«Σημιτικό ΠΑΣΟΚ με ολίγον ΛΑΟΣ»: Ο Άδωνις θύμωσε με τον Σαμαρά – Αλλά ποιος τελικά άλλαξε τη Νέα Δημοκρατία;

Από
ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ
-

Η εσωκομματική σύγκρουση στη Νέα Δημοκρατία έχει πλέον περάσει σε ένα επίπεδο όπου οι λέξεις έχουν μεγαλύτερη σημασία από τις τυπικές κομματικές ισορροπίες.

Ο Νίκος Τσιούτσιας, διευθυντής του Γραφείου Τύπου του Αντώνη Σαμαρά, εμφανίστηκε σήμερα στον ΣΚΑΪ και εξαπέλυσε μια συνολικότερη επίθεση στη σημερινή φυσιογνωμία της ΝΔ. Δεν περιορίστηκε, μάλιστα, στην περίφημη αναφορά στο «παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ» και στο «ολίγον παλιό ΛΑΟΣ». Υποστήριξε ότι η κυβέρνηση λειτουργεί επικοινωνιακά στα εθνικά θέματα, άσκησε κριτική στην πολιτική των «ήρεμων νερών» και δήλωσε ότι ο Αντώνης Σαμαράς «δεν έχει κλείσει καμία πόρτα με την παράταξη».

Ο Άδωνις Γεωργιάδης αντέδρασε σχεδόν αμέσως.

Και η απάντησή του έχει ενδιαφέρον.

Όχι τόσο γι’ αυτά που αποδεικνύει.

Αλλά κυρίως γι’ αυτά που δεν απαντά.

Τι ακριβώς είπε ο Τσιούτσιας;

Ας ξεκινήσουμε από το βασικό, γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να συζητάμε για κάτι διαφορετικό από αυτό που πραγματικά ειπώθηκε.

Η φράση του Νίκου Τσιούτσια ήταν:

«Το κόμμα του κ. Μητσοτάκη είναι το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ, ολίγον παλιό ΛΑΟΣ και, ανάλογα την περίοδο και τις δημοσκοπήσεις, ρίχνουμε και δύο ατάκες».

Και συνέδεσε αυτή την τοποθέτηση με τον ισχυρισμό ότι τα τελευταία χρόνια η ΝΔ απομακρύνθηκε από παραδοσιακές αναφορές της Κεντροδεξιάς, λέγοντας ότι μόλις πρόσφατα «θυμήθηκαν» ξανά τους δεξιούς και κεντροδεξιούς ψηφοφόρους.

Μπορεί κανείς να συμφωνήσει ή να διαφωνήσει.

Μπορεί να θεωρήσει την περιγραφή υπερβολική, σχηματική ή πολιτικά βολική.

Αλλά το επιχείρημα είναι σαφές:

ο Τσιούτσιας μιλά για τη σημερινή πολιτική σύνθεση και φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Και εδώ ακριβώς αρχίζει το πρόβλημα με την απάντηση Γεωργιάδη.

Ο Άδωνις απαντά σε κάτι που ουσιαστικά δεν ειπώθηκε

Τι απαντά ο υπουργός Υγείας;

Ότι ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς ήταν εκείνος που προσκάλεσε και ενέταξε στη ΝΔ τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Μάκη Βορίδη και τον Θάνο Πλεύρη. Υπενθυμίζει επίσης ότι ο ίδιος και ο Βορίδης έγιναν υπουργοί επί Σαμαρά και ότι ο Γεωργιάδης έγινε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος.

Όλα αυτά είναι σωστά.

Αλλά τι ακριβώς αποδεικνύουν;

Ότι ο Σαμαράς ενέταξε στελέχη προερχόμενα από τον ΛΑΟΣ στη ΝΔ.

Αυτό όμως δεν απαντά στον ισχυρισμό ότι η σημερινή ΝΔ έχει διαφορετική πολιτική φυσιογνωμία από εκείνη της περιόδου Σαμαρά.

Εδώ συγχέονται δύο εντελώς διαφορετικά ζητήματα:

ποιος έφερε συγκεκριμένα πρόσωπα στη ΝΔ και ποιος είναι σήμερα ο συνολικός πολιτικός χαρακτήρας της ΝΔ.

Το πρώτο είναι ιστορικό γεγονός.

Το δεύτερο είναι πολιτική αξιολόγηση.

Και το ένα δεν ακυρώνει αυτομάτως το άλλο.

Ο Σαμαράς πράγματι έφερε τον Άδωνι – Και λοιπόν;

Ας δεχθούμε πλήρως το επιχείρημα του Άδωνι Γεωργιάδη.

Ναι.

Ο Αντώνης Σαμαράς ενέταξε τον ίδιο, τον Μάκη Βορίδη και τον Θάνο Πλεύρη στη Νέα Δημοκρατία.

