Η σουμάδα, το λαβράκι με τα γαλλικά, η προεδρική σουίτα και η μεγάλη αγωνία του Μήτσου: μήπως ο Πρόεδρος φύγει από την Κεφαλονιά χωρίς να δοκιμάσει κρεατόπιτα;
Αργοστόλι, Παρασκευή απόγευμα. Στο μικρό καφενείο του μπάρμπα-Διονύση, ο Σπύρος Ξερόλας έχει απλώσει στο τραπέζι δύο επίσημα έγγραφα. Φοράει το καφέ σακάκι, το παπιγιόν και τα μεγάλα μαύρα γυαλιά του.
Ο Μήτσος Στραβοπάτης μπαίνει φουριόζος, με την τραγιάσκα στραβά και μια πάνινη τσάντα παραμάσχαλα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο! Κάτσε γλήγορα! Έχουμε προεδρική υπόθεση!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, τι έγινε; Μας κάλεσε ο Τασούλας στο Προεδρικό Μέγαρο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Καλύτερα! Έχουμε το μενού της επίσημης δεξίωσης και τη διαμονή της προεδρικής αντιπροσωπείας!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Παναγία μου! Και γιατί μου τα λες εμένα; Εγώ ούτε μάγειρας είμαι ούτε ξενοδόχος!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Επειδή, Μήτσο μου, αποφάσισα να σε διορίσω αρχιμάγειρα της προεδρικής υποδοχής!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και ποιος σ’ έκαμε εσένα αρμόδιο για διορισμούς;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Εγώ είμαι ο υπεύθυνος πρωτοκόλλου!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, ωραία αρχίσαμε! Εσύ διορίζεις, εγώ μαγειρεύω κι ο Δήμος δεν ξέρει ούτε πως υπάρχουμε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Σώπα και άκου! Πρώτο στην υποδοχή: σουμάδα Κεφαλονιάς!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μάλιστα! Εδώ είμαστε! Να πιει ο άνθρωπος μια σουμάδα να καταλάβει πως πάτησε στο νησί μας!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μετά έχουμε κριθαρότο με γαρίδες, ούζο, φινόκιο και γλυκάνισο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Στάσου, ωρέ! Ξαναπές το!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Κριθαρότο με γαρίδες, ούζο, φινόκιο και γλυκάνισο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και το κριθαράκι πού είναι;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μέσα στο κριθαρότο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αχα! Δηλαδή το κριθαράκι, μόλις έμαθε πως έρκεται ο Πρόεδρος, έβαλε γραβάτα και μετονομάστηκε σε κριθαρότο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είναι σύγχρονη γαστρονομία, Μήτσο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, να του βάλουνε και μια καρέκλα στο Δημοτικό Συμβούλιο, αφού ανέβηκε τόσο ψηλά στην κοινωνία!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Το φινόκιο, πάντως, είναι πολύ ωραίο.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, το μάραθο λέμε! Τόσα χρόνια το βάζαμε στο φαΐ και τώρα που το λέμε φινόκιο, θα μας ζητήσει και διαβατήριο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μην είσαι οπισθοδρομικός!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν είμαι, ευλογημένε! Αλλά άμα το πιάτο έχει περισσότερες ξένες λέξεις από γαρίδες, κάτι πρέπει να υποψιαστούμε!
Ο μπάρμπα-Διονύσης πλησιάζει κρατώντας δύο καφέδες.
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Τι μαγειρεύετε πάλι, ωρέ, και φωνάζετε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Προεδρικό τραπέζι, μπάρμπα! Με κριθαράκι που σπούδασε στην Ευρώπη!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μην τον ακούς. Έχουμε και φιλέτο λαβράκι με μασεντουάν λαχανικών, πουρέ μπρόκολου και σάλτσα λευκού κρασιού με μυρωδικά!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Μασεντουάν; Τι είναι τούτο, ωρέ; Κανένας πρέσβης;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν ξέρω, μπάρμπα, αλλά άμα έρτει και ο μασεντουάν, να του κρατήσουμε θέση δίπλα στον Πρόεδρο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μασεντουάν είναι λαχανικά κομμένα σε μικρά κυβάκια.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μάλιστα! Δηλαδή η γιαγιά μου, που έκοβε τα καρότα ψιλά για τη σούπα, έκανε υψηλή γαστρονομία και δεν το ‘ξερε!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Και το λαβράκι πώς θα το φάνε;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Με μεγάλη προσοχή! Γιατί με τόσα συνοδευτικά, μπορεί να μην το βρούνε στο πιάτο!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Υπάρχει και σατώ από λαχανικά σχάρας με καραμελωμένο βαλσάμικο και άρωμα ροδιού.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, τι είπες τώρα;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Σατώ από λαχανικά!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δηλαδή τα κολοκυθάκια θα μείνουνε σε σατώ;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είναι μαγειρικός όρος!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εγώ ξέρω πως σατώ έχουνε στη Γαλλία οι ευγενείς! Τώρα αποκτήσανε και οι μελιτζάνες;
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Εγώ πάντως άμα βάλω κολοκυθάκια στη σχάρα, τα λέω κολοκυθάκια.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Γι’ αυτό, μπάρμπα μου, δεν σε καλούν σε διεθνή γαστρονομικά συνέδρια!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Συνεχίζω! Πατάτες νέας γης με καπνιστό αλάτι, πορτοκαλοπίπερο και πουρέ καρότου.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Στάσου! Πατάτες νέας γης;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ναι!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και τι απογίνανε οι πατάτες της παλιάς γης; Τις απολύσανε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είναι ονομασία!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, άμα είναι νέας γης, να ρωτήσουμε αν η παλιά γη πήρε σύνταξη!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Εγώ έχω κάτι πατάτες από τα Ομαλά. Να σας φέρω;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μην το κάνεις, μπάρμπα! Θα τις πούνε «γεώμηλα ορεινής καταγωγής με αρωματική ανάμνηση Ρομπόλας» και δεν θα τις αναγνωρίζεις!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είσαι αδιόρθωτος! Άκου τη σαλάτα: φύλλα μεσγκλάν, οργανικά ντοματίνια, αγγουράκι baby, δυόσμο, μπισκότα από γραβιέρα Κεφαλονιάς και βινεγκρέτ εσπεριδοειδών!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Μισό λεπτό! Αγγουράκι μπέιμπι;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Baby!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δηλαδή θα φέρουνε αγγουράκι ανήλικο στο προεδρικό τραπέζι;
