Το πρωινό δρομολόγιο, οι ασθενείς που ταξιδεύουν για νοσοκομεία, το ΚΤΕΛ που δέχεται τα πυρά και η ακτοπλοϊκή εταιρεία που σχεδόν απουσιάζει από την κριτική. Οι δύο Κεφαλονίτες ξαναπιάνουν δουλειά και βάζουν στο τραπέζι ένα ερώτημα: Γιατί η κοινωνική ευθύνη να έχει μόνο έναν παραλήπτη;
Πρώτη πράξη: Το λεωφορείο της συμφοράς και το πλοίο της αθωότητας
Πρωί στο γνωστό καφενείο του Αργοστολίου. Ο Στραβοπάτης έχει απλώσει την εφημερίδα στο τραπέζι και ο Ξερόλας καταφθάνει κρατώντας το κινητό του.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσοοο! Έχουμε νέο πόνημα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, τι έγινε πάλι; Ανακαλύψανε καινούργιο ομηρικό έπος;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Όχι, ευλογημένε! Για το πρωινό λεωφορείο γράφουνε πάλι!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, εφκειό το λεωφορείο που έχει γίνει διασημότερο κι από τον δήμαρχο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Κατηγορούνε το ΚΤΕΛ πως δεν αναλαμβάνει την κοινωνική του ευθύνη απέναντι στους ασθενείς.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και καλά κάνουνε να ζητάνε λύση για τους ασθενείς. Αλλά για πες μου, ωρέ Σπύρο, οι ασθενείς ταξιδεύουνε με λεωφορείο ή πρέπει να περάσουνε και τη θάλασσα;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τη θάλασσα, φυσικά!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε γιατί στη συζήτηση ο ένας έχει γίνει ο κακός της υπόθεσης κι ο άλλος ο αθώος περαστικός;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποιος άλλος;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Η Levante Ferries, ωρέ! Ποια άλλη; Ούτε βάρκα του ψαρά να ήτανε, που δεν έχει σχέση με το δρομολόγιο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα η εταιρεία έχει ήδη πρωινό πλοίο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Το ξέρω. Και το ΚΤΕΛ έχει λεωφορεία. Το ζήτημα είναι πώς θα συνεργαστούνε ώστε ο άνθρωπος να φτάσει στην ώρα του στο νοσοκομείο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Άρα φταίνε και οι δύο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν μοιράζω φταίξιμο στα τυφλά, ευλογημένε. Ζητάω να μοιραστεί η ευθύνη για τη λύση!
Δεύτερη πράξη: Η κοινωνική ευθύνη έχει εισιτήριο μόνο για το λεωφορείο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Άκου τι γράφει: «Η αποκλειστικότητα δεν συνεπάγεται μόνο δικαιώματα. Συνεπάγεται και υποχρεώσεις απέναντι σε μια κοινωνία που για δεκάδες χρόνια σε συντηρεί και σε θρέφει».
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωραία κουβέντα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είδες; Συμφωνείς!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Συμφωνώ με την αρχή. Μόνο που έχω μια απορία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποια;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Οι Κεφαλονίτες μόνο το ΚΤΕΛ πληρώνουνε τόσα χρόνια;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Όχι, πληρώνουνε και ακτοπλοϊκά εισιτήρια.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μπράβο! Και η Levante Ferries από πού έχει τους επιβάτες της; Από τον Άρη;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Από την Κεφαλονιά, τη Ζάκυνθο, την ηπειρωτική Ελλάδα και τους επισκέπτες.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε γιατί δεν απευθύνουμε το ίδιο ερώτημα και στην εταιρεία; Τι δυνατότητες έχει να συμβάλει στην εξυπηρέτηση των ανθρώπων που πάνε για θεραπείες;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα δεν είναι υποχρεωμένη να αλλάξει την ώρα του πλοίου επειδή το ζητά το ΚΤΕΛ!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ποιος είπε πως είναι υποχρεωμένη; Εγώ ρωτάω αν μπορεί να συζητήσει εναλλακτικές. Άλλο να ζητάς συνεργασία κι άλλο να διατάζεις αλλαγή δρομολογίου!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και οι επιβάτες που έχουν ΙΧ;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να εξυπηρετηθούνε κι εφκείνοι! Δεν θα λύσουμε το πρόβλημα των ασθενών με λεωφορείο δημιουργώντας άλλο πρόβλημα στους ασθενείς με αυτοκίνητο.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή θέλεις συμβιβασμό;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θέλω να καθίσουνε όλοι στο ίδιο τραπέζι. Όχι να κάνουνε διαγωνισμό ποιος έχει μεγαλύτερη κοινωνική ευαισθησία!