Το 2012, μετά τη διάσπαση του ΛΑΟΣ, στελέχη του κόμματος μετακινήθηκαν στη ΝΔ και ορισμένα απέκτησαν στη συνέχεια κεντρικό κυβερνητικό ρόλο.

Δεν υπάρχει κάτι προς αμφισβήτηση εδώ.

Αλλά η σημερινή πολιτική συζήτηση δεν είναι:

«Ποιος έφερε τον Άδωνι στη ΝΔ;»

Η συζήτηση είναι:

«Άλλαξε ή όχι η πολιτική φυσιογνωμία της ΝΔ επί Κυριάκου Μητσοτάκη;»

Και σε αυτό το ερώτημα η ιστορία της μεταγραφής Γεωργιάδη δεν δίνει καμία οριστική απάντηση.

Για να αντικρούσει πραγματικά τον Τσιούτσια, ο υπουργός θα έπρεπε να επιχειρηματολογήσει για τη σημερινή πολιτική ταυτότητα της ΝΔ.

Να εξηγήσει γιατί θεωρεί λανθασμένο τον χαρακτηρισμό περί «σημιτικού ΠΑΣΟΚ».

Να εξηγήσει γιατί η διεύρυνση προς το Κέντρο δεν έχει μεταβάλει την παραδοσιακή φυσιογνωμία της παράταξης.

Να απαντήσει στην κατηγορία ότι η κυβέρνηση θυμάται κατά περιόδους το δεξιό ακροατήριο ανάλογα με την πολιτική συγκυρία.

Αυτή θα ήταν πολιτική απάντηση.

Το «ο Σαμαράς με έφερε στη ΝΔ» είναι βιογραφική υπενθύμιση.

Και υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση

Ο Γεωργιάδης θεωρεί ότι η αναφορά στο «ολίγον παλιό ΛΑΟΣ» προσβάλλει εμμέσως τον Αντώνη Σαμαρά επειδή εκείνος ενέταξε τα συγκεκριμένα στελέχη στη ΝΔ.

Μόνο που με αυτή την απάντηση επιβεβαιώνει ένα μέρος της πραγματικότητας πάνω στην οποία στηρίζεται η φράση Τσιούτσια:

Ναι, στη σημερινή ΝΔ υπάρχουν κορυφαία στελέχη προερχόμενα από τον ΛΑΟΣ.

Το αν αυτό μετατρέπει συνολικά τη ΝΔ σε «ολίγον ΛΑΟΣ» είναι προφανώς πολιτική κρίση.

Αλλά η ιστορική προέλευση των προσώπων δεν αμφισβητείται.

Άρα ο Γεωργιάδης δεν αποδομεί το πραγματολογικό υπόβαθρο της αναφοράς.

Το επιβεβαιώνει και διαφωνεί με την πολιτική ερμηνεία του.

Και έχει φυσικά κάθε δικαίωμα να διαφωνεί.

Αλλά είναι διαφορετικό πράγμα.

Το ακόμη μεγαλύτερο κενό: Το «σημιτικό ΠΑΣΟΚ»

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη πιο χαρακτηριστικό.

Η πιο βαριά πολιτικά φράση του Τσιούτσια δεν ήταν καν το «ολίγον ΛΑΟΣ».

Ήταν ότι:

«Το κόμμα του κ. Μητσοτάκη είναι το παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ».

Και εκεί η απάντηση του Άδωνι Γεωργιάδη είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη.

Ο Τσιούτσιας είχε μάλιστα προηγουμένως βάλει προσωπικά στο κάδρο τον Γιώργο Γεραπετρίτη, υποστηρίζοντας ότι προέρχεται πολιτικά από το ΠΑΣΟΚ και συνδέοντας αυτό το στοιχείο με τη διαφορετική πολιτική αντίληψη που αποδίδει στη σημερινή κυβέρνηση.

Εάν λοιπόν η κεντρική κατηγορία είναι ότι η ΝΔ του Μητσοτάκη έχει μετακινηθεί πολιτικά προς έναν τεχνοκρατικό, κεντρώο χώρο που θυμίζει το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ, η απάντηση δεν μπορεί να είναι:

«Ο Σαμαράς έφερε εμένα από τον ΛΑΟΣ».

Αυτό απαντά σε άλλο μισό της πρότασης.

Και μάλιστα όχι απαραίτητα με τον τρόπο που θα ήθελε ο απαντών.

Από την πολιτική απάντηση στην προσωπική προειδοποίηση

Και φτάνουμε στο πιο προβληματικό σημείο της ανάρτησης.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης καταλήγει λέγοντας ότι θα εξακολουθήσει να αντιμετωπίζει τον Αντώνη Σαμαρά με «σεβασμό και ευγνωμοσύνη», αλλά προσθέτει:

«προσωπικές επιθέσεις σε μένα μάλλον δεν θα είναι καλή ιδέα».

