Σχολεία, παλιά Αστυνομία, ΥΔΟΜ, Πράσινο Ταμείο, λιμάνια: τι πραγματικά προκύπτει από τις συναντήσεις στην Αθήνα και πού η κριτική προς τον Δήμαρχο Αργοστολίου χρειάζεται… δεύτερη ανάγνωση
Υπάρχει ένας αποτελεσματικός τρόπος να γράψεις ένα άρθρο πολιτικής κριτικής.
Παίρνεις ένα δελτίο Τύπου με τέσσερις συναντήσεις, απομονώνεις τα ρήματα «ζητήσαμε», «θέσαμε», «συζητήσαμε» και ρωτάς:
«Αποτελέσματα; Πού είναι τα αποτελέσματα;»
Ωραίο δημοσιογραφικό ερώτημα.
Μόνο που για να απαντηθεί σοβαρά πρέπει να εξετάσουμε τι ακριβώς συζητήθηκε, σε ποιο στάδιο βρίσκεται κάθε υπόθεση, ποιος έχει την αρμοδιότητα και τι είχε προηγηθεί.
Γιατί διαφορετικά κινδυνεύουμε να ζητάμε από μία συνάντηση στην Αθήνα να έχει ολοκληρώσει ένα σχολείο πριν ακόμη τελειώσει ο καφές στο υπουργικό γραφείο.
Και κυρίως κινδυνεύουμε να παρουσιάσουμε ως αδράνεια πράγματα που βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη.
1. «Ο Δήμαρχος ήταν περίπου συνοδός του Βουλευτή»
Ας ξεκινήσουμε από την πρώτη αιχμή.
Επειδή το δελτίο Τύπου εκδόθηκε από τον Παναγή Καππάτο και χρησιμοποιεί πρώτο πληθυντικό —«θέσαμε», «συζητήσαμε», «ζητήσαμε»— δημιουργείται περίπου η εικόνα ενός Δημάρχου που ακολουθούσε τον Βουλευτή από γραφείο σε γραφείο.
Αλλά το ίδιο το δελτίο Τύπου αναφέρει ότι οι συναντήσεις έγιναν «με στόχο την προώθηση συγκεκριμένων ζητημάτων του Δήμου Αργοστολίου».
Και εδώ εμφανίζεται η πρώτη αντίφαση.
Εάν ένας Δήμαρχος δεν βρίσκεται στα υπουργεία, η εύλογη κριτική είναι:
«Γιατί δεν πιέζει την κυβέρνηση;»
Όταν βρίσκεται στα υπουργεία μαζί με τον κυβερνητικό βουλευτή:
«Πήγε ως συνοδός».
Κάπως πρέπει να αποφασίσουμε τι ακριβώς ζητάμε από έναν Δήμαρχο.
Διότι η συνεργασία Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κοινοβουλευτικού εκπροσώπου για κρατικά ακίνητα, χρηματοδοτήσεις και υπουργικές αποφάσεις δεν αποτελεί πολιτική παραδοξότητα.
Αποτελεί μέρος της δουλειάς τους.
2. «Δεκατρία χρόνια μετά τους σεισμούς ακόμη ψάχνουν οικόπεδο για σχολεία»
Εδώ η κριτική αγγίζει ένα πραγματικό πρόβλημα.
Η σχολική στέγη στο Αργοστόλι έχει σοβαρές εκκρεμότητες.
Υπάρχουν προβλήματα που έχουν καταγραφεί και από εκπαιδευτικούς και γονείς.
Αλλά από αυτό μέχρι το:
«13 χρόνια μετά τους σεισμούς ψάχνουν ακόμη πού θα χτίσουν σχολείο»
λείπει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της πραγματικότητας.
Πρώτον, ο σημερινός Δήμος Αργοστολίου δεν υπάρχει εδώ και 13 χρόνια. Δημιουργήθηκε μετά τη διάσπαση του ενιαίου Δήμου Κεφαλονιάς το 2019.
