Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ για «ανευθυνότητα», «υποκρισία» και «μικροπολιτικές επιλογές», επειδή απείχε από τη διαδικασία επιλογής νέου Προέδρου της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Όμως η θέση, όπως ο ίδιος αναφέρει, παραμένει κενή από τον Ιούνιο του 2025. Και το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Πώς φτάσαμε σε αυτή την παρατεταμένη εκκρεμότητα και ποια ευθύνη αναλογεί σε κάθε πλευρά;
Ο Μαρινάκης καταγγέλλει την αντιπολίτευση – Αλλά ποιος κυβερνά;
Με μια ιδιαίτερα επιθετική δήλωση, ο Παύλος Μαρινάκης κατηγόρησε το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά τον Νίκο Ανδρουλάκη για τη στάση τους στη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής.
Αφορμή ήταν η αποχή του ΠΑΣΟΚ από τη διαδικασία επιλογής του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου Άλκη Δερβιτσιώτη για την προεδρία της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστηρίζει ότι το ΠΑΣΟΚ αντιφάσκει, καθώς είχε προτείνει τον ίδιο καθηγητή πριν από λίγους μήνες για τη θέση του Συνηγόρου του Πολίτη.
Το επιχείρημα αυτό εγείρει ένα εύλογο ερώτημα για τη συνέπεια της στάσης του ΠΑΣΟΚ.
Δεν εξαντλεί, όμως, την υπόθεση.
Διότι η επιλογή επικεφαλής μιας Ανεξάρτητης Αρχής δεν είναι μια απλή διαδικασία πολιτικής επιβεβαίωσης προηγούμενων προτάσεων.
Απαιτεί συνταγματικά προβλεπόμενη αυξημένη πλειοψηφία και συνεννόηση μεταξύ διαφορετικών κοινοβουλευτικών δυνάμεων.
Επομένως, η ευθύνη για την επίτευξη συμφωνίας δεν μπορεί να εξετάζεται αποκλειστικά μέσα από τη σημερινή στάση ενός κόμματος.
Η θέση είναι κενή εδώ και δεκαεπτά μήνες
Ο ίδιος ο Παύλος Μαρινάκης επισημαίνει ότι η θέση του Προέδρου της Αρχής παραμένει κενή από τον Ιούνιο του 2025.
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο στοιχείο ολόκληρης της δήλωσής του.
Από τον Ιούνιο του 2025 μέχρι τον Νοέμβριο του 2026 έχει περάσει σχεδόν ενάμισης χρόνος.
Η σημερινή αποχή του ΠΑΣΟΚ μπορεί να εξηγεί γιατί δεν ολοκληρώθηκε η συγκεκριμένη απόπειρα επιλογής.
Δεν εξηγεί, όμως, από μόνη της ολόκληρη την προηγούμενη περίοδο.
Πότε ξεκίνησαν οι διαβουλεύσεις;
Ποιες υποψηφιότητες εξετάστηκαν;
Πόσες προσπάθειες έγιναν για να διαμορφωθεί η αναγκαία πλειοψηφία;
Ποιες διαφωνίες εμπόδισαν την ολοκλήρωση της διαδικασίας;
Και γιατί η εκκρεμότητα έφτασε μέχρι τον Νοέμβριο του 2026;
Η σημερινή διαφωνία δεν αρκεί ως εξήγηση για μια εκκρεμότητα δεκαεπτά μηνών.
Άλλο Συνήγορος του Πολίτη, άλλο Αρχή Προστασίας Δεδομένων
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος παρουσιάζει ως αντίφαση το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ είχε προτείνει τον Άλκη Δερβιτσιώτη για τον Συνήγορο του Πολίτη, αλλά δεν στήριξε την υποψηφιότητά του για την Αρχή Προστασίας Δεδομένων.
Η προηγούμενη πρόταση πράγματι δημιουργεί την ανάγκη πολιτικής εξήγησης.
Ωστόσο, οι δύο θέσεις δεν είναι ταυτόσημες.
