Σκάλα: Ποιος αφήνει σκουπίδια και αντικείμενα στα πεζοδρόμια; Η ευθύνη δεν είναι μονόδρομος

Οι φωτογραφίες από τη Σκάλα δεν χρειάζονται ωραιοποίηση.

Δείχνουν ένα πεζοδρόμιο που σε ορισμένα σημεία είναι ήδη πολύ στενό και του οποίου η κατάσταση ασφαλώς δεν είναι αυτή που θα θέλαμε να βλέπουμε σε έναν από τους μεγαλύτερους τουριστικούς προορισμούς της Κεφαλονιάς.

Υπάρχουν ξερά χόρτα, βλάστηση που έχει επεκταθεί προς τη ζώνη διέλευσης, γλάστρες και, σε ένα από τα σημεία, σακούλες απορριμμάτων.

Αυτό είναι το πραγματικό πρόβλημα και δεν υπάρχει λόγος να το κρύψει κανείς.

Από αυτό το σημείο, όμως, μέχρι να αποδοθεί συλλήβδην ολόκληρη η εικόνα στον Δήμο Αργοστολίου υπάρχει μια απόσταση που πρέπει να καλυφθεί με στοιχεία και όχι με υποθέσεις.

Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν την εικόνα – όχι ποιος άφησε τι

Ας δούμε προσεκτικά τι πραγματικά έχουμε μπροστά μας.

Στη μία φωτογραφία εμφανίζονται σακούλες με πλαστικές συσκευασίες και άλλα απορρίμματα δίπλα σε στύλο.

Ποιος τις άφησε εκεί;

Πότε ακριβώς τοποθετήθηκαν;

Έχει ειδοποιηθεί η υπηρεσία καθαριότητας και, εάν ναι, πότε;

Πόσο χρόνο βρίσκονται στο συγκεκριμένο σημείο;

Οι φωτογραφίες δεν μπορούν να απαντήσουν σε κανένα από αυτά τα ερωτήματα.

Και αυτή είναι μια σημαντική διάκριση.

Άλλο να καταγράφεις ένα πρόβλημα και να ζητάς δικαιολογημένα την αποκατάστασή του και άλλο να θεωρείς αυτομάτως αποδεδειγμένη ολόκληρη την αλυσίδα ευθύνης.

Ο ίδιος ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου προβλέπει αρμοδιότητα για τον καθαρισμό κοινόχρηστων χώρων και την περισυλλογή ογκωδών αντικειμένων.

Άρα, εφόσον πρόκειται για δημοτικό κοινόχρηστο χώρο, ο Δήμος οφείλει να επέμβει εκεί όπου έχει αρμοδιότητα.

Αυτό όμως δεν απαλλάσσει τον πολίτη ή την επιχείρηση από τη δική τους υποχρέωση να μη μετατρέπουν το πεζοδρόμιο σε σημείο εναπόθεσης αντικειμένων.

Το σημαντικότερο πρόβλημα φαίνεται να είναι παλαιότερο

Υπάρχει όμως κάτι ακόμη σημαντικότερο στις φωτογραφίες.

Το συγκεκριμένο πεζοδρόμιο φαίνεται εκ κατασκευής εξαιρετικά στενό.

Και αυτό δεν δημιουργήθηκε επειδή κάποιος άφησε σήμερα μια σακούλα ή επειδή δεν κόπηκαν εγκαίρως κάποια χόρτα.

Εδώ υπάρχει ένα πολύ βαθύτερο ζήτημα αστικής υποδομής.

Σε ορισμένα σημεία, ακόμη και εντελώς καθαρό να ήταν το πεζοδρόμιο, τίθεται εύλογα το ερώτημα κατά πόσο μπορεί να εξυπηρετήσει με άνεση έναν γονέα με καρότσι ή έναν άνθρωπο με κινητική δυσκολία.

Άρα η συζήτηση δεν πρέπει να περιοριστεί στο εύκολο:

«Καθαρίστε τα σκουπίδια».

Πρέπει να φτάσει και στο δυσκολότερο:

Τι πεζοδρόμια θέλουμε στη Σκάλα του 2026;

Και οι γλάστρες δεν φύτρωσαν μόνες τους

Στην πρώτη φωτογραφία υπάρχουν γλάστρες τοποθετημένες πάνω ή ακριβώς δίπλα στη ζώνη διέλευσης.

Εφόσον πρόκειται πράγματι για κοινόχρηστο πεζοδρόμιο, πρέπει να ελεγχθεί ποιος τις έχει τοποθετήσει και με ποιο δικαίωμα.

Το ίδιο ισχύει για οποιαδήποτε καρέκλα, ομπρέλα ή άλλο αντικείμενο χρησιμοποιείται –εφόσον πράγματι συμβαίνει– για «κράτηση» θέσης στάθμευσης.

