Μερικές φορές μια φωτογραφία μπορεί να δημιουργήσει εντυπώσεις. Μερικές φορές, όμως, χρειάζεται και κάτι ακόμη: να γνωρίζουμε τι ακριβώς φωτογραφίζουμε και πώς λειτουργεί.
Η υπόθεση του SEATRAC στον Πλατύ Γιαλό είναι χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Το βράδυ της 11ης Σεπτεμβρίου δημοσιεύτηκαν φωτογραφίες της εγκατάστασης με το κάθισμα μέσα στη θάλασσα. Το συμπέρασμα ήταν βαρύ: «Βυθισμένο το SeaTrac – Δεν το βλέπει κανείς;». Στο δημοσίευμα γινόταν μάλιστα αναφορά στην πρασινάδα και τη θαλάσσια επικάθιση ως ένδειξη ότι η κατάσταση δεν ήταν πρόσφατη, ενώ το άρθρο έκλεινε με μία ακόμη βαρύτερη λέξη: «ντροπή».
Σήμερα, όμως, έχουμε τα πραγματικά δεδομένα.
Το SEATRAC δεν είχε «βυθιστεί». Το κάθισμά του είχε μπλοκάρει. Το πρόβλημα αποκαταστάθηκε σήμερα και η εγκατάσταση επανήλθε στην κανονική της κατάσταση.
Και η σημερινή φωτογραφία που δημοσιεύουμε είναι απολύτως χαρακτηριστική: το κάθισμα έχει επιστρέψει στο σημείο επιβίβασης και η διάταξη βρίσκεται κανονικά στη θέση της.
Αυτό, λοιπόν, ήταν το πραγματικό περιστατικό.
Ναι, υπήρξε βλάβη – όχι, δεν «βυθίστηκε» το SEATRAC
Δεν υπάρχει κανένας λόγος να κρύψουμε ότι υπήρξε πρόβλημα.
Υπήρξε.
Το κάθισμα μπλόκαρε κατά τη διαδρομή του. Και εφόσον μια εγκατάσταση που εξυπηρετεί ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες παρουσιάζει δυσλειτουργία, αυτή πρέπει να αντιμετωπίζεται όσο γίνεται ταχύτερα.
Αυτό έγινε και σήμερα το κάθισμα αποκαταστάθηκε.
Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι να παρουσιάζεται ολόκληρο το SEATRAC ως περίπου «βυθισμένη εγκατάσταση», υπάρχει τεράστια απόσταση.
Και αυτό αποδεικνύεται όχι από κάποια ανακοίνωση του Δήμου Αργοστολίου, αλλά από την ίδια την κατασκευάστρια του SEATRAC και τις επίσημες οδηγίες λειτουργίας του συστήματος.
Τι είναι πραγματικά το SEATRAC
Το SEATRAC είναι μια διάταξη που σχεδιάστηκε ακριβώς για να προσφέρει σε ανθρώπους με κινητικές δυσκολίες αυτόνομη πρόσβαση μέσα στη θάλασσα.
Ο χρήστης κάθεται στο ειδικό κάθισμα στην παραλία και, χρησιμοποιώντας τηλεχειριστήριο, κινείται πάνω στη μεταλλική τροχιά προς το νερό.
Και πού τελειώνει η διαδρομή;
Μέσα στη θάλασσα.
Η επίσημη περιγραφή της διαδικασίας είναι απολύτως σαφής: ο χρήστης επιβιβάζεται στο κάθισμα, ελέγχει ότι η διαδρομή είναι ελεύθερη, ενεργοποιεί την κίνηση, φτάνει στο τέλος της διαδρομής, στην κουπαστή, αποβιβάζεται και κολυμπά. Για την επιστροφή χρησιμοποιεί την κουπαστή, κάθεται ξανά στο κάθισμα και μέσω του χειριστηρίου επιστρέφει στην παραλία.
Με απλά λόγια:
Το κάθισμα του SEATRAC είναι κατασκευασμένο για να μπαίνει μέσα στο νερό.
Δεν πρόκειται για εξοπλισμό που απαγορεύεται να βραχεί. Αυτός είναι ο λόγος ύπαρξής του.
Και αν το κάθισμα μπλοκάρει;
Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη λεπτομέρεια.
Η ίδια η επίσημη ιστοσελίδα του SEATRAC έχει ειδική ερώτηση:
«Τι γίνεται αν σταματήσει το SEATRAC στη μέση της διαδρομής;»
Δηλαδή ο ίδιος ο κατασκευαστής προβλέπει το ενδεχόμενο μιας τέτοιας δυσλειτουργίας.
Και δίνει συγκεκριμένη διαδικασία αντιμετώπισης: εάν το σύστημα δεν ανταποκρίνεται στο τηλεχειριστήριο, υπάρχει χειροκίνητη λειτουργία, μέσω της οποίας το κάθισμα μπορεί να επιστρέψει στο σημείο επιβίβασης.
