Η σατιρική σειρά του Kefalonia Magazine – Επεισόδιο 8
Αργοστόλι, 28 Οκτωβρίου 2026. Μια υπέροχη γιορτινή ημέρα. Η παρέλαση στην κεντρική πλατεία έχει ολοκληρωθεί, ο κόσμος έχει πλημμυρίσει το κέντρο, οι καφετέριες είναι γεμάτες και στα τραπεζάκια δεν πέφτει καρφίτσα. Η Φρόσω Μπελαβίτα, με κόκκινο σακάκι, γυαλιά ηλίου στο μέγεθος παρμπρίζ και τσάντα που χωράει ολόκληρο το Λιθόστρωτο, συναντά την Πίτσα Κατινέλα, η οποία κρατάει έναν καφέ και παρατηρεί με ύφος εισαγγελέα την εορταστική κοσμοσυρροή.
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ ΠΙΤΣΑΑΑ! ΤΙ ΜΕΡΑ ΗΤΑΝΕ ΕΦΚΕΙΗ! Τι κόσμος! Τι ομορφιές! Τι ντυσίματα! Τι παρέλαση!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή Φρόσω, εγώ επήγα να δω την παρέλαση και τελικά είδα τρεις επιδείξεις μόδας, δύο πασαρέλες και μια κυρία που εφόραγε τόσο ψηλό τακούνι, που άμα εστραβοπατούσε θα χρειαζότανε ελικόπτερο να την κατεβάσει!
ΦΡΟΣΩ: Μη γίνεσαι κακιά, ωρή! Εθνική εορτή είναι! Ο κόσμος εβάζει τα καλά του!
ΠΙΤΣΑ: Τα καλά του, ναι! Αλλά σήμερα, μωρή, μερικές είχανε βάλει και τα καλά τση επόμενης δεκαετίας μαζί!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως είδα υπέροχα σύνολα! Σακάκια, καμπαρντίνες, μπότες, φορέματα!
ΠΙΤΣΑ: Κι εγώ είδα μια κυρία με καμπαρντίνα, γυαλιά ηλίου και τσάντα τόσο μεγάλη, που ενόμισα πως επήγαινε να καταθέσει στεφάνι και είχε φέρει μέσα και το μνημείο!
ΦΡΟΣΩ: Εφκειό λέγεται oversized, ωρή!
ΠΙΤΣΑ: Oversized; Ωρή, εφκειή η τσάντα ήτανε δυάρι με θέα την πλατεία! Άμα έμπαινε μέσα άνθρωπος, θα πλήρωνε ΕΝΦΙΑ!
Η Φρόσω διορθώνει τα μαλλιά της και κοιτάζει με ικανοποίηση τον κόσμο που περνάει.
ΦΡΟΣΩ: Πάντως, Πίτσα μου, εφέτος είδα πολύ κομψούς άντρες! Πουκάμισα, σακάκια, ωραία παπούτσια!
ΠΙΤΣΑ: Είδα κι εγώ έναν, ωρή, με κοστούμι, γυαλιστερό παπούτσι και τόσο άρωμα, που επέρασε από μπροστά μου και εχρειάστηκα μάσκα οξυγόνου!
ΦΡΟΣΩ: Αχ, μωρή, ο άντρας πρέπει να μυρίζει ωραία!
ΠΙΤΣΑ: Να μυρίζει, ωρή! Όχι να τον καταλαβαίνουνε από τα Διλινάτα πριν φτάσει στο Αργοστόλι!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ πάντως αγαπώ τον άντρα με σακάκι!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ αγαπάς όποιον έχει σακάκι, αυτοκίνητο και πληρώνει τον καφέ!
ΦΡΟΣΩ: Μη με προσβάλλεις! Έχω υψηλά αισθητικά κριτήρια!
ΠΙΤΣΑ: Το ξέρω, ωρή! Το πρώτο κριτήριο είναι να είναι ωραίος, το δεύτερο να είναι ευγενικός και το τρίτο να μη σου πει «να τα μοιραστούμε» όταν έρθει ο λογαριασμός!
Οι δύο φίλες επιχειρούν να βρουν τραπέζι σε μια καφετέρια.