Άρα δεν μπορεί ολόκληρη η περίοδος 2014–2026 να χρεώνεται πολιτικά στη σημερινή Δημοτική Αρχή.
Δεύτερον, ήδη από τον Φεβρουάριο του 2025 είχε πραγματοποιηθεί επίσημη σύσκεψη στο γραφείο του Δημάρχου για τα κτιριακά προβλήματα της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.
Και τι ανακοινώθηκε τότε;
Ότι βρίσκονταν σε εξέλιξη ενέργειες για εξεύρεση γηπέδου για νέο διδακτήριο Νηπιαγωγείου, με αναφορά μάλιστα σε γήπεδο που αναμενόταν να παραχωρηθεί στον Δήμο.
Άρα η επίσκεψη στην ΕΤΑΔ δεν αποδεικνύει ότι στις 23 Σεπτεμβρίου 2026 ξύπνησαν ξαφνικά και άρχισαν να ψάχνουν οικόπεδα.
Μπορεί κάλλιστα να αποτελεί επόμενο στάδιο μιας ήδη καταγεγραμμένης προσπάθειας εξεύρεσης δημόσιας γης.
Και υπάρχει και κάτι ακόμη.
Το Κοργιαλένειο Σχολικό Συγκρότημα, που είχε υποστεί ζημιές από τους σεισμούς, βρίσκεται σε διαδικασία αποκατάστασης, ενώ στο 1ο Δημοτικό Αργοστολίου πραγματοποιήθηκαν παρεμβάσεις μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου».
Αυτό δεν σημαίνει ότι λύθηκε η σχολική στέγη.
Σημαίνει όμως ότι το «13 χρόνια μετά ακόμη ψάχνουν ένα οικόπεδο» συμπυκνώνει ένα πολύ μεγαλύτερο και πολυεπίπεδο ζήτημα σε μία βολική ατάκα.
3. Και γιατί πήγαν στην ΕΤΑΔ;
Αυτό σχεδόν εξαφανίζεται από την κριτική.
Δεν πήγαν σε κάποιον ιδιώτη μεσίτη.
Πήγαν στην Εταιρεία Ακινήτων Δημοσίου, επειδή εξετάζεται η δυνατότητα μακροχρόνιας μίσθωσης δημόσιων οικοπέδων για σχολικές μονάδες.
Αν το κατάλληλο ακίνητο ανήκει στην ΕΤΑΔ, ο Δήμαρχος δεν μπορεί ούτε να το καταλάβει ούτε να το παραχωρήσει στον εαυτό του.
Χρειάζεται συμφωνία με τον ιδιοκτήτη.
Άρα η ίδια η συνάντηση που παρουσιάζεται ως απόδειξη καθυστέρησης είναι στην πραγματικότητα διαδικασία που απαιτείται για να αποκτήσει ο Δήμος πρόσβαση σε ακίνητο που δεν του ανήκει.
Αν καθυστέρησε ο σχεδιασμός, μπορεί να συζητηθεί.
Αλλά άλλο πράγμα αυτό και άλλο να παρουσιάζεται η επίσκεψη στην ΕΤΑΔ ως περίπου απόδειξη ότι «ακόμη ψάχνονται».
4. «Η παλιά Αστυνομία και η μισή συζήτηση»
Εδώ η κριτική έχει ένα βάσιμο σημείο.
Το δελτίο Τύπου πράγματι αναφέρει ότι συζητήθηκε η αξιοποίηση του οικοπέδου της παλιάς Διεύθυνσης Αστυνομίας, χωρίς να ανακοινώνει συγκεκριμένη απόφαση της ΕΤΑΔ.
Άρα δικαιολογημένα ρωτά κάποιος:
Τι απάντησε η ΕΤΑΔ;
Υπάρχει συμφωνία;
Υπάρχει σχέδιο;
Υπάρχει χρονοδιάγραμμα;
Εδώ χρειάζεται περισσότερη ενημέρωση.
Αλλά μετά το άρθρο κάνει ένα ενδιαφέρον άλμα.