Ο Συνήγορος του Πολίτη έχει ευρύ πεδίο αρμοδιοτήτων που αφορά τη δημόσια διοίκηση και την προστασία δικαιωμάτων.
Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα εποπτεύει την εφαρμογή του πλαισίου προστασίας προσωπικών δεδομένων, με ιδιαίτερες τεχνικές και νομικές απαιτήσεις.
Η καταλληλότητα ενός προσώπου για τη μία θέση μπορεί να αποτελεί ισχυρό στοιχείο υπέρ της υποψηφιότητάς του για την άλλη.
Δεν δημιουργεί, όμως, αυτομάτως υποχρέωση υποστήριξης σε κάθε διαφορετική διαδικασία.
Το ΠΑΣΟΚ οφείλει να εξηγήσει τη διαφοροποίησή του.
Αλλά και η κυβέρνηση οφείλει να απαντήσει γιατί θεωρεί ότι μια προηγούμενη πρόταση συνεπάγεται ανεπιφύλακτη αποδοχή οποιασδήποτε μεταγενέστερης υποψηφιότητας.
Το Σύνταγμα απαιτεί συναίνεση, όχι υποχρεωτική συμφωνία με την κυβέρνηση
Το άρθρο 101Α του Συντάγματος προβλέπει ότι η επιλογή των μελών των συνταγματικά κατοχυρωμένων Ανεξάρτητων Αρχών γίνεται από τη Διάσκεψη των Προέδρων της Βουλής με πλειοψηφία τριών πέμπτων.
Αυτό σημαίνει ότι η διαδικασία έχει σχεδιαστεί ώστε να απαιτεί ευρύτερη κοινοβουλευτική αποδοχή.
Η κυβερνητική πλειοψηφία δεν μπορεί να θεωρεί αυτονόητο ότι η αντιπολίτευση θα συμφωνήσει με κάθε πρότασή της.
Αντίστοιχα, η αντιπολίτευση οφείλει να αντιμετωπίζει σοβαρά την ανάγκη στελέχωσης των θεσμών και να εξηγεί τις επιλογές της.
Το θεσμικό ζητούμενο είναι να επιτευχθεί συμφωνία.
Όχι να παρουσιαστεί η διαφωνία ως απόδειξη ότι μία πλευρά δεν σέβεται τους θεσμούς.
Η συναίνεση δεν μπορεί να επιβάλλεται με πολιτικούς χαρακτηρισμούς. Πρέπει να οικοδομείται μέσα από τη διαδικασία.
Η προστασία προσωπικών δεδομένων δεν είναι μια δευτερεύουσα υπόθεση
Ο Παύλος Μαρινάκης ορθώς επισημαίνει ότι η Αρχή Προστασίας Δεδομένων έχει κρίσιμες αρμοδιότητες.
Η σημασία της έχει αυξηθεί με την επέκταση των ψηφιακών υπηρεσιών, την επεξεργασία προσωπικών πληροφοριών και την εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου.
Ακριβώς γι’ αυτό η επιλογή της ηγεσίας της απαιτεί ιδιαίτερη θεσμική προσοχή.
Η Ελλάδα έχει αντιμετωπίσει τα προηγούμενα χρόνια σοβαρές δημόσιες αντιπαραθέσεις για την προστασία προσωπικών δεδομένων, μεταξύ άλλων με την υπόθεση διαβίβασης στοιχείων εκλογέων του εξωτερικού.
Η ανεξαρτησία και η αποτελεσματικότητα της Αρχής δεν είναι αφηρημένες έννοιες.
Αφορούν την εμπιστοσύνη των πολιτών ότι οι προσωπικές τους πληροφορίες προστατεύονται και ότι ενδεχόμενες παραβιάσεις ελέγχονται ανεξάρτητα.
Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος να ζητούνται σαφείς εξηγήσεις από όλες τις πλευρές για την καθυστέρηση επιλογής Προέδρου.
«Από συγκυρία» αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δεν περιορίστηκε στη διαδικασία.
