Στην παραλιακή του Αργοστολίου, ο Σπύρος Ξερόλας καταφθάνει με ένα μακροσκελές άρθρο στο χέρι. Ο Μήτσος Στραβοπάτης έχει παραγγείλει καφέ και κοιτάζει τον Κούταβο. Ο Σπύρος έχει ήδη αρχίσει να διαβάζει, πριν ακόμη καθίσει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο! Σήμερα θα μιλήσουμε σοβαρά! Έχουμε ένα ολόκληρο πόνημα για τον Δήμο Αργοστολίου!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, καλώς τον! Πόσες σελίδες είναι;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πολλές! Σχολεία, πλημμύρες, γυμναστήριο, ποδήλατα, δέντρα, πέργκολες, διαβάσεις, θέατρα! Τα πάντα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μπα σε καλό σου! Αυτό δεν είναι άρθρο, ευλογημένε! Γενική απογραφή του Αργοστολίου είναι! Άμα προσθέσει και τις γάτες του Κουτάβου, θα το στείλουμε στην ΕΛΣΤΑΤ!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μη γελάς! Ο άνθρωπος ξεκινά από μια μεγάλη δημοκρατική αρχή. Η εξουσία πρέπει να ελέγχεται!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και πολύ σωστά το λέει! Να ελέγχεται, να ερωτάται και να λογοδοτεί. Αλλά κι εκείνος που ελέγχει, Σπύρο μου, πρέπει να στηρίζει αυτά που λέει. Η δημοκρατία δεν απαγορεύει να του κάνουμε κι εμείς ερωτήσεις!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή θέλεις να ελέγξουμε τον ελεγκτή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, βέβαια! Τι είναι ο ελεγκτής, ωρέ; Ιερό κειμήλιο να τον προσκυνάμε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Άκου τη μεγάλη του διαπίστωση! Η δημοτική αρχή δεν έχει σωστή ιεράρχηση προτεραιοτήτων!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μάλιστα! Και ποιος θα βάζει τις προτεραιότητες;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Οι ανάγκες της κοινωνίας!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σωστά! Και ποιος καλείται να τις αξιολογήσει, να αποφασίσει και να αναλάβει την ευθύνη;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Η δημοτική αρχή, υποθέτω.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν το υποθέτεις, Σπύρο μου! Γι’ αυτό γίνονται εκλογές! Οι δημότες εκλέγουν μια διοίκηση για να αποφασίζει, να σχεδιάζει και να υλοποιεί. Κι ύστερα την κρίνουν για τις επιλογές της. Δεν εκλέγουν έναν δήμαρχο για να περιμένει κάθε πρωί ποια σειρά έργων θα του υπαγορεύσει ο κάθε αρθρογράφος!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα μπορεί ο αρθρογράφος να έχει καλύτερες προτάσεις!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να τις καταθέσει, ωρέ! Και να τις συζητήσουμε. Άλλο όμως η πρόταση κι άλλο να παρουσιάζεις τη δική σου σειρά προτεραιοτήτων σαν να είναι η μοναδική επιτρεπτή!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή η δημοτική αρχή έχει πάντα δίκιο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ούτε κατά διάνοια! Έχει την ευθύνη, όχι το αλάθητο. Κι όταν κάνει λάθος, να της το χρεώνουμε. Αλλά να μη μπερδεύουμε το δικαίωμα της κριτικής με το δικαίωμα της διοίκησης!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Εδώ, πάντως, χρησιμοποιεί και μια παροιμία. «Όποιος έχει πολύ πιπέρι βάζει και στα λάχανα».