Άρα τι ακριβώς είδαμε στον Πλατύ Γιαλό;
Μια ολόκληρη εγκατάσταση που «βυθίστηκε»;
Όχι.
Ένα κάθισμα που παρέμεινε στο θαλάσσιο τμήμα της διαδρομής επειδή είχε μπλοκάρει και το οποίο σήμερα επανήλθε.
Αυτή είναι η είδηση.
Είναι εξοπλισμός σχεδιασμένος για θαλάσσιο περιβάλλον
Υπάρχει και κάτι ακόμη εξαιρετικά ενδιαφέρον στις επίσημες τεχνικές προδιαγραφές.
Στο SEATRAC MK5 οι μεταλλικές ράγες και η κουπαστή κατασκευάζονται από ανοξείδωτο χάλυβα INOX 316L, ενώ αντίστοιχο υλικό χρησιμοποιείται και στο κάθισμα. Το ύφασμα του καθίσματος περιγράφεται ως διάτρητο, αντιμυκητιακό συνθετικό ύφασμα. Το σύστημα τροφοδοτείται από φωτοβολταϊκό πάνελ και επαναφορτιζόμενες μπαταρίες, ενώ ο ηλεκτροκινητήρας λειτουργεί στα 12V.
Η ταχύτητα κίνησης είναι μόλις 0,15 μέτρα το δευτερόλεπτο, σύμφωνα με τις επίσημες προδιαγραφές ασφαλείας.
Το SEATRAC διαθέτει επίσης σύστημα αυτοδιάγνωσης και έχει σχεδιαστεί ώστε το μήκος και το ύψος της εγκατάστασης να προσαρμόζονται στις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε παραλίας.
Επομένως, ακόμη και η παρουσία θαλάσσιας επικάθισης σε τμήματα της εγκατάστασης δεν αποδεικνύει από μόνη της εγκατάλειψη ή πολυήμερη βλάβη. Μιλάμε για εξοπλισμό του οποίου τμήματα λειτουργούν εκ κατασκευής μέσα στο θαλάσσιο περιβάλλον.
Η σημερινή φωτογραφία δίνει την απάντηση
Και φτάνουμε στη φωτογραφία που έχουμε σήμερα, 12 Σεπτεμβρίου.
Η εικόνα είναι ξεκάθαρη.
Η μεταλλική διαδρομή βρίσκεται στη θέση της, το θαλάσσιο τμήμα της εγκατάστασης παραμένει εκεί όπου πρέπει να βρίσκεται και το κάθισμα έχει επιστρέψει στο σημείο επιβίβασης στην παραλία.
Δηλαδή το πρόβλημα που υπήρξε αποκαταστάθηκε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει συνεχής έλεγχος.
Το ακριβώς αντίθετο.
Μια εγκατάσταση προσβασιμότητας πρέπει να παρακολουθείται, να συντηρείται και όταν παρουσιάζει πρόβλημα να αποκαθίσταται γρήγορα. Άλλωστε το ίδιο το SEATRAC διαθέτει υπηρεσία ενημέρωσης για την εγκατάσταση, την απεγκατάσταση και την κατάσταση λειτουργίας των συστημάτων.
Αλλά άλλο πράγμα η προσωρινή εμπλοκή ενός μηχανισμού και άλλο η εικόνα μιας εγκαταλελειμμένης και «βυθισμένης» υποδομής.
Πριν από τη «ντροπή», καλό είναι να προηγείται η έρευνα
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό δημοσιογραφικό ζήτημα.
Είναι απολύτως θεμιτό να βλέπεις ένα κάθισμα ακινητοποιημένο μέσα στη θάλασσα και να ρωτάς:
«Υπάρχει βλάβη; Έχει ενημερωθεί ο Δήμος; Πότε θα αποκατασταθεί;»
Αυτό είναι έλεγχος.
Το να μετατρέπεις όμως αμέσως μια φωτογραφία σε βεβαιότητα περί εγκατάλειψης και να καταλήγεις στον χαρακτηρισμό «ντροπή», χωρίς προηγουμένως να έχεις εξακριβώσει ούτε τι συνέβη ούτε πώς λειτουργεί τεχνικά το συγκεκριμένο σύστημα, είναι κάτι εντελώς διαφορετικό.
Γιατί τελικά η πραγματικότητα ήταν πολύ πιο απλή:
Το κάθισμα μπλόκαρε.
Το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε.
Σήμερα το κάθισμα βρίσκεται ξανά στη θέση του.
Και το τμήμα του SEATRAC που βρίσκεται μέσα στη θάλασσα;
Βρίσκεται εκεί επειδή ακριβώς εκεί πρέπει να βρίσκεται.
Το SEATRAC κατασκευάστηκε για να βάζει ανθρώπους στη θάλασσα.
Και πριν βαφτίσουμε μια τέτοια εικόνα «βυθισμένη εγκατάσταση» και «ντροπή», καλό είναι να έχουμε κάνει κάτι πολύ απλό:
να έχουμε πρώτα μάθει πώς λειτουργεί.
