Η έντονη αντιπαράθεση του Άδωνι Γεωργιάδη με τον Γιώργο Λιάγκα στον ΑΝΤ1 μπορεί να έδωσε τηλεοπτικά τον τίτλο της ημέρας με τον «Ηρακλή Πουαρό», όμως πίσω από την ένταση βρίσκεται ένα πολύ σοβαρότερο ζήτημα.
Και αυτό δεν είναι ποιος είχε δίκιο στον τηλεοπτικό καβγά.
Το πραγματικό ερώτημα είναι πολύ απλούστερο: πώς γίνεται ένας χώρος να έχει βρεθεί επανειλημμένα στο μικροσκόπιο ελέγχων και, παρ’ όλα αυτά, μετά τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη να προκύπτουν στοιχεία που δεν είχαν προηγουμένως εντοπιστεί;
Αυτό είναι το ερώτημα στο οποίο η επίκληση του αριθμού των ελέγχων δεν αρκεί από μόνη της να δώσει απάντηση.
«Πήγαν οκτώ φορές» – Αρκεί αυτό;
Ο υπουργός Υγείας χρησιμοποίησε ένα συγκεκριμένο επιχείρημα: ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών είχε πραγματοποιήσει, όπως είπε, οκτώ ελέγχους στο συγκεκριμένο ιατρείο.
Και πρόσθεσε ουσιαστικά ότι, εάν κάποιος ήθελε να «κάνει τα στραβά μάτια», δεν θα επέστρεφε οκτώ φορές.
Πρόκειται όμως για δύο διαφορετικά ζητήματα.
Το πόσες φορές πραγματοποιήθηκε ένας έλεγχος είναι ένα μετρήσιμο γεγονός. Το εάν οι έλεγχοι αυτοί ήταν επαρκείς, αν αξιοποιήθηκαν όλες οι διαθέσιμες πληροφορίες και αν ενεργοποιήθηκαν εγκαίρως οι αρμόδιοι μηχανισμοί είναι διαφορετικό ερώτημα.
Άλλωστε, η ίδια η Εισαγγελία έχει ζητήσει κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση προκειμένου να διερευνηθεί αν προκύπτουν ποινικές ευθύνες του ΙΣΑ ή άλλου αρμόδιου δημόσιου φορέα και εάν οι ελεγκτικοί μηχανισμοί λειτούργησαν εγκαίρως και αποτελεσματικά.
Επομένως, αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει βάση για να προεξοφληθεί ούτε ότι υπήρξε συγκάλυψη ούτε ότι όλοι οι έλεγχοι λειτούργησαν όπως έπρεπε. Αυτό ακριβώς διερευνάται.
Το κρίσιμο σημείο: υπήρχαν ήδη υποψίες
Ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον έχει ένα δεύτερο επιχείρημα του Άδωνι Γεωργιάδη.
Ο υπουργός είπε ότι οι πολλοί έλεγχοι αποδεικνύουν πως ο ΙΣΑ «κάτι υποπτευόταν».
Εδώ όμως γεννιέται ένα εύλογο επόμενο ερώτημα:
Εάν υπήρχαν υποψίες, τι ακριβώς έγινε για να επιβεβαιωθούν ή να διαψευστούν;
Ο ίδιος ο ΙΣΑ ανακοίνωσε στις 20 Σεπτεμβρίου ότι τον Ιούλιο του 2025 είχε λάβει άτυπη πληροφορία από γιατρό και ότι εξαιτίας αυτής δόθηκε εντολή για απροειδοποίητο και αυστηρό έλεγχο σχετικά με τις θεραπείες και τα μηχανήματα. Σύμφωνα με τον Σύλλογο, ο συγκεκριμένος γιατρός δεν θέλησε να καταθέσει έγγραφη καταγγελία, κάτι που, κατά τον ΙΣΑ, περιόρισε τη δυνατότητα εμπλοκής άλλων αρχών.
Άρα γνωρίζουμε πλέον ότι πράγματι υπήρχε πληροφορία που είχε κινητοποιήσει τον ΙΣΑ.
Και αυτό κάνει ακόμη σημαντικότερη τη διερεύνηση του τι συνέβη στη συνέχεια.
Ο έλεγχος του Νοεμβρίου και το μηχάνημα που δεν βρέθηκε
Σύμφωνα με το ιστορικό που έχει παρουσιάσει ο ΙΣΑ, στις 5 Νοεμβρίου 2025 πραγματοποιήθηκε νέα αιφνιδιαστική αυτοψία. Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι δεν εντοπίστηκε τότε εξοπλισμός με τον οποίο θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί πλασμαφαίρεση και επικαλείται φωτογραφικό υλικό από τον έλεγχο.
Αυτό είναι σημαντικό στοιχείο υπέρ της θέσης του ΙΣΑ και πρέπει να καταγράφεται.
Υπάρχει όμως και η συνέχεια.
Στις 23 Ιουλίου 2026 η γιατρός απέστειλε στον ΙΣΑ επιστολή για «αναπληρωματικό προσάρτημα μηχανήματος οζονοθεραπείας». Μαζί υπήρχε τιμολόγιο 29.509,98 ευρώ, στο οποίο αναφερόταν συσκευή «inuspheresis double Filtration Device».
Ο ΙΣΑ υποστηρίζει ότι, όταν το στοιχείο αυτό εντοπίστηκε κατά την επεξεργασία του φακέλου στις 4 Σεπτεμβρίου, αποφασίστηκε νέος αιφνιδιαστικός έλεγχος μέσα στον ίδιο μήνα.
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα ουσιαστικότερα σημεία της υπόθεσης.
