Υπάρχει μια βασική αρχή όταν ασκείται κριτική σε μια Δημοτική Αρχή: πρώτα εξετάζεις τα πραγματικά δεδομένα και μετά βγάζεις το συμπέρασμα.
Στην υπόθεση του δρόμου στα Ζόλα φαίνεται να συμβαίνει το αντίθετο.
Το συμπέρασμα έχει ήδη βγει: ο Δήμος Αργοστολίου καθυστερεί, ο Δήμαρχος Θεόφιλος Μιχαλάτος ανακοινώνει πράγματα που δεν πρόκειται να γίνουν εγκαίρως, τα χρήματα μειώθηκαν και το έργο είναι ακόμη μία υπόσχεση.
Μόνο που στο μεταξύ τα γεγονότα προχώρησαν.
Και όταν τα γεγονότα προχωρούν, καλό είναι να προχωρά μαζί τους και η κριτική.
Γιατί το πρώτο έργο, προϋπολογισμού περίπου 80.000 ευρώ, έχει ήδη βγει στο ΕΣΗΔΗΣ.
Και υπάρχει κάτι ακόμη σημαντικότερο που ειπώθηκε στη Δημοτική Επιτροπή από τον ίδιο τον Δήμαρχο: ακολουθεί προς έγκριση νέα μελέτη περίπου 200.000 ευρώ, η οποία αφορά το υπόλοιπο τμήμα της παρέμβασης αλλά και επιπλέον τμήμα του δρόμου προς την Αγία Κυριακή.
Για του λόγου το αληθές μάλιστα, στην αυριανή συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής, θα συζητηθεί αυτό το θέμα (είναι στον αριθμό 9 της ημερήσιας διάταξης που επισυνάπτουμε από κάτω-κάντε κλικ στο λινκ)
τονίζεται ότι αφορά την αποδοχή της υπηρεσιακής μελέτης και όχι τεύχη δημοπράτησης.
Άρα πριν μιλήσουμε για χρήματα που «χάθηκαν», έργα που «ξεχάστηκαν» και υποσχέσεις που δεν πρόκειται να υλοποιηθούν, ας βάλουμε τα πράγματα στη σωστή σειρά.
Το έργο των 80.000 ευρώ δεν είναι πλέον εξαγγελία
Ας ξεκινήσουμε από το πιο απλό.
Η ανακοίνωση του Δήμου Αργοστολίου στις 26 Αυγούστου δεν παρουσίασε έναν ολοκληρωμένο δρόμο.
Δεν ανακοίνωσε ότι αύριο μπαίνουν τα μηχανήματα.
Δεν ισχυρίστηκε ότι υπογράφηκε σύμβαση.
Ενημέρωσε ότι η Δημοτική Επιτροπή προχώρησε στην αποδοχή της μελέτης 22/2025, στην έγκριση των εγγράφων της σύμβασης, στην κατάρτιση των όρων δημοπράτησης και στη συγκρότηση της Επιτροπής Διαγωνισμού.
Και πλέον υπάρχει ένα ακόμη γεγονός:
το έργο των περίπου 80.000 ευρώ βρίσκεται στο ΕΣΗΔΗΣ.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή ένα από τα βασικά επιχειρήματα της κριτικής είναι ότι παραμένει «άγνωστο πότε θα δημοπρατηθεί».
Αυτό όμως σήμερα έχει απαντηθεί.
Το έργο δημοπρατείται.
Δεν είναι πολιτική άποψη.
Δεν είναι ανακοίνωση του Δημάρχου.
Δεν είναι υπόσχεση.
Είναι διαγωνιστική διαδικασία.
Άλλο «πότε δημοπρατείται» και άλλο «πότε θα τελειώσει»
Βεβαίως δεν γνωρίζουμε σήμερα πότε ακριβώς θα υπογραφεί η σύμβαση.
Ούτε μπορεί να το γνωρίζει κανείς με απόλυτη ακρίβεια.