ΦΡΟΣΩ: Πίτσα, κάτσε να πιούμε έναν καφέ!
ΠΙΤΣΑ: ΠΟΥ ΝΑ ΚΑΤΣΟΥΜΕ, ΩΡΗ; Εδώ σήμερα για να βρεις καρέκλα πρέπει να έχεις κάνει κράτηση από την 25η Μαρτίου!
ΦΡΟΣΩ: Κοίτα εκεί! Ένα τραπεζάκι αδειάζει!
ΠΙΤΣΑ: Μη τρέχεις, μωρή! Το έχει ήδη δει μια παρέα από απέναντι!
ΦΡΟΣΩ: ΠΡΟΛΑΒΕ ΤΟ!
ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ, ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΕΠΗΓΑΜΕ Ή ΣΤΟΝ ΤΕΛΙΚΟ ΤΩΝ 100 ΜΕΤΡΩΝ; Έτσι όπως κυνηγάμε τσι καρέκλες, του χρόνου να μας βάλουνε να παρελάσουμε με τα τραπεζοκαθίσματα!
Τελικά βρίσκουν δύο καρέκλες στην άκρη της πλατείας. Η Φρόσω κάθεται με ύφος σταρ του κινηματογράφου. Η Πίτσα αναστενάζει ανακουφισμένη.
ΦΡΟΣΩ: Εγώ θα πάρω έναν freddo cappuccino με γάλα αμυγδάλου, λίγη κανέλα, χωρίς ζάχαρη και πολύ αφρό!
ΠΙΤΣΑ: Εγώ έναν ελληνικό μέτριο.
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, τόσο απλά;
ΠΙΤΣΑ: Ναι, μωρή! Εσύ δεν παραγγέλνεις καφέ, καταθέτεις τεχνική μελέτη! Σε λίγο θα ζητήσεις και έγκριση περιβαλλοντικών όρων για τον αφρό!
ΦΡΟΣΩ: Είναι θέμα γούστου!
ΠΙΤΣΑ: Και μετά θα τον φωτογραφίσεις δώδεκα φορές, θα τον ανεβάσεις στο Instagram και μέχρι να τον πιεις θα έχει γίνει γρανίτα!
ΦΡΟΣΩ: Εννοείται πως θα ανεβάσω story! Τέτοια μέρα πρέπει να τη μοιραστούμε!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, σήμερα στο Αργοστόλι ετραβήχτηκαν τόσες φωτογραφίες με καφέδες, που άμα τις τυπώσουμε, θα χρειαστούμε δεύτερη πλατεία να τις απλώσουμε!
Η Φρόσω βγάζει το κινητό και προσπαθεί να βρει την ιδανική γωνία για φωτογραφία.
ΦΡΟΣΩ: Πίτσα, χαμογέλα! Να βγάλουμε μια selfie με φόντο την πλατεία!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, βγάλε με από τη μεριά που δεν φαίνεται η σακούλα κάτω από το μάτι!
ΦΡΟΣΩ: Θα βάλω φίλτρο!
ΠΙΤΣΑ: Βάλε, μωρή! Αλλά όχι εκείνο που μας κάνει είκοσι χρονών!
ΦΡΟΣΩ: Γιατί;
ΠΙΤΣΑ: Γιατί, ωρή, την προηγούμενη φορά που με ανέβασες, με πήρε τηλέφωνο η ξαδέρφη μου να με ρωτήσει ποια είναι η εγγονή μου!
ΦΡΟΣΩ: Εσύ δεν καταλαβαίνεις από ψηφιακή ομορφιά!
ΠΙΤΣΑ: Καταλαβαίνω! Σήμερα με τα φίλτρα είδα μια γνωστή μου στο Facebook τριάντα χρονών και στην πλατεία εβδομήντα! Ενόμισα πως είχε έρθει η μάνα τση να παραλάβει τον καφέ!
Στο διπλανό τραπέζι μια παρέα συζητάει ζωηρά. Κάποιος παραγγέλνει δεύτερο γύρο καφέδων. Λίγο πιο πέρα, οικογένειες ψάχνουν πού θα καθίσουν για φαγητό.
