Λίγες ώρες πριν ανέβει στο βήμα της 90ής ΔΕΘ, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να εμφανιστεί χαλαρός, ευδιάθετος και κυρίως εξαιρετικά βέβαιος για την πολιτική υπεροχή της κυβέρνησής του.
Μόνο που υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην αυτοπεποίθηση και στην αλαζονεία. Και από όσα μεταφέρονται από τη συζήτησή του με τους δημοσιογράφους στο Electra Palace, ο πρωθυπουργός έδειξε αρκετές φορές να την πλησιάζει επικίνδυνα.
Γιατί όταν κυβερνάς επτά χρόνια, δεν αρκεί να ειρωνεύεσαι τον αντίπαλο. Πρέπει να απαντάς και για τη δική σου διακυβέρνηση.
Και κυρίως για την καθημερινότητα εκείνων που δεν βρίσκουν καθόλου αστεία όσα συμβαίνουν γύρω τους.
«Μήπως οι αγορές προεξοφλούν το αποτέλεσμα των εκλογών;»
Η Ελλάδα πράγματι έχει πετύχει σημαντική βελτίωση στο κόστος δανεισμού της σε σχέση με τα χρόνια της κρίσης. Είναι πραγματικό οικονομικό επίτευγμα και θα ήταν παράλογο να υποβαθμιστεί.
Από αυτό όμως μέχρι το χαμογελαστό:
«Μήπως προεξοφλούν το αποτέλεσμα των εκλογών;»
υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Οι αγορές δεν ψηφίζουν.
Οι πολίτες ψηφίζουν.
Και αυτοί δεν αξιολογούν την οικονομία μόνο από τις αποδόσεις των ελληνικών ομολόγων.
Την αξιολογούν όταν πηγαίνουν στο σούπερ μάρκετ. Όταν πληρώνουν ενοίκιο. Όταν έρχεται ο λογαριασμός του ηλεκτρικού. Όταν προσπαθούν να βγάλουν τον μήνα με έναν μισθό που μπορεί να έχει αυξηθεί ονομαστικά, αλλά αντιμετωπίζει ένα πολύ διαφορετικό επίπεδο τιμών από εκείνο του 2019.
Επομένως, λίγη περισσότερη προσοχή με τις προεξοφλήσεις.
Οι εκλογές δεν έχουν γίνει ακόμη.
Και ευτυχώς δεν τις αποφασίζουν τα spreads.
Τα ψηφοδέλτια «μέχρι την τελευταία στιγμή»
Ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον έχει η δήλωση ότι:
«Τα ψηφοδέλτια θα κλείσουν μέχρι την τελευταία στιγμή».
Προφανώς είναι δικαίωμα κάθε κόμματος να αποφασίζει πότε θα ανακοινώσει τους υποψηφίους του.
Αλλά η συγκεκριμένη φράση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για την Κεφαλονιά και την Ιθάκη.
Γιατί σημαίνει πολύ απλά ότι τίποτα δεν έχει κλείσει.
Όσα ονόματα ακούγονται, όσοι εμφανίζονται περίπου ως δεδομένοι και όσοι θεωρούν ότι έχουν ήδη εξασφαλίσει μια θέση δίπλα στον σημερινό βουλευτή, καλό θα ήταν να κρατήσουν μικρό καλάθι.
Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης λέει ότι το παιχνίδι θα παραμείνει ανοιχτό μέχρι τέλους.
Και αυτή είναι ίσως μία από τις σημαντικότερες πολιτικές ειδήσεις της βραδιάς για την Κεφαλονιά.
«Δεν ξοδεύουμε ούτε ένα ευρώ παραπάνω»
Ο πρωθυπουργός δήλωσε επίσης:
«Δεν ξοδεύουμε ούτε ένα ευρώ παραπάνω απ’ όσο μπορούμε. Έχουμε κοστολογήσει μέχρι και το τελευταίο ευρώ».
Πολύ σωστά.
Και αυτή ακριβώς πρέπει να είναι η απαίτηση από κάθε κυβέρνηση και κάθε αντιπολίτευση.
