Οι κορδέλες έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα στην πολιτική.
Είναι καθαρές.
Είναι καινούργιες.
Έχουν κόσμο γύρω τους.
Έχουν χαμόγελα.
Έχουν φωτογραφίες.
Έχουν χειραψίες.
Έχουν κάμερες.
Και κυρίως έχουν κάτι που κάθε πολιτικός αγαπά:
συμβολίζουν το «κάναμε».
Τα σκουριασμένα στηθαία, αντίθετα, δεν έχουν τίποτε από όλα αυτά.
Δεν προσφέρονται για ωραίες φωτογραφίες.
Δεν έχουν πανηγυρική μουσική.
Δεν έχουν προσκλήσεις.
Δεν έχουν εγκαίνια.
Έχουν μόνο ένα πρόβλημα που πρέπει κάποιος να λύσει.
Και ίσως γι’ αυτό η χθεσινή παρουσία του Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων Γιάννη Τρεπεκλή στο Ληξούρι δημιουργεί έναν αναπόφευκτο πολιτικό συνειρμό.
Γιατί είναι ασφαλώς πολύ σημαντικό να εγκαινιάζεται το Μουσικό Σχολείο Κεφαλονιάς.
Είναι μια θετική εξέλιξη για το Ληξούρι και συνολικά για την Κεφαλονιά.
Και κάθε θεσμικός εκπρόσωπος έχει κάθε λόγο να βρίσκεται εκεί.
Αλλά, κύριε Περιφερειάρχη, αφού ήρθατε μέχρι την Κεφαλονιά για την κορδέλα, μήπως πρέπει να κοιτάξετε και λίγο παραπέρα από την κορδέλα;
Γιατί στο Φανάρι υπάρχει μια άλλη εικόνα.
Και αυτή δεν είναι καθόλου πανηγυρική.
Από τη μία η κορδέλα – από την άλλη η σκουριά
Στο Φανάρι του Αργοστολίου τα προστατευτικά στηθαία παρουσιάζουν σοβαρές φθορές και εκτεταμένη οξείδωση.
Οι φωτογραφίες που έχουν δημοσιευτεί είναι αποκαλυπτικές.
Δεν μιλάμε για αισθητική λεπτομέρεια.
Μιλάμε για στοιχεία που βρίσκονται δίπλα στον δρόμο και πάνω από σημείο που χρησιμοποιείται από λουόμενους και περιπατητές.
Και μετά τη δημόσια απάντηση του Αντιδημάρχου Αργοστολίου Σπύρου Σαμούρη υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο.
Γνωρίζουμε πλέον ποιος έχει την αρμοδιότητα.
Το συγκεκριμένο σημείο βρίσκεται επί Επαρχιακής Οδού.
Άρα, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, η αρμοδιότητα για την αντικατάσταση των στηθαίων βρίσκεται στην Περιφερειακή Ενότητα Κεφαλληνίας και Ιθάκης.
Δηλαδή στην Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.
Και Περιφερειάρχης είναι ο Γιάννης Τρεπεκλής.
Τόσο απλά.
Και υπάρχει κάτι ακόμη χειρότερο
Θα μπορούσε κάποιος να πει:
«Εντάξει, ένα πρόβλημα υπάρχει. Μπορεί να μην το γνώριζε η Περιφέρεια».
Μόνο που εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε ο Δήμος Αργοστολίου, η Περιφέρεια είχε ενημερωθεί.
Και όχι μία φορά.
Στις 16 Ιουλίου 2024, ο Δήμος Αργοστολίου απέστειλε το υπ’ αριθ. πρωτ. 12259/16-07-2024 έγγραφο για την ανάγκη αντικατάστασης τμήματος του στηθαίου.
Στις 4 Σεπτεμβρίου 2024, επανήλθε με ηλεκτρονική αλληλογραφία και φωτογραφική τεκμηρίωση.
Στις 23 Απριλίου 2025, επανήλθε ξανά.
Και στις 7 Μαΐου 2026, με νέο έγγραφο, υπ’ αριθ. πρωτ. 7229/07-05-2026, ζητήθηκε ρητά η επίσπευση των ενεργειών, με αναφορά μάλιστα στον κίνδυνο για λουόμενους και περιπατητές.
Δηλαδή:
Και φτάσαμε στον Σεπτέμβριο του 2026.
Τα στηθαία όμως παραμένουν εκεί.