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, ωραία! Αρχίσαμε με τη δημοκρατία και περάσαμε στη μαγειρική! Για πες μου, Σπύρο, τι είναι το πιπέρι και τι τα λάχανα;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Το πιπέρι είναι τα πολλά έργα που γίνονται χωρίς σωστή ιεράρχηση!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και ποιος αποφασίζει πόσο πιπέρι θέλει το φαγητό;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο μάγειρας!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, αυτό λέω κι εγώ! Τον μάγειρα τον διαλέξανε οι δημότες! Άμα δεν τους αρέσει το φαγητό, στις εκλογές αλλάζουνε μάγειρα. Δεν μπορεί όμως κάθε περαστικός να μπαίνει στην κουζίνα και να φωνάζει «βγάλε το πιπέρι, βάλε μαϊντανό, πέτα τα λάχανα»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ωραία τα λες, αλλά πάμε στα σχολεία! Το 3ο Γυμνάσιο έχει προβλήματα όταν βρέχει. Το 1ο Νηπιαγωγείο χρειάζεται καινούργια στέγη. Στα Βλαχάτα υπάρχουν παράπονα για την αυλή!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και όλα αυτά θέλουν απαντήσεις και λύσεις! Ειδικά για τα παιδιά, δεν σηκώνει αστεία. Αλλά για το 1ο Νηπιαγωγείο δεν είδαμε χθες τις φωτογραφίες;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τις είδαμε.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Οι μάστορες είναι απάνου στη στέγη ή τους ζωγραφίσανε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είναι απάνου στη στέγη.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε να πούμε και τα δύο! Ότι πρέπει να εξηγηθεί γιατί η επισκευή γίνεται Οκτώβριο, αλλά και ότι η αντικατάσταση έχει ξεκινήσει. Δεν γίνεται να ζητάς έργα και μόλις αρχίζουν να γίνονται να τα εξαφανίζεις από την κουβέντα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα δεν τελείωσε ακόμη!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γι’ αυτό λέμε «ξεκίνησε», όχι «τελείωσε»! Άμα θέλεις να κρίνεις σωστά, πρέπει να ξέρεις και σε ποιο στάδιο βρίσκεται το κάθε έργο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η παραλιακή που πλημμυρίζει;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μεγάλο και χρόνιο πρόβλημα! Αλλά άλλο τα όμβρια ύδατα κι άλλο η θαλάσσια στάθμη και η παλίρροια. Θέλουν διαφορετική τεχνική αντιμετώπιση. Δεν αρκεί να φωνάζεις «φτιάξτε την παραλιακή»! Πρέπει να ξέρεις τι έργο χρειάζεται, πόσο κοστίζει, ποιες μελέτες απαιτούνται και ποιος έχει την αρμοδιότητα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή να περιμένουμε τις μελέτες και να πνιγόμαστε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, ωρέ! Να απαιτούμε χρονοδιάγραμμα και μέτρα προστασίας. Αλλά η θάλασσα δεν υποχωρεί επειδή της έγραψες ένα θυμωμένο άρθρο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάμε στο κλειστό «Αντώνης Τρίτσης»! Έγινε η στέγη, αλλά μπήκαν νερά από τα παράθυρα. Και τώρα συζητούν για καινούργιο παρκέ!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εκεί έχει σοβαρό επιχείρημα! Πριν τοποθετηθεί καινούργιο παρκέ, πρέπει να αντιμετωπιστούν οι εισροές νερού. Και το Kefalonia Magazine έχει αναδείξει το ζήτημα. Να δοθεί οριστική λύση, όχι να πληρώσουμε καινούργιο πάτωμα και να το κάνουμε πισίνα στην πρώτη καταιγίδα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Επιτέλους, συμφωνείς!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, δεν είμαι αντίθετος σε όποιον γράφει κριτική! Στα αστήρικτα συμπεράσματα είμαι αντίθετος. Άμα λέει κάτι σωστό, θα το πούμε. Δεν έχουμε οπαδικό κασκόλ αντί για μυαλό!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τα ηλεκτρικά ποδήλατα; Από τα τριάντα πέντε, πόσα λειτουργούν σήμερα;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πολύ καλή ερώτηση! Να δώσει ο Δήμος αριθμό, διαθεσιμότητα, βλάβες και κόστος συντήρησης. Αλλά θυμάσαι και την ανακοίνωση για τις κακές χρήσεις και τους βανδαλισμούς;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τη θυμάμαι.