Τις προηγούμενες ημέρες η ΝΔ πέρασε τις εξαγγελίες του Αλέξη Τσίπρα από δημοσιονομικό μικροσκόπιο. Έβγαλε κομπιουτεράκια, υπολόγισε δισεκατομμύρια, αναζήτησε αποκλίσεις και μίλησε ακόμη και για «πολιτικές απάτες».
Δεκτό.
Από τη στιγμή όμως που καθιερώθηκε αυτός ο πήχης, από το Σάββατο πρέπει να εφαρμοστεί ακριβώς ο ίδιος και στις εξαγγελίες Μητσοτάκη.
Πόσο κοστίζει κάθε μέτρο;
Πότε εφαρμόζεται;
Ποιοι το δικαιούνται;
Ποια είναι η ετήσια δημοσιονομική επίπτωση;
Και κυρίως: πόσα πραγματικά ευρώ θα δει ο πολίτης στην τσέπη του;
Το ίδιο κομπιουτεράκι για όλους.
Αλλιώς δεν έχουμε δημοσιονομική αυστηρότητα. Έχουμε πολιτική επικοινωνία.
«Δεν έχω ακούσει κάτι» για τον 13ο μισθό
Εδώ τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά.
Όταν ο πρωθυπουργός ερωτάται για τον 13ο μισθό και απαντά:
«Δεν έχω ακούσει κάτι»
ουσιαστικά στέλνει ένα σαφές μήνυμα στους δημοσίους υπαλλήλους χωρίς να χρειάζεται να πει τη λέξη «όχι».
Και ασφαλώς μια κυβέρνηση δικαιούται να θεωρεί ότι δεν υπάρχει ο απαιτούμενος δημοσιονομικός χώρος.
Αλλά τότε η συζήτηση πρέπει να γίνεται με αριθμούς.
Όχι με ειρωνείες για τα «λεφτόδεντρα» των άλλων από τη μία και αόριστες υποσχέσεις για μια μεγάλη δέσμη φοροελαφρύνσεων από την άλλη.
Τα σχολικά βιβλία έγιναν «σαχλαμάρες»
Ακόμη πιο χαρακτηριστική ήταν η αντίδραση για τη συζήτηση γύρω από τα σχολικά βιβλία:
«Αφήστε μας ήσυχους, αυτά είναι σαχλαμάρες, να σοβαρευτούμε».
Εδώ υπάρχει μια ενδιαφέρουσα αντίφαση.
Η ίδια η κυβέρνηση χρειάστηκε τις προηγούμενες ημέρες να τοποθετηθεί επανειλημμένα για το συγκεκριμένο θέμα.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης δήλωσε δημοσίως:
«Τα φύλα είναι δύο. Ο πατέρας είναι πατέρας, η μητέρα είναι μητέρα. Ούτε Γονέας 1 υπάρχει ούτε Γονέας 2».
Άρα κάτι δεν μπορεί ταυτόχρονα να απαιτεί δημόσια κυβερνητική παρέμβαση και όταν τίθεται στον πρωθυπουργό να μετατρέπεται ξαφνικά σε «σαχλαμάρα».
Αν το θέμα είναι ανύπαρκτο, γιατί χρειάστηκαν τόσες κυβερνητικές διαβεβαιώσεις;
Και αν υπάρχει πραγματικό ζήτημα για το περιεχόμενο βιβλίων που προορίζονται για παιδιά, τότε η απάντηση πρέπει να είναι θεσμική και συγκεκριμένη.
Όχι «αφήστε μας ήσυχους».
Οι «Νεφελίμ» είναι εύκολη απάντηση
Το ίδιο ισχύει και για την «Παγκόσμια Βάση Δεδομένων» που επικαλέστηκε στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ.
Εάν η αντιπολίτευση επικαλείται μια βάση δεδομένων που δεν μπορεί να προσδιορίσει επαρκώς, η κυβέρνηση έχει κάθε δικαίωμα να τη στριμώξει.