Κύριε Τρεπεκλή, εδώ πλέον δεν υπάρχει Δήμος για να κρυφτεί κανείς πίσω του
Τις προηγούμενες ημέρες επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι για την κατάσταση στο Φανάρι ευθύνεται η Δημοτική Αρχή Αργοστολίου.
Τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν άλλαξαν πλήρως τη συζήτηση.
Ο Δήμος δεν έχει την αρμοδιότητα αντικατάστασης.
Και, επιπλέον, φαίνεται ότι είχε ενημερώσει επανειλημμένα τον φορέα που την έχει.
Άρα τώρα δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια για επικοινωνιακές υπεκφυγές.
Το ερώτημα είναι συγκεκριμένο:
Γιατί η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων δεν έχει ακόμη αντικαταστήσει τα στηθαία;
Τι συνέβη μετά το έγγραφο του 2024;
Τι συνέβη μετά τη φωτογραφική τεκμηρίωση;
Τι έγινε μετά την υπενθύμιση του 2025;
Τι έγινε μετά το αίτημα επίσπευσης του Μαΐου του 2026;
Κάποιος πρέπει να απαντήσει.
Και αυτή τη φορά η απάντηση δεν μπορεί να αναζητηθεί στο Δημαρχείο Αργοστολίου.
Πρέπει να αναζητηθεί στην Περιφέρεια.
Οι κορδέλες δεν μπορούν να είναι υποκατάστατο διοίκησης
Να είμαστε δίκαιοι.
Ο Περιφερειάρχης οφείλει να παρίσταται σε σημαντικές εκδηλώσεις.
Οφείλει να βρίσκεται στα νησιά.
Οφείλει να εγκαινιάζει έργα.
Και το Μουσικό Σχολείο αποτελεί μια σημαντική στιγμή για την Κεφαλονιά.
Κανείς δεν υποστηρίζει το αντίθετο.
Αλλά ένας Περιφερειάρχης δεν κρίνεται κυρίως από τις κορδέλες που κόβει.
Κρίνεται από τα προβλήματα που λύνει.
Και κυρίως από εκείνα που ανήκουν στη δική του αρμοδιότητα.
Γιατί διαφορετικά δημιουργείται η εικόνα μιας Περιφερειακής Αρχής που είναι διαθέσιμη όταν υπάρχουν εγκαίνια, αλλά πολύ λιγότερο αποτελεσματική όταν υπάρχουν σκουριασμένα σίδερα, επικίνδυνα σημεία και έγγραφα που περιμένουν απάντηση.
Και αυτή είναι πολύ κακή εικόνα.
Μήπως μυρίζει ήδη εκλογές;
Υπάρχει βεβαίως και μια πολιτική διάσταση.
Όσο προχωρά η θητεία της σημερινής Περιφερειακής Αρχής, τόσο περισσότερη σημασία αποκτά η δημόσια παρουσία του Γιάννη Τρεπεκλή.
Επισκέψεις.
Εκδηλώσεις.
Εγκαίνια.
Ανακοινώσεις έργων.
Φωτογραφίες.
Παρουσία στα νησιά.
Όλα αυτά αποτελούν απολύτως θεμιτό μέρος της θεσμικής δραστηριότητας ενός Περιφερειάρχη.
Όμως όσο πλησιάζουμε προς το δεύτερο μισό της θητείας, είναι επίσης θεμιτό να αναρωτιέται κανείς:
βλέπουμε απλώς θεσμική δραστηριότητα ή αρχίζει σιγά σιγά να στήνεται και η εικόνα της επόμενης εκλογικής μάχης;
Δεν μπορούμε να γνωρίζουμε.
Μπορούμε όμως να κρίνουμε τα αποτελέσματα.
Και εκεί οι κορδέλες δεν αρκούν.
Γιατί υπάρχει και η Κεφαλονιά της καθημερινότητας
Υπάρχουν δύο τρόποι να γνωρίσει ένας Περιφερειάρχης ένα νησί.
Ο πρώτος είναι μέσα από τις επίσημες επισκέψεις.
Τον υποδέχονται.
Υπάρχει πρόγραμμα.
Υπάρχουν θεσμικοί παράγοντες.
Γίνονται δηλώσεις.
Κόβεται μια κορδέλα.
Βγαίνει η φωτογραφία.
Και υπάρχει ο δεύτερος.
Να δει το επαρχιακό οδικό δίκτυο.
Να δει τις φθορές.
Να δει τα στηθαία.
