Διόδια 2026: «Ο Προκρούστης και ο Σκίρωνας θα ζήλευαν!» – Η καυστική παρέμβαση του Φώτη Αυγουστάτου για το κόστος των ταξιδιών

Με μια ευρηματική αναφορά στην ελληνική μυθολογία και στους άθλους του Θησέα, ο γυναικολόγος-μαιευτήρας Φώτης Αυγουστάτος σχολιάζει με έντονη ειρωνεία το κόστος των διοδίων στους ελληνικούς αυτοκινητοδρόμους. Αφορμή αποτελεί το ποσό που καλείται να καταβάλει ένας οδηγός για ένα ταξίδι από την Αθήνα στα Ιωάννινα και πίσω: 89,40 ευρώ μόνο για διόδια, σύμφωνα με τον πίνακα που συνοδεύει την ανάρτησή του.

Από τους ληστές της αρχαιότητας στα σύγχρονα διόδια

Μια ιδιαίτερα αιχμηρή παρέμβαση για το κόστος των οδικών μετακινήσεων πραγματοποιεί ο Φώτης Αυγουστάτος, χρησιμοποιώντας το χιούμορ και τη μυθολογία για να αναδείξει ένα ζήτημα που απασχολεί χιλιάδες οδηγούς.

Με τίτλο «Μύθοι και πραγματικότητα», ο κ. Αυγουστάτος θυμίζει δύο από τους διαβόητους ληστές που, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, αντιμετώπισε ο Θησέας κατά τη διαδρομή του προς την Αθήνα.

Τον Προκρούστη και τον Σκίρωνα.

Ο πρώτος είχε συνδέσει το όνομά του με το περίφημο κρεβάτι πάνω στο οποίο βασάνιζε τους ταξιδιώτες, ενώ ο δεύτερος παραμόνευε στην περιοχή των Σκιρωνίδων Πετρών, κοντά στη σημερινή Κακιά Σκάλα.

Και οι δύο αποτελούσαν, σύμφωνα με τον μύθο, φόβο και τρόμο για όσους επιχειρούσαν να ταξιδέψουν.

Ο Θησέας, όμως, κατάφερε να τους εξοντώσει, απαλλάσσοντας τους ταξιδιώτες από την απειλή τους.

Από αυτή την ιστορία ξεκινά ο Φώτης Αυγουστάτος για να καταλήξει σε μια σύγχρονη, σαρκαστική σύγκριση.

«Σήμερα όμως τα πράγματα έχουν αλλάξει…»

Ο κ. Αυγουστάτος περιγράφει τις δυσκολίες των ταξιδιών στην αρχαιότητα, όταν οι δρόμοι έκρυβαν κινδύνους και οι ληστές αποτελούσαν πραγματική απειλή.

Στη συνέχεια, με εμφανώς ειρωνική διάθεση, παρατηρεί ότι σήμερα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική.

Οι σύγχρονοι αυτοκινητόδρομοι προσφέρουν ασφαλέστερες και ταχύτερες μετακινήσεις, με σήραγγες, γέφυρες και οργανωμένες υποδομές.

Μόνο που η χρήση τους συνοδεύεται από ένα σημαντικό οικονομικό κόστος.

«Έτσι ο Θησέας έγινε σήραγγα στο ύψος της Κακιάς Σκάλας», γράφει χαρακτηριστικά, συνδέοντας τον μυθολογικό ήρωα με τη σύγχρονη οδική πραγματικότητα.

Και συνεχίζει:

«Απλά ένας που ταξιδεύει σήμερα με αυτοκίνητο από Αθήνα για Ιωάννινα μέχρι να φτάσει στον προορισμό του πρέπει να πληρώσει σε διόδια το ευτελές ποσό των 44,70 ευρώ (με επιστροφή 89,40 ευρώ) για μια ασφαλή και άνετη διαδρομή».

Η λέξη «ευτελές» χρησιμοποιείται προφανώς ειρωνικά.

Η παρέμβαση ολοκληρώνεται με την αποστροφή:

«Ούτε ληστές, ούτε τίποτα».

Μια φράση που συμπυκνώνει ολόκληρο το νόημα της ανάρτησης.

Έως 103,20 ευρώ για ταξίδι με επιστροφή από την Αθήνα

Ο πίνακας που συνοδεύει την παρέμβαση παρουσιάζει ενδεικτικά το συνολικό κόστος διοδίων για διαδρομές με επιστροφή από την Αθήνα προς διάφορες περιοχές της Ελλάδας.

Ακόμη και με βάση αυτά τα ενδεικτικά στοιχεία, γίνεται σαφές ότι τα διόδια αποτελούν σημαντικό μέρος του προϋπολογισμού ενός ταξιδιού.

