Η ΝΔ καταγγέλλει προσωπική και σεξιστική επίθεση στην Αλεξάνδρα Σδούκου και ζητά αντίδραση Ανδρουλάκη – Ο Νικόλας Φαραντούρης απαντά ότι χρησιμοποίησε απέναντί της ακριβώς τη λέξη που είχε προηγουμένως χρησιμοποιήσει εκείνη για τον ίδιο
Μια λέξη βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο μιας νέας πολιτικής αντιπαράθεσης μεταξύ Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ.
«Χαριεντιζόταν».
Η Αλεξάνδρα Σδούκου καταγγέλλει ότι ο Νικόλας Φαραντούρης χρησιμοποίησε απέναντί της μια υποτιμητική και σεξιστική έκφραση. Ζήτησε μάλιστα την αποπομπή του από το ΠΑΣΟΚ, υποστηρίζοντας ότι η ανοχή του κόμματος απέναντι στη συμπεριφορά του θα ισοδυναμούσε με συμφωνία.
Στο θέμα παρενέβη και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Μίλησε για «χυδαιότητα», «προσωπικές επιθέσεις» και «ανθρωποφαγία», υπενθύμισε ότι η Αλεξάνδρα Σδούκου εκτός από πολιτικό πρόσωπο είναι σύζυγος και μητέρα τριών παιδιών και κάλεσε τον Νίκο Ανδρουλάκη να απομονώσει τέτοιου είδους συμπεριφορές.
Μόνο που υπάρχει ένα κρίσιμο κομμάτι της τηλεοπτικής αντιπαράθεσης το οποίο δεν μπορεί να λείπει από την εικόνα.
Τη συγκεκριμένη λέξη δεν την εισήγαγε στη συζήτηση ο Φαραντούρης.
Τι είχε πει προηγουμένως η Σδούκου
Η αντιπαράθεση έγινε το πρωί της Δευτέρας 21 Σεπτεμβρίου στην εκπομπή «10 Παντού» του OPEN, όπου βρίσκονταν η Αλεξάνδρα Σδούκου, ο Νικόλας Φαραντούρης και η Μαριζέτα Αντωνοπούλου.
Η συζήτηση αφορούσε μεταξύ άλλων την υπόθεση του Γιώργου Μαζωνάκη και την πολιτική αντιπαράθεση που έχει προκαλέσει.
Ο Φαραντούρης υποστήριξε ότι δημόσια πρόσωπα και κυβερνητικοί παράγοντες είχαν σχέσεις με ανθρώπους τους οποίους ο ίδιος χαρακτήρισε «τσαρλατάνους», ενώ, κατά τον ισχυρισμό του, την ίδια στιγμή χαρακτήριζαν άλλους πολίτες «ψεκασμένους».
Η Σδούκου αντέδρασε αναφερόμενη στη Μαρία Καρυστιανού και είπε στον συνομιλητή της ότι «ο κύριος Φαραντούρης χαριεντιζόταν στο παρελθόν με την κυρία Καρυστιανού».
Και κάπου εκεί άρχισε η σύγκρουση.
Ο Φαραντούρης απάντησε χρησιμοποιώντας την ίδια λέξη για τη Σδούκου και τη σχέση της με υπουργούς κατά την προηγούμενη επαγγελματική της πορεία.
Η ακριβής τηλεοπτική ανταλλαγή έχει καταγραφεί και δημοσιευθεί. Ο ίδιος ο Φαραντούρης, εξηγώντας αργότερα τη θέση του, υποστήριξε: «Μου είπε ότι χαριεντιζόμουν με την κ. Καρυστιανού και της απάντησα ακριβώς όπως εκείνη».
Αυτό είναι ένα στοιχείο που δεν μπορεί να παραλειφθεί.
Ίδια λέξη – ίδιο νόημα;
Εδώ χρειάζεται προσοχή.
Το γεγονός ότι χρησιμοποιήθηκε η ίδια λέξη και από τις δύο πλευρές δεν αποδεικνύει αυτομάτως ότι χρησιμοποιήθηκε με το ίδιο νόημα ή είχε το ίδιο υπονοούμενο.