Από τις 23 Ιουλίου μέχρι τις 4 Σεπτεμβρίου μεσολάβησαν περίπου έξι εβδομάδες. Το αν αυτή η χρονική διαδρομή ήταν διοικητικά δικαιολογημένη ή αν μπορούσε να υπάρξει ταχύτερη αντίδραση είναι ένα από τα ζητήματα που χρειάζονται διερεύνηση — όχι τηλεοπτικές βεβαιότητες.
«Το μηχάνημα το έκρυβαν»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα λέγοντας ότι κατά τους προηγούμενους ελέγχους «το μηχάνημα το έκρυβαν» και ότι μετά τον θάνατο δεν μπορούσαν πλέον να το κρύψουν επειδή είχε μεταβεί στον χώρο η Αστυνομία. Τη συγκεκριμένη τοποθέτηση έκανε πράγματι στη σημερινή συνέντευξη.
Αυτό όμως είναι ένας ισχυρισμός που χρειάζεται αποδεικτική τεκμηρίωση.
Το ότι ένα μηχάνημα δεν εντοπίστηκε σε έναν προηγούμενο έλεγχο και εντοπίστηκε αργότερα δεν αποδεικνύει αυτομάτως με ποιον τρόπο ή για ποιο λόγο δεν είχε εντοπιστεί νωρίτερα.
Μπορεί να είχε αποκρυφτεί. Μπορεί να μην βρισκόταν εκεί στον συγκεκριμένο χρόνο. Μπορεί να υπάρχει άλλη εξήγηση.
Αυτά είναι ζητήματα πραγματικών περιστατικών που καλούνται να διακριβώσουν οι αρμόδιες αρχές.
Και εδώ βρίσκεται το πρόβλημα με τον «Ηρακλή Πουαρό»
Όταν ο Γιώργος Λιάγκας επέμεινε στα ερωτήματα για την αποτελεσματικότητα των ελέγχων, ο υπουργός απάντησε ότι θα στέλνουν τον «Ηρακλή Πουαρό – Λιάγκα» στους ελέγχους και στη συνέχεια πρόσθεσε «τα ξέρετε όλα».
Η τηλεοπτική ένταση, όμως, κινδυνεύει να απομακρύνει τη συζήτηση από την ουσία.
Δεν χρειάζεται κανείς να είναι ντετέκτιβ για να θέσει το ερώτημα:
Εάν ένας ελεγκτικός μηχανισμός είχε πληροφορίες, έκανε επανειλημμένους ελέγχους και εξακολουθούσε να έχει λόγους να επιστρέφει στον ίδιο χώρο, ποιο ήταν τελικά το αποτέλεσμα αυτών των ελέγχων;
Το ερώτημα δεν συνιστά απόδειξη ενοχής οποιουδήποτε. Είναι όμως απολύτως θεμιτό ερώτημα δημόσιου ελέγχου.
Υπάρχει και η άλλη πλευρά: ο ΙΣΑ δεν είναι Αστυνομία
Για να είναι πλήρης η εικόνα πρέπει να καταγραφεί και η θέση του Ιατρικού Συλλόγου.
Ο ΙΣΑ υποστηρίζει ότι οι Επιτροπές Ελέγχου του δεν διαθέτουν ανακριτικές ή διωκτικές αρμοδιότητες αντίστοιχες της Αστυνομίας ή άλλων κρατικών ελεγκτικών μηχανισμών. Παράλληλα επιμένει ότι ουδέποτε έδωσε άδεια ή έγκριση για τη λειτουργία μηχανήματος πλασμαφαίρεσης στο συγκεκριμένο ιατρείο.
Αυτό αποτελεί ουσιώδες μέρος της υπόθεσης.
Διότι άλλο πράγμα είναι να αναζητεί κανείς εάν ο ΙΣΑ έκανε όσα του επέτρεπαν οι θεσμικές αρμοδιότητές του και άλλο να του αποδίδει εξουσίες που δεν είχε.
Ακριβώς γι’ αυτό η διερεύνηση δεν αφορά μόνο το «πόσοι έλεγχοι έγιναν», αλλά ποιος είχε κάθε αρμοδιότητα, ποιες πληροφορίες διέθετε, πότε τις απέκτησε και πώς αντέδρασε.
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι «οκτώ ή ένας»
Η συζήτηση επομένως δεν μπορεί να τελειώσει στη φράση «έγιναν οκτώ έλεγχοι».
Ο αριθμός των ελέγχων αποτελεί ένα στοιχείο. Δεν αποτελεί από μόνος του αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς τους.
Το κρίσιμο είναι τι γνώριζε κάθε αρμόδιος φορέας, πότε το γνώριζε, τι μπορούσε θεσμικά να κάνει και τι τελικά έκανε.
Αυτό είναι και το αντικείμενο της εισαγγελικής προκαταρκτικής εξέτασης, η οποία καλείται να διερευνήσει εάν υπήρξαν παραλείψεις ή ευθύνες.
Μέχρι να ολοκληρωθεί αυτή η έρευνα, δεν μπορεί να θεωρείται αποδεδειγμένη ούτε η εκδοχή περί συγκάλυψης ούτε η αντίθετη εκδοχή ότι ο αριθμός των ελέγχων αρκεί για να αποκλείσει οποιαδήποτε θεσμική αστοχία.
Και ίσως αυτό είναι το βασικό σημείο που χάθηκε μέσα στον τηλεοπτικό καβγά:
οι οκτώ έλεγχοι δεν είναι η απάντηση στο ερώτημα. Είναι μέρος του ερωτήματος.
