Ο Καβάφης δεν είναι δημοσκόπηση και ο Θεόφιλος Μιχαλάτος δεν αποχωρεί επειδή κάποιοι το επιθυμούν!
Μια πολιτική παρέμβαση που επικαλείται την «Αλεξάνδρεια» του Καβάφη επιχειρεί να παρουσιάσει τον δήμαρχο Αργοστολίου ως πολιτικά εξαντλημένο. Όμως οι ποιητικοί συμβολισμοί δεν υποκαθιστούν τα πραγματικά δεδομένα, οι προσωπικές εκτιμήσεις δεν αποτελούν απόδειξη κοινωνικής αποδοκιμασίας και η δημοτική διοίκηση δεν μπορεί να αξιολογείται με επιλεκτική αποσιώπηση των έργων της.
Ωραίος ο Καβάφης, αλλά η πολιτική χρειάζεται αποδείξεις
Υπάρχει μια παλιά και ιδιαίτερα βολική μέθοδος πολιτικής αντιπαράθεσης: όταν δεν διαθέτεις επαρκή στοιχεία για να αποδείξεις ότι ένας πολιτικός έχει χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας, επιχειρείς να δημιουργήσεις την εντύπωση ότι η πολιτική του διαδρομή έχει ήδη τελειώσει.
Επιστρατεύεις λίγη ποίηση, αρκετή φιλοσοφία περί εξουσίας, μερικές γενικές αναφορές σε δυσαρέσκεια και καταλήγεις στο συμπέρασμα ότι ο άλλος πρέπει να αποχωρήσει.
Κάπως έτσι αξιοποιούνται οι στίχοι του Κωνσταντίνου Καβάφη για την Αλεξάνδρεια που χάνεται, προκειμένου να τεθεί ζήτημα πολιτικής αποχώρησης του δημάρχου Αργοστολίου, Θεόφιλου Μιχαλάτου.
Μόνο που υπάρχει ένα πρόβλημα.
Η πολιτική πραγματικότητα δεν διαμορφώνεται με λογοτεχνικούς παραλληλισμούς.
Ο Καβάφης έγραψε ένα σπουδαίο ποίημα για την απώλεια, τη συνειδητοποίηση και την αξιοπρέπεια. Δεν έγραψε εγχειρίδιο απομάκρυνσης δημάρχων.
Και, κυρίως, δεν έδωσε σε κανέναν το δικαίωμα να ανακοινώνει το τέλος μιας δημοτικής θητείας χωρίς να έχει προηγουμένως παρουσιάσει τα στοιχεία που στηρίζουν αυτή την εκτίμηση.
Ποιος διαπίστωσε ότι ο Δήμος Αργοστολίου έχει γυρίσει την πλάτη στον δήμαρχό του;
Το κείμενο υποστηρίζει ότι έχει διαμορφωθεί κλίμα δυσαρέσκειας απέναντι στον Θεόφιλο Μιχαλάτο.
Είναι απολύτως θεμιτό να εκφράζεται μια τέτοια πολιτική εκτίμηση.
Δεν είναι, όμως, το ίδιο πράγμα με τη διαπίστωση ενός αποδεδειγμένου κοινωνικού συσχετισμού.
Υπάρχει δημοσκόπηση που να τεκμηριώνει αυτή την εικόνα;
Υπάρχουν συγκεκριμένα δεδομένα για τη μεταβολή της εμπιστοσύνης των δημοτών;
Υπάρχει συστηματική καταγραφή της αξιολόγησης της δημοτικής αρχής;
Αν υπάρχουν, αξίζει να παρουσιαστούν.
Αν δεν υπάρχουν, η δυσαρέσκεια παραμένει εκτίμηση του συντάκτη και όχι μετρημένο γεγονός.
Ο Θεόφιλος Μιχαλάτος δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο.
Οφείλει να λογοδοτεί για τις αποφάσεις του, για τις καθυστερήσεις, για τις επιλογές των συνεργατών του και για την καθημερινότητα των πολιτών.
Αλλά η κριτική αποκτά πραγματική αξία όταν προσδιορίζει τι ακριβώς έγινε, τι δεν έγινε και ποιος ευθύνεται.
Διαφορετικά, ο γενικός ισχυρισμός περί δυσαρέσκειας μπορεί να χρησιμοποιηθεί για οποιονδήποτε δήμαρχο, σε οποιονδήποτε δήμο της χώρας.
