Μια πολιτική συζήτηση σε ένα μπαρ χωριού της Αιγιαλείας αποτυπώνει ένα ενδιαφέρον παράδοξο στο εσωτερικό της εκλογικής βάσης της Νέας Δημοκρατίας: πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ εμφανίζονται σήμερα ένθερμοι υποστηρικτές του Κυριάκου Μητσοτάκη, την ώρα που παραδοσιακοί δεξιοί εκφράζουν επιφυλάξεις για κυβερνητικές επιλογές που θεωρούν ότι απομακρύνονται από την πολιτική τους ταυτότητα. Μια παρατήρηση του Βαγγέλη Ευαγγελάτου που συνδέεται και με τη συζήτηση για ένα ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά.
Μια κουβέντα στο μπαρ και δύο διαφορετικές πολιτικές διαδρομές
Δεν χρειάζονται πάντοτε δημοσκοπήσεις και πολιτικές αναλύσεις για να εντοπίσει κανείς τις διαφορετικές αντιλήψεις που συνυπάρχουν μέσα σε έναν πολιτικό χώρο.
Μερικές φορές αρκεί μια συζήτηση σε ένα μπαρ, σε κάποιο χωριό της ελληνικής περιφέρειας.
Αυτή είναι η αφετηρία της πολιτικής παρατήρησης του Βαγγέλη Ευαγγελάτου, ο οποίος περιγράφει μια συζήτηση σε χωριό της Αιγιαλείας, όπου η κυρίαρχη πολιτική προτίμηση φαίνεται να παραμένει υπέρ της Νέας Δημοκρατίας.
Πίσω όμως από αυτή την κοινή κομματική αναφορά διακρίνει δύο διαφορετικές κατηγορίες πολιτών.
Η πρώτη περιλαμβάνει ανθρώπους που στο παρελθόν είχαν ψηφίσει ΠΑΣΟΚ και σήμερα εκφράζουν ιδιαίτερα έντονη υποστήριξη προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η δεύτερη αποτελείται από παραδοσιακούς ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, οι οποίοι δεν είχαν ποτέ πολιτική σχέση με το ΠΑΣΟΚ και στο παρελθόν το αντιμετώπιζαν ως τον βασικό πολιτικό τους αντίπαλο.
Σήμερα, ωστόσο, εμφανίζονται λιγότερο ενθουσιώδεις με ορισμένες κυβερνητικές επιλογές.
Οι πρώην ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ που αισθάνονται πολιτικά οικεία
Στην πρώτη κατηγορία, σύμφωνα με την περιγραφή, ανήκουν πολίτες που έχουν μετακινηθεί πολιτικά προς τη Νέα Δημοκρατία και ιδιαίτερα προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Η προηγούμενη εκλογική τους σχέση με το ΠΑΣΟΚ δεν φαίνεται να αποτελεί εμπόδιο στη σημερινή τους υποστήριξη προς τον πρωθυπουργό.
Αντίθετα, ορισμένες κυβερνητικές επιλογές, που σε άλλους προκαλούν επιφυλάξεις, στους συγκεκριμένους πολίτες φαίνεται να δημιουργούν μεγαλύτερη πολιτική οικειότητα.
Πρόκειται για μια παρατήρηση που συνδέεται με τη διεύρυνση της εκλογικής απήχησης της Νέας Δημοκρατίας πέρα από τα παραδοσιακά όρια της κεντροδεξιάς.
Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτική διαδρομή ενός ψηφοφόρου δεν καθορίζεται αποκλειστικά από το κόμμα που υποστήριζε στο παρελθόν, αλλά και από το κατά πόσο αναγνωρίζει στις σημερινές κυβερνητικές επιλογές στοιχεία που θεωρεί συμβατά με τις δικές του αντιλήψεις.
Οι παραδοσιακοί δεξιοί που διατηρούν τις επιφυλάξεις τους
Στην άλλη πλευρά βρίσκονται οι ψηφοφόροι που είχαν διαχρονικά ταυτιστεί με τη Νέα Δημοκρατία και είχαν αντιπαρατεθεί έντονα με το ΠΑΣΟΚ.
Σύμφωνα με τον Βαγγέλη Ευαγγελάτο, οι συγκεκριμένοι πολίτες δεν εκφράζουν τον ίδιο ενθουσιασμό για την κυβέρνηση.
Αντιθέτως, εμφανίζονται προβληματισμένοι από νομοθετικές πρωτοβουλίες στις οποίες διακρίνουν πολιτικά χαρακτηριστικά που παραπέμπουν περισσότερο στον παραδοσιακό χώρο του ΠΑΣΟΚ.
Η αναφορά σε νομοσχέδια με «πράσινη απόχρωση» αποτυπώνει ακριβώς αυτή την αίσθηση.