ΦΡΟΣΩ: Πάντως, ωρή, τι ωραία που εβγήκε ο κόσμος! Οικογένειες, παιδιά, παρέες, όλοι έξω!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό είναι το ωραίο! Αλλά πρόσεξες τι εγινότανε με το φαγητό;
ΦΡΟΣΩ: Τι;
ΠΙΤΣΑ: Άλλος ήθελε σουβλάκι, άλλος πίτσα, άλλος μακαρονάδα, άλλος σαλάτα! Μια παρέα δέκα ατόμων επροσπαθούσε να αποφασίσει πού θα φάει και μέχρι να συμφωνήσουνε θα έχει φτάσει η 25η Μαρτίου!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ σήμερα ήθελα κάτι ελαφρύ!
ΠΙΤΣΑ: Ναι, ωρή! Είπες «θα φάω μόνο μια σαλάτα» και μετά επαράγγειλες πατάτες, τυροκροκέτες και γλυκό!
ΦΡΟΣΩ: Οι πατάτες ήτανε για τη μέση!
ΠΙΤΣΑ: ΓΙΑ ΠΟΙΑ ΜΕΣΗ, ΩΡΗ; ΤΗ ΔΙΚΗ ΣΟΥ; Γιατί τις έφαγες όλες και στη δική μου δεν έφτασε ούτε μία!
ΦΡΟΣΩ: Μην είσαι μικρόψυχη! Εθνική εορτή είναι, να χαρούμε!
ΠΙΤΣΑ: Να χαρούμε, μωρή! Αλλά σήμερα εφάγαμε τόσο πολύ, που άμα μας βάζανε να παρελάσουμε μετά το μεσημεριανό, θα χρειαζότανε στάση ανεφοδιασμού κάθε είκοσι μέτρα!
Η Φρόσω παρατηρεί ένα φανταχτερό σύνολο που περνάει μπροστά από το τραπέζι τους.
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, κοίτα εκείνο το εντυπωσιακό ντύσιμο! Τι ωραία που συνδυάζεται το παλτό με τα γυαλιά!
ΠΙΤΣΑ: Εγώ σήμερα είδα τόσα γυαλιά ηλίου, που ενόμισα πως είχε ανοίξει έκθεση οπτικών στην πλατεία!
ΦΡΟΣΩ: Τα γυαλιά είναι απαραίτητο αξεσουάρ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, μερικά ήτανε τόσο μεγάλα, που άμα έβαζες υαλοκαθαριστήρες, θα μπορούσες να τα δηλώσεις ως παρμπρίζ!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ φοράω μεγάλα γυαλιά γιατί μου πάνε!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, ωρή, άμα βάλεις λίγο μεγαλύτερα, θα χρειαστείς άδεια οικοδομής για να τα στηρίξεις στη μύτη σου!
ΦΡΟΣΩ: Αχ, Πίτσα, είσαι απαράδεκτη!
ΠΙΤΣΑ: Κι εσύ είσαι η μόνη γυναίκα που επήγε να δει παρέλαση με τσάντα, γυαλιά, σακάκι και κοσμήματα που ζυγίζουνε περισσότερο από τον εξοπλισμό τση φιλαρμονικής!
Η Φρόσω ξεσπάει σε γέλια. Ύστερα κοιτάζει τον κόσμο και αναστενάζει με ικανοποίηση.
ΦΡΟΣΩ: Πάντως, να σου πω κάτι; Μου άρεσε που σήμερα εβγήκανε όλοι έξω. Είχε ζωή το Αργοστόλι!
ΠΙΤΣΑ: Κι εμένα, ωρή! Μικροί, μεγάλοι, οικογένειες, παρέες. Εβλέπες γνωστούς, εχαιρετούσες, εσταματούσες για κουβέντα. Εφκειά είναι τα ωραία!
ΦΡΟΣΩ: Και τι κομψότητα! Τι στιλ! Τι ατμόσφαιρα!
ΠΙΤΣΑ: Ε, καλά, ωρή. Είχε και λίγο υπερβολή!