Τρίτη πράξη: Στις τέσσερις το πρωί, ακόμη και ο κόκορας ζητάει υπερωρία
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο αρθρογράφος λέει πως το λεωφορείο μπορεί να φεύγει στις πέντε ή στις πέντε και σαράντα πέντε.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μπορεί να εξεταστεί. Αλλά πρέπει να δούμε και τι ώρα φτάνει στον Πόρο, τι ώρα φεύγει το πλοίο, τι ώρα φτάνει στην Κυλλήνη και πώς συνεχίζει για Πάτρα ή Αθήνα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Λέει επίσης ότι υπάρχει ηλεκτρονικό εισιτήριο, άρα δεν χρειάζεται να ανοίγει το εκδοτήριο στις τέσσερις.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι πρακτική πρόταση και αξίζει να εξεταστεί. Αλλά το ηλεκτρονικό εισιτήριο δεν οδηγεί το λεωφορείο μόνο του!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θέλει οδηγό, νόμιμα ωράρια εργασίας, οργάνωση, ασφάλεια, προσωπικό και πραγματικό υπολογισμό της ζήτησης.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι γίνεται με τους ασθενείς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκείνοι δεν πρέπει να χαθούν ανάμεσα στα λογιστικά βιβλία και στα ωράρια. Γι’ αυτό χρειάζεται συγκεκριμένο σχέδιο.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο αρθρογράφος αναφέρει και τη Ζάκυνθο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πολύ ωραία. Να συγκρίνουμε πραγματικά δεδομένα. Πόσους επιβάτες έχει το αντίστοιχο δρομολόγιο, πόσο κοστίζει, πώς συνδέεται με το πλοίο και τι έσοδα αποφέρει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή δεν αρκεί να πούμε «το κάνουνε στη Ζάκυνθο»;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, ωρέ! Άμα το κάνουνε σωστά στη Ζάκυνθο, να μάθουμε πώς και να δούμε αν εφαρμόζεται εδώ.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι να κάνουμε μέχρι τότε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να μην περιμένουμε να λύσει το πρόβλημα ο κόκορας που θα λαλήσει στις τέσσερις!
Τέταρτη πράξη: Τα δύο λεωφορεία που ταξιδεύουν δωρεάν και η απορία του Ξερόλα
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάντως το άρθρο αναγνωρίζει ότι η Levante Ferries μεταφέρει δωρεάν δύο λεωφορεία του ΚΤΕΛ σε κάθε δρομολόγιο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κι εφκειό είναι σημαντική συνεισφορά, αν ισχύει όπως παρουσιάζεται.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Άρα τι άλλο θέλεις από την εταιρεία;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν θέλω να την τιμωρήσω, ωρέ. Θέλω να ακούσω τι μπορεί να προσφέρει για το συγκεκριμένο πρόβλημα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα ήδη βοηθάει το ΚΤΕΛ.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και καλώς το κάνει. Αλλά άλλο η υπάρχουσα συνεργασία κι άλλο η εξεύρεση λύσης για μια ανάγκη που παραμένει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να εξεταστεί από κοινού μια ειδική ανταπόκριση συγκεκριμένες ημέρες, μια διαφορετική οργανωτική λύση ή μια συμφωνία επιμερισμού του πρόσθετου κόστους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και αν δεν γίνεται;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να μας εξηγήσουν γιατί δεν γίνεται. Με στοιχεία, όχι με υποθέσεις.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάντως το πλοίο δεν μπορεί να περιμένει κάθε λεωφορείο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ούτε το λεωφορείο μπορεί να περιμένει να του βγάλει πρόγραμμα ο αρθρογράφος από το πληκτρολόγιο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Χαχαχα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ωρέ Σπύρο, άμα οι συγκοινωνίες φτιάχνονταν με άρθρα, θα είχαμε δρομολόγιο κάθε δέκα λεπτά και εισιτήριο με δωρεάν καφέ!»