Να δει πού χρειάζονται παρεμβάσεις.
Να ρωτήσει τις υπηρεσίες του:
«Αυτό γιατί δεν έχει γίνει ακόμη;»
Αυτός ο δεύτερος τρόπος δεν παράγει πάντοτε ωραίες φωτογραφίες.
Παράγει όμως διοίκηση.
Η Περιφέρεια μιλά για «σύγχρονο και ασφαλές οδικό δίκτυο»
Και εδώ υπάρχει μια ακόμη αντίφαση.
Μόλις τον περασμένο Ιούλιο, σε ανακοίνωση της ίδιας της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων για παρεμβάσεις οδικής ασφάλειας, ο Γιάννης Τρεπεκλής δήλωνε ότι στόχος της Περιφερειακής Αρχής είναι ένα σύγχρονο και ασφαλές οδικό δίκτυο, που θα βελτιώνει την καθημερινότητα και την εικόνα των νησιών.
Πολύ σωστά.
Αυτό ακριβώς πρέπει να είναι ο στόχος.
Μόνο που οι στόχοι έχουν αξία όταν συναντούν την πραγματικότητα.
Και η πραγματικότητα στο Φανάρι σήμερα είναι σκουριασμένη.
Κυριολεκτικά.
Η οδική ασφάλεια δεν είναι επικοινωνιακή πολιτική
Τα στηθαία δεν υπάρχουν για να είναι όμορφα.
Υπάρχουν για λόγους ασφαλείας.
Και όταν ένας Δήμος —σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν— προειδοποιεί τον αρμόδιο φορέα επανειλημμένα επί δύο χρόνια, τότε δεν μπορεί η υπόθεση να αντιμετωπίζεται σαν μια μικρή εκκρεμότητα.
Ακόμη περισσότερο όταν στην τελευταία επικοινωνία γίνεται συγκεκριμένη αναφορά σε κίνδυνο για λουόμενους και περιπατητές.
Εδώ πλέον το θέμα δεν είναι πολιτικό.
Είναι διοικητικό.
Έγινε η ενημέρωση;
Ναι, σύμφωνα με τα δημοσιοποιημένα στοιχεία.
Ποιος έχει την αρμοδιότητα;
Η Περιφερειακή Ενότητα.
Λύθηκε το πρόβλημα;
Μέχρι σήμερα, όχι.
Τι άλλο ακριβώς χρειάζεται για να κινηθεί η αρμόδια υπηρεσία;
Πολύ εύκολη η φωτογραφία – πολύ δυσκολότερη η καθημερινότητα
Αυτό είναι ίσως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της πολιτικής στην Ελλάδα.
Μας αρέσει το μεγάλο.
Το πανηγυρικό.
Το καινούργιο.
Τα εγκαίνια.
Η κορδέλα.
Η ανακοίνωση.
Αλλά η ποιότητα μιας διοίκησης κρίνεται πολλές φορές από τα μικρά και αντιδημοφιλή.
Από ένα στηθαίο.
Από έναν δρόμο.
Από μια λακκούβα.
Από έναν καθαρισμό ρέματος.
Από μια πινακίδα.
Από ένα σημείο του επαρχιακού δικτύου που χρειάζεται επισκευή.
Δεν έχουν glamour.
Έχουν όμως καθημερινότητα.
Και η καθημερινότητα είναι τελικά η πραγματική πολιτική.
Η Περιφέρεια πρέπει τώρα να δώσει απαντήσεις
Δεν χρειάζεται άλλη ανακοίνωση για το πόσο σημαντική είναι η οδική ασφάλεια.
Το γνωρίζουμε.
Δεν χρειάζεται άλλη γενική διακήρυξη περί αναβάθμισης του επαρχιακού δικτύου.
Το ζητούμενο είναι συγκεκριμένο.
Πότε θα αντικατασταθούν τα στηθαία στο Φανάρι;
Και υπάρχει ένα δεύτερο ερώτημα:
Γιατί χρειάστηκε να περάσουν περισσότερο από δύο χρόνια από την πρώτη έγγραφη ενημέρωση χωρίς να έχει λυθεί το πρόβλημα;
Αυτές τις απαντήσεις οφείλει να δώσει η Περιφέρεια Ιονίων Νήσων.
Και, πολιτικά, οφείλει να τις δώσει και ο ίδιος ο Περιφερειάρχης.
Από το Ληξούρι στο Φανάρι η απόσταση δεν είναι μεγάλη
Και εδώ βρίσκεται η μεγάλη ειρωνεία.
