Άκου να δεις, ωρέ, τι ταξίδι στην ελληνική πολιτική ιστορία κάναμε με μια ανάρτηση!
Ο Αλέξης Τσίπρας μίλησε για το «βρώμικο ’89».
Και ήρθε αμέσως η απάντηση!
Φλωράκης!
Κύρκος!
Κοσκωτάς!
Και ξαφνικά, εκεί που βρισκόμασταν στο 1989, βρεθήκαμε στο δημοψήφισμα του 2015!
ΑΠΑΠΑΠΑ!
Ωρέ, τι έγινε εδώ, μαθές;
Μπήκαμε να διαβάσουμε ένα σχόλιο για το 1989 και βγήκαμε με εισιτήριο για το 2015!
Ο συντάκτης της ανάρτησης καταλήγει μάλιστα να γράφει ότι, μετά τις αναφορές του Τσίπρα στο «βρώμικο ’89», μένει να ισχυριστεί πως ψήφισε «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα.
Ωρέ, για στάσου!
Το ότι κάποιος χαρακτηρίζει μια ιστορική περίοδο «βρώμικη» δεν σημαίνει αυτομάτως ότι αρνείται όσα συνέβησαν τότε.
Και το ότι ένας πολιτικός μιλά για το 1989 δεν σημαίνει ότι άλλαξε αναδρομικά την ψήφο του το 2015!
Αλλιώς, μαθές, σε λίγο θα ρωτάμε όποιον μιλά για τη Μικρασιατική Καταστροφή τι ψήφισε στο δημοψήφισμα για τη βασιλεία!
🔥 Η ΑΤΑΚΑ-ΦΩΤΙΑ
«Ωρέ, ο Τσίπρας είπε δύο κουβέντες για το 1989 κι ο άλλος πήρε φόρα, πέρασε από τον Κοσκωτά, χαιρέτησε τον Φλωράκη και τον Κύρκο, έκανε στάση στο 2015 και έφτασε στο δημοψήφισμα! Ωρέ, εφκειό δεν είναι πολιτική απάντηση, είναι εκδρομή με χρονομηχανή! Και το καλύτερο; Δεν ξέρουμε ακόμη τι ακριβώς είπε ο Τσίπρας για το ’89, αλλά έχουμε ήδη βγάλει συμπέρασμα για το τι θα μπορούσε να πει για το ’15! Σε λίγο θα τον κατηγορήσουμε και για όσα πρόκειται να πει το 2035!»
Και μια τελευταία κουβέντα, ωρέ!
Για το 1989 μπορεί να γίνει σοβαρή ιστορική και πολιτική συζήτηση.
Για το δημοψήφισμα του 2015 επίσης.
Αλλά πρόκειται για δύο διαφορετικά γεγονότα, με διαφορετικές συνθήκες και διαφορετικά ερωτήματα.
Γιατί, ωρέ, άλλο να απαντάς σε αυτό που είπε κάποιος κι άλλο να του γράφεις από μόνος σου την επόμενη δήλωση και μετά να του ζητάς τον λόγο!
«Άκου να δεις, ωρέ!» – Σατιρική στήλη του Kefalonia Magazine.