Η Σδούκου υποστηρίζει ότι όταν ο Φαραντούρης είπε ότι εκείνη «χαριεντιζόταν σε υπουργούς», η αναφορά στην επαγγελματική της σταδιοδρομία ως γυναίκας δημοσίου υπαλλήλου απέκτησε υποτιμητική και σεξιστική διάσταση.
Ο Φαραντούρης το αρνείται.
Υποστηρίζει ότι η αναφορά του ήταν αποκλειστικά πολιτική και ότι αναφερόταν στο γεγονός ότι τη γνώρισε ως συνεργάτιδα υπουργών.
Ποια ερμηνεία είναι πειστικότερη αποτελεί αντικείμενο της δημόσιας αντιπαράθεσης.
Αλλά ένα πραγματικό γεγονός προηγείται αυτής της αξιολόγησης:
η λέξη είχε ήδη χρησιμοποιηθεί από τη Σδούκου εναντίον του Φαραντούρη.
Η κυρία Σδούκου στην πρωινή εκπομπή του OPEN και στις διαπιστώσεις μου με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη ότι «όπως αποκαλύπτεται πολλά δημόσια πρόσωπα και κυβερνητικοί παράγοντες είχαν σχέση με τσαρλατάνους τη στιγμή που κουνούσαν το χέρι στους πολίτες ως ψεκασμένους»,… pic.twitter.com/cdEvtgpIev
— Νικόλας Φαραντούρης / Nikolas Farantouris (@NFarantouris) September 21, 2026
Το πρόβλημα με την παρέμβαση Μαρινάκη
Ο Παύλος Μαρινάκης έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί πολιτικά ένα στέλεχος του κόμματός του και να καταδικάσει μια έκφραση που θεωρεί προσβλητική.
Όμως όταν ζητείται από τον πρόεδρο ενός άλλου κόμματος να «απομονώσει» μια συμπεριφορά, υπάρχει ένα εύλογο ερώτημα:
Πρέπει να αξιολογηθεί ολόκληρη η συνομιλία ή μόνο η απάντηση του ενός από τους δύο;
Εάν η λέξη «χαριεντιζόταν» θεωρείται από μόνη της απαράδεκτη για τη δημόσια πολιτική συζήτηση, τότε πρέπει να εξεταστεί η χρήση της ανεξαρτήτως του προσώπου που την εκφέρει.
Εάν, αντιθέτως, το πρόβλημα βρίσκεται στο συγκεκριμένο συμφραζόμενο μέσα στο οποίο χρησιμοποιήθηκε για τη Σδούκου, τότε αυτό ακριβώς πρέπει να εξηγηθεί.
Διότι διαφορετικά δημιουργείται η εικόνα μιας πολιτικής αντιπαράθεσης στην οποία η ίδια λέξη αξιολογείται διαφορετικά αναλόγως του ποιος τη χρησιμοποιεί και εναντίον ποιου.
Και γιατί μπαίνει στη συζήτηση ότι είναι μητέρα τριών παιδιών;
Υπάρχει και ένα δεύτερο ενδιαφέρον σημείο στην παρέμβαση του κυβερνητικού εκπροσώπου.
Ο Παύλος Μαρινάκης τονίζει ότι η Αλεξάνδρα Σδούκου «δεν είναι μόνο ένα πολιτικό πρόσωπο» αλλά «σύζυγος και μητέρα τριών παιδιών».
Προφανώς κάθε δημόσιο πρόσωπο διαθέτει ιδιωτική και οικογενειακή ζωή και δικαιούται προστασία από προσωπικές προσβολές.
Αλλά η προστασία από προσβλητικές προσωπικές επιθέσεις δεν εξαρτάται από το εάν κάποιος είναι παντρεμένος ή έχει παιδιά.
Μια γυναίκα πολιτικός χωρίς παιδιά δικαιούται ακριβώς τον ίδιο σεβασμό.