Τα έργα του Δήμου δεν εξαφανίζονται επειδή δεν εξυπηρετούν ένα πολιτικό αφήγημα
Το πιο ουσιαστικό κενό της συγκεκριμένης κριτικής είναι η περιορισμένη αναφορά στο πραγματικό έργο της δημοτικής αρχής.
Διότι ο Δήμος Αργοστολίου δεν αποτελεί μια διοίκηση που περιορίζεται αποκλειστικά σε τελετές, δεξιώσεις και δημόσιες σχέσεις.
Υπάρχουν καταγεγραμμένες παρεμβάσεις αποκατάστασης δημοτικών δρόμων που υπέστησαν ζημιές από ακραία καιρικά φαινόμενα.
Στην περιοχή Κολαΐτη των Χιονάτων, για παράδειγμα, προχώρησε παρέμβαση κατασκευής τοίχου αντιστήριξης για την αποκατάσταση τμήματος του οδικού δικτύου.
Αντίστοιχες εργασίες αποκατάστασης έχουν αναφερθεί και στην περιοχή των Αργινίων.
Δεν πρόκειται για έργα εντυπωσιασμού.
Πρόκειται για παρεμβάσεις που συνδέονται με την ασφάλεια των μετακινήσεων και την προστασία των υποδομών.
Παράλληλα, η δημοτική αρχή έχει αναδείξει την ανάγκη αξιοποίησης του ΚΕΦΙΑΠ, ενός κτιρίου που επί χρόνια δεν έχει αξιοποιηθεί στον βαθμό που θα μπορούσε, με στόχο την εξυπηρέτηση συμπολιτών μας με αναπηρία.
Η παρέμβαση αυτή βρίσκεται στο επίπεδο της θεσμικής διεκδίκησης και της επίλυσης εκκρεμοτήτων, όχι ενός ήδη ολοκληρωμένου έργου.
Και αυτή η διάκριση έχει σημασία.
Γιατί μια σοβαρή αποτίμηση οφείλει να ξεχωρίζει τα ολοκληρωμένα έργα, τις παρεμβάσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις πρωτοβουλίες που ακόμη διεκδικούν λύσεις.
Αυτός είναι ο τρόπος να αξιολογηθεί μια δημοτική διοίκηση.
Όχι να εξαφανίζονται όλες οι δραστηριότητές της πίσω από μια γενική αναφορά σε «αστοχίες».
Η ανακήρυξη Τασούλα: Θεσμική εκδήλωση ή προσωπική φιέστα;
Ιδιαίτερο βάρος δίνεται στην ανακήρυξη του Προέδρου της Δημοκρατίας Κωνσταντίνου Τασούλα σε επίτιμο δημότη Αργοστολίου.
Η εκδήλωση παρουσιάζεται περίπου ως ευκαιρία προσωπικής πολιτικής προβολής του δημάρχου.
Αλλά εδώ χρειάζεται να τεθεί ένα απλό ερώτημα.
Τι ακριβώς θα έπρεπε να κάνει ο Δήμος Αργοστολίου όταν επισκέπτεται την Κεφαλονιά ο ανώτατος πολιτειακός άρχοντας της χώρας;
Να αποφύγει κάθε επίσημη εκδήλωση;
Να μη διοργανώσει μια θεσμική τελετή;
Να αντιμετωπίσει την παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας σαν μια ιδιωτική επίσκεψη;
Η ανακήρυξη ενός Προέδρου της Δημοκρατίας σε επίτιμο δημότη αποτελεί δημόσια θεσμική πράξη.
Είναι απολύτως θεμιτό να εξεταστούν το κόστος της εκδήλωσης, η διαδικασία λήψης της απόφασης και η τήρηση των κανόνων διαφάνειας.
Όμως η πραγματοποίηση της εκδήλωσης δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι οργανώθηκε για προσωπικό πολιτικό όφελος του δημάρχου.
Αντίστοιχα, η επιτυχία μιας τελετής δεν αποδεικνύει ότι οι δημότες εγκρίνουν συνολικά τη δημοτική διοίκηση.
Και οι δύο υπερβολές πρέπει να αποφεύγονται.
Η παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας αποτελεί γεγονός θεσμικής σημασίας για το Αργοστόλι, ανεξάρτητα από την πολιτική αξιολόγηση που κάνει ο καθένας για τον δήμαρχο.
Οι προσκλήσεις στη δεξίωση και οι υπαινιγμοί
Στο αρχικό κείμενο γίνεται αναφορά σε πληροφορίες για τηλεφωνικές ή γραπτές προσκλήσεις προς δημότες, με στόχο τη μαζική παρουσία στη δεξίωση.