Λέει ουσιαστικά:
«Και γιατί δεν επισκευάζουν το παλιό κτίριο της Αστυνομίας;»
Μόνο που το ίδιο το δελτίο μιλά για αξιοποίηση του οικοπέδου μέσω της ΕΤΑΔ.
Αυτό ακριβώς δείχνει ότι πρόκειται για περιουσιακό ζήτημα στο οποίο εμπλέκεται κρατικός φορέας.
Το εγκαταλελειμμένο κτίριο αποτελεί πράγματι εδώ και χρόνια πρόβλημα για την εικόνα της παραλιακής — και έχει αναδειχθεί δημόσια πολύ πριν από τη σημερινή συζήτηση.
Αλλά εάν το ακίνητο βρίσκεται υπό διαχείριση κρατικού φορέα, δεν μπορεί ο Δήμος Αργοστολίου να μπει αύριο το πρωί με συνεργείο και να αρχίσει ανακατασκευή σαν να πρόκειται για δημοτικό κτίριο.
Και ίσως γι’ αυτό ακριβώς βρέθηκε η ΕΤΑΔ στο τραπέζι.
5. Το παράδοξο της κριτικής για την παλιά Αστυνομία
Εδώ μάλιστα δημιουργείται ένα λογικό παράδοξο.
Για χρόνια η εύλογη απαίτηση ήταν:
«Κάντε κάτι με την παλιά Αστυνομία».
Τώρα Δήμαρχος και Βουλευτής πηγαίνουν στον φορέα που διαχειρίζεται δημόσια ακίνητα και θέτουν επισήμως την αξιοποίησή της.
Και η αντίδραση γίνεται:
«Γιατί απλώς τη συζητάτε;»
Μα για να αξιοποιηθεί ένα κρατικό ακίνητο, κάποιος πρέπει πρώτα να ξεκινήσει τη θεσμική διαδικασία με τον ιδιοκτήτη ή διαχειριστή του.
Αυτό δεν αποτελεί αποτέλεσμα.
Αλλά αποτελεί προϋπόθεση αποτελέσματος.
Το σωστό δημοσιογραφικό ερώτημα επομένως δεν είναι «γιατί συναντήθηκαν;».
Είναι:
Τι συμφωνήθηκε και πότε θα υπάρξει επόμενο βήμα;
Αυτό είναι πολύ πιο δύσκολο — αλλά και πολύ πιο χρήσιμο.
6. Και φτάνουμε στην ΥΔΟΜ
Εδώ βρίσκεται το ισχυρότερο επιχείρημα του άρθρου.
Σύμφωνα με όσα δημοσιοποίησε ο ίδιος ο Βουλευτής, η Υφυπουργός Περιβάλλοντος ανέφερε ότι ελάχιστες ΥΔΟΜ δεν προχωρούν στις σχετικές άδειες και ότι δεν έχει υπάρξει νέα νομοθετική μεταβολή που να δικαιολογεί τη μη απάντηση της ΥΔΟΜ Αργοστολίου.
Αυτό δημιουργεί πραγματικό ερώτημα.
Και εδώ ο Δήμος πρέπει να δώσει απάντηση.
Αλλά το άρθρο κάνει αμέσως το επόμενο βήμα:
«Άρα η απάντηση πρέπει πλέον να δοθεί από τον Μιχαλάτο και όχι από την Υφυπουργό».
Εδώ τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
7. Ο Δήμαρχος δεν είναι πολεοδόμος
Η ΥΔΟΜ είναι δημοτική υπηρεσία.
Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο Δήμαρχος αποφασίζει εάν ένα συγκεκριμένο γήπεδο είναι οικοδομήσιμο.
Οι υπάλληλοι καλούνται να εφαρμόσουν πολεοδομική νομοθεσία και νομολογία και φέρουν ευθύνη για τις πράξεις που υπογράφουν.
Και το πρόβλημα της εκτός σχεδίου δόμησης μετά την 176/2023 του ΣτΕ είναι γνωστό πανελλαδικά.
