Υπάρχει τελικά ένα ενδιαφέρον επικοινωνιακό αδιέξοδο στο οποίο κάποιοι φαίνεται να θέλουν να εγκλωβίσουν τη Δημοτική Αρχή Αργοστολίου.
Αν δεν κοπούν τα χόρτα, θα δημοσιευτούν φωτογραφίες και θα καταγγελθεί η εγκατάλειψη.
Αν κοπούν, όμως, τα χόρτα και ο Δήμος ενημερώσει τους δημότες για τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν, τότε κατηγορείται επειδή… «πανηγυρίζει τα αυτονόητα».
Δηλαδή τι ακριβώς πρέπει να κάνει;
Να εκτελεί τις εργασίες αλλά να τις κρατά μυστικές;
Βεβαίως και είναι υποχρέωση του Δήμου
Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή.
Η καθαριότητα, η αποψίλωση, η συντήρηση των κοινόχρηστων χώρων και γενικότερα η καθημερινότητα της πόλης αποτελούν βασικές υποχρεώσεις μιας Δημοτικής Αρχής.
Κανείς δεν κάνει χάρη στους δημότες επειδή καθαρίζει έναν δρόμο.
Όπως όμως η υποχρέωση του Δήμου είναι να πραγματοποιεί τις εργασίες, δικαίωμά του —και σε αρκετές περιπτώσεις υποχρέωσή του— είναι να ενημερώνει τους πολίτες για το πού εργάζονται τα συνεργεία και τι παρεμβάσεις πραγματοποιούνται.
Αυτό δεν μετατρέπει αυτομάτως μια ενημέρωση σε «πανηγυρισμό».
Η περίεργη λογική: φωτογραφίζουμε το πρόβλημα, αλλά όχι τη λύση
Και εδώ υπάρχει μια αντίφαση.
Όταν εμφανίζονται χόρτα σε έναν κοινόχρηστο χώρο, μια φωτογραφία θεωρείται απολύτως θεμιτό δημοσιογραφικό τεκμήριο.
«Κοιτάξτε την κατάσταση».
«Πού είναι ο Δήμος;»
«Γιατί δεν καθαρίζουν;»
Και καλώς τίθενται τα ερωτήματα.
Όταν όμως λίγες ημέρες αργότερα τα συνεργεία περάσουν, καθαρίσουν και ο Δήμος δημοσιοποιήσει το αποτέλεσμα, ξαφνικά ακούμε:
«Μα είναι αυτονόητο, γιατί το ανακοινώνετε;»
Δεν γίνεται να ισχύουν και τα δύο κατά το δοκούν.
Εάν η κατάσταση πριν από μια παρέμβαση αποτελεί είδηση, τότε μπορεί να αποτελεί ενημέρωση και η κατάσταση μετά την παρέμβαση.
Διαφορετικά δημιουργείται μια παράξενη δημοσιογραφική πραγματικότητα όπου καταγράφουμε σχολαστικά ό,τι δεν έγινε, αλλά θεωρούμε περίπου επικοινωνιακό ατόπημα να καταγράφεται ό,τι έγινε.
«Αν κουρέψουν το γκαζόν, θα βγάλουν δελτίο Τύπου;»
Το κείμενο φτάνει μάλιστα στο ειρωνικό ερώτημα:
«Δηλαδή εάν αύριο κουρέψουν το γκαζόν στην πλατεία Αργοστολίου, θα στείλει Δελτίο Τύπου το γραφείο επικοινωνίας του Θ. Μιχαλάτου;»
Γιατί όχι, εάν υπάρχει λόγος ενημέρωσης;
Αν πρόκειται για οργανωμένη παρέμβαση σε σειρά σημείων, αν αλλάζει προσωρινά η πρόσβαση, αν εκτελούνται εργασίες σε γειτονιές ή αν ο Δήμος θέλει απλώς να ενημερώσει τους δημότες για το πρόγραμμα των συνεργείων του, πού ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα;
Άλλο πράγμα η υπερβολική αυτοπροβολή και άλλο η ενημέρωση.
Και υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να τα ξεχωρίζουμε:
να κρίνουμε το περιεχόμενο της ανακοίνωσης και όχι να θεωρούμε εκ προοιμίου ότι κάθε ανακοίνωση του Δήμου αποτελεί προπαγάνδα.
Το πραγματικό μέτρο είναι η κατάσταση της πόλης
Φυσικά, καμία φωτογραφία συνεργείου και κανένα δελτίο Τύπου δεν μπορεί να υποκαταστήσει το αποτέλεσμα.
Εκεί πρέπει να κριθεί η Δημοτική Αρχή Μιχαλάτου.
Είναι καθαρό το Αργοστόλι;
Γίνονται έγκαιρα οι αποψιλώσεις;
Συντηρούνται οι κοινόχρηστοι χώροι;
Υπάρχουν σημεία στα οποία υπάρχουν προβλήματα;
Εάν υπάρχουν, να αναδεικνύονται.
Και όταν αποκαθίστανται, να αναδεικνύεται και αυτό.
Αυτό τουλάχιστον θα ήταν μια στοιχειωδώς ισορροπημένη αντιμετώπιση.
Γιατί αλλιώς το παιχνίδι είναι μονίμως χαμένο
Διότι με τη λογική του συγκεκριμένου σχολίου η Δημοτική Αρχή βρίσκεται μπροστά σε ένα παιχνίδι στο οποίο δεν μπορεί ποτέ να κερδίσει.
Δεν καθάρισε;
«Αδιαφορία».
Καθάρισε;
«Έκανε το αυτονόητο».
Ενημέρωσε ότι καθάρισε;
«Επικοινωνιακή καταιγίδα».
Δεν ενημέρωσε;
Πιθανότατα την επόμενη φορά θα διαβάσουμε ότι «ο Δήμος είναι εξαφανισμένος».
Κάπου, λοιπόν, πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο.
Και το μέτρο δεν μπορεί να είναι «ό,τι κάνει η Δημοτική Αρχή είναι λάθος».
Ναι, να μην πανηγυρίζουμε τα αυτονόητα – αλλά να μην τα μηδενίζουμε κιόλας
Στο αρχικό σχόλιο υπάρχει μια φράση με την οποία δύσκολα θα διαφωνήσει κανείς:
«Δεν πρέπει να φτάσουμε στο σημείο να πανηγυρίζουμε τα αυτονόητα».
Συμφωνούμε.
Να προσθέσουμε όμως και κάτι ακόμη:
Δεν πρέπει να φτάσουμε ούτε στο σημείο να καταγγέλλουμε τα προβλήματα όταν υπάρχουν και να ενοχλούμαστε όταν ενημερωνόμαστε ότι αντιμετωπίστηκαν.
Γιατί τότε δεν αξιολογούμε πλέον την κατάσταση της πόλης.
Απλώς έχουμε αποφασίσει εκ των προτέρων ποιο συμπέρασμα θέλουμε να βγάλουμε.
Και τελικά το πραγματικά αυτονόητο είναι άλλο:
Ο Δήμος οφείλει να δουλεύει. Οι πολίτες δικαιούνται να γνωρίζουν τι κάνει. Και τα Μέσα οφείλουν να ελέγχουν και τα δύο — τόσο αυτά που δεν έγιναν όσο και αυτά που έγιναν.
