Υπάρχει ένας πολύ εύκολος τρόπος να κάνεις αντιπολίτευση.
Παίρνεις μια θετική απόφαση ενός άλλου Δήμου.
Τη συγκρίνεις με τον δικό σου Δήμο.
Ρωτάς «γιατί αυτοί και όχι εμείς;».
Και στη συνέχεια, χωρίς κανένα ενδιάμεσο στοιχείο, δίνεις μόνος σου την απάντηση:
«Γιατί τα λεφτά εδώ πηγαίνουν στους κουμπάρους και στους κολλητούς».
Εντυπωσιακό;
Ασφαλώς.
Τεκμηριωμένο;
Εκεί αρχίζουν τα δύσκολα.
Με αφορμή την απόφαση του Δήμου Νισύρου να χορηγεί επίδομα γέννησης 3.000 ευρώ, επιχειρείται τις τελευταίες ημέρες να δημιουργηθεί η εικόνα ότι σε ολόκληρη την Ελλάδα οι Δήμοι εφαρμόζουν δημογραφικές πολιτικές, ενώ στο Αργοστόλι περίπου δεν γίνεται τίποτα επειδή τα χρήματα εξανεμίζονται σε «κουμπάρους» και «κολλητούς».
Μόνο που αν πρόκειται να κάνουμε σοβαρή πολιτική συζήτηση για ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της χώρας, καλό θα ήταν να ξεκινήσουμε από τα πραγματικά δεδομένα.
Και αυτά είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα από τα συνθήματα.
Ναι, η Νίσυρος δίνει 3.000 ευρώ – και πολύ καλά κάνει
Ας μην προσπαθήσουμε να υποβαθμίσουμε μια καλή πρωτοβουλία επειδή θέλουμε να υπερασπιστούμε τον Δήμο Αργοστολίου.
Ο Δήμος Νισύρου πράγματι αποφάσισε τη χορήγηση εφάπαξ βοηθήματος 3.000 ευρώ για κάθε νέο παιδί οικογένειας που είναι δημότες και μόνιμοι κάτοικοι του νησιού.
Και πρόκειται για μια αξιέπαινη πρωτοβουλία.
Το ίδιο ισχύει για το Νότιο Πήλιο, όπου προβλέπονται 1.000 ευρώ για το πρώτο παιδί, 2.000 για το δεύτερο και 3.000 για το τρίτο και κάθε επόμενο, με συγκεκριμένα εισοδηματικά κριτήρια.
Το Δοξάτο έχει επίσης προχωρήσει σε βοήθημα 1.000 ευρώ.
Και τα Άγραφα έχουν επιλέξει το ανώτατο ποσό των 3.000 ευρώ.
Μέχρι εδώ λοιπόν το άρθρο που ασκεί κριτική έχει δίκιο.
Και θα πω κάτι περισσότερο:
Θα ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον να εξετάσει και ο Δήμος Αργοστολίου τη δυνατότητα θέσπισης ενός αντίστοιχου βοηθήματος.
Γιατί όχι;
Εφόσον υπάρχει δημοσιονομική δυνατότητα, ένα στοχευμένο βοήθημα προς νέες οικογένειες θα ήταν μια θετική κοινωνική παρέμβαση.
Από εδώ όμως μέχρι το «οι άλλοι στηρίζουν τα παιδιά και εμείς τους κουμπάρους» υπάρχει μια τεράστια απόσταση.
Και αυτή η απόσταση πρέπει να καλυφθεί με στοιχεία.
Όχι με εισαγωγικά.
Μια «μικρή» λεπτομέρεια: ο νόμος άλλαξε πριν από δυόμισι μήνες
Υπάρχει κάτι εξαιρετικά σημαντικό που απουσιάζει από την κριτική.