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε έχουμε δύο ζητήματα. Τη συντήρηση από τον Δήμο και τον σεβασμό της δημόσιας περιουσίας από τους χρήστες. Δεν γίνεται να ζητάμε κοινόχρηστα ποδήλατα και μετά να κάνουμε πως δεν υπάρχουν ευθύνες όταν κάποιοι τα καταστρέφουν!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Πάμε στα δέντρα! Κάποια ξεράθηκαν!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να αντικατασταθούν όπου χρειάζεται και να εξεταστεί γιατί δεν επιβίωσαν. Μα ούτε κάθε ξερό δέντρο αποδεικνύει συνολική αποτυχία ούτε κάθε καινούργια φύτευση είναι θρίαμβος. Έχει σημασία πόσα φυτεύτηκαν, πόσα επέζησαν και πώς συντηρούνται.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και η πέργκολα στην αγορά; Κρύβει τις καμάρες!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εκεί μπαίνουμε στην αισθητική! Μπορεί να αρέσει, μπορεί να μην αρέσει. Να εξεταστούν οι εγκρίσεις και ο σχεδιασμός. Αλλά η προσωπική αισθητική άποψη δεν είναι αυτομάτως τεχνική πραγματογνωμοσύνη!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τώρα, Μήτσο, φτάνουμε στο μεγάλο θέμα! Τις έξυπνες διαβάσεις!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αμάν, Παναγία μου! Πάλι οι διαβάσεις; Τι κάνανε σήμερα; Μάθανε ξένες γλώσσες;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Όχι! Έχουν ασημί κολόνες! Με φωτοβολταϊκά πάνελ! Και ο αρθρογράφος προτείνει να βαφτούν πράσινες!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, Σπύρο! Δηλαδή το μεγάλο πρόβλημα είναι το χρώμα της κολόνας;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Λέει πως δεν ταιριάζουν στην αισθητική της πόλης!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και για την ασφάλεια των παιδιών τι λέει; Για το αν φαίνονται καλύτερα οι πεζοί; Για το αν οι οδηγοί κόβουν ταχύτητα; Για το αν λειτουργούν σωστά οι φωτεινές ενδείξεις;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Λέει πως έπρεπε να επιλεγούν και άλλα σημεία, με περισσότερη νυχτερινή κίνηση.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να εξεταστεί κι αυτό! Αλλά το πρόγραμμα αφορά πρωτίστως σχολικές διαβάσεις. Οκτώ στο Αργοστόλι και μία στη Σκάλα. Δεν μπορείς να κατηγορείς ένα πρόγραμμα επειδή δεν λύνει κάθε κυκλοφοριακό πρόβλημα της πόλης!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα η δημοτική αρχή συμμετείχε στην επιλογή των σημείων!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και σωστά πρέπει να λογοδοτεί για τις επιλογές της! Αλλά πάλι επιστρέφουμε στο ίδιο ερώτημα: ποιος έχει την ευθύνη να ιεραρχεί; Η εκλεγμένη διοίκηση, μέσα στα όρια του προγράμματος. Και ποιος μπορεί να την ελέγχει; Όλοι μας!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν καταλαβαίνω γιατί σε πειράζει τόσο η πρόταση να βαφτούν πράσινες!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Καθόλου δεν με πειράζει! Αν επιτρέπεται τεχνικά και εγκρίνεται, ας εξεταστεί. Αλλά πρώτα να δούμε αν λειτουργεί σωστά η διάβαση. Δεν θα σταματήσει ο οδηγός επειδή η κολόνα ταιριάζει με τον φοίνικα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ο αρθρογράφος μιλά και για Μεγάλο Αδελφό που παρακολουθεί από ψηλά!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, πού τον είδε; Στο φωτοβολταϊκό; Το πάνελ μαζεύει ήλιο για να λειτουργεί το σύστημα. Αν υπάρχει ζήτημα καταγραφής δεδομένων, να ελεγχθεί ο εξοπλισμός και οι προδιαγραφές. Δεν γίνεται όμως κάθε μεταλλικός στύλος να βαφτίζεται κατάσκοπος!