Δεν αφορά μόνο την Κεφαλονιά.
ΥΔΟΜ στα Χανιά και στον Άγιο Νικόλαο έχουν επίσης αντιμετωπίσει σοβαρά προβλήματα με άδειες σε εκτός σχεδίου γήπεδα λόγω του ζητήματος της αναγνώρισης των κοινόχρηστων δρόμων.
Και το ίδιο το κράτος εξακολουθεί να επεξεργάζεται το κανονιστικό πλαίσιο.
Άρα:
ναι, ο Δήμος οφείλει να εξηγήσει γιατί δεν απαντώνται αιτήματα.
Όχι όμως:
«Ο Δήμαρχος ας πει στην Πολεοδομία να βγάζει άδειες».
Αυτό θα ήταν πολύ πιο προβληματικό από την καθυστέρηση που καταγγέλλεται.
8. Και υπάρχει μια λεπτομέρεια που ανατρέπει τη βεβαιότητα
Στο ίδιο δελτίο Τύπου που χρησιμοποιείται για να υποστηριχθεί ότι το θέμα είναι ξεκάθαρο αναφέρεται ότι για τους αγροτικούς δρόμους αναμένεται Προεδρικό Διάταγμα εντός του 2026.
Άρα ας κάνουμε την απλή ερώτηση:
Εάν το νομικό τοπίο είναι τόσο απολύτως ξεκαθαρισμένο, γιατί χρειάζεται νέο Προεδρικό Διάταγμα;
Ακριβώς επειδή υπάρχει ένα πραγματικό εθνικό πρόβλημα.
Και γι’ αυτό η σωστή απαίτηση από το Υπουργείο θα ήταν:
δώστε γραπτές, ενιαίες οδηγίες σε όλες τις ΥΔΟΜ της χώρας.
Όχι προφορικές διαβεβαιώσεις σε μία συνάντηση.
9. Και γιατί ήταν εκεί ο Μιχαλάτος;
Το άρθρο το παρουσιάζει σχεδόν ειρωνικά:
η Υφυπουργός μιλούσε για υπηρεσία του Δήμου και δίπλα καθόταν ο Δήμαρχος.
Μα ακριβώς εκεί έπρεπε να βρίσκεται.
Ποιο θα ήταν το σωστό;
Να συζητούν ο Βουλευτής και η Υφυπουργός για την ΥΔΟΜ Αργοστολίου χωρίς τον Δήμαρχο Αργοστολίου;
Η παρουσία του δεν αποτελεί τεκμήριο ενοχής.
Αποτελεί θεσμικά το απολύτως αναμενόμενο.
Το αποτέλεσμα της συνάντησης είναι αυτό που πρέπει πλέον να αξιολογηθεί.
10. Το Πράσινο Ταμείο σχεδόν εξαφανίστηκε από την κριτική
Εδώ υπάρχει ακόμη μία ενδιαφέρουσα παράλειψη.
Το δελτίο Τύπου αναφέρει συνάντηση στο Πράσινο Ταμείο για προτάσεις που έχει ήδη υποβάλει ο Δήμος Αργοστολίου, προκειμένου να αξιολογηθούν και να προχωρήσουν προς χρηματοδότηση.
Αυτό δεν ταιριάζει ιδιαίτερα στην αφήγηση της αδράνειας.
Γιατί εδώ δεν έχουμε:
«θα καταθέσουμε».
Έχουμε:
έχουν κατατεθεί προτάσεις και επιδιώκεται η χρηματοδότησή τους.
Και υπάρχει προηγούμενο: ο Δήμος έχει ήδη χρηματοδοτηθεί από το Πράσινο Ταμείο για πολεοδομικές και αναπτυξιακές παρεμβάσεις, ενώ τον Ιανουάριο του 2026 ολοκλήρωσε το Επιχειρησιακό Σχέδιο Εξασφάλισης Κοινόχρηστων και Κοινωφελών Χώρων, επίσης με χρηματοδότηση του Πράσινου Ταμείου.
