«Κάλλιο αργά παρά ποτέ», γράφτηκε για τις εργασίες που βρίσκονται αυτές τις ημέρες σε εξέλιξη στην παραλία του Λουρδά.
Το επιχείρημα είναι απλό και επικοινωνιακά εύκολο: έχουμε 5 Σεπτεμβρίου, το καλοκαίρι πέρασε και ο Δήμος Αργοστολίου τώρα κατασκευάζει υποδομές προσβασιμότητας που θα έπρεπε να υπάρχουν από τον Ιούνιο.
Μόνο που υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα.
Για να κατηγορήσεις κάποιον ότι καθυστέρησε, πρέπει πρώτα να αποδείξεις από πότε μπορούσε να κάνει αυτό που του καταλογίζεις ότι δεν έκανε.
Και όταν αναζητήσει κανείς το πραγματικό ιστορικό του έργου, η εικόνα γίνεται αρκετά διαφορετική από το βολικό «ξύπνησαν τον Σεπτέμβριο».
Το έργο δεν «θυμήθηκε» ο Δήμος στις 5 Σεπτεμβρίου
Ας ξεκινήσουμε από το βασικότερο.
Το έργο που εκτελείται στον Λουρδά δεν προέκυψε ξαφνικά τώρα.
Ο Δήμος Αργοστολίου είχε κινηθεί για τη συγκεκριμένη χρηματοδότηση ήδη από το 2024, όταν η Δημοτική Επιτροπή ενέκρινε την υποβολή πρότασης στο πρόγραμμα του Υπουργείου Τουρισμού για τη βελτίωση της προσβασιμότητας σε παραλίες του Δήμου.
Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία της εποχής, η πρόταση αφορούσε τέσσερις παραλίες.
Άρα το πρώτο αφήγημα καταρρέει:
Όχι, ο Δήμος Αργοστολίου δεν ανακάλυψε στις 5 Σεπτεμβρίου 2026 ότι υπάρχει πρόβλημα προσβασιμότητας στις παραλίες.
Είχε ξεκινήσει τη διαδικασία περίπου δύο χρόνια νωρίτερα.
Και υπάρχει ακόμη παλαιότερη αναφορά στον σχεδιασμό του Δήμου για ολοκληρωμένους προσβάσιμους θαλάσσιους προορισμούς, μεταξύ άλλων σε Μακρύ Γιαλό, Πόρο και Λουρδά, με προβλέψεις για εξοπλισμό αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα, διαδρόμους, σκίαση, αποδυτήρια, ντους, θέσεις στάθμευσης και σχετική σήμανση.
Επομένως δεν έχουμε κάποια ιδέα που εμφανίστηκε όταν τελείωσε το καλοκαίρι.
Έχουμε μια διαδικασία που είχε ξεκινήσει πολύ νωρίτερα.
Η επίσημη ένταξη ήρθε στις 28 Ιανουαρίου 2026
Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο στοιχείο.
Το Υπουργείο Τουρισμού έχει δημοσιεύσει την επίσημη ένταξη της πράξης με δικαιούχο τον Δήμο Αργοστολίου, στο πλαίσιο της δράσης για τη βελτίωση της προσβασιμότητας στις ελληνικές παραλίες.
Η ημερομηνία είναι:
28 Ιανουαρίου 2026.
Αυτό σημαίνει κάτι πολύ συγκεκριμένο.
Δεν υπήρχε ένα ολοκληρωμένο χρηματοδοτημένο έργο από το 2024 το οποίο ο Δήμος άφησε επί δύο χρόνια σε κάποιο συρτάρι και θυμήθηκε τον Σεπτέμβριο του 2026.
Ο Δήμος είχε υποβάλει την πρόταση νωρίτερα, αλλά η επίσημη ένταξη του έργου στο πρόγραμμα έγινε μέσα στο ίδιο το 2026.
Από εκεί και μετά ακολουθούν οι διοικητικές διαδικασίες που απαιτούνται για να μετατραπεί μια χρηματοδότηση σε πραγματική προμήθεια και εγκατάσταση εξοπλισμού.
Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο που λείπει εντελώς από την κριτική.
Πού είναι η σύμβαση που αποδεικνύει την «καθυστέρηση»;
Αναζητήσαμε τα διαθέσιμα στοιχεία.
Και μέχρι στιγμής δεν εντοπίσαμε δημοσιευμένη και ευρετηριασμένη σύμβαση του συγκεκριμένου έργου με τον ανάδοχο, από την οποία να προκύπτουν η ημερομηνία υπογραφής και κυρίως η συμβατική προθεσμία ολοκλήρωσης.