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και το θεατράκι που κατασκευάζεται; Μήπως θα ήταν προτιμότερο να γίνουν μαθήματα θεατρικής και μουσικής αγωγής;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωραία ιδέα τα μαθήματα! Αλλά γιατί να είναι το ένα αντί του άλλου; Για να κάνεις θεατρική αγωγή χρειάζεσαι και ανθρώπους και χώρους. Άμα υπάρχει συγκεκριμένη χρηματοδότηση για υποδομή, δεν σημαίνει πως μπορείς να τη μετατρέψεις σε μισθούς δασκάλων ή σε οποιαδήποτε άλλη δαπάνη!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή κάθε έργο που χρηματοδοτείται πρέπει να γίνεται;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι! Πρέπει να εξετάζεται αν χρειάζεται, αν είναι νόμιμο, αν μπορεί να συντηρηθεί και αν εξυπηρετεί τους δημότες. Αλλά δεν μπορείς να μιλάς για προτεραιότητες αγνοώντας τους όρους των χρηματοδοτήσεων. Δεν είναι όλα τα χρήματα ένα σακούλι που το αδειάζεις όπου σου καπνίσει!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Το άρθρο πάντως τελειώνει λέγοντας πως το Αργοστόλι δεν χρειάζεται έναν Περικλή και τον Χρυσό Αιώνα του!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, ωρέ! Φτάσαμε και στην αρχαία Αθήνα; Από τις γαλότσες του Γυμνασίου στον Περικλή; Μεγάλο ταξίδι κάναμε σήμερα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Λέει πως χρειάζεται σχεδιασμό και εξορθολογισμό της καθημερινότητας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και ποιος διαφωνεί; Να υπάρχει σχεδιασμός, συντήρηση, διαφάνεια και σωστή αξιοποίηση των πόρων. Μα το να γράφεις πως όλα γίνονται χωρίς λογική δεν αρκεί. Πρέπει να δείχνεις συγκεκριμένα πού υπάρχει αστοχία, ποια λύση προτείνεις και τι μπορεί πράγματι να εφαρμοστεί.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή η αντιπολίτευση τι πρέπει να κάνει;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να ελέγχει, να προτείνει, να τεκμηριώνει και να διεκδικεί. Και η δημοτική αρχή να απαντά, να διορθώνει και να αναλαμβάνει την ευθύνη. Έτσι λειτουργεί ο δημόσιος διάλογος!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και τελικά ποιος αποφασίζει τι έχει μεγαλύτερη προτεραιότητα;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Η δημοτική αρχή αποφασίζει μέσα στις αρμοδιότητές της, με βάση τις ανάγκες, τους πόρους και τον νόμο. Οι δημότες έχουν τον τελευταίο λόγο στις εκλογές. Και στο μεταξύ όλοι έχουμε δικαίωμα να ζητάμε εξηγήσεις.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ωραία! Και τι θα κάνουμε με το πιπέρι και τα λάχανα;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, Σπύρο μου, αυτό είναι το πιο εύκολο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να βάζουμε όσο πιπέρι χρειάζεται για να νοστιμίζει η κριτική, όχι τόσο που να μη βλέπουμε πια τι έχουμε μέσα στο πιάτο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και ο Περικλής;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Άσ’ τον ήσυχο, ωρέ! Δυόμισι χιλιάδες χρόνια έχει πεθάνει ο άνθρωπος και τον ανακατέψαμε κι αυτόν με τις κολόνες του Αργοστολίου!
Σημείωση: Η σειρά «Στραβοπάτης και Ξερόλας» αποτελεί σατιρική μυθοπλασία του Kefalonia Magazine. Ο Μήτσος Στραβοπάτης και ο Σπύρος Ξερόλας είναι δύο φανταστικοί χαρακτήρες. Οι διάλογοι, οι απόψεις και οι ατάκες τους αποτελούν προϊόν δημιουργικής επινόησης. Τυχόν αναφορές σε πραγματικά γεγονότα ή δημόσια πρόσωπα εντάσσονται στο πλαίσιο της πολιτικής σάτιρας και του κοινωνικού σχολιασμού.