Το νέο θεσμικό πλαίσιο που δίνει πλέον ρητά στους Δήμους τη δυνατότητα να χορηγούν εφάπαξ χρηματικό βοήθημα για τη γέννηση παιδιού, έως 3.000 ευρώ, περιλαμβάνεται στον νέο Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στον Ν. 5314/2026.
Και πότε δημοσιεύθηκε;
29 Ιουνίου 2026.
Όχι το 2019.
Όχι το 2020.
Όχι στην αρχή της δεύτερης θητείας Μιχαλάτου.
Πριν από περίπου δυόμισι μήνες.
Και αυτή η λεπτομέρεια έχει τεράστια σημασία.
Γιατί δημιουργείται η εντύπωση ότι επί χρόνια υπήρχε μια απολύτως καθαρή, γενική νομοθετική δυνατότητα για όλους τους Δήμους, όλοι την αξιοποιούσαν και μόνο ο Δήμος Αργοστολίου αρνιόταν.
Δεν είναι έτσι.
Τα Άγραφα είναι το καλύτερο παράδειγμα
Και εδώ έχουμε μια περίπτωση που αποκαλύπτει ακριβώς το πρόβλημα.
Ο Δήμος Αγράφων είχε αποφασίσει ήδη από το 2024 να δώσει 3.000 ευρώ για κάθε νέα γέννηση.
Ωραία.
Πότε άρχισε όμως πραγματικά να εφαρμόζεται;
Τώρα.
Οι αιτήσεις για το βοήθημα των 3.000 ευρώ άνοιξαν από 1 έως 30 Σεπτεμβρίου 2026.
Γιατί;
Διότι η προηγούμενη απόφαση είχε προσκρούσει ακριβώς στην απουσία του αναγκαίου νομοθετικού πλαισίου.
Μάλιστα τον Ιανουάριο του 2026 υπήρχαν ακόμη οικογένειες που περίμεναν το επίδομα, επειδή είχε προκύψει ζήτημα νομιμότητας της καταβολής του.
Και τι συνέβη στη συνέχεια;
Ήρθε ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης και έδωσε πλέον ρητή δυνατότητα στους Δήμους να χορηγούν έως 3.000 ευρώ.
Αυτό είναι το πραγματικό ιστορικό.
Άρα το να παρουσιάζουμε σήμερα τα Άγραφα ως απόδειξη ότι «εδώ και χρόνια όλοι μπορούσαν αλλά το Αργοστόλι δεν ήθελε» είναι τουλάχιστον ελλιπές.
Και η Νίσυρος πότε το αποφάσισε;
Ακόμη πιο ενδιαφέρον.
Η είδηση για τα 3.000 ευρώ της Νισύρου δημοσιεύθηκε στις 8 Σεπτεμβρίου 2026.
Δηλαδή μιλάμε για μια απόφαση που εφαρμόζεται τώρα, μετά τη δημιουργία του νέου θεσμικού πλαισίου.
Το Νότιο Πήλιο επίσης επικαλείται ρητά το άρθρο 525 παρ. 4 του νέου Κώδικα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.
Άρα η πραγματική πολιτική συζήτηση για τον Δήμο Αργοστολίου δεν πρέπει να είναι:
«Γιατί εδώ και επτά χρόνια δεν δίνετε τα 3.000 ευρώ που μπορούσατε να δίνετε;»
Αλλά:
«Τώρα που υπάρχει ξεκάθαρα αυτή η δυνατότητα, σκοπεύετε να την αξιοποιήσετε;»
Αυτό είναι απολύτως θεμιτό ερώτημα.
Και θα ήθελα προσωπικά να ακούσω την απάντηση της Δημοτικής Αρχής.
Αυτό λέγεται κριτική.
3.000 ευρώ όμως δεν αποτελούν «δημογραφική πολιτική»
Υπάρχει όμως και ένα βαθύτερο πρόβλημα στην επιχειρηματολογία.
Το δημογραφικό δεν αντιμετωπίζεται επειδή ένας Δήμος δίνει μία φορά 3.000 ευρώ.