Ο Γιάννης Τρεπεκλής βρέθηκε στην Κεφαλονιά.
Βρέθηκε στο Ληξούρι.
Παρέστη σε μια σημαντική στιγμή για το νησί.
Ωραία.
Αλλά όταν ο Περιφερειάρχης βρίσκεται στην Κεφαλονιά, δεν εκπροσωπεί την Περιφέρεια μόνο στις γιορτές της.
Την εκπροσωπεί και στις εκκρεμότητές της.
Και από το Ληξούρι μέχρι το Φανάρι η απόσταση δεν είναι πολιτικά τόσο μεγάλη όσο μπορεί να φαίνεται.
Στη μία πλευρά υπάρχει μια κορδέλα.
Στην άλλη υπάρχουν σκουριασμένα στηθαία.
Η πρώτη προσφέρει φωτογραφία.
Τα δεύτερα απαιτούν δουλειά.
Και η δουλειά είναι αυτή που τελικά θα κρίνει μια Περιφερειακή Αρχή.
Κύριε Τρεπεκλή, αφήστε για λίγο το ψαλίδι και κοιτάξτε τα έγγραφα
Η φράση μπορεί να ακούγεται σκληρή.
Αλλά μετά τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν είναι απολύτως πολιτική.
Γιατί υπάρχουν έγγραφα.
Υπάρχουν ημερομηνίες.
Υπάρχουν επανειλημμένες οχλήσεις.
Υπάρχει συγκεκριμένη αρμοδιότητα.
Και υπάρχει ένα πρόβλημα που εξακολουθεί να βρίσκεται εκεί.
Επομένως, η Περιφερειακή Αρχή έχει μια πολύ απλή ευκαιρία να απαντήσει σε όλη αυτή τη συζήτηση.
Όχι με δελτίο Τύπου.
Όχι με αντιπαράθεση.
Όχι με μετάθεση ευθυνών.
Με συνεργείο.
Να αντικαταστήσει ό,τι πρέπει να αντικατασταθεί.
Να αποκαταστήσει την ασφάλεια.
Να κάνει τη δουλειά που της αναλογεί.
Και μετά, ας κόψει όσες κορδέλες θέλει.
Γιατί τελικά οι πολίτες δεν ψηφίζουν κορδέλες
Μπορεί οι επόμενες περιφερειακές εκλογές να είναι ακόμη μακριά.
Μπορεί η σημερινή κινητικότητα του Περιφερειάρχη να είναι απολύτως θεσμική.
Μπορεί κάποια στιγμή να αποκτήσει και σαφέστερο προεκλογικό χαρακτήρα.
Αυτό θα φανεί.
Ένα όμως πρέπει να θυμούνται όλοι όσοι διοικούν.
Οι πολίτες μπορεί να ξεχάσουν ποιος έκοψε μια κορδέλα.
Δύσκολα ξεχνούν ένα πρόβλημα που βλέπουν μπροστά τους επί χρόνια.
Και στην Κεφαλονιά, η Περιφερειακή Αρχή του Γιάννη Τρεπεκλή δεν θα κριθεί από το πόσες εκδηλώσεις παρακολούθησε ο Περιφερειάρχης.
Θα κριθεί από το τι άφησε πίσω της.
Από τους δρόμους.
Από τις υποδομές.
Από την πολιτική προστασία.
Από τα έργα.
Από την καθημερινότητα.
Και από το εάν όταν ένας Δήμος στέλνει ένα έγγραφο το 2024, ένα δεύτερο μήνυμα το 2024, επανέρχεται το 2025 και ξαναχτυπά την πόρτα το 2026, κάποια στιγμή η Περιφέρεια σηκώνεται από την καρέκλα και λύνει το πρόβλημα.
Γιατί οι κορδέλες κόβονται σε λίγα δευτερόλεπτα.
Η διοίκηση όμως αποδεικνύεται στα χρόνια ανάμεσα στη μία κορδέλα και την επόμενη.
Και στο Φανάρι, κύριε Τρεπεκλή, το ρολόι μετρά ήδη από το 2024.
Τα στηθαία εξακολουθούν να σκουριάζουν.
Η Περιφέρεια έχει την αρμοδιότητα.
Τα έγγραφα υπάρχουν.
Τώρα περιμένουμε το μόνο πράγμα που πραγματικά έχει σημασία:
να γίνει επιτέλους η δουλειά.