Εκείνο που για έναν πρώην ψηφοφόρο του ΠΑΣΟΚ μπορεί να αποτελεί λόγο πολιτικής προσέγγισης με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, για έναν παραδοσιακό δεξιό ενδέχεται να αποτελεί αιτία δυσφορίας.
Έτσι, μέσα στον ίδιο πολιτικό χώρο συνυπάρχουν διαφορετικές προσδοκίες από την κυβέρνηση.
Το παράδοξο που περιγράφει ο Βαγγέλης Ευαγγελάτος
Το πιο ενδιαφέρον σημείο της παρατήρησης βρίσκεται στη διαφορετική αντίδραση των δύο ομάδων απέναντι στις ίδιες πολιτικές επιλογές.
Οι κυβερνητικές πρωτοβουλίες που προκαλούν ενόχληση σε παραδοσιακούς δεξιούς φαίνεται, σύμφωνα με την περιγραφή, να ενισχύουν την υποστήριξη των πολιτών που προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ.
Δεν πρόκειται, επομένως, απλώς για δύο διαφορετικές εκλογικές διαδρομές.
Πρόκειται για δύο διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους οι ψηφοφόροι αντιλαμβάνονται την πολιτική φυσιογνωμία της σημερινής Νέας Δημοκρατίας.
Η μία πλευρά αναγνωρίζει στις επιλογές του Κυριάκου Μητσοτάκη στοιχεία που την έφεραν πιο κοντά στο κυβερνών κόμμα.
Η άλλη διαπιστώνει ότι ορισμένες από αυτές τις επιλογές δεν ανταποκρίνονται πλήρως στις δικές της πολιτικές προσδοκίες.
Πού συνδέεται το ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά
Σε αυτό το σημείο ο Βαγγέλης Ευαγγελάτος συνδέει την παρατήρησή του με τη συζήτηση για τη δημιουργία ενός νέου κόμματος από τον Αντώνη Σαμαρά.
Η πιθανή εμφάνιση ενός τέτοιου πολιτικού σχηματισμού θα μπορούσε να απευθυνθεί σε ψηφοφόρους που διατηρούν διαφορετική αντίληψη για την πολιτική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας.
Ωστόσο, ο ίδιος επισημαίνει και μια άλλη παράμετρο.
Η άσκηση της εξουσίας αποτελεί παράγοντα πολιτικής συσπείρωσης, γεγονός που, κατά την εκτίμησή του, μπορεί να περιορίζει τις ανησυχίες της σημερινής ηγεσίας για σημαντικές απώλειες.
Στην περιγραφή του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνεχίζει την πολιτική του πορεία, επιχειρώντας να προσεγγίσει πρόσωπα, ψηφοφόρους αλλά και θέσεις που συνδέονται με την πρώτη κατηγορία.
Δηλαδή με τον χώρο των πολιτών που στο παρελθόν είχαν επιλέξει το ΠΑΣΟΚ και σήμερα στηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία.
Οι πολιτικές μετακινήσεις που γίνονται αθόρυβα
Το συμπέρασμα της παρέμβασης είναι ότι οι πολιτικές μετακινήσεις δεν συνοδεύονται πάντοτε από μεγάλες δημόσιες αντιπαραθέσεις.
Δεν πραγματοποιούνται απαραίτητα με ηχηρές ανακοινώσεις ή με οργανωμένες αποχωρήσεις από έναν κομματικό χώρο.
Μπορεί να εκδηλώνονται σταδιακά, μέσα από την αλλαγή στάσης των ψηφοφόρων απέναντι σε συγκεκριμένες πολιτικές επιλογές.
Κάποιοι αισθάνονται ολοένα και πιο κοντά στην κυβέρνηση.
Άλλοι εξακολουθούν να στηρίζουν τη Νέα Δημοκρατία, αλλά εκφράζουν εντονότερες επιφυλάξεις.
Η παρατήρηση από το μπαρ της Αιγιαλείας δεν αποτελεί αντιπροσωπευτική δημοσκοπική καταγραφή. Είναι, όμως, μια προσωπική πολιτική ανάγνωση των διαφορετικών διαθέσεων που μπορούν να συνυπάρχουν μέσα στην ίδια εκλογική βάση.
Και σε αυτή την ανάγνωση στηρίζεται η τελική επισήμανση του Βαγγέλη Ευαγγελάτου: οι πολιτικές μετατοπίσεις αξίζει να παρακολουθούνται ακόμη κι όταν πραγματοποιούνται χωρίς θόρυβο.
«Ας έχουμε, λοιπόν, τα μάτια μας ανοιχτά. Ελπίζω να έχουν γνώση οι φύλακες. Στην υγειά μας, λοιπόν!»
