικά το Ντουμπάι;
Ναι, το βασικό γεγονός που επικαλείται ο Άδωνις Γεωργιάδης είναι σωστό.
Με τον νόμο 17/2026 ιδρύθηκε η Dubai Longevity Authority.
Και πράγματι στόχος είναι να γίνει το Ντουμπάι διεθνής κόμβος για longevity, wellness και προηγμένες υπηρεσίες υγείας, προσελκύοντας παράλληλα επενδύσεις.
Μέχρι εδώ, λοιπόν, 1-0 υπέρ του Άδωνι.
Μόνο που πρέπει να συνεχίσουμε την ανάγνωση.
Γιατί ο ίδιος νόμος προβλέπει ότι η νέα Αρχή θα καθορίζει κανονισμούς, πρότυπα και πρωτόκολλα.
Θα αδειοδοτεί επιχειρήσεις.
Θα εγκρίνει φυσικά πρόσωπα που παρέχουν σχετικές υπηρεσίες.
Θα πραγματοποιεί εποπτεία και επιθεωρήσεις.
Θα ρυθμίζει κλινικές δοκιμές και πιλοτικά προγράμματα.
Θα επιβλέπει την ασφαλή χρήση προηγμένων θεραπευτικών προϊόντων.
Θα υποστηρίζει evidence-based practices, δηλαδή πρακτικές βασισμένες σε επιστημονικά δεδομένα.
Και θα μπορεί να αναστέλλει ή ακόμη και να ανακαλεί άδειες.
Και υπάρχει μία διάταξη που αξίζει να διαβαστεί δύο φορές.
Κανένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο δεν μπορεί να ασκεί δραστηριότητα longevity χωρίς άδεια της DLA.
Αυτό λέει το άρθρο 7.
Άρα το παράδειγμα του Ντουμπάι δεν λέει:
«Αφήστε την αγορά να αναπτυχθεί και μη γκρινιάζετε».
Λέει:
«Θέλουμε την αγορά, αλλά πρώτα δημιουργούμε ειδική Αρχή που αποφασίζει ποιος κάνει τι, με ποια άδεια, με ποια επιστημονικά πρωτόκολλα και υπό ποιον έλεγχο».
Και εδώ αρχίζει το πραγματικά ενδιαφέρον.
Στην Ελλάδα η επιτροπή δημιουργείται… τώρα
Ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης ανακοίνωσε μόλις αυτές τις ημέρες ότι θα συσταθεί νομοπαρασκευαστική επιτροπή από εξειδικευμένους γιατρούς και νομικούς ώστε να δημιουργηθεί συγκεκριμένο πλαίσιο για τις υπηρεσίες longevity.
Δηλαδή:
Το Ντουμπάι, που χρησιμοποιείται ως παράδειγμα, έχει ήδη θεσπίσει ειδική ρυθμιστική Αρχή.
Και η Ελλάδα τώρα ξεκινά να κατασκευάζει το ειδικό πλαίσιο.
Ο ίδιος ο υπουργός έχει μιλήσει για ανάγκη να ξεκαθαριστούν οι κανόνες, να ελεγχθούν οι διαφημίσεις και να μπορεί ο πολίτης να γνωρίζει ποιες πράξεις επιτρέπεται να πραγματοποιεί κάθε δομή.
Άρα το πραγματικό ερώτημα δεν είναι:
«Γιατί οι αριστεροί χλευάζουν το longevity;»
Είναι:
Γιατί ένα πεδίο που ο ίδιος ο υπουργός θεωρεί τόσο σημαντικό και με τόσο μεγάλες επενδυτικές προοπτικές χρειάζεται τώρα, μετά από μια τραγική υπόθεση, να αποκτήσει σαφέστερο ρυθμιστικό πλαίσιο;
Αυτό είναι πολιτικό ερώτημα.
Όχι ιδεολογική εμμονή.
Και υπάρχει κάτι ακόμη σοβαρότερο: ο ίδιος ο υπουργός αναγνώρισε κρατική ευθύνη
Ο Άδωνις Γεωργιάδης έκανε μία δήλωση που δεν μπορεί να προσπεραστεί.
Για την υπόθεση Μαζωνάκη δήλωσε:
«Υπάρχει κρατική ευθύνη».
Παράλληλα χαρακτήρισε τους δύο εμπλεκόμενους γιατρούς «κανονικούς απατεώνες».
Προσοχή λοιπόν.
