Γιώργο Λιάγκα, η «μνήμη χρυσόψαρου» δεν είναι επιχείρημα – Άλλο η αντίθεση στα μνημόνια και άλλο το σχέδιο εξόδου από το ευρώ!

Ο Γιώργος Λιάγκας επανέφερε τη δραματική περίοδο του 2015 για να ασκήσει κριτική στη Ζωή Κωνσταντοπούλου, με αφορμή την τηλεοπτική αντιπαράθεσή της με την Αναστασία Γιάμαλη. Όμως, όταν αποδίδεται σε ένα πολιτικό πρόσωπο συγκεκριμένη πρόθεση να οδηγήσει τη χώρα εκτός ευρώ, χρειάζονται περισσότερα από χαρακτηρισμοί και αναδρομές σε μια ταραγμένη πολιτική περίοδο.

Από έναν τηλεοπτικό καβγά στο Grexit

Η αντιπαράθεση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με την Αναστασία Γιάμαλη στην εκπομπή «Εξελίξεις τώρα» αποτέλεσε την αφορμή για την παρέμβαση του Γιώργου Λιάγκα.

Ο παρουσιαστής υποστήριξε ότι η Κωνσταντοπούλου, ως Πρόεδρος της Βουλής το 2015, καθυστερούσε σκόπιμα τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες ώστε να οδηγηθεί η χώρα εκτός ευρώ.

Πρόκειται για σοβαρή κατηγορία, η οποία προϋποθέτει αποδείξεις για τη συγκεκριμένη πρόθεση.

Η αντίθεση στο τρίτο μνημόνιο και η διαφωνία με τις κυβερνητικές επιλογές δεν αρκούν από μόνες τους για να αποδείξουν ένα οργανωμένο σχέδιο εξόδου από το κοινό νόμισμα.

Η στάση της Κωνσταντοπούλου το 2015

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπήρξε αντίπαλος του τρίτου μνημονίου και συγκρούστηκε με την κυβέρνηση Τσίπρα για την ψήφισή του.

Τον Σεπτέμβριο του 2015 δήλωσε ότι είχε επιχειρήσει με θεσμικά και δημοκρατικά μέσα να αποτρέψει την ψήφιση του τρίτου προγράμματος.

Την ίδια περίοδο υποστήριξε δημόσια ότι, εάν το δίλημμα ήταν ανάμεσα στο ευρώ και τη δημοκρατία, επέλεγε τη δημοκρατία.

Αυτές οι θέσεις αποτελούν μέρος της πολιτικής της διαδρομής και μπορούν να αξιολογηθούν ή να επικριθούν.

Δεν αποδεικνύουν, ωστόσο, από μόνες τους ότι χρησιμοποιούσε τις κοινοβουλευτικές διαδικασίες με σκοπό την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ.

Η πολιτική συνέπεια και το ζήτημα της «κωλοτούμπας»

Υπάρχει όμως και μια άλλη πλευρά της ιστορίας του 2015 που αξίζει να θυμόμαστε.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν υπερψήφισε το τρίτο μνημόνιο, παρά τη μεταστροφή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και τη συμφωνία που ακολούθησε το δημοψήφισμα.

Παρέμεινε αντίθετη στη συμφωνία, συγκρούστηκε δημόσια με τον Αλέξη Τσίπρα και ακολούθησε διαφορετική πολιτική πορεία.

Αυτή η καταγεγραμμένη στάση προσφέρει ένα συγκεκριμένο παράδειγμα συνέπειας ως προς την αντίθεσή της στο τρίτο μνημόνιο.

Μπορεί κανείς να διαφωνεί με τις θέσεις της. Μπορεί να θεωρεί ότι οι επιλογές της ήταν λανθασμένες ή ότι δεν λάμβαναν επαρκώς υπόψη τους οικονομικούς κινδύνους της εποχής.

Εκείνο που δεν μπορεί να παραβλέψει στην ιστορική αποτίμηση είναι ότι δεν συντάχθηκε με την κυβερνητική μεταστροφή στο συγκεκριμένο ζήτημα.

Η συζήτηση για την αποκαλούμενη «κωλοτούμπα» του 2015 αφορά ακριβώς αυτή τη μεταβολή της κυβερνητικής πολιτικής: από την αντίθεση στη λιτότητα και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην αποδοχή ενός νέου προγράμματος.