Αυτό έχει τεράστια σημασία.
Γιατί για να γράψει κανείς ότι ο Δήμος «άργησε», πρέπει να γνωρίζει τουλάχιστον:
Πότε ολοκληρώθηκε η διαδικασία χρηματοδότησης;
Πότε προκηρύχθηκε η προμήθεια;
Πότε αναδείχθηκε ανάδοχος;
Πότε υπογράφηκε η σύμβαση;
Ποια ήταν η προθεσμία παράδοσης και εγκατάστασης;
Υπήρξε παράταση;
Υπήρξε χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Δήμος μπορούσε να προχωρήσει και δεν προχώρησε;
Χωρίς αυτά, πώς ακριβώς τεκμηριώνεται ότι υπήρξε καθυστέρηση;
Από το ημερολόγιο;
«Είναι 5 Σεπτεμβρίου» δεν αποτελεί απόδειξη διοικητικής ευθύνης
Αυτό είναι το θεμελιώδες πρόβλημα του δημοσιεύματος.
Βλέπει εργασίες στις 5 Σεπτεμβρίου και από αυτό εξάγει αυτομάτως το συμπέρασμα:
«Ο Δήμος άργησε».
Όχι.
Από τη φωτογραφία αποδεικνύεται ότι στις 5 Σεπτεμβρίου εκτελείται το έργο.
Για να αποδειχθεί ότι εκτελείται καθυστερημένα, χρειάζεται κάτι ακόμη.
Το χρονοδιάγραμμα.
Είναι μια μικρή αλλά μάλλον κρίσιμη λεπτομέρεια.
Αν, για παράδειγμα, αποδειχθεί ότι ο Δήμος είχε υπογεγραμμένη σύμβαση από τον Φεβρουάριο, με δυνατότητα εγκατάστασης μέχρι τον Μάιο, και άφησε το έργο μέχρι τον Σεπτέμβριο χωρίς αιτία, τότε ναι:
να του ασκηθεί σκληρή κριτική.
Και εμείς πρώτοι θα την ασκήσουμε.
Μέχρι να παρουσιαστεί όμως αυτό το στοιχείο, η «καθυστέρηση» αποτελεί συμπέρασμα και όχι αποδεδειγμένο γεγονός.
Και οι άλλοι Δήμοι τι έκαναν;
Υπάρχει μάλιστα ένα ακόμη ενδιαφέρον στοιχείο.
Από τις δημόσιες διαδικασίες αντίστοιχων προμηθειών προκύπτει ότι και άλλοι Δήμοι της χώρας βρίσκονταν μέσα στην άνοιξη και ακόμη και τον Ιούνιο του 2026 σε διαδικασίες σχετικές με αντίστοιχα έργα προσβασιμότητας.
Ενδεικτικά εμφανίζονται διαδικασίες για Δήμους όπως η Τήνος, η Δωρίδα και η Κάρπαθος σε ημερομηνίες από τον Μάιο έως και τα τέλη Ιουνίου 2026.
Δεν το αναφέρουμε για να αποδείξουμε ότι ο Δήμος Αργοστολίου δεν καθυστέρησε.
Δεν κάνουμε το ίδιο λάθος που επικρίνουμε.
Το αναφέρουμε γιατί δείχνει ότι η υλοποίηση της συγκεκριμένης δράσης εξελισσόταν σε Δήμους της χώρας και μέσα στο ίδιο το καλοκαίρι του 2026.
Άρα το σχήμα «τέτοια έργα κανονικά έχουν τελειώσει πριν από το καλοκαίρι και μόνο στο Αργοστόλι τα κάνουν Σεπτέμβριο» χρειάζεται πολύ περισσότερη τεκμηρίωση για να σταθεί.
Βεβαίως, ιδανικά θα έπρεπε να ήταν έτοιμο τον Ιούνιο
Ας μην κοροϊδευόμαστε όμως μεταξύ μας.
Προφανώς το ιδανικό θα ήταν κάθε υποδομή προσβασιμότητας σε κάθε παραλία της Κεφαλονιάς να βρίσκεται στη θέση της πριν μπει ο πρώτος λουόμενος στη θάλασσα.
Κανείς δεν μπορεί να διαφωνήσει με αυτό.
Το ερώτημα όμως δεν είναι ποιο είναι το ιδανικό.
Το ερώτημα είναι:
Μπορούσε το συγκεκριμένο χρηματοδοτούμενο έργο να έχει ολοκληρωθεί νωρίτερα και δεν ολοκληρώθηκε από υπαιτιότητα του Δήμου Αργοστολίου;
Αυτό είναι το πραγματικό δημοσιογραφικό ερώτημα.