ΦΡΟΣΩ: Πόση;
ΠΙΤΣΑ: Τόση, που άμα η πλατεία ήτανε πασαρέλα, σήμερα θα είχε έρθει η Vogue να κάνει εξώφυλλο με τίτλο «ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ FASHION WEEK – ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2026»!
ΦΡΟΣΩ: Εγώ θα ήμουνα στο εξώφυλλο!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ θα ήσουνα, ωρή, στο εξώφυλλο, στο οπισθόφυλλο και στη διαφήμιση τση μέσης!
ΦΡΟΣΩ: Είμαι γεννημένη για τα φώτα!
ΠΙΤΣΑ: Το ξέρω! Άμα περάσει προβολέας από δίπλα σου, σταματάει μόνος του να σε φωτίσει!
Ο σερβιτόρος πλησιάζει με τον λογαριασμό. Η Φρόσω κοιτάζει το χαρτάκι και ξαφνικά σοβαρεύει.
ΦΡΟΣΩ: Ωρή Πίτσα… Τόσα είναι;
ΠΙΤΣΑ: Τι επάθαμε πάλι;
ΦΡΟΣΩ: Ε, ήπιαμε καφέδες, πήραμε νερά, φάγαμε κάτι γλυκάκια…
ΠΙΤΣΑ: Και;
ΦΡΟΣΩ: Ε, μαζευτήκανε!
ΠΙΤΣΑ: Ε, βέβαια, ωρή! Εσύ ενόμισες πως επειδή είναι εθνική εορτή, θα κάνει παρέλαση κι ο λογαριασμός και θα φύγει χωρίς να πληρωθεί!
ΦΡΟΣΩ: Να τα μοιραστούμε;
ΠΙΤΣΑ: ΑΑΑΑ! ΤΩΡΑ ΘΥΜΗΘΗΚΕΣ ΤΟ ΜΟΙΡΑΣΜΑ! Όταν ετρωγες τις πατάτες, ήτανε όλες δικές σου!
ΦΡΟΣΩ: Μωρή, μη με εκθέτεις μπροστά στον κόσμο!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ σήμερα εβγήκες ντυμένη σαν πριγκίπισσα του Μονακό και τώρα μετράς τα ψιλά σαν να κάνουμε απογραφή στο περίπτερο!
ΦΡΟΣΩ: Ε, τι να κάνω; Έχουμε και οικονομία!
ΠΙΤΣΑ: Να κάνεις οικονομία, ωρή! Αλλά την επόμενη φορά, αντί για τρεις καφέδες και δύο γλυκά, να πάρεις έναν ελληνικό και να τον πιεις πριν βγάλεις σαράντα φωτογραφίες!
Η Φρόσω πληρώνει, μαζεύει την τσάντα της και σηκώνεται με ύφος αδικημένης σταρ.
ΦΡΟΣΩ: Πάντως εγώ σήμερα έκανα θραύση! Όλοι με εκοίταζαν!
ΠΙΤΣΑ: Ναι, ωρή! Ειδικά όταν εσηκώθηκες από την καρέκλα και επήρες μαζί σου το τραπεζομάντιλο που είχε πιαστεί στην τσάντα σου!
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ! ΜΗΝ ΤΟ ΛΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: ΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΩ; ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΚΑΝΕΣ ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΦΕΤΕΡΙΑ, ΕΚΑΝΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ ΕΠΙΠΛΩΣΗΣ!
Οι δυο τους ξεσπούν σε γέλια. Περπατούν προς το Λιθόστρωτο, ανάμεσα στον κόσμο που συνεχίζει τη γιορτινή του βόλτα.
ΦΡΟΣΩ: Λοιπόν, Πίτσα μου, τι συμπέρασμα έβγαλες από τη σημερινή ημέρα;
ΠΙΤΣΑ: Ότι ήτανε μια πολύ όμορφη 28η Οκτωβρίου, ωρή. Είχε παρέλαση, κόσμο, χαμόγελα, καφέδες, οικογένειες, ωραίες στιγμές. Κι αυτό είναι που μετράει!