Ένας άνδρας πολιτικός επίσης.
Το πραγματικό κριτήριο θα έπρεπε να είναι η φύση της επίθεσης και όχι η οικογενειακή κατάσταση του προσώπου που την υφίσταται.
Η ΝΔ μεταφέρει πλέον την υπόθεση στον Ανδρουλάκη
Η υπόθεση έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια ενός τηλεοπτικού καβγά.
Η Αλεξάνδρα Σδούκου ζητά ευθέως την αποπομπή του Φαραντούρη από το ΠΑΣΟΚ και δηλώνει ότι «η ανοχή εδώ σημαίνει συμφωνία».
Ο Μαρινάκης με τη σειρά του καλεί τον Νίκο Ανδρουλάκη να αντιδράσει.
Η πίεση επομένως μεταφέρεται στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Υπάρχει όμως και εδώ μια σημαντική λεπτομέρεια: όταν ένα κόμμα ζητά από ένα άλλο να επιβάλει πολιτική κύρωση σε στέλεχός του, η απαίτηση αυτή αναπόφευκτα εξετάζεται και υπό το πρίσμα των δικών του κανόνων απέναντι σε ανάλογες συμπεριφορές.
Οι «κόκκινες γραμμές» αποκτούν πραγματική αξία όταν εφαρμόζονται με συνέπεια.
Η ουσία χάθηκε ξανά
Και υπάρχει τελικά κάτι ακόμη πιο παράδοξο.
Η αντιπαράθεση ξεκίνησε από μια πολύ σοβαρή πολιτική συζήτηση:
την υπόθεση Μαζωνάκη, τους ελέγχους σε συγκεκριμένες ιατρικές πρακτικές και τις σχέσεις δημόσιων προσώπων με ανθρώπους που σήμερα βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας.
Μέσα σε λίγα λεπτά όμως, η ουσία εξαφανίστηκε.
Αντί να συζητείται ποιοι γνώριζαν τι, ποιοι έκαναν ελέγχους, εάν οι μηχανισμοί λειτούργησαν και ποιες πολιτικές ευθύνες ενδεχομένως υπάρχουν, η δημόσια συζήτηση μεταφέρθηκε σε μια λέξη.
Και τώρα η ΝΔ ζητά την αποπομπή ενός ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται υπό πίεση να απαντήσει και ο Φαραντούρης υποστηρίζει ότι απλώς επέστρεψε στη Σδούκου τη δική της έκφραση.
Μία λέξη, δύο χρήσεις και δύο μέτρα;
Αυτό είναι τελικά το ερώτημα που αξίζει να μείνει.
Η Αλεξάνδρα Σδούκου έχει κάθε δικαίωμα να θεωρεί προσβλητική μια αναφορά που πιστεύει ότι υποτιμά την επαγγελματική της πορεία επειδή είναι γυναίκα.
Ο Νικόλας Φαραντούρης έχει επίσης δικαίωμα να εξηγήσει ότι, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν υπήρχε τέτοιο υπονοούμενο και ότι απάντησε πολιτικά στην ίδια ακριβώς λέξη που είχε προηγουμένως χρησιμοποιηθεί εναντίον του.
Και η κυβέρνηση έχει δικαίωμα να πάρει θέση.
Όμως υπάρχει μία προϋπόθεση για να γίνει σοβαρά αυτή η συζήτηση:
να παρουσιάζεται ολόκληρος ο διάλογος.
Όχι μόνο η μία φράση.
Γιατί όταν απομονώνεται η απάντηση από αυτό που προηγήθηκε, ο πολίτης δεν ενημερώνεται πλήρως για το περιστατικό που καλείται να αξιολογήσει.
Και εδώ το πραγματικό ερώτημα δεν είναι εάν πρέπει να υπάρχουν «κόκκινες γραμμές».
Πρέπει.
Το ερώτημα είναι αν οι ίδιες κόκκινες γραμμές ισχύουν για όλους.
