Γιάννη μου , σωστά τα λες για όσους σκέφτονται σαν σε διακοπές …Αλλά για αυτούς που έχουν δικό τους άνθρωπο μόνο και με πρόβλημα υγείας? Ποιος θα πάει ? Θα πάει να τον προσεξει κάποιος από τους κατοίκους της πόλεως ή του χωριού? Για όλους τους μόνιμους κατοίκους που γύρισαν από διακοπές στο εξωτερικό? Γιατί τους δεχθήκατε πίσω? Αυτοί δεν είναι εν δυνάμει φορείς? Θα πρεπει οι τοπικές αρχές να θεσπίσουν διαδικασία ώστε, ακόμα και αυτοί που έχουν ανάγκη , να κάνουν το τεστ και εν συνεχεία , αν είναι αρνητικό, να έρχονται στο νησί. Το να γενικευεις είναι εύκολο….Για σκέψου εσυ να ήσουν εκτός και η μητέρα σου ολομόναχη σε στιγμή που κανένας (δικαιολογημένα) να φοβάται να πάει στο σπίτι της.. Ξερεις ….να θυμίσω σε σένα και στους συμπατριώτες μου ότι στους σεισμούς του 2014 , αυτούς που πραγματικά ειχαν ανάγκη, εμεις οι “απόξω” δεν τους είδαμε σαν λεπρούς….Ούτε θα σας άρεσε την επόμενη φορά που το νησί έχει ανάγκη, να σας πούμε ” ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ….”
Σχόλιο του Ορέστη Καππάτου στο fb απάντηση στο κάτωθι άρθρο
