Η Φρόσω και η Πίτσα συνεχίζουν το νοσταλγικό τους ταξίδι στο παλιό Αργοστόλι, μέσα από τις αναμνήσεις του Μάκη Βαρδαραμάτου. Αυτή τη φορά ταξιδεύουν στις Καταβόθρες και στο Λιμανάκι, τότε που ο Γιάννης Ανδριανάτος, ο περίφημος «Αστραπογιάννος», ξεσήκωνε τον κόσμο με τη φωνή του!
ΠΡΑΞΗ 1η – «ΠΙΤΣΑΑΑ, ΕΦΕΡΑ ΤΟΝ ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟ!»
Η Πίτσα Κατινέλα έχει μόλις καθίσει στον καναπέ της, με τον καφέ στο χέρι και τις παντόφλες στα πόδια.
Ξαφνικά, ακούγεται η Φρόσω από την αυλή.
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑΑΑ! ΑΝΟΙΞΕ! ΕΦΕΡΑ ΤΟΝ ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, ποιον έφερες; Και γιατί φωνάζεις; Θα νομίσει ο κόσμος πως έπεσε κεραυνός!
ΦΡΟΣΩ: ΤΟΝ ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟ, ΚΑΛΕ! ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ ΑΝΔΡΙΑΝΑΤΟ!
ΠΙΤΣΑ: Ααα! Εφκειόν λες! Μωρή, πού τον εθυμήθηκες;
ΦΡΟΣΩ: ΔΙΑΒΑΣΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΜΑΚΗ ΒΑΡΔΑΡΑΜΑΤΟΥ ΚΑΙ ΜΕ ΠΗΓΕ ΠΙΣΩ ΟΛΟΚΛΗΡΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Κάτσε, ωρή, να μου πεις! Γιατί μόλις είπες Αστραπογιάννο, μου ήρθανε στον νου μουσικές, τραπέζια, παραγγελιές και ξενύχτια!
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΑΚΟΜΗ ΑΚΟΥΩ ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Εσύ, ωρή, ακούς τραγούδια ακόμη κι όταν δουλεύει το πλυντήριο!
ΦΡΟΣΩ: ΕΙΝΑΙ ΠΟΥ ΕΧΩ ΜΟΥΣΙΚΗ ΨΥΧΗ!
ΠΙΤΣΑ: Μουσική ψυχή έχεις, ωρή. Μόνο που με εφκειή τη φωνή σου, άμα τραγουδήσεις, θα σηκωθούνε μέχρι και οι γείτονες να κλείσουνε τα παράθυρα!
ΠΡΑΞΗ 2η – ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ ΣΤΙΣ ΚΑΡΔΙΕΣ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΩΝ
ΦΡΟΣΩ: Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΝΔΡΙΑΝΑΤΟΣ ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΘΑΚΗ!
ΠΙΤΣΑ: Και έγινε, ωρή, μια από τσι πιο χαρακτηριστικές μορφές τση νυχτερινής διασκέδασης στην Κεφαλονιά.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΤΙ ΦΩΝΗ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειός μπορούσε να τραγουδήσει σχεδόν τα πάντα, λέει ο Μάκης. Αλλά στο λαϊκό τραγούδι ήτανε που άφησε το μεγάλο του αποτύπωμα.
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΠΑΝΤΑ ΕΙΧΑ ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΣΤΟΥΣ ΛΑΪΚΟΥΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Το ξέρω, ωρή. Άμα άκουγες καμιά καψούρα, έπιανες την καρδιά σου λες και σε είχε εγκαταλείψει ολόκληρος ο αντρικός πληθυσμός τση Κεφαλονιάς!
ΦΡΟΣΩ: ΓΙΑΤΙ ΕΧΩ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ έχεις τόσο συναίσθημα, που θα μπορούσες να το πουλάς με το κιλό!
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΧΡΥΣΕΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό δεν το αμφισβητώ!