Μεσολαβεί ο διαγωνισμός, η υποβολή και αξιολόγηση των προσφορών, η ανάδειξη αναδόχου, οι προβλεπόμενοι έλεγχοι και ενδεχομένως διαδικασίες που μπορούν να επηρεάσουν τον χρόνο ολοκλήρωσης του διαγωνισμού.
Ακριβώς γι’ αυτό η προθεσμία των οκτώ μηνών που αναφέρεται για την εκτέλεση του έργου αρχίζει από την υπογραφή της σύμβασης.
Τι θα έπρεπε λοιπόν να κάνει ο Δήμος;
Να ανακοινώσει προκαταβολικά την ημερομηνία υπογραφής μιας σύμβασης πριν ολοκληρωθεί ο ανοικτός διαγωνισμός;
Αυτό δεν θα ήταν μεγαλύτερη διαφάνεια.
Θα ήταν πρόβλεψη για μια διαδικασία της οποίας αρκετά στάδια δεν εξαρτώνται αποκλειστικά από τον Δήμο.
Και τώρα ερχόμαστε στα χρήματα
Εδώ βρίσκεται ίσως το σημαντικότερο ζήτημα.
Δημιουργείται η εντύπωση ότι για τα Ζόλα κάποτε υπήρχαν περίπου 230.000 ευρώ και ξαφνικά εμφανίστηκε ένα έργο μόλις 80.000 ευρώ.
Επομένως, περίπου 150.000 ευρώ εξαφανίστηκαν κάπου στη διαδρομή.
Μόνο που υπάρχει ένα στοιχείο που αλλάζει εντελώς την εικόνα.
Στη Δημοτική Επιτροπή ο Θεόφιλος Μιχαλάτος ενημέρωσε ότι σε επόμενη συνεδρίαση έρχεται προς έγκριση και νέα μελέτη περίπου 200.000 ευρώ.
Και δεν αφορά την επανάληψη του ίδιου έργου.
Αφορά το υπόλοιπο τμήμα που πρέπει να αντιμετωπιστεί και επιπλέον άλλο τμήμα του δρόμου προς την Αγία Κυριακή.
Άρα η πραγματική εικόνα που διαμορφώνεται δεν είναι:
«230.000 ευρώ → 80.000 ευρώ».
Είναι διαφορετική:
υπάρχει ένα πρώτο έργο περίπου 80.000 ευρώ που ήδη δημοπρατείται και παράλληλα προετοιμάζεται δεύτερη παρέμβαση περίπου 200.000 ευρώ για πρόσθετο αντικείμενο στην περιοχή.
Αυτό είναι μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα από εκείνη που παρουσιάζεται.
Προσοχή: τα 200.000 ευρώ δεν είναι ακόμη έργο σε δημοπράτηση
Και επειδή ακριβώς ζητάμε ακρίβεια από όσους ασκούν κριτική, πρέπει να είμαστε το ίδιο ακριβείς και απέναντι στον Δήμο.
Η δεύτερη παρέμβαση των περίπου 200.000 ευρώ δεν βρίσκεται σήμερα στο ίδιο στάδιο με εκείνη των 80.000 ευρώ.
Δεν πρέπει να παρουσιαστεί ως ήδη δημοπρατημένο έργο.
Αυτό που γνωρίζουμε από όσα ειπώθηκαν στη Δημοτική Επιτροπή είναι ότι ο Δήμαρχος ανακοίνωσε πως η σχετική μελέτη θα έρθει σε επόμενη συνεδρίαση προς έγκριση.
Εκεί θα πρέπει να δούμε τα πάντα.
Τον ακριβή προϋπολογισμό.
Το τεχνικό αντικείμενο.
Ποιο ακριβώς κομμάτι του δρόμου αφορά.
Την πρόσθετη παρέμβαση προς Αγία Κυριακή.
Τη χρηματοδότηση.
Και τα επόμενα διοικητικά βήματα.
Αν αυτά έρθουν όπως ανακοινώθηκαν, τότε θα έχουμε ακόμη ένα χειροπιαστό δεδομένο.
Αν δεν έρθουν, τότε θα υπάρχει πραγματικό πεδίο κριτικής.