Δεν μιλάμε απλώς για δύο ανθρώπους που, κατά τον υπουργό, παρανόμησαν και τους οποίους τώρα θα αναλάβει η Δικαιοσύνη.
Ο ίδιος ο πολιτικός προϊστάμενος του συστήματος Υγείας αναγνώρισε κρατική ευθύνη.
Και υπάρχει λόγος.
Σύμφωνα με όσα έχει δημοσιοποιήσει ο ίδιος, στο συγκεκριμένο ιατρείο είχαν πραγματοποιηθεί τρεις έλεγχοι από τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών. Στην τελευταία αυτοψία βρέθηκαν δύο μηχανήματα πλασμαφαίρεσης, τα οποία δεν επιτρεπόταν να βρίσκονται σε ιατρείο με τη συγκεκριμένη άδεια.
Άρα η συζήτηση δεν τελειώνει στο:
«Δύο απατεώνες εξαπάτησαν τον κόσμο».
Αρχίζει από εκεί.
Γιατί αν υπήρξαν έλεγχοι και παρ’ όλα αυτά συνέβαιναν όσα σήμερα διερευνώνται, το ζήτημα αφορά και την αποτελεσματικότητα του ελεγκτικού μηχανισμού.
Και αυτό δεν λύνεται με το «μα και στο Ντουμπάι έχουν longevity».
Κανείς σοβαρός δεν λέει «απαγορεύστε το longevity»
Εδώ κατασκευάζεται και ένας βολικός αχυράνθρωπος.
Ποιος ακριβώς είπε ότι πρέπει να απαγορευτεί η πρόληψη;
Ποιος ζητά να απαγορευθεί η έρευνα γύρω από τη γήρανση;
Ποιος ζητά να απαγορευθεί η αναγεννητική ιατρική;
Ποιος είπε να μην υπάρχει ιατρικός τουρισμός;
Το πραγματικό ζήτημα είναι άλλο:
Τι ακριβώς πουλάμε κάτω από την ταμπέλα «longevity»;
Γιατί ο όρος είναι τεράστιος.
Μπορεί να περιλαμβάνει από απολύτως συμβατικές και επιστημονικά τεκμηριωμένες παρεμβάσεις πρόληψης μέχρι υπηρεσίες των οποίων οι υποσχέσεις ξεπερνούν κατά πολύ τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα.
Ειδικοί έχουν ήδη επισημάνει ότι στην ελληνική αγορά διαφημίζονται υπηρεσίες με όρους όπως «regenerative medicine», «anti-aging», «rejuvenation», «detox» και «longevity», χωρίς να υπάρχει πλήρης και αξιόπιστη καταγραφή όλων των σχετικών δομών και πρακτικών.
Επομένως το ερώτημα δεν είναι:
Longevity ναι ή όχι;
Το ερώτημα είναι:
Ποια θεραπεία; Για ποιον; Με ποια ένδειξη; Με ποια επιστημονική τεκμηρίωση; Από ποιον γιατρό; Σε ποια αδειοδοτημένη δομή; Με ποιες πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες; Και ποιος ελέγχει ότι όλα αυτά τηρούνται;
Αυτό ακριβώς, παρεμπιπτόντως, επιχειρεί να κάνει και το Ντουμπάι.
«Θα χάσουμε επενδύσεις εκατομμυρίων»
Και εδώ χρειάζεται μεγάλη προσοχή.
Η υγεία μπορεί ασφαλώς να αποτελέσει επενδυτικό πεδίο.
Ο ιατρικός τουρισμός μπορεί να δημιουργήσει έσοδα και θέσεις εργασίας.
Αλλά όταν μιλάμε για ιατρικές πράξεις, η σειρά πρέπει να είναι:
επιστημονική τεκμηρίωση → ασφάλεια → αδειοδότηση → έλεγχος → επένδυση.
Όχι:
επένδυση → και μετά βλέπουμε πώς θα τη ρυθμίσουμε.
Και το Ντουμπάι που επικαλείται ο υπουργός το λέει σχεδόν με κεφαλαία γράμματα.
Ο νόμος του προβλέπει ότι η Αρχή πρέπει να δημιουργήσει ρυθμιστικό πλαίσιο που θα διασφαλίζει ασφάλεια, αποτελεσματικότητα, δεοντολογική ακεραιότητα, διαφάνεια και προστασία των ανθρώπων.