Πέμπτη πράξη: Οι ασθενείς δεν είναι ούτε επιχείρημα ούτε αριθμός
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, όμως το πιο σοβαρό είναι οι άνθρωποι που πάνε για θεραπείες.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να σταματήσει το επικοινωνιακό πινγκ πονγκ.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο αρθρογράφος λέει ότι δεν πρέπει οι ασθενείς να αποδεικνύουν πως αξίζουν να εξυπηρετηθούν.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Συμφωνώ. Δεν πρέπει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τότε γιατί δεν λες να βάλει απλώς το ΚΤΕΛ ένα λεωφορείο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί δεν γνωρίζουμε ακόμη όλα τα επιχειρησιακά και οικονομικά δεδομένα. Αλλά μπορούμε να ζητήσουμε από τους αρμόδιους να βρουν λύση, ακόμη κι αν χρειάζεται στήριξη.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Από ποιον;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Από όσους έχουν ρόλο: ΚΤΕΛ, ακτοπλοϊκή εταιρεία, αυτοδιοίκηση και, όπου χρειάζεται, αρμόδιους κρατικούς φορείς.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και ποιος θα συντονίσει;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εφκειό είναι μια πολύ καλή ερώτηση για τους δημάρχους, την Περιφέρεια και τους συγκοινωνιακούς φορείς.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή το ζήτημα δεν είναι ποιος θα νικήσει στη δημόσια διαμάχη;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, ευλογημένε! Ο ασθενής δεν χρειάζεται νικητή στα σχόλια του Facebook. Χρειάζεται να φτάσει στο ραντεβού του!
Έκτη πράξη: Η Levante στο κάδρο, όχι στο απυρόβλητο
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, γιατί επιμένεις τόσο στη Levante Ferries;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί οι Κεφαλονίτες τη στηρίζουν με τις μετακινήσεις τους και είναι εύλογο να περιμένουν ανταπόκριση στις ανάγκες της τοπικής κοινωνίας.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα η εταιρεία έχει δικό της πρόγραμμα και υποχρεώσεις.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Βεβαίως. Όπως έχει και το ΚΤΕΛ. Δεν μπορεί ο ένας να παρουσιάζεται ως επιχείρηση που πρέπει να αγνοεί το κόστος κι ο άλλος ως επιχείρηση που δεν χρειάζεται καν να μπει στη συζήτηση.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο αρθρογράφος λέει ότι το πλοίο δεν πρέπει να αλλάξει ώρα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Είναι θεμιτό επιχείρημα, γιατί το πρωινό πλοίο εξυπηρετεί κι άλλους ανθρώπους. Αλλά τότε ας ζητήσει και από την εταιρεία να εξηγήσει ποιες άλλες λύσεις μπορεί να εξετάσει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και αν η εταιρεία απαντήσει ότι δεν υπάρχει καμία;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα αξιολογήσουμε την απάντηση. Αλλά πρώτα πρέπει να τεθεί το ερώτημα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Εσύ δηλαδή θέλεις να πιέσουμε και τους δύο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να ζητήσουμε δεσμεύσεις και από τους δύο, ωρέ! Και από όποιον άλλον μπορεί να συμβάλει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα έλεγες στους αρθρογράφους;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Ωρέ παιδιά, το λεωφορείο δεν είναι υποβρύχιο να περάσει μοναχό του το Ιόνιο! Άμα θέλουμε να βρούμε λύση, να βάλουμε στο τραπέζι και το πλοίο!»