Μάλιστα, ο ίδιος ο συντάκτης θέτει την αναφορά υπό την προϋπόθεση ότι θα επιβεβαιωθεί.
Αυτή είναι μια κρίσιμη παραδοχή.
Γιατί από τη στιγμή που κάτι δεν έχει επιβεβαιωθεί, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως τεκμήριο προσωπικής πολιτικής κινητοποίησης.
Οι επίσημες εκδηλώσεις περιλαμβάνουν συνήθως διαδικασίες προσκλήσεων.
Το ζήτημα δεν είναι αν εστάλησαν προσκλήσεις, αλλά από ποιον, με ποια κριτήρια, με ποιο κόστος και για ποιον σκοπό.
Αν υπάρχει καταγγελία για αθέμιτη χρήση δημοτικών πόρων ή αποκλεισμό πολιτών, πρέπει να εξεταστεί με συγκεκριμένα στοιχεία.
Αν δεν υπάρχει τέτοια τεκμηρίωση, η απλή αναφορά σε προσκλήσεις δεν αποδεικνύει κατάχρηση της θεσμικής ιδιότητας.
Η διαφάνεια δεν εξυπηρετείται από υπαινιγμούς.
Εξυπηρετείται από έγγραφα, αποφάσεις και πραγματικά περιστατικά.
Ο δρόμος Αργοστόλι–Πόρος και η σύγχυση των αρμοδιοτήτων
Ένα άλλο σημείο που χρειάζεται προσοχή είναι η αναφορά στον οδικό άξονα Αργοστόλι–Πόρος.
Πρόκειται για έργο προϋπολογισμού 55 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο έχει απασχολήσει επανειλημμένα την κεντρική κυβέρνηση και τον βουλευτή Κεφαλονιάς και Ιθάκης, Παναγή Καππάτο.
Σύμφωνα με τις πρόσφατες ανακοινώσεις, οι μελέτες, οι αδειοδοτήσεις και τα τεύχη δημοπράτησης έχουν ολοκληρωθεί, ενώ η χρηματοδότηση εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζητήσεων με τα αρμόδια υπουργεία.
Η οριστική εξασφάλιση των 55 εκατομμυρίων ευρώ δεν προκύπτει από τις ανακοινώσεις των συναντήσεων.
Εδώ η κριτική για τις καθυστερήσεις είναι συγκεκριμένη και απολύτως θεμιτή.
Αλλά χρειάζεται και σαφής κατανομή αρμοδιοτήτων.
Η χρηματοδότηση ενός τόσο μεγάλου οδικού έργου δεν αποτελεί απόφαση που μπορεί να λάβει μονομερώς ο Δήμος Αργοστολίου.
Οι κρίσιμες διαδικασίες αφορούν την κεντρική διοίκηση, τα αρμόδια υπουργεία και τους αντίστοιχους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς.
Επομένως, το έργο μπορεί να αποτελεί πεδίο κριτικής προς την κυβέρνηση και τον βουλευτή.
Δεν αποτελεί όμως, χωρίς πρόσθετη τεκμηρίωση, απόδειξη αποτυχίας της δημοτικής αρχής Μιχαλάτου.
Η πολιτική ευθύνη πρέπει να αποδίδεται εκεί όπου βρίσκονται οι πραγματικές αρμοδιότητες.
Η αυτοδιοίκηση δεν είναι διαγωνισμός προσωπικών εντυπώσεων
Στο αρχικό κείμενο επικαλείται κανείς τη φράση του Θεόφιλου Μιχαλάτου ότι η αυτοδιοίκηση αποτελεί «διαρκή σκυταλοδρομία ευθύνης».
Πρόκειται για μια προσέγγιση που αναγνωρίζει τη συνέχεια των θεσμών και τη συμβολή διαφορετικών δημοτικών διοικήσεων.
Δεν αποτελεί, όμως, ομολογία ότι ο σημερινός δήμαρχος πρέπει να αποχωρήσει.
Η θεσμική συνέχεια δεν σημαίνει πολιτική παραίτηση.
Σημαίνει ότι κάθε διοίκηση παραλαμβάνει εκκρεμότητες, αναλαμβάνει ευθύνες και καλείται να προσθέσει το δικό της έργο.
Η σημερινή δημοτική αρχή πρέπει να αξιολογείται με βάση τις δικές της αποφάσεις.
Ποιες υποδομές αποκαταστάθηκαν;
Ποιες χρηματοδοτήσεις εξασφαλίστηκαν;
Ποια έργα προχώρησαν;
Ποιες παρεμβάσεις καθυστέρησαν;
Ποιες ανάγκες εξακολουθούν να παραμένουν ακάλυπτες;
Αυτά είναι τα πραγματικά ερωτήματα.