Να ζητήσει:
Ποια βάση; Ποιος τη διαχειρίζεται; Ποια στοιχεία περιλαμβάνει; Πώς προκύπτουν οι συγκεκριμένοι υπολογισμοί;
Αυτό είναι πολιτική αποδόμηση.
Το:
«Την παγκόσμια βάση δεδομένων την έφτιαξαν οι Νεφελίμ»
είναι ένα καλό αστείο για τα social media.
Δεν αποτελεί όμως απάντηση.
Και όταν είσαι πρωθυπουργός, η δύναμη του επιχειρήματός σου έχει μεγαλύτερη σημασία από την επιτυχία της ατάκας.
Κι ύστερα ήρθαν τα… κουνούπια
Ακόμη και η παρουσία Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη έγινε αφορμή για ατάκα:
«Για τα κουνούπια να μην πάμε να ψεκάσουμε;»
Και κάπου εδώ δημιουργείται ένα ερώτημα:
Πόση ειρωνεία χρειάζεται πραγματικά ένας πρωθυπουργός που θεωρεί ότι υπερέχει πολιτικά των αντιπάλων του;
Εάν η ΕΛ.Α.Σ. έχει παρουσιάσει ένα οικονομικό πρόγραμμα γεμάτο δημοσιονομικά κενά, αποδομήστε το.
Εάν ο Τσίπρας υπόσχεται 13 δισ. χωρίς χρηματοδότηση, αποδείξτε το.
Εάν η «πατριωτική εισφορά» δεν βγαίνει αριθμητικά, παρουσιάστε τους αριθμούς.
Όσο ισχυρότερα είναι τα πραγματικά επιχειρήματα, τόσο λιγότερο χρειάζονται τα κουνούπια και οι Νεφελίμ.
Η ΔΕΘ όμως αρχίζει τώρα
Και εδώ βρίσκεται το σημαντικότερο.
Μέχρι σήμερα η κυβέρνηση είχε την πολυτέλεια να βαθμολογεί τις προτάσεις των άλλων.
Από το βήμα της ΔΕΘ, εξετάζεται η ίδια.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης λέει ότι έχει κοστολογήσει τα πάντα «μέχρι το τελευταίο ευρώ».
Εξαιρετικά.
Αυτό ακριβώς το τελευταίο ευρώ θα πρέπει να δούμε.
Γιατί η πραγματική συζήτηση δεν είναι ποιος είπε την καλύτερη ατάκα στο Electra Palace.
Ούτε ποιος γέλασε περισσότερο με τους «Νεφελίμ».
Η πραγματική συζήτηση είναι τι θα αλλάξει στην καθημερινότητα του μισθωτού, του συνταξιούχου, του ελεύθερου επαγγελματία, της οικογένειας που πληρώνει ενοίκιο και του νέου που δυσκολεύεται να ζήσει αυτόνομα.
Και υπάρχει κάτι ακόμη που μια κυβέρνηση επτά ετών δεν μπορεί πλέον να επικαλείται:
την πίστωση χρόνου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ανεβαίνει στη φετινή ΔΕΘ ως ένας καινούργιος πρωθυπουργός που ζητά να κριθεί για όσα σχεδιάζει.
Ανεβαίνει ως πρωθυπουργός που κυβερνά από το 2019.
Γι’ αυτό και πίσω από κάθε αυριανή υπόσχεση υπάρχει πλέον ένα δεύτερο ερώτημα:
Γιατί δεν έγινε μέχρι σήμερα;
Οι «Νεφελίμ» προκαλούν γέλιο.
Τα «κουνούπια» προσφέρονται για ατάκες.
Οι «σαχλαμάρες» κλείνουν εύκολα μια άβολη συζήτηση.
Αλλά η ακρίβεια, οι μισθοί, η στέγη, η Υγεία και η καθημερινότητα δεν αντιμετωπίζονται με χιούμορ.
Και τελικά εκεί θα κριθεί η ΔΕΘ.
Όχι στο πόσο χαλαρός εμφανίστηκε ο πρωθυπουργός το προηγούμενο βράδυ, αλλά στο αν οι πολίτες έχουν πραγματικούς λόγους να αισθάνονται το ίδιο χαλαροί.