Έβδομη πράξη: Η μεγάλη σύσκεψη του καφενείου
Ο Στραβοπάτης τραβάει μια χαρτοπετσέτα και αρχίζει να γράφει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τι κάνεις, ωρέ;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Φτιάχνω πρόγραμμα σύσκεψης.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Με ποιους;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: ΚΤΕΛ, Levante Ferries, Δήμους, Περιφέρεια και εκπροσώπους των ασθενών.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα συζητήσουν;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πρώτα τις πραγματικές ανάγκες. Πόσοι ταξιδεύουν, ποιες ημέρες, σε ποια νοσοκομεία και τι ώρα πρέπει να βρίσκονται εκεί.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μετά;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τις εφικτές ανταποκρίσεις και το κόστος τους.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και μετά;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ποιος μπορεί να συμβάλει, ώστε η λύση να είναι σταθερή και ασφαλής.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και πότε θα γίνει η σύσκεψη;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Άμα συνεχίσουνε έτσι, όταν θα έχει γίνει το πρωινό δρομολόγιο… μεσημεριανό!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Χαχαχα! Και οι αρθρογράφοι;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να έρθουνε κι εφκείνοι. Αλλά να φέρουνε προτάσεις, όχι μονάχα κατηγορίες!
Το μεγάλο φινάλε: Ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, για πες μου την τελική σου κουβέντα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Οι ασθενείς έχουν ανάγκη από αξιόπιστη συγκοινωνία. Το ΚΤΕΛ έχει ευθύνη να εξετάσει σοβαρά την εξυπηρέτησή τους. Η Levante Ferries μπορεί επίσης να κληθεί να εξετάσει τι επιπλέον μπορεί να προσφέρει. Και η Πολιτεία δεν γίνεται να απουσιάζει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και γιατί δεν τα λένε έτσι όλοι;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γιατί, ωρέ Σπύρο, είναι πιο εύκολο να γράφεις ποιος φταίει παρά να συμφωνείς ποιος θα κάνει τι!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η κοινωνική ευθύνη;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν τελειώνει εκεί που αρχίζει ο καταπέλτης!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ωραία κουβέντα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Περίμενε, έχω καλύτερη!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Για λέγε!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «ΩΡΕ ΣΠΥΡΟ, ΑΜΑ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΕΙ Ο ΑΣΘΕΝΗΣ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ, ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟΝ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ!»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τι θα γίνει με τη Levante;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Να μπει κι εφκειή στη συζήτηση, ευλογημένε! Γιατί οι Κεφαλονίτες δεν είναι πελάτες μόνο όταν αγοράζουν εισιτήριο. Είναι και κοινωνία που δικαιούται να ζητάει λύσεις!»
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και με το ΚΤΕΛ;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να βρει μαζί με τους υπόλοιπους μια εφαρμόσιμη ανταπόκριση. Όχι να περιμένουμε να λυθεί το πρόβλημα με ανταλλαγή ανακοινώσεων.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και ποιος θα πληρώσει τον καφέ μας;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να τον μοιραστούμε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: «Γιατί, ωρέ, άμα μοιραζόμασταν και την ευθύνη όπως τον λογαριασμό, μπορεί να είχαμε βρει το πρωινό δρομολόγιο πριν τελειώσει ο πρώτος καφές!»
Οι δύο φίλοι σηκώνουν τα φλιτζάνια τους. Το λεωφορείο εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο δημόσιας αντιπαράθεσης. Η πραγματική ανάγκη των επιβατών, όμως, περιμένει ακόμη μια συγκεκριμένη λύση.
Η σειρά «Στραβοπάτης και Ξερόλας» αποτελεί σατιρική μυθοπλασία με δύο φανταστικούς χαρακτήρες. Οι διάλογοι είναι επινοημένοι και δεν αποδίδονται σε πραγματικά πρόσωπα.
