Θα μπορούσε να αποφευχθεί αυτό το έγκλημα; Πολύ πιθανόν, αν ήταν διαφορετική η αντιμετώπιση του νόμου στο θέμα της επιμέλειας του παιδιού. Κατά 99% η επιμέλεια δίδεται στη μάνα. Γιατί; Γιατί έτσι. Ο πατέρας πληρώνει, βλέπει το παιδί με ωράριο και αν τύχει και καθυστερήσει στο να το επιστρέψει μισή ώρα, τραβιέται στο δικαστήριο για… αρπαγή ανηλίκου! Σκέψου τι αισθάνεται κάποιος που μαθαίνει όχι μόνο ότι η γυναίκα του έχει δημιουργήσει άλλη σχέση αλλά ότι θα πάρει το παιδί τους μαζί της και θα μένει στη Μ. Βρετανία. Δεν ξέρω τους χαρακτήρες των εμπλεκομένων, σε καμμία περίπτωση (για να προφτάσω τους ηλίθιους) δεν δικαιολογώ την αντίδραση του θύτη, όμως δεν ξέρουμε ποια είναι η συμπεριφορά κάθε ανθρώπου όταν “θολώσει” το μυαλό του. Και η άδικη, παράλογη, και μεροληπτική εις βάρος των χωρισμένων ανδρών νομοθεσία συχνά οδηγεί στο “θόλωμα”. Δεν είναι έγκλημα “πάθους” όπως το παρουσιάζουν. Είχε συναινέσει στο διαζύγιο. Είναι έγκλημα απελπισίας.

Constantinos Caesar Aravantinos