Και μέχρι στιγμής δεν βλέπουμε την απάντηση.
Βλέπουμε μόνο την ημερομηνία.
Και κάτι ακόμη: η Κεφαλονιά δεν κλείνει στις 31 Αυγούστου
Υπάρχει και μια δεύτερη υπερβολή στο επιχείρημα.
Στις 5 Σεπτεμβρίου η τουριστική περίοδος στην Κεφαλονιά δεν έχει τελειώσει.
Ο Λουρδάς δεν αδειάζει την 1η Σεπτεμβρίου.
Οι παραλίες εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται και από επισκέπτες και από κατοίκους.
Ασφαλώς έχει παρέλθει η κορύφωση Ιουλίου και Αυγούστου.
Αλλά άλλο αυτό και άλλο η εικόνα ότι ο Σεπτέμβριος είναι περίπου χειμώνας και η εγκατάσταση πλέον δεν χρησιμεύει σε κανέναν.
Κυρίως, όμως, υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο.
Το έργο δεν γίνεται μόνο για το καλοκαίρι του 2026
Η προσβασιμότητα δεν είναι πανηγύρι μιας βραδιάς.
Δεν εγκαθίσταται μια υποδομή στις 15 Ιουλίου για να πεταχτεί στις 31 Αυγούστου.
Πρόκειται για επένδυση σε εξοπλισμό και υποδομές που προορίζονται να εξυπηρετούν ανθρώπους με αναπηρία και κινητικές δυσκολίες και στις επόμενες τουριστικές περιόδους, με την απαιτούμενη λειτουργία και συντήρηση.
Επομένως η φράση:
«πρώτα πέρασε το καλοκαίρι και μετά ήρθε η ώρα της προσβασιμότητας»
είναι ωραία για τίτλο.
Αλλά παρουσιάζει περίπου ως άχρηστο ένα έργο προσβασιμότητας επειδή εκτελείται τον Σεπτέμβριο.
Και αυτό είναι προφανώς υπερβολικό.
Ας κάνουμε λοιπόν την πραγματική ερώτηση
Εμείς δεν θα πούμε ότι ο Δήμος Αργοστολίου σίγουρα δεν καθυστέρησε.
Γιατί για να το πούμε πρέπει να έχουμε μπροστά μας ολόκληρο το διοικητικό και συμβατικό χρονολόγιο.
Ακριβώς όπως δεν μπορεί κάποιος άλλος να ισχυρίζεται ως δεδομένο ότι καθυστέρησε, χωρίς να παρουσιάζει αυτό το χρονολόγιο.
Αυτό που γνωρίζουμε μέχρι τώρα είναι συγκεκριμένο:
Η διαδικασία είχε ξεκινήσει από το 2024.
Η επίσημη ένταξη του έργου από το Υπουργείο Τουρισμού έγινε στις 28 Ιανουαρίου 2026.
Στις 5 Σεπτεμβρίου το έργο βρίσκεται σε εκτέλεση.
Αυτό είναι το πραγματικό χρονολόγιο που έχουμε.
Όποιος διαθέτει το επόμενο κρίσιμο έγγραφο —τη σύμβαση και τη συμβατική προθεσμία— ας το παρουσιάσει.
Και τότε μπορούμε να απαντήσουμε στο πραγματικό ερώτημα:
Υπήρξε καθυστέρηση και, εάν ναι, ποιος ευθύνεται γι’ αυτήν;
Μέχρι τότε, το «είναι Σεπτέμβριος, άρα ο Δήμος άργησε» δεν είναι έρευνα.
Είναι υπόθεση.
Και υπάρχει μια ειρωνεία που δύσκολα περνά απαρατήρητη:
Ο Δήμος διεκδικεί χρηματοδότηση. Το έργο εγκρίνεται. Η χρηματοδότηση εξασφαλίζεται. Ο εξοπλισμός εγκαθίσταται. Και τελικά το γεγονός ότι το έργο… γίνεται, μετατρέπεται σε ακόμη μία αφορμή επίθεσης.
Η Δημοτική Αρχή πρέπει να ελέγχεται.
Και μάλιστα αυστηρά.
Αλλά ο αυστηρός έλεγχος έχει μία προϋπόθεση που δεν αλλάζει ανάλογα με το ποιον θέλουμε να χτυπήσουμε:
Πρώτα τα στοιχεία. Μετά το συμπέρασμα.
Όχι το αντίστροφο.