ΠΡΑΞΗ 3η – ΟΤΑΝ Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ ΕΠΙΑΝΕ ΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ ΣΚΗΝΙΚΟ! ΓΕΜΑΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, ΟΛΟΙ ΣΤΑ ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΚΑΙ Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, και μόνο η παρουσία του αρκούσε να ανεβάσει το κέφι.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΑΠΟΘΕΩΝΕΙ!
ΠΙΤΣΑ: Είχε αγαπηθεί πολύ, ωρή. Εφκειό είναι το σημαντικό. Δεν ήτανε μονάχα η φωνή του. Ήτανε και η σχέση που είχε χτίσει με τον κόσμο.
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΘΑ ΚΑΘΟΜΟΥΝΑ ΣΤΟ ΠΡΩΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ όπου υπήρχε πίστα ήθελες πρώτο τραπέζι!
ΦΡΟΣΩ: ΓΙΑ ΝΑ ΒΛΕΠΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ναι, ωρή. Και κυρίως για να σε βλέπουνε!
ΦΡΟΣΩ: ΕΙΝΑΙ ΑΜΟΙΒΑΙΟ ΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ!
ΠΙΤΣΑ: Μόνο που τον τραγουδιστή τον επληρώνανε για να τραγουδάει. Εσένα θα σε πληρώνανε για να κάθεσαι!
ΠΡΑΞΗ 4η – ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ: Η ΜΕΓΑΛΗ ΝΥΧΤΑ!
Η Φρόσω σηκώνεται από την καρέκλα και ανοίγει τα χέρια, σαν να βρίσκεται μπροστά σε ολόκληρο νυχτερινό κέντρο.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ, ΠΙΤΣΑ ΜΟΥ! ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εφκειές οι βραδιές έχουνε μείνει στην ιστορία τση διασκέδασης του νησιού.
ΦΡΟΣΩ: Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΣΕ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΞΕΣΗΚΩΝΟΤΑΝΕ!
ΠΙΤΣΑ: Κι όταν λέμε ξεσηκωνότανε, ωρή, δεν εννοούμε πως απλώς χτυπούσανε παλαμάκια!
ΦΡΟΣΩ: ΕΣΠΑΓΑΝ ΠΙΑΤΑ!
ΠΙΤΣΑ: Και η περιγραφή του Μάκη μιλάει μέχρι και για τραπέζια που αναποδογυρίζανε από τον ενθουσιασμό!
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΘΑ ΕΣΠΑΓΑ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΣΤΟΙΒΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ άμα έβλεπες στοίβα πιάτα θα νόμιζες πως είναι πρόσκληση!
ΦΡΟΣΩ: ΘΑ ΗΤΑΝ ΑΦΙΕΡΩΣΗ!
ΠΙΤΣΑ: Αφιέρωση στον λογαριασμό τση ζημιάς, ωρή!
ΦΡΟΣΩ: ΜΗ ΜΟΥ ΧΑΛΑΣ ΤΗ ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Εγώ δεν σου τη χαλάω. Προσπαθώ να σώσω το σερβίτσιο!
ΠΡΑΞΗ 5η – ΤΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΑ ΞΕΝΥΧΤΙΑ
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΤΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ, ΠΙΤΣΑ! ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ!
ΠΙΤΣΑ: Πώς να το ξεχάσουμε, ωρή; Και εφκειό συνδέθηκε με τσι εμφανίσεις του Αστραπογιάννου.
ΦΡΟΣΩ: ΠΟΣΕΣ ΝΥΧΤΕΣ, ΠΟΣΕΣ ΠΑΡΕΕΣ, ΠΟΣΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Και πόσες παραγγελιές τραγουδιών!
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΘΑ ΕΚΑΝΑ ΔΕΚΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ θα έδινες ολόκληρο κατάλογο!
ΦΡΟΣΩ: ΠΡΩΤΑ ΕΝΑ ΕΡΩΤΙΚΟ!
ΠΙΤΣΑ: Φυσικά.
ΦΡΟΣΩ: ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΚΑΨΟΥΡΙΚΟ!
ΠΙΤΣΑ: Εννοείται.
