Ωραίο το αφήγημα. Πολύ βολικό μάλιστα.
«Το κράτος δεν μπορεί να είναι παντού».
Σωστά. Δεν μπορεί να βρίσκεται πίσω από κάθε πολίτη για να του λέει πού θα πάει, τι θα αγοράσει και ποιον γιατρό θα επισκεφθεί.
Μόνο που υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια:
Στην Υγεία το κράτος ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟ να είναι εκεί.
Όχι για να κρατάει τον πολίτη από το χέρι.
Για να ελέγχει ποιος παρέχει ιατρικές υπηρεσίες, με ποια άδεια, σε ποιον χώρο, με ποιον εξοπλισμό και ποιες ιατρικές πράξεις επιτρέπεται να πραγματοποιεί.
Αλλιώς να καταργήσουμε Υπουργείο Υγείας, Ιατρικούς Συλλόγους, αδειοδοτήσεις και ελεγκτικούς μηχανισμούς και να βάλουμε στην είσοδο κάθε ιατρείου μία πινακίδα:
«Μπαίνετε με δική σας ευθύνη – ψάξτε το στο Google πρώτα».
💣 «Φταίει ο κόσμος που εμπιστεύεται απατεώνες»
Εδώ πραγματικά απογειώνεται το επιχείρημα.
Δηλαδή ο πολίτης πριν κάνει μια θεραπεία πρέπει να μετατραπεί σε επιθεωρητή Υγείας;
Να ζητήσει την οικοδομική άδεια;
Να ελέγξει την άδεια λειτουργίας;
Να διασταυρώσει ποια ιατρική πράξη επιτρέπεται στον συγκεκριμένο χώρο;
Να εξετάσει τα μηχανήματα;
Να ψάξει τα θεραπευτικά πρωτόκολλα;
Και μετά, καλού κακού, να πάρει και τον Ιατρικό Σύλλογο ένα τηλέφωνο;
Ρε παιδιά, αν πρέπει να τα κάνει όλα αυτά ο ασθενής, εσείς ακριβώς γιατί πληρώνεστε;
🤡 «Εσύ Άδωνη έβαλες μαλλιά και έκανες μπότοξ»
Και κάπου εδώ η συζήτηση εγκαταλείπει τον πλανήτη Γη.
Τι σχέση έχει μια νόμιμη αισθητική ιατρική πράξη σε αδειοδοτημένο χώρο με το αν σε έναν συγκεκριμένο χώρο πραγματοποιούνταν πράξεις που ενδεχομένως δεν καλύπτονταν από την άδειά του;
Καμία.
Με την ίδια λογική:
– Πήγες οδοντίατρο;
– Ναι.
– Α, άρα γιατί διαμαρτύρεσαι για έναν παράνομο χειρουργό;
Επιχείρημα επιπέδου “και εσύ γιατί φοράς παπούτσια;”.
💣 Και μετά πετάμε μέσα και την Καρυστιανού
Εδώ έχουμε το αγαπημένο ελληνικό άθλημα:
Όταν η συζήτηση δυσκολεύει, ρίχνουμε μια Καρυστιανού μέσα και καθαρίσαμε.
Τι σχέση έχει η Καρυστιανού με το αν ένας συγκεκριμένος χώρος λειτουργούσε νόμιμα και αν πραγματοποιούνταν εκεί επιτρεπόμενες ή μη ιατρικές πράξεις;
Καμία απολύτως.
Και επειδή κάποιοι κάποτε υποστήριξαν πολιτικά την Καρυστιανού, καταργήθηκε η υποχρέωση του κράτους να ελέγχει τις δομές Υγείας;
Τρομερή λογική.
– Γιατί δεν έγινε ο έλεγχος;
– Η Καρυστιανού ασχολείται με κβαντική ιατρική.
Α, εντάξει τότε. Λύθηκε. Πάμε παρακάτω.
