Τέμπη: 300 κυβικά χώματος τα βαφτίζουν «ανύψωση βαγονιών» – Η εξοργιστική σύγκριση με την Ισπανία!

Μια ανάρτηση επιχειρεί να εμφανίσει το «μπάζωμα» των Τεμπών ως μια απλή επιχείρηση απομάκρυνσης βαγονιών, όπως αυτή που πραγματοποιείται στην Ισπανία. Μόνο που η ελληνική Δικαιοσύνη έχει ήδη περιγράψει στο σχετικό βούλευμα κάτι πολύ διαφορετικό: απομάκρυνση περίπου 300 κυβικών μέτρων χώματος και υλικών, ενώ η ποινική έρευνα βρισκόταν ακόμη σε αρχικό στάδιο.

Υπάρχουν πολιτικά σχόλια που προκαλούν διαφωνία. Υπάρχουν άλλα που προκαλούν αγανάκτηση. Και υπάρχουν εκείνα που επιχειρούν να εξαφανίσουν μια ολόκληρη δικαστική υπόθεση πίσω από δύο προτάσεις και μια φωτογραφία γερανού.

Στην τελευταία κατηγορία ανήκει το σχόλιο που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο με αφορμή τη νέα σιδηροδρομική τραγωδία στην Ισπανία:

«Στην Ισπανία οι γερανοί σήκωσαν τα βαγόνια. Τα βαγόνια σηκώνονται με έναν τρόπο. Στην Ελλάδα αυτό το είπαμε … “μπάζωμα”!»

Τρεις προτάσεις που επιχειρούν να παρουσιάσουν την υπόθεση των παρεμβάσεων στον τόπο της τραγωδίας των Τεμπών ως μια κατασκευασμένη πολιτική διαμάχη.

Μόνο που υπάρχει ένα σοβαρό πρόβλημα.

Η ανύψωση βαγονιών με γερανό δεν είναι το ίδιο πράγμα με την απομάκρυνση εκατοντάδων κυβικών μέτρων χώματος και υλικών από έναν τόπο όπου διεξάγεται ποινική έρευνα.

Και αυτή δεν είναι απλώς μια διαφωνία πολιτικών σχολιαστών.

Είναι μια διάκριση που προκύπτει από τα ίδια τα στοιχεία της ελληνικής δικαστικής διαδικασίας.

Τι ακριβώς κάνουν οι γερανοί στην Ισπανία

Στο πρόσφατο σιδηροδρομικό δυστύχημα κοντά στο Τολέδο, οι ισπανικές αρχές χρησιμοποιούν βαρέα μηχανήματα για να ανυψώσουν κατεστραμμένα βαγόνια.

Σκοπός των επιχειρήσεων είναι να αποκτήσουν πρόσβαση οι διασώστες στα συντρίμμια, να αναζητήσουν εγκλωβισμένους και θύματα και να απομακρύνουν τα κατεστραμμένα τμήματα των συρμών.

Αυτό έχει καταγραφεί σε φωτογραφίες και βίντεο που δημοσιοποιήθηκαν από διεθνή μέσα ενημέρωσης.

Η χρήση γερανών σε ένα πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα είναι απολύτως αναμενόμενη.

Κανείς δεν μπορεί σοβαρά να υποστηρίξει ότι τα παραμορφωμένα βαγόνια πρέπει να παραμείνουν ακίνητα όταν εμποδίζουν τη διάσωση ανθρώπων ή την ανάσυρση θυμάτων.

Όμως από αυτή την αυτονόητη διαπίστωση μέχρι το συμπέρασμα ότι κάθε χωματουργική εργασία που ακολουθεί είναι επίσης αναγκαία και σύννομη υπάρχει τεράστια απόσταση.

Το ερώτημα δεν είναι αν χρησιμοποιήθηκαν γερανοί. Είναι ποιες ακριβώς εργασίες πραγματοποιήθηκαν, πότε, με ποια εντολή και με ποιες εγγυήσεις προστασίας των αποδεικτικών στοιχείων.