Και σε αυτά ο Θεόφιλος Μιχαλάτος έχει τόσο την υποχρέωση να απαντήσει όσο και το δικαίωμα να παρουσιάσει όσα έχουν πραγματοποιηθεί στη διάρκεια της θητείας του.
Άλλο πολιτική κριτική, άλλο προεξόφληση πολιτικής αποχώρησης
Η πολιτική φθορά είναι υπαρκτό φαινόμενο.
Καμία δημοτική αρχή δεν διαθέτει μόνιμη εξασφάλιση της εμπιστοσύνης των πολιτών.
Αυτό ισχύει και για τον Θεόφιλο Μιχαλάτο.
Όμως άλλο πράγμα είναι να επισημαίνει κάποιος προβλήματα και να ζητά λογοδοσία.
Και άλλο να καταλήγει ότι ο δήμαρχος πρέπει να αποχωρήσει επειδή ο ίδιος θεωρεί πως ο πολιτικός του κύκλος έχει ολοκληρωθεί.
Η δεύτερη θέση είναι πολιτική άποψη.
Δεν αποτελεί αντικειμενικό συμπέρασμα που προκύπτει αναγκαστικά από τα γεγονότα.
Οι πολίτες του Δήμου Αργοστολίου διαθέτουν τον θεσμικό τρόπο να αποφασίσουν ποιος θα τους εκπροσωπεί.
Είναι οι δημοτικές εκλογές.
Μέχρι τότε, ο δήμαρχος έχει την ευθύνη να διοικεί και η αντιπολίτευση το δικαίωμα να ελέγχει.
Ο δημόσιος διάλογος γίνεται ουσιαστικότερος όταν η αντιπαράθεση αφορά την πραγματική λειτουργία του Δήμου και όχι υποθέσεις για το πότε ένας πολιτικός πρέπει να αναγνωρίσει το τέλος του.
Η Αλεξάνδρεια του Καβάφη δεν είναι το Αργοστόλι
Ο συμβολισμός του Καβάφη είναι ισχυρός.
Αλλά δεν αρκεί για να τεκμηριώσει μια πολιτική πρόβλεψη.
Η Αλεξάνδρεια του ποιήματος συμβολίζει κάτι που χάνεται οριστικά.
Για να υποστηρίξει κάποιος ότι το ίδιο συμβαίνει με την πολιτική παρουσία ενός δημάρχου, χρειάζεται κάτι περισσότερο από την προσωπική του εκτίμηση.
Χρειάζεται να παρουσιάσει πραγματικά στοιχεία για την κοινωνική αποδοχή, το διοικητικό έργο και τις προοπτικές της δημοτικής αρχής.
Ο Θεόφιλος Μιχαλάτος μπορεί και πρέπει να κρίνεται αυστηρά.
Όχι όμως με κριτήρια που προεξοφλούν το αποτέλεσμα πριν εξεταστούν τα δεδομένα.
Η δημοτική διοίκηση δεν είναι ποίημα με προκαθορισμένο τέλος. Είναι μια καθημερινή διαδικασία αποφάσεων, ευθυνών, έργων και λογοδοσίας.
Και αυτή η διαδικασία δεν μπορεί να εξαφανιστεί πίσω από έναν επιτυχημένο λογοτεχνικό παραλληλισμό.
Αν υπάρχουν συγκεκριμένες αποτυχίες, να καταγραφούν.
Αν υπάρχουν έργα που καθυστερούν, να ζητηθούν εξηγήσεις.
Αν υπάρχουν αποφάσεις που ζημιώνουν τους δημότες, να τεκμηριωθούν.
Αλλά αν υπάρχει και έργο, πρέπει επίσης να αναγνωρίζεται.
Γιατί η σοβαρή πολιτική κριτική δεν μετριέται από το πόσο εντυπωσιακά περιγράφει το τέλος ενός αντιπάλου, αλλά από το πόσο πειστικά αποδεικνύει όσα υποστηρίζει.
Και το πολιτικό μέλλον του Αργοστολίου δεν θα το αποφασίσει ούτε ένας ποιητικός στίχος ούτε μια δημόσια προτροπή αποχώρησης.
Θα το αποφασίσουν οι δημότες, αξιολογώντας συνολικά τη διοίκηση, τα έργα, τις παραλείψεις και τις επιλογές που θα έχουν μπροστά τους.