🤡 Και η κορυφαία ατάκα: «Εσείς θέλατε να την κάνετε πρωθυπουργό»
Ακόμη κι αν δεχτούμε ότι αυτό αποτελεί σοβαρό πολιτικό επιχείρημα, τι ακριβώς αποδεικνύει;
Ότι επειδή ένας δημοσιογράφος, ένας πολίτης ή ένα κόμμα μπορεί να είχε θετική άποψη για την Καρυστιανού, το Υπουργείο Υγείας απαλλάσσεται από τις αρμοδιότητές του;
Δηλαδή οι κρατικοί έλεγχοι εξαρτώνται πλέον από τις δημοσκοπήσεις;
Αν κάποιος έχει 20% δημοτικότητα δεν ελέγχεται;
Αν πέσει στο 5%, στέλνουμε επιθεωρητές;
Νέα Ιατρική Εποπτεία με βάση την πρόθεση ψήφου.
👉 Και τώρα ερχόμαστε στο πραγματικό ερώτημα που όλοι αποφεύγουν
Αν, όπως λέει ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο συγκεκριμένος χώρος λειτουργούσε εδώ και περίπου 15 χρόνια, αυτό δεν απαλλάσσει τη σημερινή κυβέρνηση.
Αλλά ασφαλώς δεν επιβαρύνει μόνο αυτήν.
Κάνει το πρόβλημα πολύ μεγαλύτερο.
Γιατί τότε πρέπει να ρωτήσουμε:
Πόσες κυβερνήσεις πέρασαν;
Πόσοι υπουργοί Υγείας;
Πόσοι αρμόδιοι φορείς;
Πόσοι έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν;
Και εάν υπήρχε δραστηριότητα που δεν επιτρεπόταν από την άδεια, πώς ακριβώς δεν την εντόπισε κανείς τόσα χρόνια;
Αυτό είναι ερώτημα.
Όχι το αν ο Άδωνις έχει μαλλιά.
💣 Και προσέξτε το εκπληκτικό
Ο ίδιος ο υπουργός ανακοινώνει τώρα ότι θα καλέσει ΠΙΣ, ΙΣΑ, ΕΚΠΑ και άλλους φορείς για να δημιουργηθεί σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο και να αντιμετωπιστούν παραπλανητικές διαφημίσεις.
Μάλιστα.
Αλλά εάν όλα λειτουργούσαν τέλεια, γιατί χρειάζεται νέο πλαίσιο;
Προφανώς επειδή υπάρχουν κενά.
Και καλώς θα επιχειρήσει να τα κλείσει.
Μόνο που δεν γίνεται ταυτόχρονα να λες:
«Υπάρχει πρόβλημα, γι’ αυτό αλλάζω το θεσμικό πλαίσιο»
και:
«Τι να κάνει το κράτος; Ο πολίτης πρέπει να προσέχει».
Διαλέξτε.
👉 Η πραγματικότητα είναι πολύ λιγότερο βολική
Ένας άνθρωπος πέθανε και οι ακριβείς συνθήκες του θανάτου του διερευνώνται.
Άρα ούτε «απατεώνες» μπορούμε να βαφτίζουμε ανθρώπους πριν ολοκληρωθεί η έρευνα, ούτε να έχουμε ήδη αποφασίσει τι συνέβη.
Αλλά μπορούμε —και πρέπει— να απαιτήσουμε απαντήσεις.
Τι άδεια είχε ο χώρος;
Τι πράξεις πραγματοποιούνταν;
Τι επιτρεπόταν να πραγματοποιείται;
Ποιος είχε την ευθύνη ελέγχου;
Τι έλεγχοι είχαν γίνει;
Και εφόσον αποδειχθεί ότι υπήρξαν παραβάσεις, γιατί δεν είχαν εντοπιστεί νωρίτερα;
Αυτά είναι τα δύσκολα ερωτήματα.
Τα υπόλοιπα —τα μαλλιά, τα μπότοξ, η Καρυστιανού, ο Τσίπρας και οι φανταστικοί διάλογοι— είναι εξαιρετικά για Facebook.
Για απαντήσεις όμως;
Άνθρακες ο θησαυρός.
