Άκου να δεις, ωρέ, τι φοβερά και τρομερά πράγματα μάθαμε από το συνέδριο της ΚΕΔΕ στην Καλαμάτα!
Εμείς, οι αφελείς, νομίζαμε ότι μαζεύτηκαν οι δήμαρχοι της Ελλάδας για να συζητήσουν τα προβλήματα των Δήμων.
Τη χρηματοδότηση.
Την υποστελέχωση.
Τις υποδομές.
Την καθημερινότητα των πολιτών.
Αμ δε, μαθές!
Διαβάσαμε μια πολιτική ανάλυση και ανακαλύψαμε ότι στην Καλαμάτα δεν έγινε συνέδριο της ΚΕΔΕ!
Έγινε η Οδύσσεια, δεύτερος κύκλος!
Με μνηστήρες!
Με καρέκλες!
Με αυλικούς!
Με στρατούς ταϊσμένων!
Και με δύο χέρια βουτηγμένα στο μέλι!
ΑΠΑΠΑΠΑ!
Ωρέ, τι ήταν εφκειό;
Συνέδριο δημάρχων ή γυρίσματα του «Game of Thrones» με δημοτικά τέλη;
Και να σου οι μνηστήρες της Ιθάκης!
Να σου οι αυλικοί!
Να σου οι αντιδήμαρχοι!
Να σου οι πρόεδροι Δημοτικών Συμβουλίων!
Ωρέ, σε λίγο θα μάθουμε ότι οι δημοτικοί σύμβουλοι πήγαν στην Καλαμάτα με αρχαιοελληνικές χλαμύδες και ότι στην είσοδο της αίθουσας τους περίμενε η Πηνελόπη με το υφαντό!
Και πάμε τώρα στο μεγάλο πολιτικό συμπέρασμα.
Όταν, λέει, μια δημοτική αρχή μένει πάνω από δέκα χρόνια, οι απευθείας αναθέσεις και η κακοδιαχείριση γίνονται κανόνας!
Ωρέ, για στάσου!
Δηλαδή, άμα ένας δήμαρχος συμπληρώσει εννέα χρόνια και έντεκα μήνες, είναι εντάξει;
Και μόλις χτυπήσει το ρολόι τα δέκα χρόνια, μεταμορφώνεται αυτομάτως σε αρχηγό κυκλώματος;
Ωρέ, εφκειό δεν είναι πολιτική ανάλυση! Είναι παραμύθι με χρονόμετρο!
Και συνεχίζει το πόνημα.
Υπάρχουν, λέει, Ελεγκτικό Συνέδριο, ορκωτοί λογιστές, Αποκεντρωμένη Διοίκηση, Εθνική Αρχή Διαφάνειας.
Αλλά όλα αδρανοποιούνται!
Και οι καταδίκες είναι ανύπαρκτες!
Ωρέ, δηλαδή φτάσαμε στο σημείο να θεωρούμε ύποπτο ακόμη και το γεγονός ότι κάποιος δεν έχει καταδικαστεί;
ΑΠΑΠΑΠΑ!
Να φωνάξουμε τότε και τη Δικαιοσύνη να μας εξηγήσει γιατί δεν καταδικάζει ανθρώπους χωρίς συγκεκριμένη υπόθεση και αποδείξεις!
Γιατί άλλο πράγμα να ζητάς αυστηρούς ελέγχους, διαφάνεια και λογοδοσία —που είναι απολύτως θεμιτό— και άλλο να μοιράζεις συλλογικά ενοχές σε δημάρχους, αντιδημάρχους και δημοτικούς συμβούλους.
Και μετά έρχεται το καλύτερο!
Πώς επανεκλέγονται, αναρωτιέται ο συντάκτης.
Και απαντά ο ίδιος:
Από τον στρατό των «ταϊσμένων» και των «βολεμένων»!
Ωρέ, εδώ σταματάει το γέλιο για μια στιγμή!
Γιατί δηλαδή, μαθές, όποιος ψηφίζει έναν δήμαρχο για δεύτερη ή τρίτη φορά πρέπει να απολογηθεί;
Δεν μπορεί να τον ψηφίζει επειδή συμφωνεί μαζί του;
Επειδή θεωρεί ότι έκανε έργο;
Επειδή δεν τον έπεισε ο αντίπαλός του;
Επειδή έτσι αποφάσισε, τέλος πάντων;
Όχι, ωρέ!
Σύμφωνα με αυτή τη λογική, αν δεν ψηφίζεις όπως θέλει ο αρθρογράφος, είσαι «ταϊσμένος»!
Ωρέ, τι ωραία δημοκρατία! Ελεύθερη ψήφος, αρκεί να ψηφίζεις αυτό που εγκρίνει ο σχολιαστής!
🔥 Η ΑΤΑΚΑ-ΦΩΤΙΑ
«Ωρέ, πήγαν οι δήμαρχοι στην Καλαμάτα για συνέδριο και τους γύρισαν πίσω μνηστήρες της Πηνελόπης, αυλικούς του βασιλιά και μελισσοκόμους με τα χέρια στο μέλι! Και το καλύτερο; Όποιος τους ξαναψηφίζει είναι ταϊσμένος! Ωρέ, δηλαδή αν κερδίσει ο δικός μας είναι η λαϊκή κυριαρχία, αλλά αν κερδίσει ο άλλος είναι επειδή μοίρασε βαζάκια με μέλι; Να το ξέρουμε, μαθές, να βάλουμε στις επόμενες εκλογές και κυψέλες δίπλα στις κάλπες!»
Και υπάρχει και συνέχεια!
«Ωρέ, άμα η επανεκλογή είναι απόδειξη κακοδιαχείρισης, τότε να καταργήσουμε τις δημοτικές εκλογές και να βάλουμε χρονόμετρο! Στα δέκα χρόνια θα χτυπάει κουδούνι και θα βγαίνει ο δήμαρχος από το Δημαρχείο όπως βγαίνει το τοστ από την τοστιέρα!»
Και τώρα ας έρθουμε στο Αργοστόλι.
Ο δήμαρχος Θεόφιλος Μιχαλάτος, όπως κάθε δήμαρχος, οφείλει να λογοδοτεί για τις αποφάσεις, τις αναθέσεις και τη διαχείριση του Δήμου.
Κάθε συγκεκριμένη καταγγελία πρέπει να εξετάζεται.
Κάθε ευρώ δημόσιου χρήματος πρέπει να ελέγχεται.
Αλλά αν κάποιος θέλει να ασκήσει κριτική στη δημοτική αρχή Αργοστολίου, ας παρουσιάσει συγκεκριμένα στοιχεία, συγκεκριμένες αποφάσεις και συγκεκριμένα ζητήματα.
Όχι να ξεκινά από την Καλαμάτα, να περνά από την αρχαία Ιθάκη, να σταματά στο μελισσοκομείο και να καταλήγει να χαρακτηρίζει συλλήβδην τους ψηφοφόρους «βολεμένους».
Και η τελευταία κουβέντα, ωρέ!
«Στην κάλπη δεν μπαίνουν ούτε μνηστήρες ούτε βαζάκια με μέλι. Μπαίνουν πολίτες που αποφασίζουν μόνοι τους. Κι άμα δεν σου αρέσει το αποτέλεσμα, ωρέ, δεν φταίει υποχρεωτικά το μέλι. Μπορεί απλώς να μην έπεισες με το δικό σου πρόγραμμα!»
«Άκου να δεις, ωρέ!» – Σατιρική στήλη του Kefalonia Magazine.