ΦΡΟΣΩ: Και από πλευράς μόδας;
ΠΙΤΣΑ: Από πλευράς μόδας; Σήμερα στο Αργοστόλι δεν εγιορτάσαμε μόνο το «ΟΧΙ» του 1940. ΕΓΙΟΡΤΑΣΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟ «ΝΑΙ» ΣΤΟ ΣΑΚΑΚΙ, ΤΟ «ΝΑΙ» ΣΤΟ ΤΑΚΟΥΝΙ, ΤΟ «ΝΑΙ» ΣΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ «ΝΑΙ» ΣΤΟΝ ΤΡΙΤΟ ΚΑΦΕ!
ΦΡΟΣΩ: Και το μεγαλύτερο «ΟΧΙ» ποιο ήτανε;
ΠΙΤΣΑ: ΤΟ «ΟΧΙ» ΠΟΥ ΕΙΠΑΝΕ ΟΙ ΚΑΡΕΚΛΕΣ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΕΨΑΧΝΑΝΕ ΤΡΑΠΕΖΙ, ΩΡΗ! «ΟΧΙ, ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΑΛΛΗ ΘΕΣΗ!»
ΦΡΟΣΩ: Χαχαχα! Ωρή, είσαι αδιόρθωτη!
ΠΙΤΣΑ: Κι εσύ είσαι αθεράπευτη, μωρή! Αλλά να σου πω και το τελευταίο;
ΦΡΟΣΩ: Πες μου!
ΠΙΤΣΑ: ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΕΚΡΑΤΗΣΕ ΛΙΓΟ, Η ΒΟΛΤΑ ΕΚΡΑΤΗΣΕ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΘΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝΕ ΜΕΧΡΙ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ! ΓΙΑΤΙ, ΩΡΗ ΦΡΟΣΩ, ΣΤΟ ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ ΔΕΝ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΒΓΕΙΣ ΕΞΩ. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΕ ΔΟΥΝΕ ΠΩΣ ΕΒΓΗΚΕΣ!
Η Φρόσω σταματάει, βγάζει τα τεράστια γυαλιά της, φτιάχνει τα μαλλιά της και ζητάει από την Πίτσα άλλη μία φωτογραφία.
ΦΡΟΣΩ: Ωρή, βγάλε με μια τελευταία! Με φόντο το Λιθόστρωτο!
ΠΙΤΣΑ: ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ; ΩΡΗ, ΕΧΕΙΣ ΒΓΑΛΕΙ ΤΟΣΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΣΗΜΕΡΑ, ΠΟΥ ΑΜΑ ΤΙΣ ΒΑΛΟΥΜΕ ΣΤΗ ΣΕΙΡΑ, ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΡΕΛΑΣΗ! ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΕΝΑΝ ΜΟΝΟ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΑ: ΕΣΕΝΑ!
Κάπου εκεί, η Φρόσω ποζάρει για σαρανταστή πρώτη φορά. Η Πίτσα πατάει το κουμπί της φωτογραφίας, κουνάει το κεφάλι και ψιθυρίζει:
ΠΙΤΣΑ: ΖΗΤΩ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ, ΩΡΗ… ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΒΑΛΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΜΕ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ, ΓΙΑΤΙ ΜΕΧΡΙ ΤΟΤΕ ΕΦΚΕΙΗ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΓΓΕΙΛΕΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΓΚΑΡΝΤΑΡΟΜΠΑ!
Σημείωση σατιρικής μυθοπλασίας
Η σειρά «Φρόσω Μπελαβίτα & Πίτσα Κατινέλα» αποτελεί έργο σατιρικής μυθοπλασίας του Kefalonia Magazine. Οι δύο πρωταγωνίστριες είναι φανταστικοί χαρακτήρες και οι μεταξύ τους διάλογοι είναι εξ ολοκλήρου επινοημένοι. Το περιεχόμενο έχει αποκλειστικά χιουμοριστικό και σατιρικό χαρακτήρα, με αφορμή τη γιορτινή ατμόσφαιρα της 28ης Οκτωβρίου στο Αργοστόλι. Οι περιγραφές των ενδυματολογικών υπερβολών, οι διάλογοι και τα επιμέρους περιστατικά είναι φανταστικά και δεν αναφέρονται σε συγκεκριμένα πραγματικά πρόσωπα.