ΦΡΟΣΩ: ΜΕΤΑ ΕΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, μα καλά, πόσες συμφορές έχεις περάσει;
ΦΡΟΣΩ: ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΒΙΩΜΑΤΑ ΜΟΥ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, άμα τα κάναμε βιβλίο, θα ήθελε τρεις τόμους και παράρτημα!
ΠΡΑΞΗ 6η – ΠΙΑΤΑ, ΤΡΑΠΕΖΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΕΣ!
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, ΣΤΕΚΟΜΑΙ ΣΤΑ ΠΙΑΤΑ!
ΠΙΤΣΑ: Το κατάλαβα, ωρή. Έχεις κολλήσει εκεί!
ΦΡΟΣΩ: ΣΚΕΨΟΥ ΤΟ! ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ, ΝΑ ΑΝΑΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΙ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΑΜΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό που περιγράφεται είναι μια άλλη κουλτούρα νυχτερινής διασκέδασης. Με έντονη συμμετοχή τση παρέας, τραγούδι και παραγγελιές.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ε, ωρή, δεν χρειάζεται να σπάμε και το τραπέζι για να δείξουμε πως περάσαμε καλά!
ΦΡΟΣΩ: ΕΣΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΦΛΟΓΑ!
ΠΙΤΣΑ: Έχω, ωρή, αλλά προτιμώ να μην ανάβει μέσα στην τσέπη μου όταν έρχεται ο λογαριασμός!
ΠΡΑΞΗ 7η – Η ΦΡΟΣΩ ΣΤΗΝ ΠΙΣΤΑ!
Η Φρόσω τραβάει την καρέκλα στη μέση του δωματίου.
ΠΙΤΣΑ: Τι κάνεις, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΙ!
ΠΙΤΣΑ: Για πού;
ΦΡΟΣΩ: ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΣΤΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, στο σαλόνι μου είμαστε!
ΦΡΟΣΩ: Η ΠΙΣΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΨΥΧΗΣ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, άσε την καρέκλα κάτω! Θα μου χαλάσεις τα πλακάκια!
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ ΘΑ ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΠΑΤΑΓΟ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό είναι βέβαιο. Το ζήτημα είναι αν θα ήτανε μουσικός ο πάταγος ή θα έπρεπε να φωνάξουμε μάστορα!
ΦΡΟΣΩ: ΕΙΣΑΙ ΖΗΛΙΑΡΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, ζηλεύω μονάχα τη γειτόνισσα που έχει ησυχία στο σπίτι τση!
ΠΡΑΞΗ 8η – Ο ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΑ ΠΕΙ ΟΛΑ
ΦΡΟΣΩ: ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΥ;
ΠΙΤΣΑ: Τι, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: ΠΩΣ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΜΟΝΟ ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό γράφει κι ο Μάκης. Είχε φωνητική ευχέρεια να ερμηνεύει διαφορετικά είδη. Όμως το λαϊκό τον καθιέρωσε.
ΦΡΟΣΩ: ΔΗΛΑΔΗ ΕΝΑΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ!
ΠΙΤΣΑ: Ναι, ωρή. Εφκειό χρειάζεται και ταλέντο και δουλειά.
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΕΧΩ ΤΟ ΠΡΩΤΟ!
ΠΙΤΣΑ: Ποιο πρώτο, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, για τη δουλειά θα το συζητήσουμε άλλη φορά!
ΠΡΑΞΗ 9η – ΟΙ ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΤΟΝ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΠΟΛΥ!
ΠΙΤΣΑ: Και εφκειό φαίνεται από τσι αναμνήσεις που έμειναν, ωρή.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΤΑ ΜΑΓΑΖΙΑ ΓΕΜΙΖΑΝ!
ΠΙΤΣΑ: Η αφήγηση μιλάει για ασφυκτικά γεμάτα νυχτερινά κέντρα και κόσμο που περίμενε τσι εμφανίσεις του.
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΘΑ ΗΜΟΥΝ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΣΤΩΝ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ άμα θαύμαζες έναν τραγουδιστή, θα ήθελες να σε ξέρει και προσωπικά!