Άρα δεν έχουμε απλώς φωτογραφία.
Υπάρχει διοικητική αλυσίδα: πρόταση – αξιολόγηση – χρηματοδότηση – έργο.
Το αν οι νέες προτάσεις θα εγκριθούν είναι άλλο ζήτημα.
11. Και τα λιμάνια; Αυτά γιατί χάθηκαν;
Εδώ η αποδόμηση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα.
Το άρθρο καταλήγει περίπου στο:
«συναντήσεις, φωτογραφίες, ανακοινώσεις — αλλά πού είναι τα αποτελέσματα;»
Μόνο που το ίδιο δελτίο Τύπου περιέχει δύο εξαιρετικά συγκεκριμένα έργα:
Λιμάνι Πεσσάδας: 4,5 εκατ. ευρώ.
Λιμάνι Φρικών: 2,5 εκατ. ευρώ.
Οι μελέτες χρηματοδοτούνται από το ελληνικό κράτος και η κατασκευή προβλέπεται να χρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκούς πόρους.
Και ακόμη σημαντικότερο:
η συγκεκριμένη υπόθεση δεν εμφανίστηκε τώρα.
Ήδη από προηγούμενες ενημερώσεις του Βουλευτή τα έργα Πεσσάδας και Φρικών εμφανίζονταν ενταγμένα στη διαδικασία ωρίμανσης και τεχνικής υποστήριξης.
Άρα εδώ έχουμε ακριβώς αυτό που υποτίθεται ότι αναζητά η κριτική:
συνέχεια μιας διαδικασίας και συγκεκριμένους προϋπολογισμούς.
Δεν σημαίνει ότι κατασκευάστηκαν τα λιμάνια.
Σημαίνει ότι το «μόνο συζητούν» δεν περιγράφει ολόκληρη την πραγματικότητα.
12. Και η κρουαζιέρα;
Το θέμα επίσης δεν είναι αμελητέο.
Το Αργοστόλι έχει έντονη κρουαζιερακή δραστηριότητα — μόνο για τον Σεπτέμβριο του 2026 το επίσημο πρόγραμμα του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου καταγράφει 18 αφίξεις.
Η συζήτηση για το ποια έσοδα από αυτή τη δραστηριότητα επιστρέφουν στον τόπο και με ποιον τρόπο χρηματοδοτούνται λιμενικές υποδομές είναι επομένως απολύτως ουσιαστική.
Και εδώ χρειάζονται συγκεκριμένες αποφάσεις.
Όχι όμως η εντύπωση ότι πρόκειται για κάποιο θέμα που εφευρέθηκε απλώς για να συμπληρωθεί ένα δελτίο Τύπου.
13. «Διαχρονικά αλαμπρατσέτα»
Και φτάνουμε στο πολιτικό συμπέρασμα.
Βουλευτής και Δήμαρχος πράγματι έχουν εμφανιστεί πολλές φορές μαζί σε υπουργικές συναντήσεις.
Δεν είναι μυστικό.
Αλλά υπάρχει κάτι παράδοξο στην κριτική αυτής της σχέσης.
Ο Καππάτος είναι κυβερνητικός βουλευτής.
Ο Μιχαλάτος Δήμαρχος.
Όταν ένα τοπικό ζήτημα εξαρτάται από υπουργείο, κρατικό φορέα ή χρηματοδοτικό πρόγραμμα, η συνεργασία τους είναι ακριβώς αυτό που θα έπρεπε να απαιτεί η τοπική κοινωνία.
Ο Δήμαρχος δεν παύει να είναι Δήμαρχος επειδή συνεργάζεται με βουλευτή διαφορετικού θεσμικού επιπέδου.
Ούτε ο Βουλευτής «καπελώνει» αυτομάτως τον Δήμαρχο επειδή εκδίδει το δικό του δελτίο Τύπου.