Τι αναφέρει το δικαστικό βούλευμα για τα Τέμπη

Εδώ η σύγκριση αποκτά εντελώς διαφορετική διάσταση.

Σύμφωνα με το βούλευμα για την υπόθεση των παρεμβάσεων στον τόπο της τραγωδίας των Τεμπών, από τις 2 έως τις 7 Μαρτίου 2023 απομακρύνθηκαν περίπου 300 κυβικά μέτρα χώματος μαζί με υλικά και αντικείμενα που περιλαμβάνονταν σε αυτό.

Το ίδιο βούλευμα επισημαίνει ότι η ποινική έρευνα είχε ήδη ξεκινήσει και ότι η συλλογή αποδεικτικών στοιχείων βρισκόταν σε πρώιμο στάδιο.

Οι δικαστές αποδίδουν στους εμπλεκομένους παραβίαση καθηκόντων σε σχέση με αυτές τις εργασίες, χωρίς την απαιτούμενη συναίνεση των αρμόδιων δικαστικών αρχών.

Πρόκειται για δικαστική κρίση στο στάδιο της παραπομπής και όχι για τελεσίδικη διαπίστωση ενοχής.

Αλλά είναι μια συγκεκριμένη δικαστική κρίση, η οποία δεν μπορεί να εξαφανιστεί επειδή κάποιος είδε στην τηλεόραση έναν γερανό στην Ισπανία.

Τριακόσια κυβικά μέτρα χώματος δεν είναι βαγόνια.

Η απομάκρυνση υλικών από τον τόπο μιας τραγωδίας δεν ταυτίζεται με την ανύψωση ενός συρμού.

Και η ύπαρξη σωστικών εργασιών δεν αποτελεί γενική άδεια για οποιαδήποτε μεταγενέστερη επέμβαση στον χώρο.

Το κρίσιμο στοιχείο που παραλείπει η ανάρτηση

Υπάρχει μια λεπτομέρεια που κάνει τη συγκεκριμένη σύγκριση ακόμη πιο προβληματική.

Στην υπόθεση των Τεμπών έχει ήδη γίνει διάκριση ανάμεσα στις αρχικές εργασίες που ήταν αναγκαίες για την πρόσβαση των σωστικών συνεργείων και στις μεταγενέστερες παρεμβάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο δικαστικής διερεύνησης.

Οι πρώτες περιλάμβαναν τη σταθεροποίηση του εδάφους και τη δημιουργία ασφαλών συνθηκών για την προσέγγιση των γερανών.

Οι δεύτερες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, την απομάκρυνση σημαντικών ποσοτήτων χώματος και άλλων υλικών.

Ακριβώς αυτή η διάκριση αναδεικνύεται στη σχετική δικαστική τεκμηρίωση.

Επομένως, η εικόνα ενός γερανού στην Ισπανία δεν αποτελεί απάντηση στην υπόθεση του «μπαζώματος».

Αφορά διαφορετική κατηγορία εργασιών.

Το σχόλιο συγκρίνει εκείνο που δεν αμφισβητείται —την ανάγκη ανύψωσης βαγονιών— με εκείνο που ερευνάται δικαστικά —τις συγκεκριμένες μεταγενέστερες παρεμβάσεις στον χώρο των Τεμπών.

Και παρουσιάζει τα δύο σαν να είναι το ίδιο πράγμα.

Από τα «ορφανά του Σημίτη» στα «φερέφωνα του μητσοτακισμού»

Στη σκληρή πολιτική αντιπαράθεση, οι χαρακτηρισμοί «ορφανά του Σημίτη» και «φερέφωνα του μητσοτακισμού» χρησιμοποιούνται για να περιγράψουν τη μετατόπιση ορισμένων δημόσιων υποστηρικτών του σημιτικού εκσυγχρονισμού προς τη σημερινή κυβερνητική παράταξη.

Το πρόβλημα, ωστόσο, δεν είναι η πολιτική διαδρομή οποιουδήποτε προσώπου.

