Η τοποθέτηση του Κωνσταντίνου Κυρανάκη στην Κεφαλονιά για τα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας είχε δύο διαφορετικά πολιτικά μηνύματα.
Το πρώτο ήταν γενικό: ανανέωση, νέα πρόσωπα, ανταγωνιστικά ψηφοδέλτια που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών.
Το δεύτερο ήταν απολύτως τοπικό και πολύ πιο συγκεκριμένο: σαφής στήριξη στον Παναγή Καππάτο, με τον Κωνσταντίνο Κυρανάκη να εκφράζει την «αμέριστη στήριξή» του προς τον σημερινό βουλευτή και να εκτιμά ότι θα συνεχίσει να εκπροσωπεί την Κεφαλονιά και την Ιθάκη και μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές.
Υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στα δύο;
Σε πρώτη ανάγνωση, ναι.
Στην πραγματικότητα, όμως, τα πράγματα είναι περισσότερο σύνθετα.
Τι άλλο θα μπορούσε να πει ο Κυρανάκης;
Ας ξεκινήσουμε από το αυτονόητο.
Ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης έρχεται στην Κεφαλονιά ως κορυφαίο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας και έχει δίπλα του τον εν ενεργεία βουλευτή του κόμματος.
Τον Παναγή Καππάτο.
Έναν βουλευτή που εξελέγη το 2019, επανεξελέγη το 2023 και έχει πλέον πίσω του δύο εθνικές εκλογικές περιόδους ως κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος των νησιών.
Θα μπορούσε πραγματικά ο Κυρανάκης να έρθει στην Κεφαλονιά και να πει κάτι διαφορετικό;
Θα μπορούσε να αφήσει να εννοηθεί ότι το κόμμα δεν στηρίζει τον εν ενεργεία βουλευτή του;
Θα μπορούσε να εμφανιστεί δημοσίως και να ανοίξει συζήτηση για το εάν ο Καππάτος θα βρίσκεται ή όχι στο επόμενο ψηφοδέλτιο;
Πολιτικά, δύσκολα.
Και εδώ πρέπει να είμαστε δίκαιοι.
Η στήριξη Κυρανάκη στον Καππάτο δεν αποτελεί κάποια μεγάλη αποκάλυψη. Αποτελεί περίπου την αναμενόμενη κομματική συμπεριφορά απέναντι σε έναν εν ενεργεία κυβερνητικό βουλευτή ο οποίος, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, δεν έχει τεθεί εκτός της πολιτικής στρατηγικής της Νέας Δημοκρατίας.
Πολύ περισσότερο όταν μιλάμε για έναν πολιτικό που έχει ήδη κερδίσει δύο φορές την έδρα.
Άρα το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται τόσο στο ότι ο Κυρανάκης στήριξε τον Καππάτο.
Βρίσκεται σε αυτό που συνεπάγεται αυτή η στήριξη.
Στη μονοεδρική υπάρχει μόνο μία καρέκλα
Η Κεφαλονιά και η Ιθάκη δεν είναι Αθήνα ή Θεσσαλονίκη.
Δεν πρόκειται για μια μεγάλη εκλογική περιφέρεια όπου ένα κόμμα μπορεί να εκλέξει τέσσερις, πέντε ή περισσότερους βουλευτές και όπου αρκετοί ισχυροί υποψήφιοι μπορούν να συνυπάρξουν γνωρίζοντας ότι υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες εκλογής.
Εδώ υπάρχει μία έδρα.
Και αυτό αλλάζει ολόκληρη τη συζήτηση.
Στις εκλογές του Μαΐου 2023 ο Παναγής Καππάτος συγκέντρωσε 4.355 σταυρούς, αυξάνοντας μάλιστα την προσωπική του επίδοση σε σχέση με το 2019.
Επομένως δεν μπαίνει στην επόμενη εκλογική μάχη απλώς ως ο σημερινός βουλευτής.
Μπαίνει με το πλεονέκτημα του εν ενεργεία, με αναγνωρισιμότητα, οργανωμένο πολιτικό δίκτυο και δύο νικηφόρες εκλογικές αναμετρήσεις πίσω του.
Και τώρα προστίθεται ακόμη ένα δεδομένο:
η δημόσια και ξεκάθαρη πολιτική στήριξη ενός κορυφαίου κομματικού στελέχους.
Δεν σημαίνει ότι η επανεκλογή του είναι δεδομένη. Στις εκλογές τίποτε δεν είναι δεδομένο και, σε μια μονοεδρική, καθοριστικό είναι πρώτα ποιο κόμμα θα κερδίσει την έδρα.
Σημαίνει όμως ότι, εφόσον ο Καππάτος βρίσκεται ξανά στο ψηφοδέλτιο, οποιοσδήποτε άλλος υποψήφιος της ΝΔ θα ξεκινήσει την εσωκομματική μάχη γνωρίζοντας ποιος έχει το ισχυρότερο σημείο εκκίνησης.