Αν ήταν τόσο απλό, η Ελλάδα θα είχε λύσει το δημογραφικό της πρόβλημα με έναν κωδικό στον προϋπολογισμό.
Το εφάπαξ βοήθημα είναι χρήσιμο.
Είναι καλοδεχούμενο.
Μπορεί να βοηθήσει πραγματικά μια οικογένεια στις πρώτες ανάγκες ενός παιδιού.
Δεν αποτελεί όμως από μόνο του ολοκληρωμένη δημογραφική πολιτική.
Μια νέα οικογένεια αποφασίζει εάν θα μείνει σε έναν τόπο με βάση πολύ περισσότερα.
Μπορεί να βρει σπίτι;
Μπορεί να πληρώσει το ενοίκιο;
Υπάρχει παιδικός σταθμός;
Υπάρχει καλό σχολείο;
Υπάρχουν ασφαλείς σχολικές εγκαταστάσεις;
Υπάρχει εργασία;
Υπάρχει πρόσβαση στην Υγεία;
Υπάρχουν χώροι άθλησης;
Υπάρχουν παιδικές χαρές;
Υπάρχουν μεταφορές;
Υπάρχει ποιότητα ζωής;
Υπάρχει προοπτική ώστε το παιδί που θα γεννηθεί σήμερα να μπορεί αύριο να μεγαλώσει αξιοπρεπώς στον ίδιο τόπο;
Αυτή είναι δημογραφική πολιτική.
Το επίδομα γέννησης είναι ένα εργαλείο μέσα σε αυτή.
Όχι ολόκληρη η πολιτική.
«Στο Αργοστόλι δεν γίνεται τίποτα»;
Και εδώ η υπερβολή αρχίζει να καταρρέει.
Μπορούμε να διαφωνήσουμε για την ποιότητα, την ταχύτητα ή την επάρκεια των παρεμβάσεων του Δήμου.
Αλλά δεν μπορούμε να εξαφανίσουμε ό,τι δεν βολεύει το αφήγημά μας.
Αυτές ακριβώς τις ημέρες ολοκληρώνονται παρεμβάσεις συντήρησης και ευπρεπισμού σε σχολικές μονάδες του Δήμου, μεταξύ άλλων σε Σκάλα, Χιονάτα και Κεραμειές.
Έχει επίσης ξεκινήσει έργο για έξυπνες πρότυπες διαβάσεις σχολείων, με αντικείμενο την οδική ασφάλεια μαθητών και πεζών γύρω από σχολικές μονάδες.
Ο Δήμος έχει υποβάλει πρόταση ύψους περίπου 1,11 εκατ. ευρώ για νέο κτίριο του 3ου Νηπιαγωγείου Αργοστολίου, όπως προκύπτει και από επίσημο έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών.
Μπορεί κάποιος να πει ότι χρειάζονται περισσότερα.
Συμφωνώ.
Μπορεί να πει ότι κάποια σχολεία έχουν προβλήματα.
Ασφαλώς.
Μπορεί να ζητήσει περισσότερη κοινωνική πολιτική.
Και αυτό απολύτως θεμιτό.
Αλλά από το «χρειάζονται περισσότερα» μέχρι το «δεν κάνουμε τίποτα» υπάρχει ξανά μια απόσταση που τα πραγματικά γεγονότα δεν επιτρέπουν.
Και ξαφνικά εμφανίζονται οι «κουμπάροι»
Και κάπου εδώ η συζήτηση εγκαταλείπει εντελώς το δημογραφικό.
Διαβάζουμε:
«Χρήμα υπάρχει αλλά εξαντλείται στις απευθείας αναθέσεις προς τους “κουμπάρους” και τους “κολλητούς”.»
Πολύ σοβαρή κατηγορία.