Για μια οικογένεια που επιθυμεί να μετακινηθεί οδικώς, το κόστος δεν περιορίζεται στα καύσιμα.

Προστίθενται τα διόδια, πιθανές δαπάνες στάθμευσης και, ανάλογα με τον προορισμό, επιπλέον έξοδα μετακίνησης.

Το πραγματικό κόστος ενός ταξιδιού είναι ακόμη μεγαλύτερο

Η αναφορά του Φώτη Αυγουστάτου στα 89,40 ευρώ για τη διαδρομή Αθήνα–Ιωάννινα–Αθήνα αφορά αποκλειστικά τα διόδια.

Δεν περιλαμβάνει το κόστος των καυσίμων.

Ενδεικτικά, εάν ένα αυτοκίνητο διανύσει συνολικά περίπου 820 χιλιόμετρα, με μέση κατανάλωση 6 λίτρα ανά 100 χιλιόμετρα, θα χρειαστεί περίπου 49 λίτρα καυσίμου.

Με μια υποθετική τιμή βενζίνης 1,80 ευρώ ανά λίτρο, το κόστος καυσίμων θα έφθανε περίπου τα 88,50 ευρώ.

Σε αυτή την περίπτωση, η συνολική δαπάνη για καύσιμα και διόδια θα πλησίαζε τα 178 ευρώ.

Πρόκειται για ενδεικτικό υπολογισμό και όχι για καταγραφή πραγματικής τιμής καυσίμων ή συγκεκριμένης διαδρομής.

Ωστόσο, αποτυπώνει το μέγεθος της οικονομικής επιβάρυνσης που μπορεί να αντιμετωπίσει ένας οδηγός.

Η ασφάλεια των δρόμων και το ερώτημα του κόστους

Οι σύγχρονοι αυτοκινητόδρομοι έχουν αλλάξει ουσιαστικά τις μετακινήσεις στην Ελλάδα.

Η κατασκευή μεγάλων οδικών αξόνων, σηράγγων και γεφυρών έχει συμβάλει στη μείωση των χρόνων ταξιδιού και στη βελτίωση των συνθηκών οδικής ασφάλειας.

Παράλληλα, όμως, το ύψος των διοδίων εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης.

Οι χρεώσεις συνδέονται με το πλαίσιο χρηματοδότησης, λειτουργίας και συντήρησης των αυτοκινητοδρόμων, καθώς και με τις συμβάσεις παραχώρησης όπου αυτές εφαρμόζονται.

Αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι για τον πολίτη το συνολικό ποσό μπορεί να είναι ιδιαίτερα αισθητό.

Το ερώτημα που αναδεικνύει η παρέμβαση δεν είναι εάν πρέπει να υπάρχουν ασφαλείς αυτοκινητόδρομοι.

Είναι κατά πόσο το κόστος χρήσης τους παραμένει οικονομικά προσιτό για όσους χρειάζεται να ταξιδεύουν συχνά.

Ιδιαίτερα για επαγγελματίες, οικογένειες και πολίτες που μετακινούνται για λόγους υγείας ή άλλες υποχρεώσεις, η δαπάνη μπορεί να επαναλαμβάνεται πολλές φορές μέσα στον χρόνο.

Το χιούμορ ως τρόπος κοινωνικής κριτικής

Η ανάρτηση του Φώτη Αυγουστάτου δεν αποτελεί τεχνική ανάλυση των διοδίων ούτε παρουσίαση εναλλακτικής πρότασης για τη χρηματοδότηση των αυτοκινητοδρόμων.

Είναι ένα σύντομο, σατιρικό σχόλιο για το κόστος που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος ταξιδιώτης.

Η σύγκριση με τον Προκρούστη και τον Σκίρωνα λειτουργεί ως υπερβολή, με σκοπό να υπογραμμίσει την οικονομική επιβάρυνση.

Και ακριβώς εκεί βρίσκεται η δύναμη του σχολίου.

Στην αντίθεση ανάμεσα στον μυθολογικό κίνδυνο της ληστείας και στη σημερινή πραγματικότητα, όπου η μετακίνηση είναι ασφαλέστερη αλλά συχνά ακριβή.

Ο Θησέας μπορεί να απάλλαξε τους ταξιδιώτες από τους ληστές της μυθολογίας. Το ερώτημα που θέτει σήμερα ο Φώτης Αυγουστάτος είναι πόσο πρέπει να πληρώνει ένας πολίτης για να χρησιμοποιεί τους δρόμους της σύγχρονης Ελλάδας.