Και εδώ αρχίζει το πραγματικό πρόβλημα της «ανανέωσης»
Ο Κυρανάκης μίλησε για νέα πρόσωπα.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το ενδιαφέρον ερώτημα:
Ποιο νέο πρόσωπο θα αποφασίσει να μπει σε αυτή τη μάχη;
Ένας νέος άνθρωπος που σκέφτεται να ασχοληθεί για πρώτη φορά με την κεντρική πολιτική θα πρέπει να επενδύσει χρόνο, προσωπικό κεφάλαιο, χρήματα, επαγγελματικές σχέσεις και μήνες προεκλογικής προσπάθειας.
Και θα το κάνει γνωρίζοντας ότι απέναντί του βρίσκεται ο εν ενεργεία βουλευτής, με οργανωμένο εκλογικό μηχανισμό, πολυετή παρουσία και σαφές προβάδισμα εμπειρίας και αναγνωρισιμότητας.
Τώρα γνωρίζει και κάτι ακόμη:
ότι κορυφαία στελέχη του κόμματος δηλώνουν δημοσίως πως επιθυμούν να δουν τον σημερινό βουλευτή να συνεχίζει στη Βουλή.
Και τότε το ερώτημα γίνεται αναπόφευκτο:
θα μπει για να διεκδικήσει πραγματικά την έδρα ή για να συμπληρώσει ένα ανταγωνιστικό στα χαρτιά ψηφοδέλτιο;
Το δίλημμα της Νέας Δημοκρατίας
Εδώ βρίσκεται και η δυσκολία για το ίδιο το κόμμα.
Η Νέα Δημοκρατία προφανώς θέλει να εμφανίσει ένα ισχυρό ψηφοδέλτιο στην Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
Δεν της αρκεί ένας ισχυρός πρώτος υποψήφιος.
Χρειάζεται ανθρώπους με κοινωνική αναφορά, επαγγελματική διαδρομή, αναγνωρισιμότητα και δυνατότητα να φέρουν διαφορετικά ακροατήρια στην κάλπη.
Αλλά οι πραγματικά ισχυροί υποψήφιοι δεν μπαίνουν εύκολα σε μια εκλογική μάχη μόνο για τη φωτογραφία του ψηφοδελτίου.
Θέλουν να γνωρίζουν ότι έχουν πραγματική πολιτική προοπτική.
Εδώ λοιπόν η εξαγγελία περί «ανανέωσης» συναντά την πολιτική πραγματικότητα της μονοεδρικής.
Γιατί άλλο είναι να λες σε έναν νέο άνθρωπο:
«Έλα να διεκδικήσεις».
Και άλλο:
«Έλα να διεκδικήσεις, αλλά ο εν ενεργεία βουλευτής έχει ήδη την πολιτική στήριξη της ηγεσίας και εμείς εκτιμούμε δημοσίως ότι θα είναι ξανά βουλευτής μετά τις εκλογές».
Δεν είναι ακριβώς το ίδιο κίνητρο.
Η περίπτωση του 2023 δείχνει τη δυσκολία
Το προηγούμενο ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας είχε δίπλα στον Καππάτο τον πανεπιστημιακό και πρώην υπουργό Ναπολέοντα Μαραβέγια και τη Σμαράγδα Σαρδελή.
Δηλαδή δεν επρόκειτο για ένα ψηφοδέλτιο χωρίς πρόσωπα με κοινωνική ή επαγγελματική διαδρομή.
Κι όμως, στη μάχη του σταυρού η απόσταση ήταν καθαρή.
Αυτό είναι το προηγούμενο που γνωρίζει οποιοσδήποτε σκέφτεται σήμερα να είναι υποψήφιος.
Άρα ποιο είναι τελικά το ζήτημα;
Όχι εάν έκανε σωστά ή λάθος ο Κυρανάκης που στήριξε τον Παναγή Καππάτο.
Πολιτικά, ήταν περίπου αναμενόμενο να το κάνει.
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο:
Πώς θα συνδυάσει η Νέα Δημοκρατία την εξαγγελία για ανανέωση με ένα ψηφοδέλτιο στο οποίο υπάρχει ήδη ένας τόσο ισχυρός εν ενεργεία βουλευτής;
Και ακόμη περισσότερο:
ποια πρόσωπα θα πειστούν να συμμετάσχουν γνωρίζοντας ότι δεν καλούνται απλώς να αντιμετωπίσουν έναν ισχυρό συνυποψήφιο, αλλά έναν συνυποψήφιο για τον οποίο κορυφαία στελέχη του ίδιου του κόμματός τους δηλώνουν ήδη δημοσίως ότι περιμένουν να βρίσκεται και στην επόμενη Βουλή;
Αυτό είναι το ενδιαφέρον πολιτικό στοίχημα του επόμενου ψηφοδελτίου της Νέας Δημοκρατίας στην Κεφαλονιά.
Γιατί ένα πραγματικά ανανεωμένο και ανταγωνιστικό ψηφοδέλτιο δεν χρειάζεται απλώς νέα ονόματα.
Χρειάζεται ανθρώπους που να πιστεύουν ότι μπαίνουν σε μια πραγματική πολιτική μάχη.
Και όχι σε μια μάχη της οποίας το αποτέλεσμα της εσωκομματικής αναμέτρησης μοιάζει, τουλάχιστον σήμερα, να έχει έναν πολύ ισχυρό αφετηριακό συσχετισμό υπέρ του εν ενεργεία βουλευτή.