Πού είναι λοιπόν τα στοιχεία;
Ποιες αναθέσεις;
Ποια ποσά;
Ποιοι ανάδοχοι;
Ποια συγγενική ή άλλη σχέση;
Ποια σύμβαση ήταν παράνομη;
Ποια ελεγκτική αρχή διαπίστωσε παράβαση;
Ποιο ποσό που μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για κοινωνική πολιτική δαπανήθηκε παράνομα αλλού;
Τίποτα από αυτά δεν παρουσιάζεται.
Υπάρχουν μόνο δύο λέξεις:
«κουμπάροι» και «κολλητοί».
Τα εισαγωγικά όμως δεν αποτελούν αποδεικτικό στοιχείο.
Οι απευθείας αναθέσεις είναι νόμιμη διαδικασία δημοσίων συμβάσεων μέχρι τα όρια και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπει η νομοθεσία.
Αυτό ασφαλώς δεν σημαίνει ότι βρίσκονται υπεράνω ελέγχου.
Το αντίθετο.
Να ελεγχθούν όλες.
Να δημοσιευθούν.
Να συγκριθούν τιμές.
Να εξεταστεί εάν υπάρχει επαναλαμβανόμενη συγκέντρωση συμβάσεων.
Να ελεγχθούν οι ανάδοχοι.
Και εάν υπάρχει συγκεκριμένη περίπτωση ευνοιοκρατίας, να παρουσιαστεί με ονοματεπώνυμο, αριθμό σύμβασης, ποσό και στοιχεία.
Αυτό είναι δημοσιογραφικός έλεγχος.
Το «τα λεφτά πάνε στους κολλητούς» χωρίς κανένα από τα παραπάνω είναι ισχυρισμός, όχι τεκμηρίωση.
Σαμούρης και Βαλλιανάτος: Από πότε η πολιτική υπεράσπιση είναι ενοχοποιητικό στοιχείο;
Στη συνέχεια μαθαίνουμε ότι ο Σπύρος Σαμούρης και ο Νικόλας Βαλλιανάτος «λιβανίζουν» τον Δήμαρχο.
Γιατί;
Επειδή υπερασπίζονται δημόσια τη Δημοτική Αρχή στην οποία συμμετέχουν.
Αλλά τι ακριβώς περιμένουμε να κάνουν τα στελέχη μιας δημοτικής πλειοψηφίας;
Να απαγορεύεται να υπερασπιστούν δημόσια την πολιτική τους;
Ο Νικόλας Βαλλιανάτος έδωσε πράγματι συνέντευξη και εξέφρασε εξαιρετικά θετική άποψη για τον Θεόφιλο Μιχαλάτο. Δήλωσε ακόμη ότι θεωρεί πως θα επανεκλεγεί και ότι παράγεται έργο στον Δήμο.
Μπορεί κανείς να διαφωνήσει μαζί του.
Μπορεί να θεωρήσει τις εκτιμήσεις του υπερβολικές.
Μπορεί ακόμη και να τις αποδομήσει μία προς μία.
Αλλά η πολιτική διαφωνία δεν αποδεικνύεται με το «λιβανίζει».
Αποδεικνύεται συγκρίνοντας όσα είπε με τα πραγματικά δεδομένα.
Ας επιστρέψουμε λοιπόν στα παιδιά
Γιατί εκεί ξεκίνησε το άρθρο.
Και εκεί υπάρχει πράγματι μια καλή ιδέα.
Να εξετάσει ο Δήμος Αργοστολίου ένα δημοτικό επίδομα γέννησης;
Ναι.
Να εξεταστούν εισοδηματικά κριτήρια;
Ναι.
Να δοθεί μεγαλύτερη ενίσχυση στο δεύτερο, τρίτο ή επόμενο παιδί;
Ναι.
Να υπάρξει συνολικό σχέδιο για νέες οικογένειες, παιδικούς σταθμούς, κατοικία, σχολικές υποδομές, αθλητισμό και ποιότητα ζωής;
Ακόμη περισσότερο ναι.