Ο καθένας έχει δικαίωμα να υποστηρίζει τον Κυριάκο Μητσοτάκη, να συμφωνεί με τις κυβερνητικές θέσεις ή να αμφισβητεί την αντιπολίτευση.

Το πρόβλημα αρχίζει όταν η υπεράσπιση μιας κυβέρνησης στηρίζεται σε μια σύγκριση που παραλείπει τα ουσιώδη πραγματικά δεδομένα.

Όταν οι γερανοί της Ισπανίας παρουσιάζονται ως απάντηση για τα 300 κυβικά μέτρα χώματος των Τεμπών, η συζήτηση δεν γίνεται περισσότερο τεκμηριωμένη.

Αντίθετα, απομακρύνεται από το πραγματικό αντικείμενο της δικαστικής διερεύνησης.

Και αυτό δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από καμία πολιτική συμπάθεια.

Το δικαίωμα των οικογενειών να ζητούν απαντήσεις

Πίσω από τη δημόσια αντιπαράθεση υπάρχουν 57 άνθρωποι που έχασαν τη ζωή τους στα Τέμπη.

Υπάρχουν οικογένειες που ζητούν να μάθουν τι ακριβώς συνέβη, γιατί συνέβη και πώς διαχειρίστηκαν οι αρμόδιες αρχές τον τόπο της τραγωδίας.

Τα ερωτήματα αυτά δεν εξαφανίζονται με μια φωτογραφία από την Ισπανία.

Δεν απαντώνται με έναν ειρωνικό παραλληλισμό.

Και δεν αποτελούν από μόνα τους πολιτική εκμετάλλευση.

Η Δικαιοσύνη έχει την αρμοδιότητα να εξετάσει τις πράξεις, τις παραλείψεις και τις ενδεχόμενες ευθύνες των εμπλεκομένων.

Η δημόσια συζήτηση, όμως, οφείλει τουλάχιστον να μην παραποιεί το αντικείμενο αυτής της έρευνας.

Η απάντηση βρίσκεται στα γεγονότα, όχι στους γερανούς

Η ισπανική τραγωδία βρίσκεται ακόμη υπό διερεύνηση.

Δεν γνωρίζουμε ποια θα είναι τα τελικά συμπεράσματα των αρμόδιων αρχών για όλες τις επιχειρήσεις στον τόπο του δυστυχήματος.

Γνωρίζουμε ότι χρησιμοποιούνται γερανοί για τη διάσωση και την απομάκρυνση βαγονιών.

Αυτό δεν αποδεικνύει τίποτε για τη νομιμότητα ή την αναγκαιότητα των συγκεκριμένων εργασιών που πραγματοποιήθηκαν στα Τέμπη ημέρες μετά τη σύγκρουση.

Στην Ελλάδα, άλλωστε, το ζήτημα δεν είναι υποθετικό.

Υπάρχει δικαστικό βούλευμα.

Υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές σε απομάκρυνση χώματος και υλικών.

Υπάρχουν πρόσωπα που παραπέμφθηκαν να δικαστούν, με πλήρη διατήρηση του τεκμηρίου αθωότητας.

Και υπάρχει ένα ερώτημα που δεν απαντά κανένας γερανός: γιατί απομακρύνθηκαν περίπου 300 κυβικά μέτρα χώματος και υλικών από τον τόπο μιας τραγωδίας ενώ η ποινική έρευνα βρισκόταν ακόμη σε αρχικό στάδιο;

Όποιος θέλει να αντικρούσει τα σχετικά ευρήματα, οφείλει να αναφερθεί στα πραγματικά περιστατικά και στη δικαστική τεκμηρίωση.

Όχι να παρουσιάζει μια επιχείρηση ανύψωσης βαγονιών στην Ισπανία ως δήθεν διάψευση μιας διαφορετικής υπόθεσης στην Ελλάδα.

Γιατί οι γερανοί σηκώνουν βαγόνια.

Δεν σηκώνουν από το τραπέζι τα ερωτήματα της Δικαιοσύνης.