ΦΡΟΣΩ: ΦΥΣΙΚΑ! ΝΑ ΞΕΡΕΙ ΣΕ ΠΟΙΟΝ ΑΦΙΕΡΩΝΕΙ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ θα του έδινες και ονοματεπώνυμο, διεύθυνση, τηλέφωνο και ώρες επικοινωνίας!
ΠΡΑΞΗ 10η – ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΚΑΙ Η ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ
Η Φρόσω αφήνει για λίγο τα αστεία.
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, ΔΙΑΒΑΣΑ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ.
ΠΙΤΣΑ: Τι, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: ΠΩΣ ΤΟ ΤΑΛΕΝΤΟ ΤΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ.
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, δεν είναι λίγοι εκείνοι που το πιστεύουνε. Γιατί η αξία ενός καλλιτέχνη δεν μετριέται μόνο με το πόσο γνωστός έγινε μακριά από τον τόπο του.
ΦΡΟΣΩ: ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΤΙ ΑΦΗΣΕ ΠΙΣΩ ΤΟΥ!
ΠΙΤΣΑ: Μπράβο, ωρή. Με τσι αναμνήσεις, με την αγάπη του κόσμου, με το αν θυμούνται ακόμη το όνομά του.
ΦΡΟΣΩ: Ε, ΤΟΤΕ Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ ΕΙΧΕ ΚΕΡΔΙΣΕΙ ΠΟΛΛΑ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό ακριβώς!
ΠΡΑΞΗ 11η – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ, ΗΘΟΣ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟΣ
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΕΔΩ, ΠΙΤΣΑ, ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΑΚΟΜΗ ΠΙΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ!
ΠΙΤΣΑ: Τον χαρακτήρα του, ωρή.
ΦΡΟΣΩ: ΟΣΟΙ ΣΥΝΕΡΓΑΣΤΗΚΑΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥ ΜΙΛΟΥΝ ΓΙΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΗΘΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Και σεβασμό στους συναδέλφους του, στους επαγγελματίες και στους θαμώνες.
ΦΡΟΣΩ: ΔΗΛΑΔΗ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΚΑΛΟΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΣΤΗΣ. ΚΑΙ ΚΑΛΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό είναι μεγάλη κουβέντα, ωρή. Γιατί το ταλέντο το θαυμάζεις. Αλλά τον άνθρωπο τον κρατάς στην καρδιά σου.
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, ΣΥΓΚΙΝΗΘΗΚΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, κι εγώ. Μόνο μη μου αρχίσεις τώρα τα κλάματα και χρειαστούμε τρία κουτιά χαρτομάντιλα!
ΠΡΑΞΗ 12η – Ο ΤΑΣΟΣ, Ο ΜΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΧΡΗΣΤΟΣ
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, Ο ΜΑΚΗΣ ΒΑΡΔΑΡΑΜΑΤΟΣ ΑΝΑΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΟΝΟΜΑΤΑ!
ΠΙΤΣΑ: Για διάβασέ τα, ωρή.
ΦΡΟΣΩ: ΤΑΣΟΣ ΠΑΝΤΑΖΑΤΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Μάκης Βουτσινάς!
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΧΡΗΣΤΟΣ ΧΑΤΖΗΧΡΗΣΤΟΣ!
ΠΙΤΣΑ: Άνθρωποι που, όπως αναφέρει ο Μάκης, συνεχίζουν να κρατούνε ζωντανή την παράδοση και το πνεύμα που εκπροσωπούσε ο Αστραπογιάννος.
ΦΡΟΣΩ: ΑΥΤΟ ΘΑ ΠΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό, ωρή. Η μουσική δεν είναι μόνο εφκειός που τραγουδάει σήμερα. Είναι κι εκείνοι που προηγήθηκαν, κι εκείνοι που συνεχίζουνε.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΑΚΟΥΕΙ!
ΠΙΤΣΑ: Μπράβο, ωρή. Για μια φορά είπες κάτι χωρίς να το φωνάξεις!
ΦΡΟΣΩ: ΝΑ ΤΟ ΞΑΝΑΠΩ ΠΙΟ ΔΥΝΑΤΑ;
ΠΙΤΣΑ: Όχι, ωρή! Μας έφτασε η πρώτη!