Τι ακριβώς σημαίνει αυτό;

Ως πολιτική φράση, ασφαλώς μπορεί να σημαίνει απλώς:

«αν συνεχιστεί η προσωπική κριτική, θα απαντήσω».

Θεμιτό.

Αλλά τότε ας ειπωθεί έτσι.

Γιατί το «δεν θα είναι καλή ιδέα» δεν αποτελεί πολιτικό επιχείρημα.

Δεν αποδεικνύει ότι ο Τσιούτσιας έχει άδικο.

Δεν απαντά στην κριτική για τη φυσιογνωμία της ΝΔ.

Δεν απαντά στην κριτική για την εξωτερική πολιτική.

Δεν απαντά στη συζήτηση για το αν η ΝΔ έχει μετακινηθεί πολιτικά.

Απλώς ανεβάζει την ένταση.

Και ο πραγματικός «εμφύλιος» φαίνεται πλέον καθαρά

Ο ίδιος ο Άδωνις Γεωργιάδης χρησιμοποιεί τη λέξη «εμφύλιοι».

Και ίσως αυτή είναι η πιο αποκαλυπτική λέξη ολόκληρης της ανάρτησης.

Γιατί πλέον δεν έχουμε απλώς μια παλιά διαφωνία Μητσοτάκη–Σαμαρά.

Έχουμε τον διευθυντή του Γραφείου Τύπου ενός πρώην πρωθυπουργού της ΝΔ να υποστηρίζει δημοσίως ότι το σημερινό κόμμα του Κυριάκου Μητσοτάκη μοιάζει με «παλιό σημιτικό ΠΑΣΟΚ» με στοιχεία ΛΑΟΣ.

Έχουμε κορυφαίο υπουργό της κυβέρνησης να απαντά ότι περιμένει «κάτι καλύτερο» από τον Σαμαρά.

Και έχουμε τον ίδιο υπουργό να προειδοποιεί ότι οι προσωπικές επιθέσεις εναντίον του «δεν θα είναι καλή ιδέα».

Αυτό δεν είναι πια απλή διαφοροποίηση.

Είναι ανοιχτή πολιτική σύγκρουση για το ποιος δικαιούται να εκφράζει τη φυσιογνωμία και την ιστορική συνέχεια της παράταξης.

Το παράδοξο που δεν μπορεί να κρυφτεί

Και υπάρχει τελικά ένα πολιτικό παράδοξο που δύσκολα παρακάμπτεται.

Ο Αντώνης Σαμαράς ήταν πράγματι εκείνος που άνοιξε την πόρτα της ΝΔ στον Άδωνι Γεωργιάδη.

Ο ίδιος ο Γεωργιάδης το υπενθυμίζει με ευγνωμοσύνη.

Σήμερα όμως άνθρωπος που μιλά από το περιβάλλον του Σαμαρά χρησιμοποιεί ακριβώς αυτή την πολιτική προέλευση ως ένα από τα στοιχεία για να περιγράψει τη σημερινή ΝΔ ως διαφορετική από την παράταξη που ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός θεωρεί ότι υπηρέτησε.

Και εδώ δεν υπάρχει εύκολη απάντηση.

Γιατί τα κόμματα αλλάζουν.

Διευρύνονται.

Μετακινούνται.

Ενσωματώνουν ανθρώπους από διαφορετικούς πολιτικούς χώρους.

Και η Νέα Δημοκρατία του 2026 δεν είναι υποχρεωτικό να είναι πολιτικά πανομοιότυπη ούτε με τη ΝΔ του Σαμαρά ούτε με εκείνη του Καραμανλή.

Αυτό μπορεί κάποιος να το θεωρεί επιτυχία.

Κάποιος άλλος αλλοίωση.

Αλλά αυτή ακριβώς είναι η πολιτική συζήτηση που άνοιξε ο Τσιούτσιας.

Και αυτήν δεν την κλείνει η υπενθύμιση του Άδωνι Γεωργιάδη για το ποιος τον έφερε στη ΝΔ.

Αντιθέτως, την κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.

Γιατί τελικά το πραγματικό ερώτημα δεν είναι ποιος έφερε ποιον στη Νέα Δημοκρατία πριν από δεκατέσσερα χρόνια.

Το πραγματικό ερώτημα είναι:

Ποια Νέα Δημοκρατία υπάρχει σήμερα – και πόσο μοιάζει ακόμη με τη Νέα Δημοκρατία που πιστεύει ότι εκπροσωπεί ο Αντώνης Σαμαράς;

Και σε αυτό, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν απάντησε.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