Και τώρα που ο νέος Κώδικας Τοπικής Αυτοδιοίκησης έχει δημιουργήσει σαφέστερο θεσμικό πλαίσιο, υπάρχει ένα απολύτως συγκεκριμένο πολιτικό ερώτημα προς τη Δημοτική Αρχή:
Θα αξιοποιήσει ο Δήμος Αργοστολίου τη δυνατότητα να θεσπίσει επίδομα γέννησης έως 3.000 ευρώ;
Αυτό αξίζει να συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο.
Αυτό αξίζει να κοστολογηθεί.
Αυτό αξίζει να προτείνει και η αντιπολίτευση επίσημα, μαζί με συγκεκριμένο κωδικό χρηματοδότησης.
Γιατί εδώ βρίσκεται και η μεγάλη διαφορά μεταξύ της αντιπολίτευσης που παράγει πολιτική και της αντιπολίτευσης που παράγει ατάκες.
Αν πιστεύεις πραγματικά στο μέτρο, κατάθεσέ το.
Πες πόσες γεννήσεις εκτιμάς ότι θα καλύπτει.
Πόσο θα κοστίσει ετησίως.
Ποια θα είναι τα εισοδηματικά κριτήρια.
Από ποιον κωδικό του προϋπολογισμού θα χρηματοδοτηθεί.
Και κάλεσε τη Δημοτική Αρχή να το ψηφίσει.
Αν το απορρίψει, τότε άσκησε την πιο σκληρή κριτική.
Αυτό είναι πολιτική.
Το δημογραφικό είναι πολύ σοβαρό για να γίνεται όχημα προσωπικών επιθέσεων
Η Κεφαλονιά έχει δημογραφικό πρόβλημα.
Η Ελλάδα έχει δημογραφικό πρόβλημα.
Και η στήριξη των νέων οικογενειών πρέπει να αποτελέσει μία από τις μεγαλύτερες προτεραιότητες των επόμενων ετών.
Γι’ αυτό ακριβώς το θέμα είναι πολύ σοβαρό για να εξαντλείται σε «κουμπάρους», «κολλητούς», «λιβάνια», «όσιους» και «λένε στην πιάτσα».
Η Νίσυρος έκανε μια καλή κίνηση.
Ας τη μελετήσουμε.
Το Νότιο Πήλιο έκανε μια καλή κίνηση.
Ας δούμε εάν μπορεί να εφαρμοστεί εδώ.
Τα Άγραφα πάλεψαν για ένα μέτρο που τελικά απέκτησε σαφές νομοθετικό έρεισμα.
Ας αξιοποιήσουμε την εμπειρία τους.
Και ο Δήμος Αργοστολίου;
Ας κληθεί τώρα να απαντήσει συγκεκριμένα:
Θα θεσπίσει ή όχι οικονομική ενίσχυση για τις νέες γεννήσεις;
Αυτή είναι μια πραγματική πολιτική συζήτηση.
Γιατί εάν θέλουμε περισσότερα παιδιά στην Κεφαλονιά, χρειάζονται προτάσεις, προϋπολογισμοί, υποδομές, δουλειές, κατοικίες και κοινωνικές υπηρεσίες.
Τα παιδιά δεν γεννιούνται με συνθήματα.
Και σίγουρα δεν γεννιούνται με «λιβάνια».
Γι’ αυτό, αντί να αναρωτιόμαστε ποιος είναι «κουμπάρος» ποιου, ας κάνουμε κάτι πολύ πιο χρήσιμο:
ας καταθέσουμε μια σοβαρή πρόταση και ας υποχρεώσουμε όλους να πάρουν θέση πάνω σε αυτή.
Εκεί φαίνεται ποιος ενδιαφέρεται πραγματικά για το δημογραφικό.
Και ποιος απλώς το χρησιμοποιεί ως αφορμή για έναν ακόμη γύρο πολιτικής αντιπαράθεσης.
