Αφού η κυβέρνηση «τελείωσε» με το Μακεδονικό,έπρεπε άρον άρον να βρει δύο«πιασάρικα» θέματα ώστε να στρέψει αλλού την προσοχή μας από την τόσο επιζήμια για τηνίδια – αλλά και τη χώρα μας – συμφωνία των Πρεσπών. Έτσι έφερε άμεσα στο προσκήνιο τηναύξηση του κατώτατου μισθού και την έξοδο της χώρας στις αγορές. Δύο θέματα αρκετάενδιαφέροντα…

 

Η κοινή λογική λέει ότι: Αυξήσεις μισθών που δεν συμβαδίζουν με την αύξηση του ΑΕΠκαι την αντίστοιχη αύξηση της παραγωγικότητας, περισσότερα προβλήματα δημιουργούνπαρά λύνουν στους εργαζόμενους. Δύσκολα θα βρεθεί εργοδότης ο οποίος δεν θαπροσπαθήσει να παρακάμψει τις νέες μισθολογικές αυξήσεις, ώστε στο τέλος να μηνπληρώσει ούτε ένα ευρώ επιπλέον, χωρίς να είναι σίγουρος ότι θα έχει και την αντίστοιχηαύξηση κερδών. Αν όντως η κυβέρνηση ήθελε να βοηθήσει τους εργαζόμενους και όχι ναψηφοθηρήσει εις βάρος τους, όπως κάνει τώρα, όφειλε να συνδυάσει δραστική μείωση τωνασφαλιστικών εισφορών και μία λελογισμένη αύξηση μισθών.Το ύψος των μισθών πουαντέχει μία οικονομία δεν καθορίζεται με νομοθετικά διατάγματα αλλά από την παραγωγήτου αντίστοιχου πλούτου. Αύξηση μισθών χωρίς την αντίστοιχη αύξηση πλούτου ισοδυναμείμε αύξηση της ανεργίας.

 

Θα πρέπει βέβαια να σημειώσουμε ότι η Ελλάδα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία οιεργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα έχουν χαμηλότερες απολαβές από τις αντίστοιχες τωνεργαζομένων στον δημόσιο τομέα, οι οποίοι απολαμβάνουν και μονιμότητας… Προσωπικάδεν θα πρότεινα μειώσεις μισθών στον δημόσιο τομέα, αλλά από εδώ και στο εξής όσοι προσλαμβάνονται στο δημόσιοθα πρέπει να αμείβονται με τον αντίστοιχο χαμηλότερο μισθόπου αμείβονται οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα.

 

Τώρα σχετικά με την έξοδο της χώρας στις αγορές, δεν τη θεωρώ αποτυχημένη και πιστεύωότι ήταν μία απόδειξη ότι οι αγορές άρχισαν να δείχνουν κάποια εμπιστοσύνη στην οικονομίατης χώρας μας. Φυσικά την επιτυχημένη έξοδο βοήθησε η ύπαρξη του μαξιλαριού των 24 διςκαι φυσικά το πολύ δελεαστικό επιτόκιο του 3.6%.Και δεν μπορεί να μη θεωρηθείεπιτυχημένη προσπάθεια έστω και με επιτόκιο 3.6% όταν έγιναν τετραπλάσιες προσφορέςκαι μάλιστα προσφορές που προήλθαν από επενδυτές πραγματικούς με μακρόπνοο πλάνο και όχι ευκαιριακούς.Ακόμη όμως και έτσι, τα ομόλογά μας εξακολουθούν να βρίσκονται έξιβαθμίδες κάτω από την επενδυτική κλίμακα

 

Σημείωση

Η αναπτυξιακή πορεία της χώρας μας είναιμεν θετική, αλλά είναι εντελώς έωλη γιατί εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι αυτή η ανάπτυξη είναι αποτέλεσμα αύξησης της κατανάλωσηςκαι όχιαποτέλεσμα αύξησης παραγωγικότητας.

Άρθρο του Παύλου Παπαδάτου στη Real news

Προηγούμενο άρθροΑκούστηκαν πολλά για την υγεία αλλά παραίτηση καμία…
Επόμενο άρθρο“Κεφαλονιά”: Μπαίνει για τον πρώτο δεξαμενισμό