Οι υποστηρικτές της συμφωνίας την παρουσίασαν ως αναγκαίο συμβιβασμό για την αποφυγή μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης. Οι επικριτές της ως εγκατάλειψη των προηγούμενων δεσμεύσεων.

Η Κωνσταντοπούλου επέλεξε να παραμείνει στην αντίθετη πλευρά.

Αυτό δεν αποδεικνύει ότι είχε δίκιο σε όλα. Αποδεικνύει όμως ότι, ως προς το τρίτο μνημόνιο, δεν άλλαξε στάση για να ακολουθήσει την κυβερνητική επιλογή.

Άλλο η πολιτική διαφωνία και άλλο η απόδοση πρόθεσης

Ο Γιώργος Λιάγκας μπορεί να θεωρεί επιζήμιους τους χειρισμούς της Κωνσταντοπούλου το 2015.

Μπορεί να πιστεύει ότι οι κοινοβουλευτικές καθυστερήσεις αύξαναν την αβεβαιότητα.

Υπάρχει όμως διαφορά ανάμεσα στην εκτίμηση ότι μια πράξη αύξησε τον κίνδυνο εξόδου από το ευρώ και στον ισχυρισμό ότι πραγματοποιήθηκε σκόπιμα για να προκληθεί αυτή η έξοδος.

Ο πρώτος ισχυρισμός αφορά τις συνέπειες μιας πολιτικής στάσης. Ο δεύτερος αφορά τα κίνητρα.

Και τα κίνητρα απαιτούν ξεχωριστή τεκμηρίωση.

Τι σχέση έχει το 2015 με την Αναστασία Γιάμαλη;

Η τηλεοπτική αντιπαράθεση της Κωνσταντοπούλου με την Αναστασία Γιάμαλη πρέπει να εξεταστεί με βάση το συγκεκριμένο περιστατικό.

Είχε δίκιο η δημοσιογράφος ως προς το περιεχόμενο και τον χειρισμό του ρεπορτάζ της;

Ήταν τεκμηριωμένες οι ενστάσεις της Κωνσταντοπούλου;

Πώς εξελίχθηκε ο διάλογος και ποια επιχειρήματα διατύπωσε κάθε πλευρά;

Η αναδρομή στο Grexit δεν απαντά αυτομάτως σε αυτά τα ερωτήματα.

Η πολιτική διαδρομή ενός προσώπου μπορεί να αποτελεί αντικείμενο κριτικής, αλλά δεν υποκαθιστά την εξέταση ενός σημερινού τηλεοπτικού περιστατικού.

Η ιστορική μνήμη χρειάζεται ακρίβεια

Ο Γιώργος Λιάγκας έκλεισε την παρέμβασή του μιλώντας για «μνήμη χρυσόψαρου».

Πράγματι, η ιστορική μνήμη έχει σημασία.

Αλλά η συζήτηση για το 2015 χρειάζεται να περιλαμβάνει τόσο τις θέσεις και τους χειρισμούς της Κωνσταντοπούλου όσο και την κυβερνητική μεταστροφή που οδήγησε στο τρίτο μνημόνιο.

Χρειάζεται επίσης να ξεχωρίζουμε τις καταγεγραμμένες πράξεις από τις ερμηνείες για τις προθέσεις.

Η πολιτική συνέπεια σε ένα συγκεκριμένο ζήτημα δεν σημαίνει αυτομάτως ορθότητα όλων των επιλογών. Ούτε η διαφωνία με αυτές δικαιολογεί την παρουσίαση μιας μη αποδεδειγμένης πρόθεσης ως ιστορικού γεγονότος.

Το ερώτημα προς τον Γιώργο Λιάγκα παραμένει: ποια συγκεκριμένα στοιχεία αποδεικνύουν ότι η Κωνσταντοπούλου καθυστερούσε τις συνεδριάσεις της Βουλής με σκοπό να βγει η Ελλάδα από το ευρώ;

Αν πρόκειται για πολιτική ερμηνεία, οφείλει να παρουσιάζεται ως τέτοια.

Αν πρόκειται για γεγονός, χρειάζεται τεκμηρίωση.

Γιατί η μνήμη του 2015 δεν περιορίζεται σε μια τηλεοπτική ατάκα. Περιλαμβάνει και τις πολιτικές επιλογές εκείνων που αποδέχθηκαν το τρίτο μνημόνιο και εκείνων που αρνήθηκαν να το στηρίξουν.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