ΠΡΑΞΗ 13η – ΤΟΤΕ ΠΟΥ ΤΟ ΞΕΝΥΧΤΙ ΗΤΑΝ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
ΦΡΟΣΩ: ΩΡΗ ΠΙΤΣΑ, ΤΙ ΝΥΧΤΕΣ ΗΤΑΝ ΕΦΚΕΙΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Είχανε τη δική τσου γοητεία, ωρή. Εβγαίνες για να διασκεδάσεις, να ακούσεις μουσική, να δεις την παρέα σου.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΝΑ ΕΡΩΤΕΥΤΕΙΣ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ χωρίς έρωτα δεν μπορούσες ούτε να παραγγείλεις νερό!
ΦΡΟΣΩ: ΕΓΩ ΗΜΟΥΝ ΡΟΜΑΝΤΙΚΗ!
ΠΙΤΣΑ: Ήσουν, ωρή. Άμα σου αφιέρωνε κάποιος τραγούδι, εσύ είχες ήδη φανταστεί τον γάμο!
ΦΡΟΣΩ: ΕΙΧΑ ΦΑΝΤΑΣΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Και πολύ προχωρημένο πρόγραμμα, ωρή!
ΦΡΟΣΩ: ΕΣΥ ΠΑΝΤΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕΣ ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΣΤΙΛ!
ΠΙΤΣΑ: Ευτυχώς, ωρή. Γιατί δυο Φρόσες σε μία παρέα θα ήταν φυσικό φαινόμενο που θα το μελετούσανε οι επιστήμονες!
ΠΡΑΞΗ 14η – ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ;
ΠΙΤΣΑ: Τι, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΘΥΜΑΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΕΦΚΕΙΕΣ ΤΣΙ ΒΡΑΔΙΕΣ;
ΠΙΤΣΑ: Γιατί, ωρή, το τραγούδι κολλάει στη μνήμη μαζί με τη ζωή μας. Ακούς μια μελωδία και θυμάσαι πρόσωπα, τραπέζια, συζητήσεις, γέλια.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΚΑΨΟΥΡΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ε, εσύ, ωρή, δεν θα τ’ άφηνες απ’ έξω!
ΦΡΟΣΩ: ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΑΣΤΕΙΟ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό είναι το θαύμα τση μουσικής. Να περνάνε τα χρόνια κι εκείνη να σε γυρίζει πίσω μέσα σε μια στιγμή.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙ!
ΠΙΤΣΑ: Το είχε καταφέρει, ωρή. Γι’ αυτό και τον θυμούνται με τόση αγάπη.
ΠΡΑΞΗ 15η – ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΦΙΝΑΛΕ: «ΩΡΗ, ΑΝ ΓΥΡΙΖΑΜΕ ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ!»
Η Φρόσω σηκώνεται αποφασιστικά.
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ! ΤΟ ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωχ! Κάθε φορά που το λες εφκειό, κάτι κακό θα συμβεί!
ΦΡΟΣΩ: ΘΑ ΦΤΙΑΞΩ ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, εσύ δεν ξέρεις να ρυθμίσεις ούτε το ξυπνητήρι!
ΦΡΟΣΩ: ΘΑ ΒΡΩ ΤΡΟΠΟ!
ΠΙΤΣΑ: Και πού θα πας;
ΦΡΟΣΩ: ΣΤΙΣ ΚΑΤΑΒΟΘΡΕΣ! ΝΑ ΑΚΟΥΣΩ ΤΟΝ ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟ!
ΠΙΤΣΑ: Και τι θα φορέσεις, ωρή;
ΦΡΟΣΩ: ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΦΟΡΕΜΑ ΜΟΥ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό που έχεις φυλαγμένο από τα παλιά;
ΦΡΟΣΩ: ΑΚΡΙΒΩΣ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, να πάρεις και δεύτερο, γιατί δεν ξέρω αν θα κλείνει το φερμουάρ!