Αυτά δεν είναι εμπόδια στις επενδύσεις.
Είναι προϋποθέσεις.
Και κάτι ακόμη για την κλινική που επισκέφθηκε ο υπουργός
Εδώ πρέπει να είμαστε ακριβείς.
Δεν υπάρχει βάση για να ταυτιστεί η κλινική των Νοτίων Προαστίων που είχε επισκεφθεί ο Άδωνις Γεωργιάδης με το ιατρείο που βρίσκεται στο επίκεντρο της υπόθεσης Μαζωνάκη.
Ο ίδιος υποστηρίζει ότι πρόκειται για κανονικά αδειοδοτημένη κλινική, με περισσότερους από 20 γιατρούς και αδειοδοτημένη μονάδα ημερήσιας νοσηλείας.
Άρα δεν χρειάζεται να κατασκευάσουμε μια κατηγορία που δεν αποδεικνύεται.
Υπάρχει πολύ σοβαρότερο πολιτικό ζήτημα.
Ο υπουργός Υγείας είχε επιλέξει να προβάλει δημόσια μια επένδυση longevity ήδη από τον Μάρτιο του 2026.
Και λίγους μήνες αργότερα, μετά από μια υπόθεση που αποκάλυψε σοβαρά ζητήματα στον χώρο, το υπουργείο του ανακοινώνει ότι χρειάζεται νέο, σαφέστερο και αυστηρότερο θεσμικό πλαίσιο.
Επομένως είναι απολύτως θεμιτό να ρωτήσει κάποιος:
Πρώτα δεν θα έπρεπε το κράτος να έχει ξεκαθαρίσει πλήρως τους κανόνες του παιχνιδιού και μετά ο υπουργός Υγείας να αναλαμβάνει δημόσια την προβολή του συγκεκριμένου κλάδου;
Αυτό είναι το ερώτημα.
Όχι αν επιτρέπεται στον Άδωνι Γεωργιάδη να επισκεφθεί μια ιδιωτική κλινική.
Τελικά το παράδειγμα του Ντουμπάι είναι εξαιρετικό
Μόνο που οδηγεί στο αντίθετο συμπέρασμα από αυτό που επιχειρεί να στηρίξει η ανάρτηση.
Ναι, η Ελλάδα μπορεί να επενδύσει στη μακροζωία.
Ναι, μπορεί να αναπτύξει ιατρικό τουρισμό.
Ναι, μπορεί να προσελκύσει κεφάλαια.
Ναι, μπορεί να αξιοποιήσει πραγματικές επιστημονικές εξελίξεις στην πρόληψη, στη γήρανση και στην αναγεννητική ιατρική.
Αλλά το Ντουμπάι δεν είπε:
«Υπάρχει χρήμα, προχωράμε».
Έφτιαξε ειδική Αρχή.
Θέσπισε άδειες.
Προβλέπει ελέγχους.
Απαιτεί επιστημονικά πρωτόκολλα.
Μιλά ρητά για evidence-based πρακτικές.
Προβλέπει αναστολή και ανάκληση αδειών.
Και θέτει την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα μέσα στους ίδιους τους σκοπούς της ρύθμισης.
Στην Ελλάδα, αντιθέτως, ο υπουργός ανακοινώνει τώρα τη νομοπαρασκευαστική επιτροπή που θα καθορίσει σαφέστερα πώς πρέπει να λειτουργεί αυτό το πεδίο.
Οπότε ας αφήσουμε τους «διάφορους αριστερούς» στην άκρη.
Δεν είναι ιδεολογικό το ερώτημα.
Είναι πολύ απλό:
Αν το longevity είναι το μέλλον, γιατί το κράτος φτιάχνει τους ειδικούς κανόνες αφού το μέλλον έχει ήδη φτάσει;
Και ακόμη περισσότερο:
Αν θέλουμε πραγματικά να γίνουμε «Ντουμπάι της μακροζωίας», ας αντιγράψουμε πρώτα αυτό που πράγματι έκανε το Ντουμπάι: αυστηρή ρύθμιση, επιστημονική τεκμηρίωση, αδειοδότηση και πραγματικό έλεγχο.
Και μετά ας μιλήσουμε για τα εκατομμύρια των επενδύσεων.
Στην Υγεία, άλλωστε, το πρώτο ζητούμενο δεν είναι να ζήσει περισσότερο η επένδυση.
Είναι να ζήσει με ασφάλεια ο ασθενής.