Αυτό σημαίνει έλεγχος της εξουσίας: κρίνεις αυτά που συμβαίνουν και όχι αυτά που έχεις ήδη αποφασίσει ότι θα συμβούν.
Τα προβλήματα στα Ζόλα δεν γεννήθηκαν το 2019
Υπάρχει και ένα δεύτερο σημείο που χρειάζεται στοιχειώδη ιστορική ακρίβεια.
Η περιοχή αντιμετωπίζει προβλήματα εδώ και πολλά χρόνια.
Αναφέρονται ζημιές που ανάγονται στους σεισμούς του 2014 και επιβαρύνσεις που ακολούθησαν από τον «Ιανό» το 2020.
Είναι απολύτως θεμιτό να ρωτήσει κάποιος γιατί χρειάστηκε τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα για να φτάσουμε στις σημερινές παρεμβάσεις.
Αλλά όταν αυτή η καθυστέρηση μετατρέπεται ολόκληρη σε κατηγορητήριο αποκλειστικά κατά του σημερινού Δημάρχου, υπάρχει ένα ημερολογιακό πρόβλημα.
Ο Δήμος Αργοστολίου με τη σημερινή διοικητική μορφή του δημιουργήθηκε το 2019.
Ο Θεόφιλος Μιχαλάτος δεν ήταν Δήμαρχος Αργοστολίου το 2014.
Μπορούμε λοιπόν να συζητήσουμε τι έκανε από το 2019 και μετά.
Μπορούμε να εξετάσουμε αν θα μπορούσε να είχε κινηθεί γρηγορότερα.
Μπορούμε να ελέγξουμε πότε ξεκίνησε η μελέτη, πότε αναζητήθηκε χρηματοδότηση και γιατί απαιτήθηκε τόσος χρόνος.
Αυτό είναι απολύτως θεμιτό.
Αλλά 14 χρόνια προβλημάτων δεν μπορούν να μετατραπούν μαγικά σε επτά χρόνια ευθύνης μιας συγκεκριμένης Δημοτικής Αρχής.
Η αριθμητική πρέπει να ισχύει και στην αντιπολίτευση.
«Κανένα έργο δεν έχει τηρήσει προθεσμίες»
Υπάρχει όμως και ένας ακόμη ισχυρισμός που εντυπωσιάζει περισσότερο από όλους:
ότι «κανένα μα κανένα έργο» στη διάρκεια της θητείας Μιχαλάτου δεν τήρησε τις διαδικασίες και τις προθεσμίες και ότι ουσιαστικά κανένα δεν έχει παραληφθεί.
Και αμέσως μετά υπάρχει η μικρή παρένθεση:
«ίσως κανά δυο…»
Εδώ η αποδόμηση γίνεται σχεδόν μόνη της.
Ή κανένα ή κάποια.
Και κυρίως, όταν χρησιμοποιείται η λέξη «κανένα», πρέπει να έχουν ελεγχθεί όλα.
Πόσα έργα εκτελέστηκαν από τον Δήμο Αργοστολίου από το 2019 μέχρι σήμερα;
Πόσα ολοκληρώθηκαν;
Πόσα παραλήφθηκαν;
Πόσα βρίσκονται σε εξέλιξη;
Πόσα πήραν παράταση και για ποιο λόγο;
Πόσα καθυστέρησαν λόγω αναδόχου, συμπληρωματικών εργασιών, δικαστικών διαδικασιών, χρηματοδότησης ή άλλων αιτιών;
Αν υπάρχει τέτοια συνολική καταγραφή, να δημοσιευθεί.
Και τότε πράγματι θα έχουμε ένα σοβαρό πολιτικό επιχείρημα.
Το «κανένα – ίσως κανά δυο» δεν είναι στατιστική.
Είναι ρητορικό σχήμα.
Οι κάτοικοι των Ζόλων θέλουν δρόμο, όχι διαγωνισμό χαρακτηρισμών
Και τελικά εκεί πρέπει να επιστρέψει η συζήτηση.