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑΑΑ! ΔΕΝ ΑΛΛΑΞΑ ΚΑΘΟΛΟΥ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, άλλαξε ολόκληρος ο κόσμος κι εσύ έμεινες ίδια; Να σε στείλουμε στο μουσείο!
ΦΡΟΣΩ: ΘΑ ΚΑΘΙΣΟΥΜΕ ΠΡΩΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙ!
ΠΙΤΣΑ: Εντάξει, ωρή.
ΦΡΟΣΩ: ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑ!
ΠΙΤΣΑ: Εντάξει.
ΦΡΟΣΩ: ΘΑ ΧΟΡΕΨΟΥΜΕ!
ΠΙΤΣΑ: Καλά!
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ ΘΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΠΙΑΤΑ!
ΠΙΤΣΑ: ΩΡΗ, ΕΦΚΕΙΟ ΝΑ ΤΟ ΞΕΧΑΣΕΙΣ!
ΦΡΟΣΩ: ΜΑ ΓΙΑΤΙ;
ΠΙΤΣΑ: Γιατί εσύ θα σπάσεις τα πιάτα, θα γλεντήσεις και θα φύγεις, κι εμένα θα αφήσεις να μαζεύω τα κομμάτια!
ΦΡΟΣΩ: ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, έτσι είναι οι μεγάλες ζημιές!
Η Φρόσω γελάει τόσο δυνατά που της πέφτουν τα γυαλιά από το κεφάλι.
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ, ΠΑΝΤΩΣ ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΖΗΣΩ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ.
ΠΙΤΣΑ: Κι εγώ, ωρή. Να ακούσω εφκειή τη φωνή, να δω τον κόσμο να διασκεδάζει, να ξαναζήσω έστω για λίγο εφκειές τσι νύχτες.
ΦΡΟΣΩ: ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΚΑΛΕΣ ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΔΕΝ ΠΑΛΙΩΝΟΥΝΕ!
ΠΙΤΣΑ: Εφκειό να το θυμάσαι, ωρή.
ΦΡΟΣΩ: ΚΑΙ Ο ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟΣ ΔΕΝ ΞΕΧΝΙΕΤΑΙ!
ΠΙΤΣΑ: Όσο υπάρχουν άνθρωποι που θυμούνται και αφηγούνται, ωρή, τέτοιες φωνές συνεχίζουν να ακούγονται μέσα στην καρδιά μας.
Μια μικρή σιωπή απλώνεται στο δωμάτιο.
Ώσπου η Φρόσω πετάγεται ξανά.
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑ! ΜΙΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ!
ΠΙΤΣΑ: Λέγε, ωρή.
ΦΡΟΣΩ: ΑΜΑ ΕΠΗΓΑΙΝΑΜΕ ΣΤΟ ΛΙΜΑΝΑΚΙ ΤΟΤΕ, ΘΑ ΜΕ ΑΦΗΝΑΝ ΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΩ ΚΙ ΕΓΩ;
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, μπορεί!
ΦΡΟΣΩ: ΑΛΗΘΕΙΑ;
ΠΙΤΣΑ: Ναι, ωρή. Αλλά πρώτα θα έπρεπε να υπογράψει όλο το μαγαζί πως αναλαμβάνει την ευθύνη!
ΦΡΟΣΩ: ΠΙΤΣΑΑΑΑ!
ΠΙΤΣΑ: Ωρή, άσε τσι φωνές! Ο Αστραπογιάννος άφησε ιστορία με τη φωνή του. Εσύ θα αφήσεις ιστορία με τα ντεσιμπέλ σου!
Και κάπως έτσι, οι δύο φιλενάδες έκλεισαν άλλη μία νοσταλγική βόλτα στην παλιά Κεφαλονιά, με την ιστορία ενός τραγουδιστή που έμεινε στη μνήμη του τόπου του.
Η Φρόσω Μπελαβίτα και η Πίτσα Κατινέλα είναι φανταστικοί χαρακτήρες. Οι διάλογοι αποτελούν σατιρική μυθοπλασία. Η νοσταλγική αναδρομή βασίζεται σε αφήγηση του Μάκη Βαρδαραμάτου για τον Γιάννη Ανδριανάτο («Αστραπογιάννο»).