Το ερώτημα είναι εάν αυτή η συνεργασία παράγει αποτέλεσμα.
Και εκεί πράγματι πρέπει να γίνεται ο έλεγχος.
14. «Πόσα τελικά έγιναν;»
Είναι εξαιρετικό ερώτημα.
Αρκεί να απαντηθεί πραγματικά.
Γιατί εάν ξεκινήσεις από την υπόθεση ότι η απάντηση είναι «κανένα», χωρίς να μετρήσεις τι βρίσκεται σε κατασκευή, τι χρηματοδοτήθηκε, τι δημοπρατήθηκε, τι μελετάται και τι πράγματι έμεινε στα χαρτιά, τότε δεν κάνεις απολογισμό.
Έχεις ήδη γράψει το συμπέρασμα και μετά ψάχνεις τα επιχειρήματα.
Υπάρχουν καθυστερήσεις;
Βεβαίως.
Υπάρχουν έργα που σέρνονται;
Βεβαίως.
Υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στα σχολεία;
Αναμφισβήτητα.
Χρειάζεται απάντηση για την ΥΔΟΜ;
Οπωσδήποτε.
Χρειάζεται συγκεκριμένη ενημέρωση από την ΕΤΑΔ για την παλιά Αστυνομία και τα σχολικά οικόπεδα;
Ναι.
Αλλά υπάρχουν επίσης έργα και διαδικασίες που προχωρούν.
Το Κοργιαλένειο αποκαθίσταται.
Έχουν γίνει παρεμβάσεις σε σχολεία.
Υπάρχουν ήδη υποβλημένες προτάσεις στο Πράσινο Ταμείο.
Η διαδικασία για νέα σχολική στέγη δεν ξεκίνησε προχθές.
Τα λιμάνια Πεσσάδας και Φρικών διαθέτουν συγκεκριμένους προϋπολογισμούς και βρίσκονται σε διαδικασία ωρίμανσης.
Και το πρόβλημα της εκτός σχεδίου δόμησης δεν αποτελεί κεφαλονίτικη εφεύρεση του Μιχαλάτου.
Το πραγματικό ερώτημα είναι δυσκολότερο
Η σοβαρή αντιπολίτευση δεν χρειάζεται να χαρίζεται σε κανέναν.
Ούτε στον Δήμαρχο.
Ούτε στον Βουλευτή.
Ούτε στην κυβέρνηση.
Αλλά πρέπει να μετρά τα ίδια πράγματα με τον ίδιο τρόπο.
Δεν μπορεί κάθε συνάντηση που δεν παράγει άμεση απόφαση να χαρακτηρίζεται «φωτογραφία» και κάθε έργο που βρίσκεται σε διαδικασία ωρίμανσης να θεωρείται ανύπαρκτο μέχρι την ημέρα που θα κοπεί η κορδέλα.
Γιατί μεταξύ μιας φωτογραφίας και μιας κορδέλας υπάρχουν:
μελέτες,
αδειοδοτήσεις,
παραχωρήσεις,
χρηματοδοτήσεις,
διαγωνισμοί,
συμβάσεις,
και τελικά κατασκευή.
Εκεί ακριβώς πρέπει να γίνεται ο έλεγχος.
Πού βρίσκεται κάθε έργο σήμερα; Πού βρισκόταν πριν έναν χρόνο; Ποιο βήμα ολοκληρώθηκε; Ποιος καθυστερεί το επόμενο;
Αυτές είναι οι δύσκολες ερωτήσεις.
Και υπάρχει τελικά μια ωραία ειρωνεία.
Το άρθρο ζητά στο τέλος να αφήσουμε τις φωτογραφίες και να δούμε τα αποτελέσματα.
Συμφωνούμε απολύτως.
Αλλά τότε πρέπει να αφήσουμε στην άκρη και τις ατάκες.
Και να μετρήσουμε πραγματικά τα αποτελέσματα.
Όλα.
Και εκείνα που βολεύουν την κριτική.
Και εκείνα που την δυσκολεύουν.