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Να το συνοδεύει η μάνα του, μην έχουμε μπλεξίματα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αχαχα! Και τα μπισκότα από γραβιέρα; Ωρέ, η γραβιέρα μας έγινε ζαχαροπλαστείο;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Είναι τραγανά παρασκευάσματα από κεφαλονίτικη γραβιέρα.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, τότε να το πούμε! Γιατί άμα πεις στον μπάρμπα-Νιόνιο από τα Ομαλά «φέρε μου μπισκότα γραβιέρας», θα νομίσει πως χάλασε ο φούρνος!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και για επιδόρπιο έχουμε μους γιαουρτιού με φράουλες μαρινέ σε limoncello, λάιμ και βασιλικό.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωρέ, το γιαούρτι πήγε κι αυτό ταξίδι στην Ιταλία;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Γιατί το λες;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Επειδή ξεκίνησε από το μπακάλικο και κατέληξε με limoncello και λάιμ! Άμα συνεχίσει έτσι, θα ζητήσει δωμάτιο στη σουίτα!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Εμένα πάντως ένα γιαούρτι με μέλι μου φτάνει.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Σώπα, μπάρμπα! Μην το ακούσουνε και το ονομάσουνε «λευκή κρέμα παραδοσιακής ζύμωσης με χρυσή επίστρωση μελισσοκομικής προέλευσης»!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ευτυχώς, τουλάχιστον, στα ποτά έχουμε κάτι που καταλαβαίνεις: Ρομπόλα Κεφαλονιάς!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δόξα τω Θεώ! Επιτέλους μια λέξη που δεν χρειάζεται μεταφραστή!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Και η σουμάδα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Αυτές οι δυο να μας σώσουνε την τιμή! Γιατί με τα υπόλοιπα, ο Πρόεδρος μπορεί να νομίσει πως προσγειώθηκε στο Παρίσι αντί στο Αργοστόλι!
Ο Ξερόλας διπλώνει το πρώτο έγγραφο και ανοίγει το δεύτερο με ύφος γενικού γραμματέα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τώρα περνάμε στη διαμονή!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Πού θα κοιμηθούμε;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Όχι εμείς, ευλογημένε! Η προεδρική αντιπροσωπεία!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Α, μάλιστα! Για λέγε!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Σε μεγάλο και καλό ξενοδοχείο. Προβλέπεται σουίτα για τον Πρόεδρο, μονόκλινα δωμάτια και δίκλινο για συνοδούς ασφαλείας.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωραία. Να ξεκουραστούν οι άνθρωποι, γιατί έχουν και πρόγραμμα.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και πρέπει να φροντίσουμε το πρωτόκολλο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εσύ να το φροντίσεις! Εγώ έχω μια απορία.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ποια;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Η σουίτα έχει παράθυρο στην πλατεία;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δεν το γράφει το έγγραφο!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Κρίμα! Γιατί άμα ανοίξει ο Πρόεδρος το παράθυρο το πρωί και ακούσει κεφαλονίτικη κουβέντα από κάτω, θα μάθει περισσότερα για το νησί απ’ όσα θα του πούνε σε δέκα επίσημες ομιλίες!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τι θα ακούσει δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Τον έναν να λέει πως δεν βρίσκει να παρκάρει, τον άλλον να παραπονιέται για τις τιμές, τον τρίτο να αναλύει τις εκλογές και τον τέταρτο να τους διορθώνει όλους χωρίς να τον έχει ρωτήσει κανείς!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Δηλαδή την κανονική Κεφαλονιά!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ακριβώς! Αυτή είναι η αυθεντική προεδρική εμπειρία!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μήτσο, μην ξεχνάς πως πρόκειται για επίσημη επίσκεψη.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Δεν το ξεχνώ, Σπύρο μου. Και πολύ σωστά ο Δήμος φροντίζει να υπάρχει οργανωμένη φιλοξενία. Δεν θα αφήσουμε την αντιπροσωπεία να ψάχνει δωμάτια τελευταία στιγμή!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Άρα εγκρίνεις τις προετοιμασίες;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εγκρίνω τη σοβαρή φιλοξενία. Αλλά άκου να σου πω και τούτο: όσα φινόκιο και μασεντουάν κι αν βάλουμε στο τραπέζι, η μεγαλύτερη τιμή στον επισκέπτη είναι να του δείξουμε τον τόπο όπως πραγματικά είναι.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Δηλαδή;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να του δείξουμε τον Άγιο Γεράσιμο, την ιστορία μας, τους ανθρώπους μας, τα καλά μας και τις ανάγκες μας. Να καταλάβει πως η Κεφαλονιά δεν είναι μόνο ωραίες δεξιώσεις και φωτογραφίες.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Σωστό κι αυτό.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και να μην ξεχνάμε πως ο Πρόεδρος έρκεται με αφορμή τη μεγάλη γιορτή του Αγίου μας. Το επίσημο τραπέζι είναι μια πλευρά της φιλοξενίας, όχι το νόημα της επίσκεψης.