Υποστήριξε ότι ο Νίκος Ανδρουλάκης βρέθηκε «από συγκυρία» στην ηγεσία της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ότι μετατρέπει το ΠΑΣΟΚ σε «κίνημα διαμαρτυρίας».
Πρόκειται για πολιτικούς χαρακτηρισμούς.
Δεν εξηγούν τι συνέβη στη Διάσκεψη των Προέδρων.
Δεν αποσαφηνίζουν γιατί η θέση παραμένει κενή.
Δεν προσδιορίζουν ποια πρόταση θα μπορούσε να εξασφαλίσει την απαιτούμενη πλειοψηφία.
Και δεν προσφέρουν απάντηση στο ερώτημα της θεσμικής λειτουργίας της Αρχής.
Η κριτική προς την αντιπολίτευση είναι θεμιτή.
Όμως ο χαρακτηρισμός της πολιτικής της στάσης δεν υποκαθιστά την ανάγκη να παρουσιαστούν τα πραγματικά δεδομένα της διαδικασίας.
Και το ΠΑΣΟΚ οφείλει εξηγήσεις
Η στάση του ΠΑΣΟΚ δεν μπορεί να μείνει εκτός αξιολόγησης.
Εφόσον είχε πράγματι προτείνει τον ίδιο καθηγητή για άλλη Ανεξάρτητη Αρχή, είναι εύλογο να ερωτηθεί γιατί δεν τον υποστήριξε σήμερα.
Υπήρξε διαφωνία για το συγκεκριμένο θεσμικό αντικείμενο;
Υπήρξαν ενστάσεις για τη διαδικασία;
Προέκυψαν νέα δεδομένα;
Ή η αποχή συνδέθηκε με ευρύτερη πολιτική διαφωνία με την κυβέρνηση;
Χωρίς την πλήρη αιτιολόγηση του ΠΑΣΟΚ, δεν μπορεί να εξαχθεί ασφαλές συμπέρασμα για τα κίνητρά του.
Η προηγούμενη πρότασή του, όμως, είναι ένα συγκεκριμένο γεγονός που χρειάζεται εξήγηση.
Η θεσμική λογοδοσία αφορά και την αντιπολίτευση.
Κύριε Μαρινάκη, ποιος θα αναλάβει την ευθύνη της συνεννόησης;
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος κατηγορεί το ΠΑΣΟΚ ότι κρατά όμηρο μια Ανεξάρτητη Αρχή.
Το ΠΑΣΟΚ, από την πλευρά του, καλείται να εξηγήσει γιατί δεν στήριξε μια υποψηφιότητα που είχε προηγουμένως προτείνει για διαφορετική θέση.
Αλλά το βασικό ζήτημα δεν λύνεται με την ανταλλαγή χαρακτηρισμών.
Η χώρα χρειάζεται Πρόεδρο στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα.
Χρειάζεται μια επιλογή που θα πληροί τις θεσμικές απαιτήσεις.
Και χρειάζεται διαφανή διαδικασία που θα επιτρέπει στους πολίτες να γνωρίζουν γιατί προτείνεται ή απορρίπτεται κάθε υποψηφιότητα.
Κύριε Μαρινάκη, η αποχή του ΠΑΣΟΚ είναι ένα γεγονός που απαιτεί εξηγήσεις. Αλλά δεν αποτελεί από μόνη της απάντηση στο γιατί η θέση παραμένει κενή από τον Ιούνιο του 2025.
Αν το ζητούμενο είναι η προστασία των θεσμών, η συζήτηση πρέπει να επιστρέψει εκεί όπου πραγματικά ανήκει.
Στη διαδικασία επιλογής, στην ανάγκη συναίνεσης και στην έγκαιρη στελέχωση μιας κρίσιμης Ανεξάρτητης Αρχής.
Γιατί οι θεσμοί δεν αποκτούν Πρόεδρο με ανακοινώσεις κατά της αντιπολίτευσης. Αποκτούν Πρόεδρο όταν οι πολιτικές δυνάμεις καταφέρνουν να εκπληρώσουν τη συνταγματική τους ευθύνη.