Οι κάτοικοι των Ζόλων δεν ενδιαφέρονται αν κάποιος θα κερδίσει μία πολιτική αντιπαράθεση στο διαδίκτυο.
Δεν ενδιαφέρονται ποιος θα χρησιμοποιήσει τον βαρύτερο χαρακτηρισμό για τον Δήμαρχο, τον Βουλευτή ή οποιονδήποτε άλλον.
Θέλουν να λυθεί το πρόβλημα.
Και σήμερα υπάρχει ένα αντικειμενικό δεδομένο:
το πρώτο έργο περίπου 80.000 ευρώ έχει περάσει από τις αποφάσεις στο ΕΣΗΔΗΣ.
Ακολουθεί ένα δεύτερο κρίσιμο τεστ:
η νέα μελέτη περίπου 200.000 ευρώ που, σύμφωνα με όσα ανακοίνωσε ο Δήμαρχος στη Δημοτική Επιτροπή, πρόκειται να έρθει προς έγκριση για το υπόλοιπο τμήμα και για πρόσθετη παρέμβαση προς Αγία Κυριακή.
Από εκεί και πέρα όλα είναι μετρήσιμα.
Θα ολοκληρωθεί ο διαγωνισμός των 80.000 ευρώ;
Θα υπογραφεί η σύμβαση;
Θα εκτελεστεί το έργο μέσα στην προβλεπόμενη προθεσμία;
Θα έρθει η δεύτερη μελέτη;
Θα εξασφαλιστεί και θα προχωρήσει η δεύτερη παρέμβαση;
Εκεί θα κριθεί η Δημοτική Αρχή.
Και εκεί πρέπει να κριθεί αυστηρά.
Η κριτική χρειάζεται στοιχεία, όχι προφητείες
Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στο:
«θα ελέγξουμε αν το έργο ολοκληρωθεί»
και στο:
«ξέρουμε από τώρα ότι δεν θα ολοκληρωθεί».
Το πρώτο είναι έλεγχος.
Το δεύτερο είναι προειλημμένη απόφαση.
Στην περίπτωση των Ζόλων, μάλιστα, η πραγματικότητα έχει ήδη προλάβει ένα μέρος αυτής της προφητείας.
Μας είπαν ότι είναι άγνωστο πότε θα δημοπρατηθεί.
Το έργο είναι ήδη στο ΕΣΗΔΗΣ.
Μας παρουσιάζεται η εικόνα ότι από ένα μεγαλύτερο ποσό καταλήξαμε σε μόλις 80.000 ευρώ.
Ο Δήμαρχος έχει ήδη ενημερώσει τη Δημοτική Επιτροπή ότι ακολουθεί νέα μελέτη περίπου 200.000 ευρώ για πρόσθετες παρεμβάσεις.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνουμε;
Να περιμένουμε τα επόμενα επίσημα βήματα και να τα ελέγξουμε.
Τόσο απλά.
Γιατί ο Θεόφιλος Μιχαλάτος δεν χρειάζεται ούτε ασυλία ούτε προκαταβολικό χειροκρότημα.
Χρειάζεται να κριθεί για όσα τελικά θα παραδώσει.
Αλλά και η κριτική δεν δικαιούται προκαταβολική ασυλία από τα πραγματικά γεγονότα.
Όταν το έργο δημοπρατείται, αναγνωρίζουμε ότι δημοπρατείται.
Όταν έρθει η δεύτερη μελέτη, την εξετάζουμε.
Όταν υπογραφεί η σύμβαση, αρχίζουμε να μετράμε τον χρόνο.
Και όταν περάσουν οι προθεσμίες, κάνουμε ταμείο.
Αυτό είναι αυστηρός έλεγχος μιας Δημοτικής Αρχής.
Τα υπόλοιπα είναι απλώς φωνές.
Και οι δρόμοι, ευτυχώς, δεν φτιάχνονται με φωνές. Φτιάχνονται με μελέτες, χρηματοδοτήσεις, διαγωνισμούς, συμβάσεις και –στο τέλος– έργα.