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Ωρέ, εμένα ένα πράγμα με τρώει.
ΞΕΡΟΛΑΣ: Τι, μπάρμπα;
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Κρεατόπιτα δεν έχει το μενού;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: ΑΥΤΟ! Αυτό ήθελα να πω από την αρχή!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μα είναι επίσημη δεξίωση με συγκεκριμένο μενού!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Το κατάλαβα, ευλογημένε! Αλλά έρκεται άνθρωπος στην Κεφαλονιά και δεν θα του βάλουμε μια μπουκιά κρεατόπιτα;
ΞΕΡΟΛΑΣ: Μπορεί να δοκιμάσει κάποια άλλη στιγμή.
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ε, να το φροντίσουνε! Γιατί άμα φύγει από το νησί γνωρίζοντας το μασεντουάν και όχι την κρεατόπιτα, θα έχουμε χάσει μια ιστορική ευκαιρία!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Κι ένα κομμάτι μπακαλιαρόπιτα!
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Και μια ριγανάδα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Ωρέ, θα αλλάξετε ολόκληρο το μενού;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, Σπύρο! Εγώ προτείνω να κάνουμε μια δεύτερη, φανταστική δεξίωση. Την πρώτη την οργανώνει ο Δήμος, με όλα τα καλά και τα επίσημα. Τη δεύτερη την οργανώνουμε εμείς, με κρεατόπιτα, Ρομπόλα και κουβέντα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και ποιοι θα είναι καλεσμένοι;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όποιος αγαπάει την Κεφαλονιά και αντέχει τα πειράγματά μας!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Και ποιος θα πληρώσει;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Ωχ! Να τος πάλι ο λογαριασμός!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Αχαχα! Να τον στείλουμε στο πρωτόκολλο;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Όχι, ευλογημένε! Εμείς θα τον πληρώσουμε. Μη μας κατηγορήσουνε πως κάμαμε απευθείας ανάθεση για τρεις καφέδες και μια κρεατόπιτα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Λοιπόν, ποιο είναι το συμπέρασμα της ημέρας;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Να καλωσορίσουμε τον Πρόεδρο όπως πρέπει, να τιμήσουμε τον Άγιο μας και να δείξουμε την κεφαλονίτικη φιλοξενία. Και οι επίσημοι ας απολαύσουν το ωραίο τραπέζι τους!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Κι εμείς;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Εμείς, Σπύρο μου, θα κάτσουμε εδώ με τον μπάρμπα-Διονύση και θα περιμένουμε να μας εξηγήσει κάποιος πότε πρόλαβε το κριθαράκι να γίνει κριθαρότο!
ΜΠΑΡΜΠΑ-ΔΙΟΝΥΣΗΣ: Αχαχα!
ΞΕΡΟΛΑΣ: Και αν σε καλέσουνε στη δεξίωση;
ΣΤΡΑΒΟΠΑΤΗΣ: Θα πάω, ωρέ! Αλλά θα πάρω και μια κρεατόπιτα στην τσέπη. Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε πιάσει η νοσταλγία της παλιάς γης, ανάμεσα στις πατάτες της νέας!
Σημείωση: Η σειρά «Στραβοπάτης και Ξερόλας» αποτελεί σατιρική μυθοπλασία του Kefalonia Magazine. Ο Μήτσος Στραβοπάτης, ο Σπύρος Ξερόλας και ο μπάρμπα-Διονύσης είναι φανταστικοί χαρακτήρες. Οι διάλογοι και οι ατάκες τους αποτελούν προϊόν δημιουργικής επινόησης. Τυχόν αναφορές σε πραγματικά γεγονότα ή δημόσια πρόσωπα εντάσσονται στο πλαίσιο της πολιτικής σάτιρας και του κοινωνικού σχολιασμού.