Εδώ μάλιστα το αρχικό δημοσίευμα σωστά θέτει το θέμα:

ο δημόσιος χώρος δεν είναι ιδιωτικό πάρκινγκ κανενός.

Όμως τότε πρέπει να κάνουμε το επόμενο βήμα.

Να μη ζητάμε μόνο από τον Δήμο να καθαρίσει ό,τι αφήνει ο καθένας, αλλά να απαιτούμε και από όλους μας να σεβόμαστε τον κοινόχρηστο χώρο.

Υπάρχει όμως ένα σημείο του δημοσιεύματος που χρειάζεται απόδειξη

Αναφέρεται ότι μέρος των αντικειμένων και των υπολειμμάτων προέκυψε από εργασίες ασφαλτόστρωσης και ότι η κατάσταση παραμένει «εδώ και περίπου έναν μήνα».

Αυτό αποτελεί μαρτυρία του καταγγέλλοντος.

Δεν αποδεικνύεται από τις τρεις φωτογραφίες.

Οι φωτογραφίες αποδεικνύουν τη σημερινή κατάσταση. Δεν μπορούν από μόνες τους να αποδείξουν ούτε πότε δημιουργήθηκε ούτε ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα προέρχονται από συνεργείο ασφαλτόστρωσης.

Αν υπάρχουν φωτογραφίες του ίδιου σημείου πριν από έναν μήνα ή στοιχεία που συνδέουν συγκεκριμένα υπολείμματα με έργο, τότε ασφαλώς μπορούν να παρουσιαστούν.

Διαφορετικά, δημοσιογραφικά σωστό είναι να παραμένει ως καταγγελία κατοίκου και όχι ως αποδεδειγμένο γεγονός.

Εκεί που συμφωνούμε απολύτως

Υπάρχει, πάντως, ένα συμπέρασμα στο οποίο δεν χωρά ιδιαίτερη αντιπαράθεση.

Το συγκεκριμένο σημείο πρέπει να καθαριστεί.

Τα χόρτα πρέπει να απομακρυνθούν, τα απορρίμματα να περισυλλεγούν και οτιδήποτε καταλαμβάνει παράνομα τη δίοδο των πεζών πρέπει να ελεγχθεί.

Ο Δήμος έχει οργανωμένη αρμοδιότητα για τον καθαρισμό κοινόχρηστων χώρων.

Και ειδικά στη Σκάλα, που τους θερινούς μήνες δέχεται πολύ μεγάλη τουριστική κίνηση, τέτοιες εικόνες δεν βοηθούν κανέναν.

Ούτε τη Δημοτική Αρχή.

Ούτε τους επαγγελματίες.

Ούτε τους κατοίκους.

Ούτε την εικόνα του προορισμού.

Αλλά ας μην κάνουμε κάθε σακούλα σκουπιδιών πολιτικό μανιφέστο

Εδώ βρίσκεται τελικά και η διαφορά ανάμεσα στην καταγραφή ενός πραγματικού προβλήματος και στην προσπάθεια να αποκτήσει κάθε πρόβλημα έναν αποκλειστικό πολιτικό υπεύθυνο.

Ο Δήμος πρέπει να κάνει τη δουλειά του.

Να καθαρίσει, να συντηρήσει και να ελέγξει όσα εμπίπτουν στις αρμοδιότητές του.

Αλλά πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους και όσοι χρησιμοποιούν τον δημόσιο χώρο.

Αν κάποιος αφήνει σακούλες εκεί όπου περπατά ο κόσμος, υπάρχει ατομική ευθύνη.

Αν κάποιος τοποθετεί αντικείμενα σε κοινόχρηστο χώρο για να «κρατάει» θέση, υπάρχει επίσης ατομική ευθύνη.

Και αν ένα πεζοδρόμιο είναι τόσο στενό ώστε ακόμη και καθαρό να δυσκολεύεται να εξυπηρετήσει τους πεζούς, τότε υπάρχει ένα πολύ μεγαλύτερο πολεοδομικό πρόβλημα, το οποίο δεν λύνεται ούτε με μία καταγγελία ούτε με ένα απορριμματοφόρο.

Η Σκάλα χρειάζεται κάτι περισσότερο από φωτογραφίες σκουπιδιών

Χρειάζεται καθαρούς κοινόχρηστους χώρους.

Χρειάζεται ελέγχους στις αυθαίρετες καταλήψεις.

Χρειάζεται καλύτερα και ασφαλέστερα πεζοδρόμια.

Και κυρίως χρειάζεται να αντιμετωπίζονται τα πραγματικά προβλήματα εκεί όπου πραγματικά βρίσκονται οι ευθύνες.

Γιατί η σωστή κριτική προς μια Δημοτική Αρχή δεν αποδυναμώνεται όταν αναγνωρίζει και την ευθύνη του πολίτη.

Το αντίθετο. Γίνεται πολύ πιο δύσκολο να αμφισβητηθεί.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